SYRO MALABAR

സീറോ മലബാര്‍ മംഗളവാര്‍ത്താക്കാലം ഒന്നാം ഞായര്‍ ഡിസംബര്‍ 01 ലൂക്കാ 1: 1-25 യോഹന്നാന്‍റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിയിപ്പ്

ആരാധനാവത്സരത്തില്‍ പുതിയ ഒരു വര്‍ഷം ആരംഭിക്കുകയാണ്. ആണ്ടുവട്ടം മുഴുവനിലൂടെ മിശിഹാരഹസ്യം അനുസ്മരിക്കാനും അതില്‍ ഉള്‍ച്ചേര്‍ന്ന് ജീവിക്കാനും നമ്മെ സഹായിക്കുന്നത് ആരാധനാവത്സരമാണല്ലോ. വിശ്വാസിയുടെ വര്‍ഷം ആരംഭിക്കുന്നത് മംഗളവാര്‍ത്ത - പിറവിക്കാലത്തോടെയാണ്. അറിയിപ്പ് എന്നര്‍ത്ഥമുള്ള 'സുബാറ' എന്ന പേരിലാണ് സുറിയാനി ഭാഷയില്‍ ഈ കാലം അറിയപ്പെടുന്നത്.

നമ്മുടെ കര്‍ത്താവിന്റെ പിറവിത്തിരുനാളിനു മുമ്പ് നാലാഴ്ച്ചകളും അതിനുശേഷം നാലാഴ്ച്ചകളുമായാണ് ഈ കാലം ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തെ സംബന്ധിച്ച് ഏറ്റവും മംഗളകരമായ അറിയിപ്പ് ദൈവം മനുഷ്യനാകുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണല്ലോ. ഈ സുവിശേഷം അഥവാ സദ്‌വാര്‍ത്ത വഴിയാണ് മനുഷ്യന് ദൈവപുത്രത്വം വീണ്ടുലഭിച്ചത്. മിശിഹാരഹസ്യം പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തോടും യോഹന്നാന്‍ മാംദാനയോടും അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഈ കാലത്തിലെ വായനകളില്‍ ഇവര്‍ ഇരുവരും പല തവണ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും..

വി. ലൂക്കായുടെയും വി. മത്തായിയുടെയും സുവിശേഷങ്ങളിലെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് അധ്യായങ്ങളില്‍ നിന്നാണ് സുവിശേഷഭാഗങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. മിശിഹായ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കാനും ലോകത്തിന് അവിടുത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുവാനുമായി ദൈവത്താല്‍ അയയ്ക്കപ്പെട്ടവനാണ് സ്‌നാപകയോഹന്നാന്‍. ഈ യോഹന്നാന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിയിപ്പാണ് മംഗളവാര്‍ത്താക്കാലത്തിലെ ആദ്യ ഞായറാഴ്ച്ചത്തെ നമ്മുടെ ധ്യാനവിഷയം (ലൂക്കാ 1: 5-25)..

ജറുസലേം ദൈവാലയത്തില്‍ പുരോഹിതശുശ്രൂഷ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന സഖറിയാ പുരോഹിതനാണ് ഈ അറിയിപ്പ് ലഭിച്ചത്. സാധിക്കുന്നിടത്തോളം എല്ലാ കാര്യങ്ങളും കൃത്യമായി വിവരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വി. ലൂക്കാ, സഖറിയായെക്കുറിച്ച് വിശദമായ വിവരങ്ങള്‍ നല്‍കിക്കൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. വിവരിക്കുന്ന വസ്തുതകളുടെ ചരിത്രപരത വ്യക്തമാക്കാനാണ് യഹൂദരുടെ രാജാവായിരുന്ന ഹേറോദേസിനെപ്പറ്റി പരാമര്‍ശിക്കുന്നത്. ഇസ്രായേലിലെ പ്രഥമപ്രധാന പുരോഹിതനായിരുന്ന അഹറോനുമായി സഖറിയായ്ക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയായ ഏലീശ്വായ്ക്കുമുള്ള ബന്ധവും വ്യക്തമാക്കുന്നത്, പഴയനിയമ പൗരോഹിത്യസംവിധാനം മുഴുവനെയും സഖറിയാ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നുവെന്ന് കാണിക്കാനാണ്..

മിശിഹായ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുവാനുള്ളവന്റെ മാതാപിതാക്കളാകുന്നതിനുള്ള യോഗ്യത സഖറിയാ-ഏലീശ്വാ ദമ്പതിമാര്‍ക്ക് നേടിക്കൊടുത്തത് അവരുടെ ധാര്‍മ്മിക ജീവിതരീതിയായിരുന്നു. അവര്‍ ഇരുവരും കര്‍ത്താവിന്റെ എല്ലാ കല്‍പനകളും നീതിമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും അന്യൂനം പാലിച്ചിരുന്നവരും ദൈവസന്നിധിയില്‍ നീതിനിഷ്ഠരുമായിരുന്നു എന്നാണ് സുവിശേഷകന്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് (ലൂക്കാ 1:6). ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകരമായ ഇടപെടല്‍ നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ നമ്മളും അവിടുത്തെ പ്രമാണങ്ങളും കല്‍പനകളും പാലിച്ച് അവിടുത്തെ തിരുമുമ്പില്‍ സ്വീകാര്യമായ ജീവിതം നയിക്കണം. ദൈവത്തിനു പ്രീതികരമായ ജീവിതം നയിച്ചിരുന്നവരാണ് അവരെങ്കിലും ഒരു സന്താനമില്ലാത്തതിന്റെ ദുഃഖവും പേറിയാണ് അവര്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. എങ്കിലും ദൈവപരിപാലനയില്‍ വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് അവര്‍ നിരാശരായില്ല; തങ്ങളുടെ ദുഃഖം പ്രാര്‍ത്ഥനയിലൂടെ ദൈവസന്നിധിയില്‍ അര്‍പ്പിച്ച് അവര്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു. രക്ഷാകരപദ്ധതിയില്‍ ദൈവത്തോട് ചേര്‍ന്നു പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ വിളിക്കപ്പെടുന്നവരുടെയെല്ലാം ജീവിതത്തില്‍ സഹനം ഒരു അവശ്യഘടകമാണ്..

ജറുസലേം ദൈവാലയത്തില്‍ ദിവസംതോറും വിവിധ തരത്തിലുള്ള ബലിയര്‍പ്പണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അതില്‍ ഒരു ബലിയാണ് ധൂപാര്‍പ്പണം. ഇതിനായി കരുവേല മരം കൊണ്ടു നിര്‍മ്മിച്ച ബലിപീഠം സാക്ഷ്യപേടകത്തിനു മുമ്പിലായി വിശുദ്ധ സ്ഥലത്ത് സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു (പുറ. 30:6). ഓരോ ദിവസവും പ്രഭാതത്തിലും സായാഹ്നത്തിലും ഈ ബലിപീഠത്തിന്മേല്‍ പരിമളദ്രവ്യം പുകച്ചിരുന്നു. ധൂപം അര്‍പ്പിക്കാനുള്ള പുരോഹിതനെ കുറിയിട്ടാണ് നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത്. ഇപ്രകാരം ധൂപമര്‍പ്പിക്കാനായി സഖറിയാ, കര്‍ത്താവിന്റെ സന്നിധിയിലായിരിക്കുമ്പോഴാണ് ധൂപപീഠത്തിന്റെ വലതുവശത്ത് കര്‍ത്താവിന്റെ ദൂതന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. ആ സമയത്ത് ജനം വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിനു വെളിയില്‍ നിന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന, രക്ഷകനായ മിശിഹായുടെ വരവിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവരുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയാണ് പ്രതീകാത്മകമായി ധൂപത്തിലൂടെ ദൈവസന്നിധിയിലേയ്ക്ക് പുരോഹിതന്‍ ഉയര്‍ത്തിയിരുന്നത്..

നമ്മുടെ ആരാധനക്രമത്തിലും ധൂപാര്‍പ്പണത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടല്ലോ. എല്ലാ ദിവസവും റംശാ പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ ഇക്കാര്യം നമ്മള്‍ അനുസ്മരിക്കുന്നുമുണ്ട്: "എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന സ്വീകരിക്കണമേ. പരിമളധൂപം പോലെ അത് അങ്ങേ പക്കലേക്കുയരട്ടെ. കര്‍ത്താവേ, എന്റെ ഈ പ്രാര്‍ത്ഥന എന്റെ സായാഹ്നബലിയായി സ്വീകരിക്കണമേ" (സങ്കീ. 141:2)..

നമ്മുടെ കുര്‍ബാനയില്‍ ധൂപാശീര്‍വാദ സമയത്ത് കാര്‍മ്മികന്‍ ചൊല്ലുന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ഈ ധൂപാര്‍പ്പണത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം വ്യക്തമാക്കുന്നവയാണ്. സഖറിയാ അര്‍പ്പിച്ച ധൂപം ദൈവസന്നിധിയില്‍ സ്വീകൃതമായി. ഗബ്രിയേല്‍ മാലാഖ അതാണ് സഖറിയായെ അറിയിച്ചത്: "സഖറിയാ, നീ ഭയപ്പെടേണ്ട; നിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന ദൈവം കേട്ടിരിക്കുന്നു. നിന്റെ ഭാര്യ ഏലീശ്വാ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും" (ലൂക്കാ 1:13). പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു കൊണ്ടു നിന്നിരുന്ന ജനത്തിന്റെ പ്രതിനിധി എന്ന നിലയില്‍ സഖറിയാ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിരുന്നതും മിശിഹായ്ക്കു വേണ്ടിയായിരുന്നു. ഒരു കുഞ്ഞിനു വേണ്ടിയുള്ള വ്യക്തിപരമായ പ്രാര്‍ത്ഥനയും സഖറിയാ നിശ്ചയമായും അര്‍പ്പിച്ചിരുന്നു. ദൈവം നല്‍കുന്ന ഉത്തരം ഈ രണ്ട് പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ക്കും കൂടിയുള്ളതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞ് അനേകം ഇസ്രായേല്‍ വംശജരെ കര്‍ത്താവിന്റെ പക്കലേയ്ക്കു തിരിച്ചുവിട്ടു കൊണ്ട് മിശിഹായെ സ്വീകരിക്കാനായി ഒരു ജനതയെ ഒരുക്കും. ഇപ്രകാരം മുമ്പേ പോയി മിശിഹായ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുവാനാണ് യോഹന്നാനെ ദൈവം അയയ്ക്കുന്നത്..

യോഹന്നാന്‍ മാംദാന ഇന്നും തന്റെ ദൗത്യം തിരുസഭയില്‍ തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടാണിരിക്കുന്നത്. ഏലിയാ പ്രവാചകന്റെ ശക്തിയോടും ചൈതന്യത്തോടും കൂടെ പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിലേയ്ക്കും അനുസരണമില്ലാത്തവരെ നീതിമാന്മാരുടെ വിജ്ഞാനത്തിലേയ്ക്കും തിരിച്ചുവിട്ട് കര്‍ത്താവിനായി പരിപൂര്‍ണ്ണമായ ഒരു ജനതയെ ഒരുക്കുന്നതില്‍ യോഹന്നാന്‍ ഇന്നും വ്യാപൃതനാണ്. ഭക്ഷണം, വസ്ത്രം തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാനാവശ്യങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തവരുമായി പങ്കുവച്ചു കൊണ്ടും നീതിയോടെയും സത്യസന്ധതയോടെയും വര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടും അനുതാപത്തിനു യോജിച്ച ഫലങ്ങള്‍ പുറപ്പെടുവിക്കാന്‍ യോഹന്നാന്‍ നമ്മെയും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അധാര്‍മ്മിക ജീവിതം നയിച്ച രാജാവിന്റെ മുഖത്തു നോക്കി സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ സ്വന്തമാക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്നു വിളിച്ചുപറയാനുള്ള ധൈര്യം കാണിച്ച യോഹന്നാന്‍ ഇന്നും ധാര്‍മ്മികതയുടെ നിലയ്ക്കാത്ത സ്വരമായി നമുക്കു ചുറ്റും മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്..

സഖറിയായ്ക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നതിലും ഉപരിയായിരുന്നു ദൂതന്റെ അറിയിപ്പ്. മാനുഷികമായ ബലഹീനതയില്‍ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: "ഞാന്‍ ഇത് എങ്ങനെ അറിയും? കാരണം, ഞാന്‍ വൃദ്ധനും എന്റെ ഭാര്യ പ്രായം കവിഞ്ഞവളുമാണ്." സഖറിയായുടെ ഈ പ്രതികരണം ദൂതനെ ക്ഷോഭിപ്പിച്ചു: "യഥാകാലം നിറവേറാനിരിക്കുന്ന എന്റെ വാക്കുകള്‍ നീ വിശ്വസിക്കായ്കയാല്‍, ഇന്നുമുതല്‍ ഇത് സംഭവിക്കുന്ന ദിവസം വരെ നീ സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയാതെ ഊമനായിരിക്കും.".

വാര്‍ദ്ധക്യത്തിലെത്തിയവര്‍ക്കും ദൈവം സന്താനങ്ങളെ നല്‍കിയിട്ടുണ്ട് എന്ന വസ്തുത പുരോഹിതനെന്ന നിലയില്‍ സഖറിയാ ഓര്‍മ്മിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. അബ്രാഹം - സാറാ ദമ്പതിമാര്‍ക്കും എല്‍ക്കാന - ഹന്നാ ദമ്പതിമാര്‍ക്കും കുഞ്ഞുങ്ങളെ ലഭിച്ചത് അവരുടെ വാര്‍ദ്ധക്യത്തിലാണല്ലോ. ഉല്‍പത്തി പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഇന്നത്തെ ആദ്യവായന (ഉല്‍. 17:15-22) ഈ വസ്തുത നമ്മെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ദൈവത്തിന് ഒന്നും അസാധ്യമല്ല എന്ന സത്യം സഖറിയാ അല്‍പനേരത്തേയ്ക്ക് വിസ്മരിച്ചുപോയി. അതിനുള്ള ശിക്ഷയെന്നോണം സംസാരശേഷി അദ്ദേഹത്തിന് നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു..

സഖറിയായുടേതിന് സമാനമായ ഒരു ചോദ്യം ഉന്നയിച്ച മറിയത്തിന് ശിക്ഷ ലഭിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന് നിരീക്ഷിക്കുന്നവരുണ്ട്. അവര്‍ ഇരുവരുടെയും ചോദ്യങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള വലിയ അന്തരം കാണാതെപോകുന്നതു കൊണ്ടാണിത്. വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ഭര്‍ത്താവുമൊത്ത് വസിക്കാന്‍ ആരംഭിക്കാത്ത ഒരു കന്യക മാത്രമായിരുന്നു മറിയം. പുരുഷബന്ധമില്ലാതെ ഒരു കന്യകയും ഗര്‍ഭിണി ആയതായി ചരിത്രമില്ല. അതുകൊണ്ട്, ഞാന്‍ പുരുഷനെ അറിയാതിരിക്കെ ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്ന മറിയത്തിന്റെ ചോദ്യത്തിന് നീതീകരണമുണ്ട്. പക്ഷേ, സഖറിയായുടെ കാര്യത്തില്‍ അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല. ഭാര്യാ-ഭര്‍തൃബന്ധത്തില്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നവരാണ് സഖറിയായും ഏലീശ്വായും. ദൈവാലയ ശുശ്രൂഷ കഴിഞ്ഞ് സഖറിയാ സ്വഭവനത്തില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ ശേഷം മാത്രമാണ് ഏലീശ്വാ ഗര്‍ഭം ധരിച്ചതെന്ന് സുവിശേഷകന്‍ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്. ഭാര്യാ-ഭര്‍തൃബന്ധത്തിന്റെ പവിത്രതയെയും ദൈവികപദ്ധതിയില്‍ അതിനുള്ള സവിശേഷസ്ഥാനത്തെയും കുറിച്ച് വി. പൗലോസ് ശ്ലീഹാ നമ്മെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതും നമ്മള്‍ വായിച്ചു കേട്ടല്ലോ (എഫേ. 5: 22-6,4)..

സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാല്‍ സഖറിയായ്ക്ക് ലഭിച്ചത് ഒരു ശിക്ഷയായിരുന്നില്ല എന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകും. മാലാഖ അറിയിച്ച കാര്യം നിശ്ചയമായും നിറവേറും എന്നതിന്റെ ഉറപ്പാണ് അദ്ദേഹത്തിന് നല്‍കപ്പെട്ടത്. സഖറിയാ നിശബ്ദനായി കഴിയേണ്ട വരുന്നത് ദൂതന്‍ അറിയിച്ച കാര്യം പൂര്‍ത്തിയാകുന്ന ദിവസം വരെ മാത്രമാണ്. ദൈവം അറിയിച്ച കാര്യം നിറവേറുമെന്നതിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു അത്. യോഹന്നാന്റെ ജനനത്തോടനുബന്ധിച്ച് സഖറിയായ്ക്ക് സംസാരശേഷി വീണ്ടുലഭിക്കുകയും ചെയ്തു..

സംസാരശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ട് വിശുദ്ധസ്ഥലത്തു നിന്ന് പുറത്തുവന്ന സഖറിയായ്ക്ക് സാധാരണ പുരോഹിതര്‍ ബലിയര്‍പ്പണശേഷം ചെയ്യാറുള്ളതുപോലെ കാത്തുനിന്ന ജനത്തെ ആശീര്‍വദിക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല. ഇതിന് പ്രതീകാത്മകമായ ഒരര്‍ത്ഥമുണ്ട്. അഹറോനില്‍ ആരംഭിച്ച പഴയനിയമ പൗരോഹിത്യം സഖറിയായില്‍ വഴിമുട്ടി നില്‍ക്കുകയാണ്. ഈ പൗരോഹിത്യത്തിനും ബലിയര്‍പ്പണരീതിക്കും സാരമായ മാറ്റം വരാന്‍ പോകുന്നു എന്നതിന്റെ സൂചനായിയിരുന്നു അത്. ദൈവത്തിനും മനുഷ്യര്‍ക്കുമിടയില്‍ മദ്ധ്യസ്ഥനായി വര്‍ത്തിക്കുന്ന പുരോഹിതന്‍ ബലിയര്‍പ്പണത്തിലൂടെ ദൈവതിരുമുമ്പില്‍ ജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും പുരോഹിതാശീര്‍വാദത്തിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം ജനത്തിന് എത്തിച്ചുനല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണല്ലോ..

സത്യദൈവവും സത്യമനുഷ്യനുമായ ഈശോമിശിഹായാണ് ദൈവത്തിനും മനുഷ്യര്‍ക്കുമിടയിലെ യഥാര്‍ത്ഥ മദ്ധ്യസ്ഥന്‍. അവിടുന്നാണ് നിത്യപുരോഹിതന്‍. തന്റെ ഏകവും നിത്യവുമായ സ്വയാര്‍പ്പണത്തിലൂടെ അവിടുന്ന് നിത്യപുരോഹിതനായി. ഈ ബലി തന്നെയാണ് ഓരോ പരിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയര്‍പ്പണവും. ദൈവസന്നിധിയില്‍ നിന്നുള്ള സമൃദ്ധമായ അനുഗ്രഹം തന്റെ ജനത്തിന് നല്‍കുന്നതിന്റെ സൂചനയാണ് സുവിശേഷത്തിലെ അവസാന രംഗത്തില്‍ ശിഷ്യന്മാരെ അനുഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് സ്വര്‍ഗത്തിലേയ്ക്കു പോകുന്ന ഉത്ഥിതനായ ഈശോ നല്‍കുന്നത്. പിതാവിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തിരുന്നുകൊണ്ട് ഇന്നും അവിടുന്ന് നമ്മെ അനുഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. തിരുസഭയില്‍ പരിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയിലും കൂദാശകളിലും കൂടെ ഈ അനുഗ്രഹം നമുക്കും ലഭ്യമാണ്. ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ നമുക്കും മിശിഹായുടെ ഏകവും നിത്യവുമായ ഈ ബലിയില്‍ സജീവമായി പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ അനുഗ്രഹത്തിനു യോഗ്യരാകാന്‍ പരിശ്രമിക്കാം..

ഫാ. ആന്‍ഡ്രൂസ് മേക്കാട്ടുകുന്നേല്‍.

(www.lifeday.in)

മംഗളവാർത്തക്കാലം ഞായർ 1
ലൂക്കാ 1: 5 - 25

Liturgical Background

സീറോ മലബാർ സഭയുടെ ആരാധനക്രമ വത്സരത്തെ ⿩ കാലങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിൽ ആദ്യത്തേതാണ് മംഗളവാർത്തക്കാലം. ‍4 ഞായറാഴ്ചകൾ ആണ് ഈ കാലത്തിൽ ഉള്ളത്. ഇതിൽ ആദ്യ ഞായറാഴ്ച സ്നാപകയോഹന്നാൻ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിയിപ്പ്‍ രണ്ടാമത്തെ ആഴ്ച ഈശോയുടെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിയിപ്പ്‍ മൂന്നാമത്തെ ആഴ്ച സ്നാപക യോഹന്നാന്റെ ജനനം നാലാമത്തെ ആഴ്ച ഈശോയുടെ ജനനം. പ്രകാരമാണ് ക്രമപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഈശോയുടെ മനുഷ്യ അവതാര രഹസ്യം കൊണ്ടാടുന്നതിനു മുന്നോടിയായി അതിനു കാരണമായ സംഭവങ്ങൾ- സൃഷ്ടി, ആദ്യ മാതാപിതാക്കളുടെ അനുസരണക്കേട്, രക്ഷകന്റെ വാഗ്ദാനം- ഇതെല്ലാം ഈ കാലത്തു പ്രതേകം അനുസ്മരിക്കുന്നു.

Biblical Background

ജെറുസലേമിലെ പുരോഹിതന്മാരെ‍ 24 ഗണങ്ങളായി തിരിച്ചിരുന്നു. ബാബിലോണിയൻ പ്രവാസത്തിനു ശേഷം അതിൽ 4 ഗണങ്ങൾ മാത്രമാണ് ജെറുസലേമിലേക്കു തിരിച്ചെത്തിയത്. ഏകദേശം 18000ത്തോളാം പുരോഹിതന്മാർ ഈശോയുടെ കാലത്തു ജറുസലേമിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് വെപ്പ്. അവരുടെ ബാഹുല്യം നിമിത്തം ദേവാലയത്തിൽ ശുശ്രൂഷ നടത്തേണ്ടവരെ നറുക്കെടുപ്പിലൂടെ യാണ് തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത് . (നമ്മുടെ കാലത്ത് ശബരിമല മേൽശാന്തിയെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന പോലുള്ള ഒരു ഏർപ്പാട്.) സമൂഹത്തിൽ ബഹുമാനവും ഒരല്പ്പം സാമ്പത്തിക മെച്ചപാടും കിട്ടുന്ന ഒരു സ്ഥാനമണിത്.

1. ആത്മാവിൽ നിറഞ്ഞ മക്കൾ

ഈ വർഷത്തെ ലോഗോസ് ക്വിസ് പ്രതിഭയെ കുറിച്ചു നിങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കും. കോതമംഗലം രൂപതയിൽ നിന്നുള്ള 10 വയസ്സുകാരനായ ജിസ് മോനാണ് കക്ഷി. ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ പങ്കെടുത്ത ഈ പരീക്ഷയിൽ ഒന്നാമനായി മാറിയത് വെറും 10 വയസ്സുള്ള ഈ പയ്യനാണ്. (ഇമ്മടെ കുട്ടികളൊക്കെ നല്ല മിടുക്കന്മാരും മിടുക്കികളാണ് കേട്ടോ... നുമ്മ അവരെ ചീത്തയാക്കാതിരുന്നാൽ മതി.). ആ മകനെ കുറിച്ചു കേൾക്കുന്ന ഒരു കാര്യം അവൻ ഉദരത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ അമ്മ ദൈവ വചനം ഉറക്കെ വായിക്കുന്നത് അവൻ ഉദരത്തിലിരുന്നു കെട്ടിരുന്നത്രെ...!!. സുവിശേഷത്തിൽ ജനിക്കാൻ പോകുന്ന കുഞ്ഞിനെ കുറിച്ചുള്ള മാലാഖയുടെ വിശേഷണം അവൻ ആത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞവൻ ആയിരിക്കുമെന്നാണ്. നമ്മുടെ കുട്ടികളൊക്കെ ആത്മാവിൽ നിറഞ്ഞവരായി മാറുക എന്നുള്ളതാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം. കൂട്ടത്തിൽ മാലാഖ ഒരു പറയുന്നു വേറെ ഒരു കാര്യം കൂടി പറയുന്നു. അവൻ വീഞ്ഞോ മറ്റു ലഹരി പാനീയങ്ങളും കുടിക്കുകയില്ല എന്ന്. . ഏതൊരു മക്കളെകുറിച്ചും ഇന്നത്തെ കാലത്തു കേൾക്കാവുന്നതു ഒരു നല്ല വർത്തമാനം ഇതാണ് "അവൻ ലഹരി ഉപയോഗിക്കില്ല" എന്നുള്ളത്. ഓർക്കുക വല്ലാത്ത ഒരു Drugs addiction നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലെ കുട്ടികളിൽ/ യുവജങ്ങളിൽ വളർന്ന് വരുന്നുണ്ട് . നമ്മൾ അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും അതിന്റെ ഭാഗമായിട്ട് മാറുന്നുണ്ട് . അത് വീട്ടിലെ ആഘോഷങ്ങൾക്ക് മാറ്റുകൂട്ടാൻ ആയിട്ട് 'ബാച്ചിലർ പാർട്ടികൾ' എന്ന ഓമനപ്പേരിൽ പേരിൽ നമ്മൾ നടത്തുന്ന വിരുന്നു സൽക്കാരങ്ങൾ ആകട്ടെ . അല്ലെങ്കിൽ ഓരോ ദിവസവും അവിടെയും ഇവിടെയും പിടിച്ചെടുത്തു എന്ന് നമ്മൾ പത്രങ്ങളിൽ വായിക്കുന്ന വിലകൂടിയ വീര്യം നിറഞ്ഞ ലഹരി മരുന്നുകൾ ആകട്ടെ. ലഹരി എന്ന വിപത്തിനു നമ്മളും നമ്മുടെ മക്കളും ഇരയായി തീരുന്നു എന്നതിന്റെ പ്രകടമായ ഉദാഹരണമാണ്. അവൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറയും എന്നാണ് മാലാഖ പറയുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ 'SPRIT FILLED' ആകും. എന്ന്. നമ്മുടെ മക്കളും SPIRIT FILLED ആകുന്നുണ്ട് . പക്ഷേ അത് ഏത് സ്പിരിറ്റാണ് എന്നൊന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.‍ കുറച്ചുകൂടി ദൈവവാത്മാവിനാൽ നിറയാൻ നമ്മുടെ മക്കളെ പ്രചോദിപ്പിക്കുക. ലഹരിയുടെ ഒരു കൾച്ചറിൽ നിന്ന് അവരെ മാറ്റി നിർത്തുക. മാമോദിസയും ആദ്യകുർബാന സ്വീകരണം മുതൽ മരണത്തിലും മരണാനന്തര കർമ്മങ്ങളിലും വരെ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും നമ്മൾ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലഹരിയുടെ വിഭവങ്ങളെ ഒന്ന് മാറ്റി പിടിക്കുക. അതല്ലാതെ ലഹരിക്കെതിരെ എത്ര ക്യാമ്പയിൻ നടത്തിയിട്ടും മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചിട്ടും ബോധവൽക്കരണം നടത്തിയിട്ടും മദ്യനിരോധനമല്ല, മദ്യ വർജനമാണ് ലക്ഷ്യമെന്ന പൊള്ളയായ വാഗ്‌ദാനങ്ങളിൽ വിശ്വസിച്ചിട്ടും പ്രത്യേകിച്ച് ഉപകാരമൊന്നുമില്ല. ആദ്യ ലഹരി വിരുദ്ധ ക്യാമ്പയിൻ നമ്മുടെ സൽക്കാര മുറിയിൽ നിന്നും ഉല്ലാസ് വേളകൾ നിന്നും ആരംഭിക്കണം. ക്രിസ്തുമസ് കാലമാണ്.... എടുക്കാവുന്ന നല്ല തീരുമാനങ്ങളിൽ ഒന്ന് എല്ലാവിധ ലഹരിയോടും ഒന്നു സുല്ല് പറയുക എന്നതാവട്ടെ.

2. കുടുംബം ഭദ്രമാകട്ടെ

ബൈബിളിൽ Ideal Couple എന്ന രീതിയിൽ എടുത്തു കാണിക്കാവുന്ന 2 പേരാണ് സഖറിയായും എലിസബത്തും. ഈ ദമ്പതികൾക്ക് മക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ കൂടി അവർ ദൈവ സന്നിധിയിൽ നീതി നിഷ്ഠരും കുറ്റമറ്റവരുമായി ജീവിച്ചു പോന്നു എന്നാണ് സുവിശേഷം പറയുക.‍‍‍ അതായത് മക്കളില്ല എന്നുള്ള അപമാനം സഹിക്കേണ്ടി വരുമ്പോഴും വാർദ്ധക്യത്തിലും അവർ ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ് ഒരു സന്തോഷവാർത്തമാനം. ദാമ്പത്യജീവത്തിന് വല്ലാത്ത വെല്ലുവിളി നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണിത്.
നമ്മുടെ കാലത്തെ വലിയ ഒരു ഗായകൻ തന്റെ പത്നിയെ വിവാഹ മോചനം നേടി എന്നതായിരുന്നു ഈ നാളുകളിലെ ചൂടുള്ള വാർത്ത.
ദാമ്പത്യ ഭദ്രതയിൽ‍‍‍ മരണം വരെ ജീവിക്കുക എന്നുള്ളത് ഈ കാലത്ത് വലിയ കാര്യമാണ്. ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് ശ്ലീഹ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാര്യവും ഇതുതന്നെയാണ് ക്രിസ്തു സഭയെ സ്നേഹിച്ചത് പോലെ ഭർത്താക്കന്മാർ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കണമെന്ന്.. കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയും ഭദ്രത കാത്തു സൂക്ഷിക്കുക വലിയ കാര്യമാണ്.
ഏതാനും നാളുകൾക്ക് മുമ്പ് പത്രത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ അടിക്കുറിപ്പോടുകൂടി വന്ന ഒരു ചിത്രം ഇപ്രകാരം ആയിരുന്നു മെട്രോ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ ട്രെയിൻ കയറാൻ ആയി തന്റെ പ്രായമായ തൻറെ പ്രിയതമയുടെ കൈപിടിച്ച് അവളുടെ ചെരിപ്പും കയ്യിലെടുത്ത് മുണ്ട് മടക്കി കുത്തി നടന്നു നീങ്ങുന്ന വൃദ്ധ ദമ്പതികൾ. ദാമ്പത്യം ഒരുപാട് വെല്ലുവിളി നേരിട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലൂടെയാണ് നമ്മുടെ കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
അതുകൊണ്ടാണ് 'ക്രിസ്തു ജീവിക്കുന്നു'(Christus Vivit) എന്ന അപ്പസ്തോലിക പ്രബോധനത്തിൽ എന്താണ് സൗന്ദര്യം എന്നുള്ള വിശദീകരണത്തിൽ മാർപാപ്പ പറയുന്ന ഒരു കാര്യം 'ജീവിതത്തിൻറെ സായാഹ്നത്തിൽ എത്തിയിട്ടും കൈകോർത്ത് പിടിച്ചു നടക്കുന്ന വൃദ്ധദമ്പതികളിൽ ഒരു ദൈവിക സൗന്ദര്യം ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ട്' എന്നാണ്. മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും പത്രങ്ങളുടെയും വരുന്ന വാർത്തകൾ കുടുംബം എന്ന വ്യവസ്ഥിതിയുടെ കെട്ടുറപ്പ് തകർക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളതാണ്. അതിന് ഒരു അപവാദമാണ് ഈ ദമ്പതികൾ. അതുകൊണ്ട് സഖറിയ - എലിസിബത്തത്‌ ദമ്പതികളെപോലെ ഭദ്രതയുള്ള കുടുംബബന്ധങ്ങൾ പണിതുയർത്താൻ ആയിട്ട് നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം.

3.കാത്തിരിക്കുക

ആഗമനകാലം കാത്തിരിപ്പിന്റെ കാലമാണ്. രക്ഷകന്റെ വരവിനായി ഒരു ജനത കാത്തിരുന്നതുപോലെ നമ്മുക്കും പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കാം. കാത്തിരിപ്പാണ് ജീവിതത്തിൽ പ്രതീക്ഷക്കു വക നൽകുന്നത്
കഥ: സി . വി ബാലകൃഷ്ണന്റെ 'ദൈവം പോകുന്ന പാത' എന്ന കൊച്ചു കഥയുണ്ട്. നിരാശനായി വെറുപ്പിനെ ഭാണ്ഡവും പേറി കൊണ്ട് ആത്മഹത്യ ചെയ്യണം എന്നുറച്ച് നടന്നുനീങ്ങിയ ഒരാൾ. ‍തന്റെ ഒരുപാട് അലച്ചിലുകൾക്കു ശേഷം അയാൾ രു പുഴയുടെ തീരത്ത് എത്തുന്ന. അവിടെ ആ പുഴയുടെ മണൽത്തിട്ടയിൽ കത്തി എരിയുന്ന ചിതയും ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയേയും കാണുന്നു. അയാൾ അവനെ സൂക്ഷച്ചു നോക്കി. ഉന്തിയ വയർ, മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രം, കുഴിഞ്ഞ കണ്ണുകൾ, മെലിഞ്ഞ ശരീരം... അയാളെ കണ്ട ഉടൻ അവൻ ചോദിച്ചു: "അല്ല, എന്തേ വരാൻ വൈക്യ..? അയാൾക്ക് അതിശയമായി. "അല്ല, ഞാൻ ആരാണ് എന്നു കരുതിയാണ് .." സംശയത്തോടെ അയാൾ ചോദിച്ചു. ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "എത്ര നേരമായി ഞാൻ ഇവിടെ കാത്തു നിൽക്കുന്നു . വൈകിയാലും നീ വന്നല്ലോ". ആകാംക്ഷയോടെ അയാൾ കുട്ടിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു:" മോനെ, ഞാൻ ആരാണെന്ന് കരുതിയാണ് ..?" ഉടനെ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: " ദൈവം അല്ലാതാരാ..? ന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞിരുന്നു ആരുമില്ലാത്തവർക്കു കൂട്ടിനായി ദൈവം വരുമെന്ന്. ഞാൻ സഹിച്ചതൊക്കെ നീ കണ്ടില്ലേ. എൻറെ അമ്മയെ ഇവിടെ അടക്കിയത് മുതൽ ഞാൻ നിൻറെ വരവും കാത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു . വൈകിയാലും നീ വന്നല്ലോ. നെക്കതുമതി." ഇതു കേട്ട അയാൾ ഉടൻ ആ കുട്ടിയെ വാരിയെടുത്ത് തുടർന്നുള്ള യാത്രയിൽ കൂടെകൂട്ടി. കഥക്ക് ഒടുവിൽ കഥാകൃത്ത് എഴുതി വച്ചു "നിരാശയിലും പ്രതീക്ഷയുടെ വഴിക്കണ്ണുമായി കാത്തു നിൽക്കുന്നവന്റെ മുമ്പിൽ ദൈവം വരും ഏതെങ്കിലുമൊരു രൂപത്തിൽ തീർച്ച!!!

കര്‍ത്താവിന്റെ മുന്‍പില്‍ സ്വസ്‌ഥനായിരിക്കുക; ക്‌ഷമാപൂര്‍വം അവിടുത്തെ കാത്തിരിക്കുക; ദുഷ്‌ടമാര്‍ഗം അവലംബിച്ച്‌ അഭിവൃദ്‌ധിപ്പെടുന്നവനെക്കണ്ട്‌ അസ്വസ്‌ഥനാകേണ്ടാ.
സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ 37 : 7

ജീവിതത്തിൽ കഷ്ടതകളും സഹനങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ കാത്തിരിക്കുക. ദൈവം പ്രവർത്തിക്കും.

മംഗള വാർത്തകാലം കാത്തിരിപ്പിന്റെ കാലമാണ്. .....നോമ്പും നോക്കി ....സുകൃത ജപങ്ങൾ ചൊല്ലി,..... സത്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തു ....രക്ഷകന്റെ വരവിനായി ഹൃദയമായ പുൽക്കൂട് ഒരുക്കി നമുക്കും കാത്തിരിക്കാം....

പ്രസംഗവും പ്രവർത്തിയും

വചന പാരായണ മാസമാണ്. പള്ളിയിലെ വചന വായന ഒന്നു പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. കൂട്ടത്തിൽ ഇമ്മടെ ബൈബിളും ഒന്നു പൊടി തട്ടിയെടുത്ത് വായിക്കുക. ലോഗോസ്‌ പ്രതിഭയൊന്നും ആകാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും ഒന്നു രണ്ടു വചനം പഠിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

ഞായര്‍ പ്രസംഗം മംഗളവാര്‍ത്താക്കാലം രണ്ടാം ഞായര്‍ - ലൂക്കാ 1: 26-38 ഈശോയുടെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിയിപ്പ്

രക്ഷകനായ മിശിഹായുടെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിയിപ്പാണ് മംഗളവാര്‍ത്താക്കാലം രണ്ടാം ഞായറാഴ്ചത്തെ സുവിശേഷഭാഗം (ലൂക്കാ 1:26-38).

മനുഷ്യനായി അവതരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അമ്മയാകുവാന്‍ വിളിക്കപ്പെട്ട മറിയമാണ് ഈ രംഗത്തെ മുഖ്യ കഥാപാത്രം. പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തെ മംഗളവാര്‍ത്ത അറിയിക്കുന്നത് സഖറിയായ്ക്ക് അറിയിപ്പ് നല്കിയ ഗബ്രിയേല്‍ ദൂതന്‍ തന്നെയാണ്. പഴയനിയമത്തില്‍ പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളിലായി ദൈവം രക്ഷകനായ മിശിഹായെക്കുറിച്ച് നല്കിയിരുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങളുടെയും പ്രവചനങ്ങളുടെയും പൂര്‍ത്തീകരണത്തെക്കുറിച്ചാണ് മറിയത്തിന് അറിയിപ്പ് ലഭിച്ചത്. ഇന്നത്തെ രണ്ട് പഴയനിയമ വായനകളും ഇസ്രായേലിന്റെ രക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിയിപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവയാണ്.

സംഖ്യയുടെ പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നുള്ള ആദ്യവായനയില്‍ (സംഖ്യ 22: 20-35) വിജാതീയനായ ബാലാമിനെപ്പോലും ദൈവം തന്റെ ദൂതനായി ഉപയോഗിക്കുന്നതു കാണാം. വാഗ്ദത്തഭൂമി ലക്ഷ്യമാക്കി യാത്ര ചെയ്യുന്ന ഇസ്രായേലിനെ കണ്ടു ഭയന്ന മൊവാബ് രാജാവായ ബാലാക്കാണ് ഇസ്രായേലിനെ ശപിപ്പിക്കാനായി ബാലാമിനെ ക്ഷണിച്ചത്. മൊവാബ് ദേശത്തേയ്ക്കുള്ള മാര്‍ഗ്ഗമധ്യേ ബാലാമിനുണ്ടാകുന്ന ദര്‍ശനത്തെക്കുറിച്ചാണ് ആദ്യവായന. ബാലാം സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന കഴുത, വഴിയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട കര്‍ത്താവിന്റെ ദൂതനെക്കണ്ട് ഭയപ്പെട്ട് വിരണ്ടോടുകയും വഴിയില്‍ വീണുകിടക്കുകയും ചെയ്തു. അരിശം പൂണ്ട ബാലാം, കഴുതയ്ക്കിട്ട് വടി കൊണ്ട് മൂന്നു തവണ അടിച്ചു. കര്‍ത്താവ് നല്കിയ സംസാരശക്തിയാല്‍ കഴുത, തന്നെ അടിച്ചതിന്റെ കാരണമന്വേഷിച്ചു. കഴുത സംസാരിക്കുന്നതു കേട്ടപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്ന കര്‍ത്താവിന്റെ ദൂതനെ ബാലാം കാണുന്നത്.

കര്‍ത്താവ് നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന വചനം മാത്രമേ ബാലാക്കിന്റെ പക്കലെത്തുമ്പോള്‍ ബാലാം പറയാവൂ എന്ന് അറിയിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് ദൂതന്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. ഈ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരമാണ് ബാലാം ഇസ്രായേലിനെ ശപിക്കുന്നതിനു പകരം അനുഗ്രഹിച്ചതും ഭാവിയില്‍ ജനിക്കാനിരുന്ന രാജാവിനെയും അവന്റെ ജനനത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാനിരുന്ന നക്ഷത്രത്തെയും കുറിച്ച് പ്രവചിച്ചതും (സംഖ്യ 24,17). ഇതിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണല്ലോ പൗരസ്ത്യദേശത്തു നിന്നുള്ള ജ്ഞാനികള്‍ ഈശോയുടെ ജനനവേളയില്‍, ഇസ്രായേലിന് ജനിച്ചിരിക്കുന്ന രാജാവിനെ അന്വേഷിച്ച് ജറുസലേമിലെ രാജകൊട്ടാരത്തിലെത്തുന്നത് (മത്തായി 2:1-12).

മറിയത്തിന് ഗബ്രിയേല്‍ ദൂതന്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്, മിശിഹായ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്ന യോഹന്നാന്‍സ്‌നാപകന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിയിപ്പിന്റെ ആറാം മാസത്തിലാണ്. ഇരുസംഭവങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വ്യക്തമാക്കാനാണ് ആറാം മാസം എന്ന സമയസൂചന സുവിശേഷകന്‍ നല്കുന്നത്. സഖറിയായ്ക്ക് അറിയിപ്പ് ലഭിച്ചത് ജറുസലേം ദൈവാലയത്തില്‍ വച്ചാണെങ്കില്‍, മറിയത്തിനത് ലഭിച്ചത് നസ്രത്തിലെ ലളിതമായ കുടുംബസാഹചര്യത്തിലാണ്. ശക്തരെ അവരുടെ സിംഹാസനങ്ങളില്‍ നിന്നു താഴെയിറക്കി, വിനീതരെ ഉയര്‍ത്തുന്ന, ദാസിയുടെ താഴ്മയെ കടാക്ഷിക്കുന്ന പുതിയനിയമത്തിന്റെ നൂതനശൈലി വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ് അറിയിപ്പിന്റെ സ്ഥലങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള ഈ വ്യത്യാസം.

കന്യകയായ മറിയത്തെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ദാവീദ് വംശജനായ യൗസേപ്പുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചാണ്. മറിയത്തില്‍ നിന്നു  ജനിക്കാനിരിക്കുന്നവന്‍ നിയമപ്രകാരം ദാവീദിന്റെ പുത്രനാണ് എന്നു സാരം. യാക്കോബിന്റെ ഭവനത്തിന്മേല്‍ എന്നേയ്ക്കും വാഴുവാനുള്ള നിത്യരാജാവ് ദാവീദിന്റെ പുത്രനായി ജനിക്കും എന്നായിരുന്നല്ലോ ദൈവം പ്രവാചകനായ നാഥാനിലൂടെ നല്കിയ വാഗ്ദാനം (2 സാമു. 7:12-14). ഈ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഷയുപയോഗിച്ചാണ് ഗബ്രിയേല്‍ മറിയത്തോട് രക്ഷകന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ച് അറിയിക്കുന്നത് (ലൂക്കാ 1:32-33). ജറീക്കോയിലെ അന്ധന്‍ ഈശോയെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നതും ജറുസേലം പ്രവേശനവേളയില്‍ ജനക്കൂട്ടം ആര്‍ത്തുവിളിക്കുന്നതുമെല്ലാം 'ദാവീദിന്റെ പുത്രാ' എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടാണല്ലോ.

യൗസേപ്പുമായി മറിയത്തിന്റെ വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞിട്ടേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു; അവര്‍ ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ്, 'ഞാന്‍ പുരുഷനെ അറിയാതിരിക്കെ ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും' (ലൂക്കാ 1:34) എന്ന് ദൂതനോട് അവള്‍ ചോദിക്കുന്നതും. ദൈവമാണ് ഗബ്രിയേല്‍ ദൂതനെ മറിയത്തിന്റെ പക്കലേക്ക് അയച്ചത് എന്ന് എടുത്തുപറയുന്നത് അറിയിക്കാന്‍ പോകുന്ന മംഗളവാര്‍ത്ത ദൈവത്തില്‍ നിന്നു തന്നെയാണ് എന്നു കാണിക്കാനാണ്. മാലാഖവൃന്ദത്തിന്റെ തലവന്‍ സര്‍വ്വശക്തനായ ദൈവത്താല്‍ പരിശുദ്ധയായ കന്യകയുടെ പക്കലേയ്ക്ക് അയയ്ക്കപ്പെട്ടത്, അസാധാരണവും രഹസ്യാത്മകവുമായ സംഭവത്തിന്റെ നല്ല വാര്‍ത്ത അറിയിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു.

കൃപ നിറഞ്ഞവളേ, എന്ന അഭിസംബോധന ദൈവപുത്രന്റെ മാതാവാകുന്നതിന് മറിയത്തിനുള്ള യോഗ്യത വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നുള്ള സവിശേഷമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെയും ഒരുക്കലിനെയുമാണ് ദൈവകൃപ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കര്‍ത്താവ് നിന്നോടു കൂടെ എന്ന് ദൂതന്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കുന്നതിന്റെ അര്‍ത്ഥമിതാണ്. കൃപ ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ്. ഇതിന്റെ മറുവശമാണ്, നീ ദൈവസന്നിധിയില്‍ കൃപ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന പ്രസ്താവനയിലുള്ളത്.

പാപക്കറ ഏശാതെ ജീവിച്ചുകൊണ്ട് മറിയം ദൈവത്തിന്റെ ഈ കൃപാദാനത്തോട് പൂര്‍ണ്ണമായി സഹകരിച്ചു. തന്റെ മനോഭാവങ്ങളും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ജീവിതം മുഴുവനും വഴിയാണ് മറിയം ദൈവസന്നിധിയില്‍ സംപ്രീതി കണ്ടെത്തിയത്. ഇതെക്കുറിച്ച്‌ ബീഡ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്: "സത്യമായും അവള്‍ കൃപ നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു. ദൈവികപ്രീതിയാല്‍ അത് അവള്‍ക്ക് നല്കപ്പെട്ടു. പകരം, കന്യാത്വമെന്ന മഹത്വപൂര്‍ണ്ണമായ ദാനം സ്ത്രീകളില്‍ ആദ്യമായി അവള്‍ കര്‍ത്താവിന് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു. അപ്രകാരം മാലാഖയുടെ ജീവിതത്തെ അനുകരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച അവള്‍ക്ക്, ഒരു മാലാഖയെ കാണാനും സംസാരിക്കാനും ഭാഗ്യം കൈവന്നു. കൃപയും സത്യവും ആരിലൂടെ വന്നുവോ ആ ഈശോമിശിഹായ്ക്കു ജന്മം നല്കിയവള്‍ കൃപ നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് സത്യമായും കര്‍ത്താവ് അവളോടു കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു."

മറിയം ഗര്‍ഭം ധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കുമെന്നും അവന്‍ അത്യുന്നതന്റെ പുത്രന്‍ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുമെന്നുമുള്ള അറിയിപ്പ് മറിയത്തിന് പൂര്‍ണ്ണമായി മനസ്സിലായില്ല. ദൂതന്‍ നല്കിയ വിശദീകരണവും മാനുഷിക ബുദ്ധിയ്ക്ക് ഗ്രഹിക്കാവുന്നതിലുപരിയായിരുന്നു. "പരിശുദ്ധാരൂപി നിന്റെ മേല്‍ വരും; അത്യുന്നതന്റെ ശക്തി നിന്റെ മേല്‍ ആവസിക്കും" എന്നായിരുന്നല്ലോ ഗബ്രിയേല്‍ മാലാഖ നല്കിയ വിശദീകരണം. ദൈവാരൂപിയുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്താലാണെങ്കിലും വിവാഹത്തിനു മുമ്പ് ഗര്‍ഭിണിയായാല്‍ തനിക്കു ചുറ്റുമുള്ള സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് ഏല്‍ക്കേണ്ടി വരുന്ന പീഡനങ്ങളെയും സഹനങ്ങളെയും കുറിച്ച് മറിയം ഒരുനിമിഷം ചിന്തിച്ചുകാണണം.

ദൈവത്തിന് അസാധ്യമായി ഒന്നുമില്ല എന്ന്  ഉറച്ചുവിശ്വസിച്ച മറിയം, ദൈവികപദ്ധതിക്ക് പൂര്‍ണ്ണമായി തന്നെത്തന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതായാണ് തുടര്‍ന്ന് നമ്മള്‍ കാണുന്നത്. അവള്‍ പ്രത്യുത്തരിച്ചു: "ഇതാ, ഞാന്‍ കര്‍ത്താവിന്റെ ദാസി; നിന്റെ വചനം പോലെ എന്നില്‍ സംഭവിക്കട്ടെ." മറിയം ദൈവകൃപ നിറഞ്ഞവളും ദൈവസന്നിധിയില്‍ സംപ്രീതി കണ്ടെത്തിയവളുമായിരുന്നു എന്ന് തെളിയിക്കുന്നതാണ് ഈ മറുപടി. മറിയത്തിന്റെ സമ്പൂര്‍ണ സമര്‍പ്പണമാണ് നാമിവിടെ കാണുന്നത്. കര്‍ത്താവിന്റെ ദാസിയായുള്ള സമര്‍പ്പണം. നിന്റെ വചനം പോലെ എന്നില്‍ ഭവിക്കട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ദൈവത്തിന്റെ വചനം മറിയത്തില്‍ മനുഷ്യനാവുകയായിരുന്നു.

സഭാപിതാവായ ഇരണേവൂസിന്റെ വാക്കുകളില്‍: "ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തോട് മറുതലിച്ച് ദൈവത്തില്‍ നിന്ന് ഓടിയകന്ന ദൂതന്റെ (സാത്താന്റെ) വാക്കുകളാല്‍ ഹവ്വാ വശീകരിക്കപ്പെട്ടെങ്കില്‍, ദൈവത്തിന്റെ വചനം അനുസരിക്കുന്നതുവഴി മറിയം ദൈവത്തെ വഹിക്കും എന്ന സന്തോഷകരമായ വര്‍ത്തമാനം ദൂതനില്‍ നിന്ന് സ്വീകരിച്ചു. ആദ്യത്തേയാള്‍ (ഹവ്വാ) ദൈവത്തെ ധിക്കരിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി വശീകരിക്കപ്പെടുകയും അതുവഴി പാപത്തില്‍ വീഴുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍, രണ്ടാമത്തെയാള്‍ (കന്യകാമറിയം) ദൈവത്തെ അനുസരിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുകയും അതുവഴി ഹവ്വായുടെ വക്താവായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഒരു കന്യകയുടെ പ്രവൃത്തി വഴി മനുഷ്യകുലം മരണത്തിന് കീഴടങ്ങി. മറ്റൊരു കന്യകയാല്‍ അതു പൂര്‍വ്വസ്ഥിതിയിലായി. വാസ്തവത്തില്‍, ആദ്യത്തെ മനുഷ്യനാല്‍ ഉണ്ടായ പാപം ആദ്യജാതനേറ്റ കഠിനസഹനം വഴി ഇല്ലാതാക്കപ്പെട്ടു. സര്‍പ്പത്തിന്റെ കൗശലത്തെ പ്രാവിന്റെ നിഷ്‌കളങ്കത കീഴടക്കി."

മറിയം എപ്രകാരമാണ് ഒരേ സമയം കന്യകയും മാതാവുമായി തുടരുന്നത് എന്ന് സഭാപിതാവായ ജെറോം വിശദീകരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്: "കതകുകള്‍ അടച്ചിരുന്നു; ഈശോ അകത്ത് പ്രവേശിച്ചു" എന്നു നമ്മള്‍ സുവിശേഷത്തില്‍ വായിക്കുന്നു (യോഹ. 20:19.26). അടഞ്ഞ വാതിലിലൂടെ പ്രവേശിച്ചവന്‍ ഭൂതമോ അരൂപിയോ ആയിരുന്നില്ല. യഥാര്‍ത്ഥ ശരീരത്തോടു കൂടിയ യഥാര്‍ത്ഥ മനുഷ്യനാണവന്‍. അവന്‍ പറയുന്നു: "എന്നെ സ്പര്‍ശിച്ചു നോക്കുവിന്‍. എനിക്കുള്ളതു പോലെ മാംസവും അസ്ഥികളും ഭൂതത്തിനില്ലല്ലോ" (ലൂക്കാ 24:39). അവന് മാംസവും അസ്ഥികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എങ്ങനെയാണ് മാംസവും അസ്ഥികളും അടഞ്ഞ വാതിലിലൂടെ അകത്ത് പ്രവേശിക്കുന്നത്? വാതിലുകള്‍ അടച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ തന്നെ അവന്‍ അകത്ത് പ്രവേശിക്കുന്നു. എന്നാല്‍, അവന്‍ പ്രവേശിക്കുന്നത് നമ്മള്‍ കാണുന്നില്ല. എങ്ങനെയായാലും പ്രവേശിച്ചവന്‍ അകത്തുണ്ട്. അവന്‍ എങ്ങനെ പ്രവേശിച്ചു എന്നതിനു തെളിവില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി അത് നിര്‍വ്വഹിച്ചു എന്ന് നീ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇതുപോലെ തന്നെ അവന്‍ കന്യകയില്‍ നിന്നു ജനിച്ചു. അവള്‍ ജന്മം നല്കിയതിനു ശേഷവും കന്യകയായി തുടരുന്നു. ഇതും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ പ്രവര്‍ത്തനമാണെന്നു നീ വിശ്വസിക്കണം."

മറിയത്തിന് ലഭിച്ച മംഗളവാര്‍ത്ത മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗം മുഴുവനും വേണ്ടിയുള്ള സദ്‌വാര്‍ത്തയാണ്. പ്രവാചകനായ ഏശയ്യായിലൂടെ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തിരുന്നവ പൂര്‍ത്തിയാകുന്നതിന്റെ ഭാഗം കൂടിയായിരുന്നത് (രണ്ടാം വായന). "എന്റെ ദാസനായ യാക്കോബേ, ഞാന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത ഇസ്രായേലേ, നിന്നെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ നിനക്ക് രൂപം നല്കുകയും നിന്നെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കര്‍ത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നീ ഭയപ്പെടേണ്ട. വരണ്ട ഭൂമിയില്‍ ജലവും ഉണങ്ങിയ നിലത്ത് അരുവികളും ഞാന്‍ ഒഴുക്കും. നിന്റെ സന്തതികളുടെ മേല്‍ എന്റെ ആത്മാവും നിന്റെ മക്കളുടെ മേല്‍ എന്റെ അനുഗ്രഹവും ഞാന്‍ വര്‍ഷിക്കും" (ഏശ. 44:1-3).

വറ്റിവരണ്ട മനുഷ്യജീവിതങ്ങളില്‍ ജീവജലത്തിന്റെ അരുവികള്‍ ഒഴുക്കാനും നമ്മുടെ മേല്‍ കര്‍ത്താവിന്റെ റൂഹായെയും അവിടുത്തെ അനുഗ്രഹങ്ങളെയും സമൃദ്ധമായി വര്‍ഷിക്കാനും ദൈവം ആരംഭിക്കുന്നതാണ് മറിയത്തിനു ലഭിച്ച മംഗളവാര്‍ത്തയുടെ സാരം. പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തെപ്പോലെ ദൈവഹിതത്തിന് പൂര്‍ണ്ണമായി സമര്‍പ്പിച്ച് ദൈവികപദ്ധതിയോട് സഹകരിച്ച് ജീവിക്കാന്‍ ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

ഫാ. ആന്‍ഡ്രൂസ് മേക്കാട്ടുകുന്നേല്‍

(www.lifeday.in)

Biblical & Liturgical Background

മറിയത്തിന്റെ അമലോത്ഭവ തിരുന്നാൾ

ഡിസംബർ 8 നാണ് തിരുസഭയിൽ മറിയത്തിന്റെ അമലോത്ഭവ തിരുന്നാൾ ആഘോഷിക്കുന്നത്. 1854 ൽ 9ആം പിയൂസ് മാർപാപ്പയാണ് ഈ വിശ്വാസ സത്യം ഔദ്യാഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചത്.
"മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ രക്ഷകനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ യോഗ്യതവഴി ലഭിച്ച സർവശക്തനായ ദൈവത്തിന്റെ പ്രത്യേക കൃപ നിമിത്തം പരിശുദ്ധ കന്യക ഗർഭധാരണത്തിന്റെ ആദ്യനിമിഷത്തിൽതന്നെ ജൻമപാപത്തിന്റെ എല്ലാ കളങ്കങ്ങളിലും നിന്നു സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു" എന്നാണ് ഇതിനെപ്പറ്റി വിശ്വാസസത്യപ്രഖ്യാപനത്തിൽ ഒൻപതാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.

"ഉത്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ നീയും സ്ത്രീയും തമ്മിലും, നിന്റെ സന്തതിയും അവളുടെ സന്തതിയും തമ്മിലും, ഞാൻ ശത്രുത ഉളവാക്കും, അവൾ നിന്റെ തല തകർക്കും"(ഉല്പത്തി 3:15) ‍എന്ന വാക്യമാണ് അമലോദ്ഭത്തിന്റെ പ്രധാന തെളിവായി ഹാജരാക്കിയിട്ടുള്ളത്. ഇതിൽ നീ സാത്താനും, സ്ത്രീ കന്യകാമറിയവും, അവളുടെ സന്തതി ക്രിസ്തുവും ആണ്. കന്യകാമറിയം ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും പാപത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഈ തലതകർക്കൽ സാധിക്കുകയില്ല.

"നൻമനിറഞ്ഞവളേ, നിനക്കു സ്വസ്തി; സ്ത്രീകളിൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവളേ, കർത്താവു നിന്നോടുകൂടെ" (ലൂക്ക: 1.28) എന്ന ഗബ്രിയേൽ മാലാഖയുടെ‍ അഭിവാദനത്തിൽ നിന്നു കന്യകാമറിയം പാപരഹിതയാണെന്നു തെളിയുന്നുണ്ട്.ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽക്കു തന്നെ കത്തോലിക്കാസഭയിൽ ഒരു അലിഖിതവിശ്വാസതത്ത്വമായി ഇത് അംഗീകരിച്ചുപോന്നതിനു തെളിവുകളുണ്ട്. എ.ഡി. 431-ലെ എഫേസൂസ് കൗൺസിലിൽ ഇത് അവിതർക്കിതവും അസന്ദിഗ്ധവുമാണെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. കന്യകാമേരി പാപത്തിന്റെ സകല കെണികളിലും നിന്നു വിമുക്തയായിരുന്നു എന്നാണ് നാലാം ശതകത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധ അംബ്രോസ് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുള്ളത്. മറിയം പുതിയ ഹവ്വായാണെന്നും ഹവ്വാ പാപരഹിതയായി ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചതുപോലെ പുതിയ ഹവ്വായും ജനിച്ചുവെന്നുമാണ് സഭാപിതാക്കൻമാരുടെ നിഗമനം.

Interpretation

1. മറിയം
മറിയം എന്ന വാക്കിൻറെ ഒരർഥം കയ്പ്പ് ( Bitterness) എന്നാണ് . പ. അമ്മയുടെ ജീവിതവും കയ്പ് നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. ഭർത്താവിനാൽ അല്ലാതെ ഗർഭിണിയായിട്ട് കാണപ്പെട്ടവൾ, ഭർത്താവിനാൽ ഉപേക്ഷയുടെ വക്കോളം എത്തിയവൾ, ഏക സന്താനത്തിനെ കാലിത്തൊഴുത്തിൽ പ്രസവിക്കേണ്ടി വന്നവൾ , അന്യ ദേശത്ത് പ്രദേശിയായി പാർക്കേണ്ടി വന്നവൾ, നല്ല ചെറുപ്പത്തിലെ വിധവയായവൾ, തന്റെ മകൻറെ കുരിശു മരണത്തിന് ദൃസാക്ഷിയാകേണ്ടി വന്നവൾ , അവൻറെ ചേതനയറ്റ ശരീരം മടിത്തട്ടിൽ ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടി വന്നവർ , അങ്ങനെ എല്ലാംകൊണ്ടും കൈപ്പേറിയ ജീവിതം . എന്നിട്ടും കെ. പി. അപ്പൻ എന്ന മലയാള സാഹിത്യകാരൻ പരിശുദ്ധ അമ്മയെക്കുറിച്ച് എഴുതിയ പുസ്തകത്തിന് നൽകിയ പേര് 'മധുരം നിൻ ജീവിതം' എന്നാണ്. അതായത് 'കയ്പ്പ്' എന്ന് പേരുള്ളവൾ, ജീവിതം മുഴുവൻ കൈപ്പേറിയ അനുഭവത്തിലൂടെ കടന്നുപോയവൾ, എന്നിട്ടും അവളെ നമ്മൾ ഭാഗ്യവതിയെന്നും അവളുടെ ജീവിതം മധുരകരമാണ് എന്നൊക്കെ പറയുന്നു . അതിനുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട കാരണം മറിയം തന്റെ കയ്പ്പ് ഏറിയ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച രീതിയാണ്. "ഇതാ കർത്താവിൻറെ ദാസി" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എളിമപ്പെട്ട് വിധേയപ്പെട്ട് ജീവിതാനുഭവങ്ങളെ അവൾ സ്വീകരിച്ചു എന്നുള്ളതാണ് അവരുടെ ജീവിതത്തിൻറെ പ്രത്യേകത . അതാണ് അവളെ മധുരകരമാക്കി മാറ്റിയത്. ഒന്ന് ദൈവഹിതത്തിന് കീഴ് വഴങ്ങാനും എളിമപ്പെടുവാനും പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരുമാതിരി കയ്പ്പേറിയ പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെ മധുരമാക്കാൻ നമുക്കും പറ്റിയേനെ. പക്ഷേ പ്രശ്നങ്ങളെ എതിർത്തും തർക്കിച്ചു നിൽക്കുന്നതോടെ പ്രശ്നം കൂടുതൽ വഷളാകുന്നു. ജീവിതം കൂടുതൽ കൈപ്പേറിയതായി മാറുന്നു . ചില പ്രശ്നപരിഹാരത്തിന് പരിശുദ്ധ അമ്മയെ പോലെ കീഴ് വഴക്കം തന്നെയാണ് നല്ല മരുന്ന് . അതാണ് സങ്കീർത്തനം പറയുന്നത്
"നിന്റെ ജീവിതം കര്‍ത്താവിനു ഭരമേല്‍പിക്കുക, കര്‍ത്താവില്‍ വിശ്വാസമര്‍പ്പിക്കുക;അവിടുന്നു നോക്കിക്കൊള്ളും."
(സങ്കീ 37 : 5) തമ്പുരാന്റെയും മുന്നിലും ചിലപ്പോഴെങ്കിലും മറ്റു മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിലും ഒന്ന് തലകുനിക്കാനും കീഴടങ്ങാനും പഠിക്കുക ജീവിതം കുറച്ചുകൂടി മധുരകരമാകും തീർച്ച....

2. മംഗള വാർത്ത‍

വാർത്തകൾ ഉണ്ടാവുകയും ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാലഘട്ടമാണ് ഇത്‌. ഇവിടെ വാർത്തകൾക്ക് ഒരു പഞ്ഞവുമില്ല. ചൂടുള്ള വാർത്തകളും, വാർത്താ വിശകലനങ്ങളും,
24×7 വാർത്ത ചാനലുകളും ഒക്കെ പൊടി പൊടിക്കുന്ന കാലം. പക്ഷേ നമുക്ക് ചുറ്റും കേൾക്കുന്ന വാർത്തകൾ ഒന്നും തന്നെ അത്ര മംഗളകരമല്ല ഈയിടെ പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മനശാസ്ത്ര പഠനം അനുസരിച്ച് നമ്മുടെ കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വാർത്തകളിൽ അധികവും (above 60% ) നെഗറ്റീവ് ആണ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. കൊലപാതകവും ബലാത്സംഗവും അഴിമതിയും അടക്കമുള്ള വാർത്തകൾ... (Violence.... Violence..... Violence......)അതു നാമറിയാതെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ വല്ലാതെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് ഈ കാലത്ത് എടുക്കാവുന്ന ഒരു തീരുമാനം നമ്മൾ നല്ല വാർത്തകളുടെ വാഹകരാവുക എന്നുള്ളതാണ് . കുറച്ച് നല്ല വർത്തമാനം മറ്റുളളവരെ കുറിച്ചു പറയുക, അവരെ അറിയിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്. ക്രിസ്മസ്ക്കാലം പൊതുവേ പരസ്പരം സന്ദേശങ്ങൾ കൈമാറുന്ന കാലമാണ് . കത്തായും കാർഡായും കുറിപ്പായും മനുഷ്യരെ പരസ്പരം നല്ല സന്ദേശങ്ങൾ കൈമാറുന്ന കാലം. ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ മംഗളമായ വാർത്തയുടെ വാഹകരാകാൻ നമുക്ക് പരിശ്രമിക്കാം.

3.സന്തോഷിക്കുക
മാലാഖ മറിയത്തോട് പറയുന്ന അഭിവാദനം ഗ്രീക്കിൽ 'CHAIRE' എന്നാണ്. 'Rejoys' എന്നാണ് അതിനു അർത്ഥം. ക്രിസ്തുമസ് നമുക്ക് നൽകുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാന സന്ദേശം സന്തോഷിക്കുക എന്നതാണ്.
സങ്കടപ്പെടുവാൻ ഒരുപാട് കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ ഒരു സന്തോഷം കണ്ടെത്താനും ആ സന്തോഷം മറ്റുള്ളവർക്ക് പകർന്നു കൊടുക്കാനും ഈ ക്രിസ്തുമസ് കാലത്തു നമുക്ക് പറ്റണം. രോഗം, മരണം, പരാജയം, കുടുംബ പ്രശ്ങ്ങൾ, നാട്ടിലെ പ്രശ്ങ്ങൾ, സഭയിലെ പ്രശ്ങ്ങൾ ഇതൊക്കെ ഉണ്ടെകിലും ഇവയ്ക്കെല്ലാം നടുവിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കാൻ കഴിയുക വലിയ പുണ്യമാണ്.
പൗലോസ് പറയുന്നു: "നിങ്ങള്‍ എപ്പോഴും നമ്മുടെ കര്‍ത്താവില്‍ സന്തോഷിക്കുവിന്‍; ഞാന്‍ വീണ്ടും പറയുന്നു, നിങ്ങള്‍ സന്തോഷിക്കുവിന്‍.
ഫിലിപ്പി 4 : 4 . അതുകൊണ്ടു Be Happy always.......

പറച്ചിലും പ്രവർത്തിയും

മംഗളവാർത്താക്കാല മല്ലേ... മറ്റുള്ളവരെ കുറിച്ചുള്ള അമംങ്ങളമായ കാര്യങ്ങൾക്ക് ഒന്നു സുല്ലു കൊടുക്കാം. (ഏത്....? കുറ്റം പറച്ചലിന്റെ കുലത്തൊഴിലിന് കുറച്ചു ദിവസം അവധി കൊടുക്കാം എന്ന്...) . അപരനെ കുറിച്ചു രണ്ടു നല്ല വർത്തമാനം പറയാം.
ഇമ്മടെ Catechism പിള്ളേരുടെ അടുത്തു നല്ല വാർത്തകളുടെ ഒരു ചാനൽ റിപ്പോർട്ട്, ( Positive news only) or വാർത്ത വിശകലനം ഒരു Group തിരിച്ചു ചെയ്യിപ്പിക്കാവുന്നതാണെന്നു തോന്നുന്നു.

മംഗളവാർത്താക്കാലം – ഞായർ 2

ലൂക്കാ 1, 26 – 38

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗം വായിച്ച് ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ മനസ്സിലേക്കോടി വന്നത് അരുന്ധതിറോയുടെ (Arundhati Roy) “ചെറുതുകളുടെ ദൈവം” (God of small things) എന്ന നോവലാണ്. ആ നോവലിലെ, ‘പപ്പച്ചിയുടെ നിശാശലഭം ‘ എന്ന രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ നമുക്കൊക്കെ സുപരിചിതയായ ഭൂമിദേവിയെക്കുറിച്ച്, ഭൂമിപ്പെണ്ണിനെക്കുറിച്ച് അമ്മാവനായ ചാക്കോ ഇരട്ടക്കുട്ടികളായ റാഹേലിനും, എസ്തയ്ക്കും പരിചയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. സർവം സഹയായ, വിനീതയായ, ഭൂമിപ്പെണ്ണ്, Earth Woman. ഈ ഭൂമിപ്പെണ്ണിന് മുന്നിൽ നാമെല്ലാവരും തന്നെ എത്ര ചെറുത്! മനുഷ്യനും, ജീവജാലങ്ങളും, ചരിത്രവും, ലോകമഹായുദ്ധങ്ങളും, അഹങ്കാരവും, സ്വാർത്ഥതയും, ശാസ്ത്രവും, സാഹിത്യവും, രാഷ്ട്രീയവും എല്ലാം ഈ ഭൂമിപ്പെണ്ണിന് മുന്നിൽ എത്രയായ ചെറുത് എന്ന് ചാക്കോയിൽ നിന്ന് കേട്ട് കുട്ടികളിൽ ഭൂമിപ്പെണ്ണിനോടുള്ള ആദരവും, സ്നേഹവും നിറയുന്നു. അരുന്ധതിറോയ് എഴുതുന്നു: “It was an awe-inspiring and humbling thought!”

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിലെ, ദൈവവചനത്തോട് ആമ്മേൻ പറയുന്ന, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് മുൻപിൽ തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്ന പരിശുദ്ധ അമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ, ഈ ഭൂമിപ്പെണ്ണിനെക്കാളും എത്രയോ ഉയരത്തിലാണ്, വലിപ്പത്തിലാണ് മറിയം നിൽക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചുപോയി. ദൈവത്തിന്റെ കൃപയിൽ ജീവിച്ച, ദൈവകൃപനിറഞ്ഞവളായ പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന് “ഇതാ കർത്താവിന്റെ ദാസി, നിന്റെ വചനംപോലെ എന്നിൽ സംഭവിക്കട്ടെയെന്ന് പറയുവാൻ, ദൈവഹിതത്തിന് പൂർണമായി സമർപ്പിക്കുവാൻ, അങ്ങനെയൊരു ജീവിതവീക്ഷണത്തിലെത്തിച്ചേരുവാൻ അധികം ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നുകാണില്ല. മാതാപിതാക്കളോട് ബഹുമാനവും ആദരവും, അനുസരണവും പുലർത്തിക്കൊണ്ട് ജീവിതച്ചതിനാലാകണം, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടത്തിനോട് YES പറയുവാൻ, ദൈവത്തിന്റെ ആഗ്രഹത്തെ അനുസരിക്കുവാൻ അവൾക്ക് എളുപ്പം തോന്നിയത്. മംഗളവർത്തക്കാലത്തിന്റെ ഈ രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച്ച, പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ “ഇതാ കർത്താവിന്റെ ദാസി, നിന്റെ വചനംപോലെ എന്നിൽ സംഭവിക്കട്ടെ” യെന്ന സമർപ്പണ മനോഭാവം ക്രൈസ്തവരുടെ മുൻപിൽ വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ് ഉയർത്തുന്നത്.

പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ സമർപ്പണമനോഭാവം നമ്മുടെ ആനുകാലിക ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളോട്, അവയോട് നാം പുലർത്തുന്ന മനോഭാവങ്ങളോട് എന്ത് പറയുന്നു എന്ന് പരിശോധിക്കുവാനുള്ളതാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം.

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ, രക്ഷാകര പദ്ധതിയുടെ പണിപ്പുരയിൽ നിന്ന് ദൈവം ഗബ്രിയേൽ ദൂതനെ അയയ്‌ക്കുന്നത്‌ പരിശുദ്ധ അമ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മനസ്സ് തുറക്കുവാനാണ്. ഓരോ മാലാഖയും ഭൂമിയിലേക്ക് വരുന്നത് ഇത്തരമൊരു ദൗത്യവുമായിട്ടാണ്. ഇതാ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയായ ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ വെറുമൊരു സാധാരണ യഹൂദ സ്ത്രീയുടെ മുൻപിൽ വന്നു ദൈവത്തിന്റെ അരുളപ്പാടു അറിയിക്കുകയാണ്. സ്നേഹമുള്ളവരേ, സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും കണ്ടുമുട്ടുന്ന മനോഹര ദൃശ്യമാണിത്. ഒരു മഹാസമാഗമം! ഇന്നുവരെയുണ്ടായിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും മനോഹരമായത്. ഇന്നുവരെ മനുഷ്യൻ കേട്ടിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും ഹൃദ്യമായ, ആത്മാർഥത നിറഞ്ഞ അഭിവാദ്യങ്ങളാണ് മാലാഖയിൽ നിന്ന് ഉതിർന്നുവീണത്! ഇത് കേട്ട് ഭൂമി കോരിത്തരിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം! പക്ഷികൾ ചിറകടിച്ചു പറന്നു ആഹ്ലാദിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം! വൃക്ഷങ്ങൾ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തിയിട്ടുണ്ടാകണം! അത്രമാത്രം സ്വർഗീയമായിരുന്നു ദൂതന്റെ അറിയിപ്പ്.

ദൈവത്തിന്റെ മാലാഖ ഈശോയുടെ ജനനത്തിന്റെ അറിയിപ്പിനായി മാതാവിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ, അറിയിപ്പ് മാത്രമായിരുന്നില്ല മാലാഖയുടെ ലക്‌ഷ്യം. മാലാഖ ചോദിക്കാതെ ചോദിച്ചത്, Mary, are you ready for it? മറിയം, ഈ ദൗത്യത്തിന് നീ തയ്യാറാണോ? എന്നാണ്. ദൂതന്റെ അറിയിപ്പിനും, മാതാവിന്റെ തീരുമാനത്തിനും ഇടയ്ക്കുള്ള മൗനം, നിശബ്ദത – ആ ഇടവേള ധ്യാനിക്കേണ്ടതാണ് നാം. സ്നേഹമുള്ളവരേ, സ്വർഗം നിശ്ചലമായ നിമിഷമായിരുന്നു അത്! മാലാഖമാരെല്ലാം ഭൂമിയിലേയ്ക്ക്, മേരിയിലേക്കു മാത്രം നോക്കിയിരുന്ന നിമിഷമായിരുന്നിരിക്കണം അത്! കാരണം, ഭൂമിക്ക്, ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യർക്ക് അത്ര എളുപ്പത്തിൽ ഉത്തരം കൊടുക്കുവാൻ സാധിക്കാത്ത ഒരു ചോദ്യമാണ് സ്വർഗം ചോദിച്ചത്? ഇന്നുവരെയുള്ള പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, വിവാഹംകഴിക്കാതെ ഗർഭവതിയാകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനേ മറിയത്തിന് കഴിയില്ല. ഇന്നുവരെയുള്ള രീതിയനുസരിച്ച് പോകാനാണ് താത്പര്യമെന്ന് മറിയം വാശിപിടിച്ചാലോ? ആരും ഒന്നും പറയാൻ പോകുന്നില്ല. ഇതിന് സമ്മതം കൊടുത്താൽ എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്? അവൾക്കറിയില്ല. സമ്മതം കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ ദൈവം അവളെ, അവളെയെന്നല്ല ആരെയും, നിർബന്ധിക്കുവാനും പോകുന്നില്ല. ഇതെല്ലം സ്വർഗത്തിനറിയാം. അതുകൊണ്ടാണ് സ്വർഗത്തിന് ആകാംക്ഷ!! സ്വർഗം കാത്തിരിക്കുകയാണ്, മനുഷ്യന്റെ ഉത്തരത്തിന്!!!

മേരി നിശബ്ദയായി, മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുകയാണ്. ഒരു വലിയ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്കുശേഷം മാതാവ്, ദൈവത്തിൽ പൂർണമായി വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്, തന്നെത്തന്നെ പൂർണമായി സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ തയ്യാറാണ്”. ഞാൻ തയ്യാറാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് ഊഹിക്കുവാൻ പറ്റുമോ, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, സ്വർഗം എത്രമാത്രം സന്തോഷിച്ചുകാണുമെന്ന്? മറിയത്തിന്റെ ഈ തീരുമാനമാണ്, ബാഹ്യസമ്മർദ്ദങ്ങളില്ലാത്ത, പുറമെനിന്നുള്ള നിർബന്ധങ്ങളില്ലാത്ത ഈ സമർപ്പണ മനോഭാവമാണ് ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷ ഈ ഭൂമിയിൽ സാധ്യമാക്കിയത്! അപ്പോൾ, ആ നിമിഷത്തിൽ മറിയം സ്വർഗത്തോളം വലിപ്പമുള്ളവളായി. അപ്പോൾ, ആ നിമിഷത്തിൽ മറിയം ഈ ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ചരാചരങ്ങളിലും വച്ച് ഉയരമുള്ളവളായി. അപ്പോൾ, ആ നിമിഷത്തിൽ മറിയത്തിന്റെ പാദങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ നിന്നുയർന്ന് സ്വർഗത്തെ തൊട്ടു. അപ്പോൾ, ആ നിമിഷത്തിൽ മറിയം ദൈവിക ചൈതന്യം നിറഞ്ഞവളായി. അപ്പോൾ, ആ നിമിഷത്തിൽ മറിയത്തിന്റെ ശരീരത്തിലെ സർവ സെല്ലുകളും അവളറിയാതെ ദൈവത്തിന്റെ സങ്കീർത്തനം പാടി!!

ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം ഉയരുന്നുണ്ടാകും. “എങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് മാതാവ് ദൂതനോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചത്?” ശരിയാണ് യുവതിയായ മറിയം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. പക്ഷെ, ചോദ്യം ചെയ്തില്ല സ്നേഹമുള്ളവരേ. ഹീലോളജി (Healology)എന്ന മോനോഹരമായൊരു പുസ്‌തകമുണ്ട്. ക്രിസ് ജാമി (Criss Jami) യാണ് ഈ പുസ്തകം എഴുതിയിട്ടുള്ളത്. വായിച്ചിരിക്കേണ്ട ഒരു പുസ്തകമാണ്. അതിൽ മനോഹരമായൊരു ചിന്തയുണ്ട്. അദ്ദേഹം പറയുകയാണ്, “സുഹൃത്തുക്കൾ നിങ്ങളോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു, ശത്രുക്കളാകട്ടെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.” (“Friends ask you questions, enemies question you.”) ഉത്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ സായാഹ്നങ്ങളിൽ ദൈവത്തോടൊത്തു ഉലാത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആദത്തെയും ഹവ്വയേയും പോലെ, ദൈവത്തോടൊത്തു സൗഹൃദത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നൊരു യഹൂദ യുവതിയായ മറിയം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിൽ എന്തിനു അത്ഭുതപ്പെടുന്നു? എത്രയോ വട്ടം ദൈവത്തോടൊത്തു മറിയം പ്രാർത്ഥനയിൽ ഇരുന്നിട്ടുണ്ട്? എത്രയോ വട്ടം അവർ സഹൃദ സംഭാഷണങ്ങൾ നടത്തിക്കാണണം? എത്രയോ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. എത്രയോ വട്ടം ദൈവം ഉത്തരം കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാകണം! – സുഹൃത്തുക്കൾ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു, ശത്രുക്കൾ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു!! – അവൾ സർവ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടും കൂടി ഒരു സങ്കീർത്തനം പാടുന്നതുപോലെ പറയുകയാണ്: “ഇതാ കർത്താവിന്റെ ദാസി, നിന്റെ ഇഷ്ടം എന്നിൽ നിറവേറട്ടെ.”

Advertisement

Privacy Settings
പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഈ സമർപ്പണ മനോഭാവമാണ് മറിയത്തെ മഹത്വമുള്ളവളാക്കിയത്; മറിയത്തെ വലിപ്പമുള്ളവളാക്കിയത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള സമർപ്പണമനോഭാവത്തിലേക്ക് വളരുവാനാണ്, ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നമ്മെ, ക്രൈസ്തവരെ ക്ഷണിക്കുന്നത്. ആ മനോഭാവത്തെ വിശുദ്ധ പൗലോസ് വരച്ചുകാട്ടുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: ദൈവമായിരുന്നിട്ടും, ആ സമാനത മുറുകെപ്പിടിക്കാതെ, മനുഷ്യനായി മരണത്തോളം, അതെ, കുരിശുമരണത്തോളം തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തിയ ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെ ഓരോ ക്രൈസ്തവനും ആയിത്തീരണം. (ഫിലിപ്പി 2, 6-8) അപ്പോഴാണ് നമ്മിലൂടെ ദൈവം മഹത്വപ്പെടുന്നത്. ക്രൈസ്തവ ജീവിതം പരിശുദ്ധ അമ്മയുടേതുപോലെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതാകണം. ക്രിസ്തുവിനെ പ്രഘോഷിക്കുന്നതാകണം. നേരെമറിച്ചായാൽ, ക്രിസ്തു അവഹേളിക്കപ്പെടും; ക്രിസ്തു ചെറുതായിപ്പോകും. ക്രൈസ്തവർ പരിശുദ്ധ അമ്മയെപ്പോലെ വലിയവരാകുമ്പോൾ, ദൈവവും മഹത്വപ്പെടും.

ഐറീനാ സെൻഡ്‌ലേറോവായെ (Irena Sendlerowa) ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലത്ത് പോളണ്ടിലെ ജർമൻ അധിനിവേശ പ്രദേശത്ത് നേഴ്‌സായും, സോഷ്യൽ വർക്കർ ആയും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന അവർ ഹിറ്റ്ലറുടെ (Hitler) കോൺസെൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പിൽ നിന്ന് 2500 കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഒളിച്ചുകടത്തി രക്ഷിച്ചു. നാഡിയുടെ സീക്രട്ട് പോലീസ് (Gestapo) അവരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന സ്ഥലം അവർ വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല. ജീവൻ പണയം വച്ച് ദൈവത്തിന്റെ ജോലി ചെയ്ത ഐറീനാ, ഹിറ്റ്ലറിനെക്കാൾ എത്രയോ ഉയരത്തിലാണ്. ഐറീനാ സെൻഡ്‌ലേറോവായുടെ മുന്നിൽ ലോകം വളരെ ചെറുതാണ്.

ഫാദർ ബോബി ജോസ് കട്ടികാടിൻറെ “അവൾ” എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഒരു ചിത്രീകരണം ഉണ്ട്.

“കൊടിയ ദാമ്പത്യ അവിശ്വസ്ഥതകളിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരാൾ തന്റെ ഭാര്യയോട് എല്ലാം ഏറ്റുപറയാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. സ്നേഹം ഏകാഗ്രമാകുന്നിടത്താണ് ഏറ്റുപറച്ചിലുകളുടെ ആവശ്യകത.

ഒത്തിരി അലഞ്ഞ അയാൾക്ക് അവളെന്ന വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തണമായിരുന്നു. അതിന് ഈ കുമ്പസാരത്തിന്റെ പടിപ്പുര കടക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അതവളെ ചില്ലുപാത്രംപോലെ ചിതറിക്കുമെന്ന് അയാൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.

എന്നാൽ, എപ്പോഴും എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും അയാളേക്കാൾ ചെറിയവളായ അവൾ അയാളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് മാപ്പുനല്കിയില്ലെങ്കിൽ മറ്റാരാണ് അത് തരിക” എന്ന് അയാളുടെ കാതുകളിൽ അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

അങ്ങനെ അയാളേക്കാൾ അവൾ വലിയവളായി.”

ഈ വരുന്ന ജനുവരിയിൽ 25 വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുന്ന ഒരു സംഭവംകൂടി ഞാൻ നിങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാം. 21 വർഷത്തോളം ഒഡിഷയിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കുഷ്ഠരോഗികളെ ചികിത്സിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഓസ്‌ട്രേലിയൻ മിഷനറി ഗ്രഹാം സ്‌റ്റെയ്‌നെയും (Grahamsteins) അദ്ദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫിലിപ്പ് (10), തിമോത്തി (6) എന്ന രണ്ട് മക്കളെയും ബജ്രങ്ദൾ (Bajrangdal) പ്രവർത്തകർ ചുട്ടുകരിച്ചുകൊന്നു. എന്നാൽ, തന്റെ ഭർത്താവിന്റെയും, കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും, ചിതാഭസ്മം നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് തീവ്രഹിന്ദുത്വവാദികളായ ദാരാ സിംഗിനും (Dara singh) കൂട്ടർക്കും അവർ മാപ്പുകൊടുത്തപ്പോൾ തീവ്രഹിന്ദുത്വ വാദികളെക്കാളും, അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെക്കാളും എത്രയോ ഉയരത്തിലായി ഗ്രഹാംസ്റ്റെയിന്റെ ഭാര്യ ഗ്ലാഡിസ് സ്റ്റെയ്ൻസ്!!! (Gladis Steins)

ഈ ലോകത്തിൽ വച്ച് തന്നെ സ്വർഗത്തോളം വലുതാകാൻ നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ? അങ്ങനെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടോ? എങ്കിൽ – പരിശുദ്ധ അമ്മയെപ്പോലെ ദൈവഹിതം, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം പ്രവർത്തിക്കുക. ക്രിസ്തുവിന്റെ മനോഭാവം ഉൾക്കൊള്ളുക.

സ്നേഹമുള്ളവരേ, പരിശുദ്ധ അമ്മയെപ്പോലെ നിങ്ങളുടെ, നമ്മുടെ സാധരണ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിൽ, ‘ക്രിസ്തുവിനെ ഗർഭം ധരിക്കുവാനും, ഗർഭം ധരിച്ച ക്രിസ്തുവിനെ നിങ്ങളുടെ, നമ്മുടെ ജീവിതാന്തസ്സിലൂടെ ലോകത്തിന് നൽകുവാൻ തയ്യാറാണോ? വിവാഹമെന്ന കൂദാശയിലൂടെ, ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിലേക്ക്, കുടുംബജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന നമുക്ക്, സന്യസ്ത ജീവിതത്തിലൂടെ സന്യാസികളാകുന്ന നമുക്ക്, പൗരോഹിത്യ സ്വീകരണത്തിലൂടെ പുരോഹിതരാകുന്ന നമുക്ക് നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങൾ, പ്രതിജ്ഞകൾ ഒരിക്കൽക്കൂടി ഓർക്കാം. ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷവും, മറിയത്തെപ്പോലെ, ഇതാ കർത്താവിന്റെ ദാസി നിന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ എന്നിൽ സംഭവിക്കട്ടെയെന്ന് ഉറക്കെ പറയാം. അങ്ങനെ, സ്വർഗത്തോളം നമ്മെ, നമ്മുട ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തെ, ജീവിതത്തെ ഉയർത്തിനിർത്താം.

പക്ഷേ, നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവജീവിതങ്ങൾ, സ്വർഗത്തോളം, പോട്ടെ, നമ്മുടെ ഉയരത്തോളംപോലും ഉയരുന്നില്ലയെന്നത് എത്രയോ വൈരുധ്യമാണ്!!! എത്രയോ വട്ടമാണ് എടുത്ത പ്രതിജ്ഞ ലംഘിച്ചത്? നമ്മുടെ സുഖത്തിനും സൗകര്യത്തിനുവേണ്ടി എത്ര പ്രാവശ്യമാണ് നമ്മുടെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റിയത്? നാളുകൾ കഴിയുമ്പോൾ ദൈവേഷ്ടം തന്നിഷ്ടത്തിന് വഴിമാറുന്നു. അനുസരണം ന്യായീകരണങ്ങളിലൂടെ വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടു. ബ്രഹ്‌മചര്യം സ്വന്തം മനഃസാക്ഷിയുടെ കോടതി മുറികളിൽ വിചാരണചെയ്യപ്പെടുന്നു! ജീവിതത്തിന്റെ സന്നിഗ്ദ്ധ ഘട്ടങ്ങളിൽ പോലും ദൈവമേ നിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറട്ടെയെന്നും പറഞ്ഞു ഭൂമിയിൽ ക്രിസ്തുമസ് സംജാതമാകാൻ ജീവിതം സമർപ്പിച്ച മറിയമെവിടെ? ഇന്നത്തെ സന്യസ്തരെവിടെ? ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി, ക്രിസ്തുവിന്റെ തിരുസ്സഭയ്ക്കുവേണ്ടി. ദൗത്യംസ്വീകരിച്ചിട്ട് സ്വന്തം ഇഷ്ടം ചെയ്യുവാൻ ജാഥയായി ഇറങ്ങിപുറപ്പെടുമ്പോൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ പൗരോഹിത്യം അപഹസിക്കപ്പെടുകയല്ലേ? ഇന്നത്തെ സുവിശേഷ ഭാഗം വെല്ലുവിളിയാണ്! ശരാശരി ക്രൈസ്തവനിന്ന് മറിയത്തെപ്പോലെ ഉയർന്നു നിൽക്കാതെ, മണ്ണിൽ കിടന്ന്, ചെളിയിൽ കിടന്ന് ഉരുളുകയാണ്! ചെളിപിടിച്ച ക്രൈസ്തവജീവിതങ്ങൾ!!

ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷത്തിലും, സ്വർഗം നമ്മുടെ മുൻപിലെത്തുന്നുണ്ട്. എന്തിനെന്നോ? നാം സ്വർഗത്തോളം വലുതാകുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാൻ! കാരണം, നമ്മുട ഓരോ നിമിഷവും, ഈ ഭൂമിയിൽ ക്രിസ്തുമസ്സാകാൻ, ക്രിസ്തുമസിന്റെ സന്തോഷവും സമാധാനവും വിതറുന്നതാകാൻ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഓരോ തീരുമാനവും ക്രിസ്തു നമ്മിൽ ഗർഭം ധരിക്കുന്നതുവേണ്ടിയുള്ള YES ആകാൻ സ്വർഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സ്നേഹമുള്ളവരേ, ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ നിമിഷവും ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലുകൾ മനസ്സിലാക്കുവാനും, അറിയിപ്പുകൾ കേൾക്കാനും, ക്രിയാത്മകമായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുവാനും, തീരുമാനങ്ങളോട്

ചേർന്ന് നന്മനിറഞ്ഞ ക്രൈസ്തവജീവിതം നയിക്കുവാനും നമുക്കാകട്ടെ. അപ്പോൾ നാം ഉയരമുള്ളവരാകും.അപ്പോൾ നമ്മിലൂടെ ക്രിസ്മസ് ആഗതമാകും. നാം അനുഗ്രഹീതരാകും. ഇതാ കർത്താവിന്റെ ദാസി / ദാസൻ. അവിടുത്തെ ഇഷ്ടം എന്നിൽ, എന്റെ കുടുംബത്തിൽ, സഭയിൽ, ഇടവകയിൽ നിറവേറട്ടെ. ആമേൻ!

ഞായര്‍ പ്രസംഗം മംഗളവാര്‍ത്ത മൂന്നാം ഞായര്‍ - ലൂക്കാ 1: 57-80 യോഹന്നാന്‍ മംദാനയുടെ ജനനം

നമ്മുടെ രക്ഷകനായ മിശിഹായുടെ പിറവിത്തിരുനാളിന് ഒരുക്കമായുള്ള ഈ മംഗളവാര്‍ത്തക്കാലത്തിലെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥവായനകളെല്ലാം മംഗളകരമായ വാര്‍ത്തകളാണ് നമ്മുടെ മുമ്പില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. മിശിഹായ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കാനുള്ളവന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ച് സഖറിയായ്ക്ക് ലഭിച്ചതായി ആദ്യ ഞായറാഴ്ച്ച നമ്മള്‍ ശ്രവിച്ച അറിയിപ്പ് അക്ഷരംപ്രതി നിറവേറുന്നതാണ് മൂന്നാം ഞായറാഴ്ച്ച നമ്മള്‍ കാണുന്നത് (ലൂക്കാ 1:57-80).

ഏലീശ്വാ ഒരു പുത്രന് ജന്മം നല്‍കിയ സംഭവത്തെ അയല്‍ക്കാരും ചാര്‍ച്ചക്കാരും മനസ്സിലാക്കിയത് ദൈവിക കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രകാശനമായാണ്. മനുഷ്യചരിത്രത്തിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ ഇടപെടലും അവിടുത്തെ കാരുണ്യത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലാണല്ലോ. പഴയനിയമത്തില്‍ നിന്നുള്ള രണ്ട് വായനകളിലും ദൈവം കാരുണ്യപൂര്‍വ്വം തന്റെ ജനത്തിന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഇടപെടുന്നതാണ് നമ്മള്‍ വായിച്ചുകേട്ടത്. ഇസഹാക്കിന് ഭാര്യയായി റബേക്കയെ കണ്ടെത്തുന്നതിന് ദൈവത്തിന്റെ പ്രത്യേക സഹായമുണ്ടായിരുന്നു. സഖറിയാ-ഏലീശ്വാ ദമ്പതിമാരോട് പലതരത്തിലും സാമ്യമുള്ളവരായിരുന്നു സാമുവേലിന്റെ മാതാപിതാക്കളായ എല്‍ക്കാനയും ഹന്നായും. വാര്‍ദ്ധക്യത്തില്‍ ദൈവത്തിന്റെ സവിശേഷമായ ഇടപെടല്‍ കൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് സാമുവല്‍ എന്ന പുത്രന്‍ ജനിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണല്ലോ രണ്ടാമത്തെ വായന. ജനങ്ങളുടെയിടയില്‍ തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന അപമാനം നീക്കാന്‍, 'കര്‍ത്താവ് തന്നെ കടാക്ഷിച്ച് ഇത് ചെയ്തിരിക്കുന്നു' എന്നാണ് ഏലീശ്വാ ഉദ്‌ഘോഷിച്ചത്. അവളോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കുന്ന അയല്‍ക്കാരും ചാര്‍ച്ചക്കാരും നമുക്കൊരു മാതൃകയാണ്. അയല്‍ക്കാര്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന നന്മയില്‍ അവരൊടൊപ്പം ആനന്ദിക്കാന്‍ നമുക്ക് സാധിക്കണമെങ്കില്‍ ഹൃദയവിശാലതയുണ്ടാകണം.

ഏതൊരു യഹൂദ ആണ്‍കുഞ്ഞും എന്നപോലെ, സഖറിയാ-ഏലീശ്വാമാരുടെ കുഞ്ഞും എട്ടാം ദിവസം പരിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. യഹൂദമത ജീവിതത്തില്‍ പരിച്ഛേദനത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ദൈവം അബ്രാഹത്തോടു ചെയ്ത ഉടമ്പടിയുടെ അടയാളമായാണ് പരിച്ഛേദന കല്‍പന നല്‍കപ്പെട്ടത് (ഉല്‍. 17:10-12). അഗ്രചര്‍മ്മ ഛേദനത്തിലൂടെയാണ് ഒരുവന്‍ പഴയനിയമ ഉടമ്പടി ജനതയുടെ ഭാഗമാകുന്നത്. രക്ഷകനായ മിശിഹായെ അയച്ചുകൊണ്ട് ദൈവം പൂര്‍ത്തിയാക്കാനാരംഭിച്ചിരിക്കുന്നത് അബ്രാഹത്തോടും സന്തതികളോടും ചെയ്ത കാരുണ്യത്തിന്റെ ഉടമ്പടിയാണ് എന്ന് പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയം പ്രഘോഷിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. സംസാരശക്തി വീണ്ടുലഭിച്ച സഖറിയാ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ആലപിച്ച ഗീതത്തിലും അബ്രാഹത്തോട് ചെയ്ത ഉടമ്പടി ദൈവം അനുസ്മരിച്ചതിന്റെ ഫലമാണ് മനുഷ്യാവതാരം എന്ന് ഉദ്‌ഘോഷിക്കുന്നുണ്ട് (ലൂക്കാ 1:73).

യഹൂദ പരിച്ഛേദന കര്‍മ്മത്തില്‍ പ്രവാചകനായ ഏലിയായെ സവിശേഷമാംവിധം അനുസ്മരിക്കുന്നുണ്ട്. ഏലിയായുടെ സിംഹാസനം എന്നപേരില്‍ ഒരു പ്രത്യേക ഇരിപ്പിടം ഓരോ പരിച്ഛേദന വേളയിലും ക്രമീകരിക്കാറുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടിയെക്കുറിച്ചുള്ള തീക്ഷ്ണതയാല്‍ ജ്വലിച്ചിരുന്ന ഏലിയാ എല്ലാ പരിച്ഛേദനത്തിനും സാക്ഷിയായുണ്ട് എന്നതാണ് യഹൂദവിശ്വാസം. പരിച്ഛേദനം ചെയ്യാനുള്ള ശിശുവിനെ ഈ സിംഹാസനത്തില്‍ ഇരുത്തുന്ന രീതിയുമുണ്ട്.

യോഹന്നാനെക്കുറിച്ച് ഗബ്രിയേല്‍ ദൂതന്‍ അറിയിച്ചത് അവന്‍ ഏലിയായുടെ ശക്തിയോടും ചൈതന്യത്തോടും കൂടെ മിശിഹായ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കാനായി അവിടുത്തേയ്ക്കു മുമ്പേ പോകും എന്നായിരുന്നല്ലോ (ലൂക്കാ 1:17). മിശിഹായ്ക്ക് മുമ്പ് വരുമെന്ന് ഇസ്രായേല്‍ ജനം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ഏലിയാ, യോഹന്നാന്‍ മാംദാന തന്നെയാണ് എന്ന് ഈശോ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നുമുണ്ടല്ലോ (മര്‍ക്കോ. 9:10-12).

പിതാക്കന്മാരുടെ പേര് ആണ്‍മക്കള്‍ക്ക് നല്‍കുന്ന രീതി യഹൂദര്‍ക്കിടയില്‍ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. മക്കളിലൂടെ അവര്‍ തുടര്‍ന്നും ജീവിക്കുന്നു എന്ന വിശ്വാസമായിരുന്നു അതിനു പിന്നില്‍. ഈ പതിവനുസരിച്ച് സഖറിയായുടെ പുത്രന് ആ പേര് തന്നെ നല്‍കാന്‍ അവര്‍ ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷെ അവന് 'യോഹന്നാന്‍' എന്ന് പേരിടണമെന്ന് ഏലീശ്വാ പറഞ്ഞു. ഗബ്രിയേല്‍ ദൂതന്‍ ഇപ്രകാരം നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിരുന്നത് (ലൂക്കാ 1:13) സഖറിയാ അവളെ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. അവരുടെ ചാര്‍ച്ചക്കാരില്‍പ്പോലും ആര്‍ക്കും യോഹന്നാന്‍ എന്ന പേരില്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ ഏത് പേരിടണമെന്ന് അവര്‍ സഖറിയായോട് തന്നെ ആംഗ്യം കാട്ടി ചോദിച്ചു. 'യോഹന്നാന്‍' എന്ന പേര് പിതാവ് എഴുത്തുപലകയില്‍ എഴുതി. 'കര്‍ത്താവിന്റെ കൃപ' എന്നാണ് ഈ പേരിനര്‍ത്ഥം. ഇത് അവര്‍ക്കിടയില്‍ വലിയ വിസ്മയത്തിന് കാരണമാവുകയും ചെയ്തു. കാരണം, ദൈവം അവരോട് കാണിച്ച വലിയ കൃപയുടെ അടയാളമായിരുന്നല്ലോ യോഹന്നാന്‍.

ഈ പരിച്ഛേദനത്തോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഒമ്പതു മാസമായി സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന സഖറിയാ പുരോഹിതന് സംസാരശക്തി തിരിച്ചുകിട്ടിയത്. സഖറിയാ ആദ്യം ചെയ്ത കാര്യം ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങളിലെ ദൈവസ്തുതിയുടെ ശൈലിയിലാണ് സഖറിയാ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നത്. പല സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങളുടെയും ആമുഖത്തില്‍ കാണുന്നതുപോലെ 'ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കര്‍ത്താവ് വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനാകുന്നു' എന്ന വാചകത്തോടെയാണ് സഖറിയാ തന്റെ സ്തുതിപ്പ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നതിനുള്ള കാരണമാണ് തുടര്‍ന്നു വിവരിക്കുന്നത്. അവിടുന്ന് തന്റെ ജനത്തെ സന്ദര്‍ശിച്ച് രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണ് സഖറിയാ പറയുന്നത്. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മിശിഹായ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കാനുള്ളവനേ ജനിച്ചിട്ടുള്ളൂ. മുന്നോടി വന്നതോടെ പിന്‍പേ വരാനുള്ളവനും വന്നുകഴിഞ്ഞതു പോലെയാണ് അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നത്. യോഹന്നാനെ അയച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ രക്ഷാകരപദ്ധതിയുടെ പൂര്‍ത്തീകരണത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ച ദൈവം ഇനി അതില്‍ നിന്ന് പിന്മാറുകയില്ല എന്ന സഖറിയായുടെ വിശ്വാസമാണിവിടെ പ്രതിഫലിക്കുന്നത്.

ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തില്‍ നമുക്കായി ഒരു രക്ഷകനെ ഉയര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നത്, നമ്മുടെ ശത്രുക്കളില്‍ നിന്ന് നമ്മെ രക്ഷിച്ച്, ജീവിതകാലം മുഴുവനും അവിടുത്തെ മുമ്പില്‍ നീതിയോടും വിശുദ്ധിയോടും കൂടെ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നതിന് പ്രാപ്തരാക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്. മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ ശത്രു സാത്താനാണ്. തിന്മയുടെ പിടിയിലായിരുന്ന മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തെ വിമോചിപ്പിച്ച് ദൈവീക ഭരണത്തിന്‍കീഴിലാക്കുക എന്നതായിരുന്നു മനുഷ്യാവതാര ലക്ഷ്യം. 'ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുക' എന്ന് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് പദത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ അര്‍ത്ഥം 'ആരാധിക്കുക' എന്നാണ്. ആരാധനയാണല്ലോ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ദൈവശുശ്രൂഷ. പിശാചിന്റെ അടിമത്വത്തില്‍ നിന്നുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ദൈവാരാധനയിലാണ് പ്രകടമാകുന്നത്. ദൈവീകഭവനത്തില്‍ ദൈവമക്കളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ വ്യാപരിക്കുന്നതാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ആരാധന.

സത്യാരാധനയ്ക്കുണ്ടായിരിക്കേണ്ട രണ്ട് വ്യവസ്ഥകള്‍ കൂടി സഖറിയാ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നീതിയും വിശുദ്ധിയുമാണവ. ദൈവം പരമ പരിശുദ്ധനാകയാല്‍ അവിടുത്തെ സമീപിക്കുന്നവരും പരിശുദ്ധരായിരിക്കണം. അതുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധി ആരാധനയുടെ ഒരു അവശ്യഘടകമായിരിക്കുന്നത്. നീതിയുടെ ജീവിതത്താല്‍ ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നവര്‍ക്കു മാത്രമേ അവിടുത്തെ മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ അവകാശമുള്ളു. നീതിയോടും വിശുദ്ധിയോടും കൂടെ ജീവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് നിര്‍ഭയം ദൈവസന്നിധിയില്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ വ്യാപരിക്കാനാവും. ഇപ്രകാരമുള്ള ഒരു ആരാധനാസമൂഹത്തിന് രൂപം നല്‍കുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ് ദൈവം മനുഷ്യനായത്.

എപ്രകാരമാണ് ഈശോയുടെ ശിഷ്യര്‍ ആരാധനയുടെ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടത് എന്ന് വി. പൗലോസ് ശ്ലീഹാ എഫേസോസിലെ സഭാംഗങ്ങള്‍ക്കെഴുതുമ്പോള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്: 'അനാവശ്യമായ അശ്ലീല സംസാരവും വ്യര്‍ത്ഥഭാഷണവും പരിഹാസവും നിങ്ങളുടെയിടയില്‍ ഉണ്ടാകരുത്; മറിച്ച്, ഉണ്ടാകേണ്ടത് കൃതജ്ഞതാ സ്‌തോത്രമാണ്. വെളിച്ചത്തിന്റെ മക്കളെപ്പോലെ വ്യാപരിക്കുവിന്‍. വെളിച്ചത്തിന്റെ ഫലങ്ങള്‍ സകലനന്മയിലും നീതിയിലും സത്യത്തിലും കാണപ്പെടുന്നു. കര്‍ത്താവിന് സ്വീകാര്യമായത് എന്തെന്നു വിവേചിച്ചറിയുവിന്‍. ഭോഷന്മാരാകാതെ, ദൈവഹിതം എന്തെന്ന് ഗ്രഹിക്കുവിന്‍. ദുരാഗ്രഹം കലര്‍ന്ന വീഞ്ഞ് കുടിച്ച് ഉന്മത്തരാകരുത്. മറിച്ച്, അരൂപിയാല്‍ നിറഞ്ഞവരാകുവിന്‍. സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങളാലും സ്‌തോത്രങ്ങളാലും അന്യോന്യം സംസാരിക്കുവിന്‍. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളില്‍ കര്‍ത്താവിന് ആത്മീയഗീതങ്ങള്‍ ആലപിക്കുവിന്‍. നമ്മുടെ കര്‍ത്താവായ ഈശോമിശിഹായുടെ നാമത്തില്‍ പിതാവായ ദൈവത്തിന് എപ്പോഴും എല്ലാ മനുഷ്യര്‍ക്കും വേണ്ടി കൃതജ്ഞതയര്‍പ്പിക്കുവിന്‍' (എഫേ. 5:5-20).

സാമുവലിന്റെ ജനനവേളയില്‍ ഹന്നായും യോഹന്നാന്‍ മാംദാനയുടെ ജനനാവസരത്തില്‍ സഖറിയായും മനുഷ്യാവതാരത്തോട് ബന്ധപ്പെട്ട് പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയവും കൃതജ്ഞതാസ്‌തോത്രങ്ങള്‍ ആലപിച്ചതുപോലെ നമ്മുടെ ജിവിതത്തിലും രക്ഷാകരമായി ദൈവം ഇടപെടുന്നതിനെയോര്‍ത്ത് അവിടുത്തെ സ്തുതിക്കാനാണ് ശ്ലീഹാ നമ്മെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്. നമ്മുടെ ജീവിതം തന്നെയും ഒരു സ്തുതിഗീതമാക്കി മാറ്റാന്‍ ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

ഫാ. ആന്‍ഡ്രൂസ് മേക്കാട്ടുകുന്നേല്‍

www.lifeday.in

മംഗളവാര്‍ത്ത മൂന്നാം ഞായര്‍

ഉത്പ. 21:1-12;
ഏശ 40:1-11;
1 കോറി 1:26-31;
ലൂക്ക 1:57-66

യോഹന്നാന്‍ എന്ന ദൈവകൃപ

ഡോ. റോസ് ഫിലിപ്പ്

പേരിന്റെ പേരിലുള്ള തര്‍ക്കം ദൈവം നേരിട്ട് വിധി തീര്‍ത്ത ഒരു ചടങ്ങിലൂടെ വന്ന പേരാണ് യോഹന്നാന്‍. ലോകദൃഷ്ട്യാ നിസ്സാരങ്ങളായവയെയും, ഇല്ലായ്മയെത്തന്നെയും ദൈവം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതെങ്ങ നെയെന്ന (1 കൊറി 1:27) മഹത്തായ ഒരു സംഭവമാണ് യോഹന്നാന്റെ ജനനവും പേരിടീല്‍ കര്‍മ്മവും.

അപമാനത്തില്‍നിന്നും അഭിമാനത്തിലേക്ക്...

മക്കള്‍ ഇല്ലാതെ പോയി എന്നതിനാല്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ അപമാനം ഏറെ ഏറ്റു വാങ്ങിയവരാണ് സക്കറിയായും എലിസബത്തും. 'പ്രായത്തില്‍ കവിഞ്ഞവര്‍' എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ വിശേഷണം. എങ്കിലും ദൈവ ഹിതപ്രകാരം ദേവാലയത്തില്‍ ധൂപാര്‍പ്പണത്തിന് സന്നിഹിതനാകാന്‍ സഖറിയാ സന്നദ്ധനാകുന്നു എന്നതിലൂടെ ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ഇടം ഒരുക്കപ്പെടുകയാണ്. പ്രായത്തില്‍ കവിഞ്ഞവനെങ്കിലും, തന്റെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങള്‍ മുടക്കമില്ലാതെ നിര്‍വ്വഹിക്കാന്‍ സഖറിയ അതീവ ശ്രദ്ധാലുവാണ്. നീതിയോടെ കര്‍മ്മനിരതരായി പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ദൈവദൂതര്‍ സന്ദേശങ്ങള്‍ നല്‍കും. സദ്‌വാര്‍ത്ത ദൂതന്‍ പകരുന്നതിലൂടെ (ലൂക്കാ 1:13) അഭിമാനത്തിന്റെ വാതില്‍ തുറന്നാണ് സഖറിയാ ദേവാലയത്തില്‍നിന്നും പുറത്തുവരുന്നത്. എന്നാല്‍ അഭിമാനിക്കുന്നവന്‍ കര്‍ത്താവില്‍ അഭിമാനിക്കട്ടെ (1 കൊറി 1:31) എന്ന സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തല്‍ നാം കാണൂന്നത് ദൈവത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുള്ള അവന്റെ സംസാരത്തിലൂ ടെയാണ് (ലൂക്കാ 1:64). 'സ്വതന്ത്രമായ നാവ്' ഉപയോഗപ്പെടുത്തേണ്ടത് ദൈവസ്തുതി ഘോഷിക്കുന്നതിനാണെന്ന സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ അപമാനിതനായ ഊമന്‍, അഭിമാനിയായ ദൈവദാസനായി.

ഒറ്റപ്പെടലില്‍നിന്നും കൂട്ടായ്മയിലേക്ക്

ലോകത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ പലതും തങ്ങള്‍ക്കു കുറവായതിനാല്‍ ഒറ്റപ്പെട്ടവരായിരുന്നു സഖറിയായും എലിസബത്തും. ധൂപാര്‍പ്പണത്തിലും സഖറിയാ ഏകനായിരുന്നു. സന്തോഷവാര്‍ത്ത അവിശ്വസിച്ചതിനാല്‍ മൂകനായി മാറിയ സഖറിയ വീണ്ടും കൂടുതല്‍ ഒറ്റപ്പെടുന്നു. വന്ധ്യയായ എലിസബത്ത് ഒരു സങ്കടദ്വീപായിരുന്നു. ഗര്‍ഭിണിയായി അഞ്ചു മാസം അവള്‍ ആര്‍ക്കും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടില്ല (ലൂക്കാ 1:24). എന്നാല്‍ എലിസബത്ത് അമ്മയായതോടെ അയല്‍പക്കക്കാരും, ബന്ധുക്കളും ചേര്‍ന്ന കൂട്ടായ്മ അവരിലേക്ക് എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. കര്‍ത്താവിന്റെ കാരുണ്യത്തിന്റെ അടയാളത്തില്‍ ഏവരും ഒരുമിച്ചു സന്തോഷിച്ചു. യൂദയായിലെ മലനാട്ടിലെങ്ങും സംസാരവിഷയമായവിധം (ലൂക്കാ1:65) സഖറിയായും എലിസബത്തും കീര്‍ത്തിനേടി. വീടിന്റെ ഒറ്റപ്പെട്ട ഇടത്തില്‍നിന്നും നാടിന്റെ കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് അവരെ നടത്തിയത് കര്‍ത്താവിന് വഴി യൊരുക്കാന്‍ വന്നവന്‍ മൂലമാണ്. ഇരുളിലും മരണത്തിന്റെ നിഴലിലും ഇരുന്നവരായിരുന്നു ഇരുവരും (ലൂക്കാ 1:79). ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യാതിരേകത്താല്‍ പ്രകാശവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ വഴികളിലേക്ക് അവര്‍ നയിക്കപ്പെട്ടു.

ബന്ധുഹിതത്തില്‍ നിന്നും ദൈവഹിതത്തിലേക്ക്

ശിശുവിന്റെ ജനനത്തില്‍ സന്തോഷിക്കുന്ന സ്വന്തക്കാരും ബന്ധു ക്കളും പിറുപിറുപ്പിലേക്ക് മാറുന്നത് പെട്ടെന്നാണ്. എട്ടാം ദിവസം പരിഛേദനച്ചടങ്ങില്‍ സഖറിയാ എന്നപേരാണ് ബന്ധുക്കള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചത്. എന്നാല്‍ എലിസബത്ത് കുഞ്ഞിന് യോഹന്നാന്‍ എന്ന പേര്‍ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞതോടെ ഏവരുടെയും ഭാവംമാറി. പേരു വന്ന വഴി ആര്‍ക്കും പിടി കിട്ടിയില്ല. അതിനാല്‍ എലിസബത്തിനോട് അവര്‍ക്ക് യോജിക്കാനാ യില്ല. പിതാവാണ് അന്തിമതീരുമാനമെടുക്കേണ്ടത് എന്ന കാഴ്ചപ്പാടിനാല്‍, ഊമനായ സഖറിയായോട് അവര്‍ അഭിപ്രായം ആരാഞ്ഞപ്പോള്‍ സഖറിയ ആംഗ്യത്തിലൊതുക്കാതെ, ഉറപ്പിക്കാന്‍ തന്നെയാണ് എഴുത്തുപലകയില്‍ എഴുതി കാണിച്ചത്. ബാഹ്യസമ്മര്‍ദ്ദങ്ങളും, അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങളും എന്തായിരുന്നാലും, ദൈവഹിതത്തില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കേണ്ടതെങ്ങനെയെന്ന മഹത്തായ മാതൃകയാണ് ഇരുവരും നല്‍കുന്നത്.

അത്ഭുതത്തില്‍നിന്നും ഭീതിയിലേക്ക്

മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വ്യത്യസ്ത വികാരഭാവങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ സംഭവങ്ങള്‍ നല്‍കിയാണ് യോഹന്നാന്റെ ജനനം. ധുപാര്‍പ്പണം കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നതെന്തേ എന്ന് ദേവാലയത്തില്‍ വെളിയില്‍ നിന്നവര്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

ശിശുവിന്റെ ജനനത്തില്‍ സന്തോഷിച്ചു. കുടുംബത്തിലില്ലാത്ത പേരായ 'യോഹന്നാന്‍' ശിശുവിനിട്ടപ്പോള്‍ അവര്‍ പിറുപിറുത്തു. ഊമ നായ സഖറിയ എഴുത്തുപലകയില്‍ യോഹന്നാന്‍ എന്നെഴുതിയപ്പോള്‍ അവന്റെ നാവു സ്വതന്ത്രമായതു കണ്ട് ഭയപ്പെട്ടു. ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടല്‍ ഉണ്ടെന്നു ബോധ്യപ്പെട്ട കാഴ്ചക്കാരില്‍ അത്ഭുതം ഭീതിയിലേക്ക് മാറി. ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും എന്നത് അത്ഭുതവും അതോടൊപ്പം ഭീതിയും ജനിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നായിമാറി. രക്ഷകന് വഴിയൊരുക്കാന്‍ വന്നവന്‍ മുഖംനോക്കാതെ തെറ്റുകള്‍ക്കു നേരേ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നവനായി മാറുന്നതിലൂടെ അനീതിയുടെ പക്ഷം ചേര്‍ന്നവര്‍ക്കു ഭയ കാരണമായി മാറി. ജനനത്തിലൂടെ അത്ഭുതം പകര്‍ന്നവന്‍ പിന്നീട് കര്‍മ്മത്തിലൂടെ തിന്മചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് ഭീതികാരണമായി മാറി. സ്‌നാനം സ്വീകരിക്കാന്‍ അടുത്തെത്തിയവരും, പടയാളികളും 'ഗുരോ ഞങ്ങള്‍ എന്തുചെയ്യണം' എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ സന്നദ്ധരായത് ഈ ഭീതിമൂലമാണ്.

മ്യൂട്ടില്‍ നിന്നും അണ്‍മ്യൂട്ടിലേക്ക്...

ഓണ്‍ലൈന്‍ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലെ കൂട്ടായ്മകളില്‍ ആവശ്യാനുസരണം മ്യൂട്ട്- അണ്‍മ്യൂട്ട് ഓപ്ഷന്‍ ഉള്ളത് നമുക്ക് സുപരിചിതമാണ്. ഇത്തരം ഒരു ഓപ്ഷനില്‍ പെട്ടുപോയിരുന്നു സഖറിയായുടെ പത്തു മാസജീവിതം. ഗബ്രിയേല്‍ ദൂതന്റെ സന്തോഷവാര്‍ത്ത സഖറിയാ സ്വീകരിക്കാതിരുന്നതല്ല. ഉത്ക്കണ്ഠ കൊണ്ടു പറഞ്ഞുപോയതാണ് - 'ഞാന്‍ വൃദ്ധന്‍, ഭാര്യ പ്രായം കവിഞ്ഞവള്‍.' ഈ പ്രതികരണത്താല്‍ സഖറിയായെ ഗബ്രിയേല്‍ മ്യൂട്ടു ചെയ്തു. ഞാന്‍ അറിയിച്ചതു സംഭവിക്കുന്നതുവരെ ഇങ്ങനെ തുടരുമെന്ന് ഗബ്രിയേല്‍ കാലാവധിയും അറിയിച്ചു. കുഞ്ഞു ജനിച്ച് എട്ടുദിവസംകൂടി കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്നു സഖറിയാ അണ്‍മ്യൂട്ട് ആകാന്‍. യോഹന്നാന്‍ എന്നപേര് എഴുതി പൂര്‍ത്തിയായപ്പോള്‍ നാവ് സ്വതന്ത്രമായി. സഖറിയാ ദൈവത്തെ വാഴ്ത്താന്‍ നാവ് ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. ശബ്ദത്തിലും, നിശബ്ദതയിലും ദൈവത്തോട് ചേര്‍ന്നുനിന്ന സഖറിയാ, സ്വന്തം അധരങ്ങള്‍ക്ക് കാവലായി ഒരു ദൂതനുണ്ടായിരുന്നെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്തത്.

ഉന്നതത്തില്‍നിന്നുള്ള ഉദയരശ്മി നമ്മെ സന്ദര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ (ലൂക്കാ 1:78) സമാധാനം ഉണ്ടാകുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് എലിസബത്ത് - സഖറിയ ജീവിതം നമ്മുടെ മുമ്പില്‍ തെളിയിക്കുന്നു. ഉദരത്തില്‍ വച്ചുതന്നെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാല്‍ നിറഞ്ഞവന്‍ 'ഇവന്‍ തന്നെയോ ക്രിസ്തു' എന്ന് മറ്റുള്ളവര്‍ ചിന്തിക്കുന്നവിധം സദ്വാര്‍ത്തകളുടെ പ്രഘോഷകനായി (ലൂക്കാ3:18).

'ദൈവം ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു' എന്നര്‍ഥമുള്ള സഖറിയായും 'ദൈവ ത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം' എന്നര്‍ഥമുള്ള എലിസബത്തും തങ്ങളുടെ പേരിന്റെ അര്‍ഥം പ്രവൃത്തിയിലൂടെ പ്രകടമാക്കിയപ്പോള്‍, 'ദൈവകൃപ' എന്നര്‍ഥം വരുന്ന യോഹന്നാന്റെ ജനനത്തിലേക്ക് അത് എത്തിച്ചേര്‍ന്നു.

ദൈവം നമ്മെ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നതിനാല്‍ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാന മായ ദൈവകൃപ വിവിധരൂപങ്ങളില്‍ നമ്മില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നുകൊണ്ടിരി ക്കുന്നു. ദൈവഹിതത്തിന് വിധേയമായി മുന്നേറുമ്പോള്‍, ലോകത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിലുള്ള പോരായ്മകള്‍ അനുഗ്രഹങ്ങളായിമാറുന്ന അത്ഭുതം നമ്മിലൂടെ സംഭവിക്കും. അതിനായി നാം പിടിക്കേണ്ട കരം കര്‍ത്താവിന്റേതാണെന്ന ബോധ്യം നമ്മെ നയിക്കട്ടെ. ഉയരത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഉദയരശ്മി നമ്മെയും സന്ദര്‍ശിക്കട്ടെ.
✝ ✝ ✝ ✝ ✝

.....................................

homilieslaity.com

Biblical Background

ഇന്നത്തെ വായനകൾ ഏറെക്കുറെ ചില സവിശേഷത നിറഞ്ഞ ജനനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്. ആദ്യ വായനയിൽ ഇസഹാക്കിന്റെ ജനനത്തെ കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പും ‍ രണ്ടാമത്തെ വായനയിൽ സാംസന്റെ ജനനത്തെകുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പും സുവിശേഷത്തിൽ സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ ജനനവും കാണുന്നു. ഈ വായനകൾ തമ്മിൽ വളരെ സാമ്യമുണ്ട്. അതായത് ഇസഹാക്കിന്റെയും സാംസന്റെയും സ്നാപകയോഹന്നാന്റെയും ജനനം ബൈബിളിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ഏതാണ്ട് ഒരേ പോലെയാണ്. ഈ മൂന്നു പേരുടെയും മാതാപിതാക്കൾക്ക് ( അബ്രാഹം- സാറ , മനോവയും - ഭാര്യയും, സഖറിയാ യും - എലിസബത്തും) മക്കളില്ലാതെ ഇരിക്കുന്ന അവസ്ഥ- പിന്നെ ദൈവികമായ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് -‍ കുട്ടികളുടെ സവിശേഷത കളുടെ വിവരണ- തുടർന്ന് കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകുന്നു- പിന്നെ കുട്ടികളെ കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനങ്ങൾ നിറവേറുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു Common pattern ലാണ് ഈ ബൈബിൾ സംഭവങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

Interpretation

1. ഈ ശിശുക്കൾ ആരായിത്തീരും?

പാലക്കാട് കരിമ്പയിൽ സ്കൂൾ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞു വഴിയിൽ
നടന്നു പോകുന്ന ഏതാനും കുട്ടികൾ അപകടത്തിൽ പെട്ടു മരിച്ചു എന്ന വാർത്ത നമ്മളെ ഏറെ വേദനിപ്പിച്ചു. അതിനും ഏതാനും ദിവസം മുൻപ് നടന്ന അപകടവും യുവ ഡോക്ടർമാരുടെ മരണവും നമ്മെ ഞെട്ടിച്ചു.

സ്നാപക യോഹന്നാന്റെ ജനനത്തിനുശേഷം അവനെക്കുറിച്ച് നാട്ടുകാർ ചിന്തിച്ചത് ഈ ശിശു ആരായിത്തീരുമെന്നാണ്. ഇത് സ്നാപകനെ കുറിച്ച് മാത്രമല്ല ഇമ്മടെ പിള്ളേരെ കുറിച്ച് വീട്ടുകാർക്കും നാട്ടുകാർക്കും ഒക്കെയുള്ള ആശങ്ക ഇതുതന്നെയാണ്. ഈ മകൻ/ മകൾ ആരായിത്തീരും...? എങ്ങനെയായി തീരും..? എന്നുള്ളത് . താഴത്തു വച്ചാൽ ചെറിയ ചെറിയ ഉരുമ്പരിക്കും തലയിൽ വച്ചാൽ ചെറിയ ചെറിയ പേനരിക്കും എന്നപോലെയാണ് പലരും കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളർത്തുന്നത്. എന്നിട്ടോ ഒടുവിൽ മാതാപിതാക്കൾക്കു സങ്കടവും കണ്ണീരും ബാക്കി...
കുഞ്ഞുങ്ങക്ക് ഏറെ കരുതൽ കൊടുക്കേണ്ട കാലഘട്ടത്തിലാണ് നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത്. ഔദ്യോഗിക കണക്കനുസരിച്ച് ഇന്ത്യയിലെ കുട്ടികളുടെ ആത്മഹത്യയും കുട്ടികൾക്ക് നേരെയുള്ള പീഡനങ്ങളും കൂടി കൂടി വരുന്നു . എവിടെ നോക്കിയാലും POCSO കേസുകൾ മാത്രം. വീട്ടിലും, സ്കൂളിലും, ആരാധനാലയങ്ങളിലും നമ്മുടെ കുട്ടികൾ സുരക്ഷിതരല്ല.
നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ആരൊക്കെയാക്കി തീർക്കണം എന്നുള്ള ടെന്ഷനിലാണ് മാതാപിതാക്കൾ. അവരെ ഡോക്ടർ ആക്കണോ? എൻജിനീയറാക്കണോ? IAS ഓഫീസറാക്കണോ ?‍‍ അല്ലെങ്കിൽ UK യിലേക്കും കാനഡ യിലേക്കും ജർമ്മനിയിലേക്കും കയറ്റി അയച്ചു പ്രവാസിയാക്കി മാറ്റണോ ഇതൊക്കെയാണ് ഇമ്മടെ Parents ന്റെ ചിന്ത. പക്ഷേ നമ്മുടെ മക്കളെ സ്നാപക യോഹന്നാനെ പോലെ ഈശോയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നവനാ ക്കാനായി, സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നവനാക്കാനായി നമ്മിൽ എത്ര പേർ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്? അതിനു വേണ്ടി എത്ര പേർ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് ? അവർ ഭാവിയിൽ ആരുതന്നെ ആയാലും അവരെ ദൈവത്തിന് പ്രിയമുള്ളവരാക്കി തീർക്കുക എന്നുള്ളത് പ്രധാന കാര്യമാണ്. സുവിശേഷത്തിൽ സക്കറിയയും എലിസബത്തും ജനിച്ചു വീണ കുഞ്ഞിനെ ദേവാലയത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നതായി കാണുന്നു. അതുപോലെ നമ്മുടെ മക്കളെ ഒന്ന് ദേവാലയത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനും ദൈവത്തോടും ദൈവിക കാര്യങ്ങളോട് ചേർത്തുനിർത്താനും ശ്രമിക്കുക മാതാപിതാക്കന്മാരുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ സ്നാപകയോഹന്നാനെ പോലെ ആകുന്നില്ല എന്നോർത്ത് വിഷമിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല; ആദ്യം അവരുടെ മാതാപിതാക്കളായ നമുക്ക് സക്കറിയയേ പോലെയും എലിസബത്തിനെ പോലെയും ആകാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ എന്നു ചിന്തിക്കുക. വിത്തുഗുണം പത്തു ഗുണം എന്നല്ലേ പറയാറ് ...(മത്തൻ കുത്തിയാൽ കുമ്പളം മുളക്കില്ല എന്നൊരു ചൊല്ലും കൂടി ഉണ്ട് കെട്ടോ.... ഇരിക്കട്ടെ ഒരു കനത്തിന്.... പിന്നെ ഒന്നു രണ്ടെണ്ണം കയ്യിന്നു ഇട്ടോ....). അതുകൊണ്ടു കുട്ടികളെ ശാസിക്കുന്നതിനും തിരുത്തുന്നതിനും മുൻപ് മാതാപിതാക്കൾ എത്ര കണ്ട് വിശ്വാസമുള്ളവരാണ്?, പള്ളിയിൽ വരുന്നവരാണ്?, ആത്മീയ കാര്യങ്ങളിൽ താല്പര്യമുള്ളവരാണ്? ദൈവആശ്രയ ബോധത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരാണ്? എന്നൊക്കെ നമ്മളും ഒന്നുറപ്പുവരുത്തേണ്ടത് നല്ലതാണ്. സഖറിയായും എലിസബത്തും മാതൃക ദമ്പതികളായിരുന്നു അതുപോലെ തന്നെ സ്നാപകനും . ഔസേപ്പിതവും മാതാവും നല്ല മാതൃക മാതാ പിതാക്കൾ ആയിരുന്നു .പിന്നെ ഈശോയുടെ കാര്യം പറയാനുണ്ടോ. അതുകൊണ്ടു ആദ്യം അപ്പനും അമ്മയും ശരിയാവുക;അപ്പോൾ മക്കൾ തന്നെ ശരിയായിക്കോളും

2. ദൈവത്തിന്റെ കരമുള്ള മക്കൾ

ഇന്നത്തെ
വായനകളെല്ലാം കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്. ഏറെക്കുറെ എല്ലാവരുടെയും മാതാ പിതാക്കൾ ഇച്ചിരി പ്രായം ചെന്നവരുമാണ്.
ടാഗോർ പറയുന്നത് മനുഷ്യനെകൊണ്ടു ദൈവം മടുത്തിട്ടില്ല എന്നതിന്റ്‌ തെളിവാണ് ജനിച്ചു വീഴുന്ന ഓരോ കുഞ്ഞും എന്നാണ്. ഇമ്മടെ നാട്ടിൽ ക്രൈസ്തവ ജനസംഖ്യ കുറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്നു പ്രത്യേകം പറയേണ്ടല്ലോ. സർക്കാരിന്റെ ഒഫിഷ്യൽ കണക്കനുസരിച്ചു കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവരുടെ ജനനനിരക്ക് 13ഉം മരണ നിരക്ക് 19ഉം ആണ്. എന്തായാലും കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകേണ്ടതിനെ നമ്മൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. വർധിക്യത്തിലാണ് മേൽപ്പറഞ്ഞ ദമ്പതികൾക്കെല്ലാം പിള്ളേർ ഉണ്ടായത്. അതുകൊണ്ടു ഇച്ചിരി നേരം വൈകിയാലും കുഴപ്പമില്ല സാധിക്കുന്നവർ ദൈവം തരുന്ന സമ്മാനം രണ്ടു കയ്യും നീട്ടി സ്വീകരിക്കുക അത്ര തന്നെ...

സ്നാപനെകുറിച്ച് പറയുന്നത് 'ദൈവത്തിൻറെ കരം അവനോടു കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. നമ്മുടെ പിള്ളേരുടെ കൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന കരങ്ങൾ ആരുടെയാണ്? ദൈവികമായ , കരങ്ങളാണോ? അതോ പൈശാചിക കരങ്ങളാണോ?
ദൈവിക കരങ്ങൾക്കു പകരം മൊബൈലിന്റെയും ഇൻറർനെറ്റിന്റെയും മദ്യപാനത്തിന്റെയും ദുശീലങ്ങളുടെ കരാള ഹസ്തങ്ങൾ നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പിടികൂടിയിട്ടുണ്ട്. മദ്യത്തിനും മയക്കു മരുന്നിനും മൊബൈൽ ഗെയിമിനും പോണോഗ്രഫിക്കും adict ആയിപോകുന്ന കുട്ടികൾ എണ്ണം കൂടി വരുന്നു . Digital Adiction കുട്ടികളിൽ വളരെ കൂടുതലായി കണ്ടു വരുന്നു. എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവരുടെ കൂടെയുള്ള കരങ്ങൾ ആരുടെയാണ് എന്നു നമ്മൾ ചിന്തിക്കണം. ദൈവിക കരങ്ങളിലേക്ക് നമ്മുടെ മക്കളെ നമ്മൾ അടുപ്പിക്കണം.

3. ദൈവത്തിന്റെ മുഖം

യഹൂദർക്കു അവരുടെ പേര് അവരുടെ idendity യുടെ ഭാഗമാണ്.
'സഖറിയ' എന്ന പേരിന്റെ അർത്ഥം 'ദൈവം ഓർത്തു'(God remebered) എന്നാണ് 'യോഹന്നാൻ' എന്ന പേരിന്റെ അർത്ഥം ദൈവം കാരുണ്യവാനാണ്/ ദൈവം കരുണ കാണിക്കും എന്നെല്ലാമാണ്. ഈ രണ്ടു പേരുകളും
വലിയ പ്രതീക്ഷയാണ് നമുക്ക് നൽകുന്നത്. നമ്മുടെ ജീവിതം എത്ര സങ്കടത്തിൽ ആയിരുന്നാലും നമുക്ക് പ്രതീക്ഷ ആണ് 'സഖറിയ' എന്ന നാമം. കാരണം 'ദൈവം നമ്മെ ഓർക്കും' അവൻ നമ്മോടു കരുണ കാണിക്കും. ഏശയ്യ പ്രവാചകൻ പറയുന്നതുപോലെ
മുലകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ അമ്മയ്‌ക്കു മറക്കാനാവുമോ? പുത്രനോടു പെറ്റമ്മകരുണ കാണിക്കാതിരിക്കുമോ? അവള്‍ മറന്നാലും ഞാന്‍ നിന്നെ മറക്കുകയില്ല.
ഏശയ്യാ 49 : 15. ദൈവം മനുഷ്യരോടു കരുണ കാണിചത്തിന്റെ കഥകളാണ് ബൈബിൾ നിറയെ... കാരുണ്യ വർഷത്തിൽ മാർപാപ്പ ഇറക്കിയ പേപ്പൽ ബുൾ Misericordia Vultus ( കാരുണ്യത്തിന്റെ മുഖം) എന്നാണ്.. ദൈവത്തിന്റെ മുഖം കരുണയാണ് എന്നാണ് അതിൽ മാർപാപ്പ പറയുന്നത്. അതുകൊണ്ടു മറ്റുള്ളവരോട് കരുണ കാണിക്കാം . നമുക്കും ദൈവത്തിന്റെ മുഖം ഉള്ളവരായി മാറാം.

പറച്ചിലും പ്രവർത്തിയും

സഖറിയ മകന് യോഹന്നാൻ എന്നു പേരിട്ടതിന്റെ വായന ആയതുകൊണ്ട് ഇമ്മടെ പിള്ളേരുടെ മാമ്മോദീസ പേരും തീയതിയും കണ്ടെത്തി കൊണ്ടുവരാൻ പറയുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും. പറ്റിയാൽ മാമ്മോദീസ നൽകിയ പള്ളീലച്ചന്റെ പേരും ഒപ്പം ജ്ഞാന സ്നാന മാതാപിതാക്കളുടെ പേരും ചുമ്മാ... ഇരിക്കട്ടെ...

കൂടുതൽ കുട്ടികളുള്ള മാതാപിതാക്കളെ ഒന്നു പ്രശംസിച്ചു പറയുന്നതും ഒരു സമ്മാനം കൊടുക്കുന്നതും നല്ലതല്ലേ...

ഉല്‍പത്തി 18:1-10 ന്യായാധിപന്മാര്‍ 13:2-7,24, എഫേസോസ് 3:1-13, ലൂക്കാ 1:57-66

പ്രതിക്കൂട്ടിലെ ദൈവം

'നീ എന്തിനാണ് എന്നെ പ്രതിക്കൂട്ടില്‍ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നത്?' മനുഷ്യനോട് ദൈവം ചോദിച്ചു. എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുകയാണ് നിന്റെ ജോലി. അതിനു തടസമുണ്ടാവുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഇരുട്ടത്താണ്; തട്ടി വീഴുകയും ചെയ്യുന്നു. സുഗമമായ എന്റെ ജീവിതത്തിനു പ്രതിബന്ധമുണ്ടാക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ നിന്നെ വിചാരണ ചെയ്യുന്നത്.

തുറന്നു സംസാരിക്കാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള ഒരു സാധുഹൃദയത്തോടാണ് ദൈവത്തിന്റെ ചോദ്യവും വളച്ചുകെട്ടില്ലാത്ത ഉത്തരവും.
അന്ധകാരത്തിനാണ് വ്യാപ്തിയും ആധിപത്യവുമെന്ന് നിരാശപ്പെടുന്ന സമൂഹം. കാത്തിരിപ്പിന് അന്തമില്ലാതെ ദൈര്‍ഘ്യമേറുന്നു. നന്മയിലേക്ക് ചാലു കീറുന്ന ചെറു ചലനം പോലുമില്ല, നീതിമാര്‍ഗത്തില്‍ ചരിക്കുന്ന ശുദ്ധമനസ്‌കരുടെ ജീവിതത്തില്‍ തിരിച്ചടികള്‍ മാത്രം, അതില്‍ നിന്ന് ഒരു മടക്കയാത്രയില്ലെന്ന ആഴമുള്ള ചിന്ത. പരമകാരുണികനും സ്നേഹവാരിധിയുമായ ദൈവം ഇതെല്ലാം കണ്ട് നിശബ്ദനായിരിക്കുന്നതെന്തേ?

ഇന്ന് നാം വായിച്ച സുവിശേഷഭാഗം, വി. ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷം ഒന്നാം അധ്യായം 57 മുതല്‍ 66 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങള്‍ നമുക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുന്ന ദൈവിക ഇടപെടലിന്റെ സ്വഭാവമെന്താണ്?

ക്രിസ്തുവിനു വഴിയൊരുക്കാന്‍, അമ്മയുടെ ഉദരത്തില്‍ വച്ചുതന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട, ഇസ്രായേലിനെ അവസാനത്തെ പ്രവാചകനായ യോഹന്നാന്‍ സ്നാപകന്റെ ജനനത്തിരുനാളില്‍, ആ ജനനത്തിലേക്ക് നയിച്ച അതിശയകരമായ ദൈവികപദ്ധതിയുടെ പ്രതിപാദനമാണ് ഈ സുവിശേഭാഗത്തെ സവിശേഷമാക്കുന്നത്‌. പരിശുദ്ധ ദൈവമാതാവിനു പുറമെ സഭയില്‍ ആചരിക്കപ്പെടുന്ന ഏക ജനനത്തിരുനാള്‍ യോഹന്നാന്‍ സ്നാപകന്റേതാണെന്ന് നമുക്കറിയാം.

'ഗര്‍ഭത്തില്‍ത്തന്നെ, എന്നെ കര്‍ത്താവ് വിളിച്ചു. അമ്മയുടെ ഉദരത്തില്‍ വച്ചുതന്നെ അവിടുന്ന് എന്നെ നാമകരണം ചെയ്തു. എന്റെ നാവിനെ അവിടുന്ന് മൂര്‍ച്ചയുള്ള വാളു പോലെയാക്കി,' (ഏശയ്യ 49:1-2).

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ ജനനത്തെക്കുറിച്ചും ശിശുവിനു നല്‍കേണ്ട പേരും, പിതാവ്, പുരോഹിതനായ സഖറിയയെ ദൈവദൂതന്‍ അറിയിക്കുന്നു. ഇതുമാത്രമല്ല, കര്‍ത്താവിനു വഴിയൊരുക്കാനുള്ള സ്നാപകന്റെ ദൗത്യവും ഏശയ്യ പ്രവാചകന്റെ വാക്കുകളിലുണ്ട്.

പ്രായം കഴിഞ്ഞുപോയ സഖറിയയുടെയും എലിസബത്തിന്റെയും ജീവിതത്തില്‍ വിവരണാതീതമായ അനുഗ്രഹവും ആഹ്ലാദവുമായി യോഹന്നാന്‍ കടന്നുവരുന്നതും, ശിശുവിന്റെ പേരീടിലും അവിശ്വാസം മൂലം നഷ്ടപ്പെട്ട സഖറിയയുടെ സംസാരശേഷി തിരികെക്കിട്ടുന്നതും, യൂദയായിലെ മലനാട്ടിലെങ്ങും സംസാരവിഷയമായെന്ന് ലൂക്കാ സുവിശേഷകന്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ ശിശു ആരായിത്തീരും എന്ന അമ്പരപ്പ് അവരിലാകെയുണ്ടായി.

വാഗ്ദാനങ്ങളില്‍ ദൈവം വിശ്വസ്തനോ?

വിശ്വസിക്കാനും ആശ്രയിക്കാനും ശരണപ്പെടാനും കഴിയുന്നവനാണോ ദൈവം. വിശ്വാസിയുടെ വന്നും പോയുമിരിക്കുന്ന സന്ദേഹമാണിത്‌.
സ്നാപകന്റെ ജനനത്തോടനുബന്ധിച്ച സംഭവപരമ്പരകള്‍ വേലിയേറ്റവും വേലിയിറക്കവും പോലെയുള്ള മനുഷ്യന്റെ വിശ്വാസാവിശ്വാസങ്ങളെ കീറിമുറിച്ച്‌ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യനിദാന്തമായ വിശ്വസ്തതയ്ക്ക്‌ അടിവരയിടുന്നു.
അവിടുന്ന് തന്റെ വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റുന്നത് സമയത്തിന്റെ പൂര്‍ണ്ണതയിലാണ്. നമ്മുടെ ടൈംടേബിളിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ദൈവികപദ്ധതിയെ വിലയിരുത്തുകയോ സമീപിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവര്‍ ഏറെയാണ്.

ദൈവം തന്ന ടൈംടേബിള്‍

യോഹന്നാന്‍ സ്നാപകന്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാകരദൗത്യത്തിന്റെ മണ്ണൊരുക്കുകയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനത്തിന്റെ സമയം ദൈവികപദ്ധതിയനുസരിച്ച് തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടതാണ്. സഖറിയയുടെയും എലിസബത്തിന്റെയും പുത്രനായി യോഹന്നാന്‍ എപ്പോള്‍ ജനിക്കണമെന്ന തീരുമാനം, ഈ രക്ഷാകര ചരിത്രവുമായി ചേര്‍ന്നാണിരിക്കുന്നത്. മാനുഷികമായ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കോ, യുക്തിക്കോ നിർണ്ണയിക്കാവുന്നവയല്ല ആ ദൈവിക പദ്ധതികൾ.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ദൈവിക ഇടപെടലുകളും ഇതുപോലെയാവാം കടന്നുവരുന്നത്. മാനുഷിക ആലോചനകളുടെയും ഭാവനകളുടെയും സ്വപ്നങ്ങളുടെയും പരിസരങ്ങളില്‍ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നതല്ല ദൈവാനുഗ്രഹങ്ങള്‍.

ആഹ്ലാദിക്കുന്ന സമൂഹം

ശിശുജനനത്തിലൂടെ അനുഗൃഹീതമായ എലിസബത്തിന്റെയും സഖറിയയുടെയും കുടുംബം അവരുടെ അയല്‍ക്കാരെയും ബന്ധുക്കളെയും പ്രിയപ്പെട്ടവരെയും ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്നു.
ഇപ്രകാരം ദൈവികാനുഗ്രഹങ്ങളില്‍ ആനന്ദിച്ച് ദൈവമഹത്വമറിയുന്ന സമൂഹം തന്നെ ദൈവികമായ ഒരു ദാനമാണ്. അപരന്റെ നന്മകളിലും പ്രയാസങ്ങളിലും പ്രതിസന്ധികളിലും ചേര്‍ന്നുനിന്ന് പ്രചോദിപ്പിക്കുകയും ബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് പാരസ്പര്യത്തിന്റെ ദൈവികമുഖമാണ്.
സങ്കീര്‍ണ്ണമായ സാഹചര്യങ്ങളിലൂടെ നാം കടന്നുപോകുമ്പോള്‍, പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നെന്ന് നാം പരിതപിക്കുമ്പോള്‍, ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ വെളിപ്പെടുന്നതിനുള്ള അവസരമാണവയെന്ന് തിരിച്ചറിയുക.

സ്നാപകന്‍ ഒരു തിരിച്ചറിവ് !

അപ്രതീക്ഷിതവും അത്ഭുതകരവുമായ ക്രമീകരണങ്ങളിലൂടെ ദൈവം തന്റെ പുത്രന്റെ മാനവവിമോചന ദൗത്യത്തിന്, അനുയോജ്യനായ പ്രാരംഭകനെ നിയോഗിക്കുകയായിരുന്നു. താന്‍ കുറയുകയും അവന്‍ വളരുകയും വേണമെന്ന മനോഭാവമാണു യോഹന്നാന്‍ സ്നാപകന്‍ തന്റെ അനുയായികളിലേക്കും പ്രസരിപ്പിച്ചത്.
കര്‍ത്താവിനു സ്നാനമേകിയും ‍ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിനെ ലോകത്തിനു കാട്ടിക്കൊടുത്തതും തന്റെ ദൗത്യപൂര്‍ത്തീകരണത്തിലെത്തി അദ്ദേഹം.

കര്‍ത്താവിന്റെ കരം

'കര്‍ത്താവിന്റെ കരം അവനോടു കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.' (ലൂക്കാ 66) എന്ന് സ്നാപകന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ശക്തമായ ദൈവികസാന്നിദ്ധ്യത്താല്‍ നയിക്കപ്പെട്ടു എന്നാണിത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ദൈവികമായ ശക്തിയും ഇടപെടലും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും അഭികാമ്യമായ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തുന്നു. ഈ അഭികാമ്യത ദൈവഹിതത്തിനു വിധേയമായിരിക്കുമ്പോഴാണ് നാം ദൈവിക പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാവുന്നത്. അതായത്, അവിടുത്തെ മഹത്വത്തിനും രാജ്യത്തിനും വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നവരായി നാം മാറുന്നു.

കാത്തിരിപ്പിന്റെയും നിരാശയുടെയും മാനുഷികമായ പരുക്കന്‍ പ്രതലങ്ങളില്‍ നാം ഉഴലുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും സമയത്തിന്റെ പൂര്‍ണതയില്‍ ദൈവികപദ്ധതികള്‍ നിറവേറുക തന്നെ ചെയ്യും. ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനോ, തള്ളിക്കളയുന്നവനോ, നിസഹായതയില്‍ കാഴ്ചക്കാരനോ അല്ല ദൈവം.
സഖറിയായുടെയും എലിസബത്തിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും പേരുകള്‍ അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നതുപോലെ ദൈവം നമ്മെ സ്മരിക്കുന്നവനും നമുക്ക് ആശ്രയിക്കാവുന്നവനും നമ്മോടു കൃപയുള്ളവനുമാണ്. അവിടുത്തോടു ചേര്‍ന്നു നടക്കുമ്പോള്‍ ഈ അനുഗ്രഹ വഴികളില്‍ നാം അനേകരെ സ്വന്തമാക്കും.

ജോമോൻ എം മങ്കുഴിക്കരി

www.homilieslaity.com

മംഗളവാർത്താക്കാലം-ഞായർ 3

ലൂക്കാ 1, 57 – 80

സീറോ മലബാർ സഭയുടെ ആരാധനാക്രമ വത്സരത്തിലെ മംഗളവാർത്താക്കാലത്തിലെ മൂന്നാം ഞായറാഴ്ചയാണിന്ന്.

ക്രിസ്തുമസിന് ഒരുക്കമായുള്ള മംഗളവാർത്താക്കാലത്തിന്റെ ഒന്നാം ഞായറാഴ്ച്ച മൂകനായിപ്പോയ സഖറിയായെയാണ് നാം കണ്ടത്. മംഗളവാർത്താക്കാലത്തിന്റെ രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച്ചയാകട്ടെ, ദൈവഹിതത്തിന് മുൻപിൽ „ഇതാ കർത്താവിന്റെ ദാസി „ എന്നും പറഞ്ഞ് സർവം സമർപ്പിതയാകുന്ന മറിയത്തെയാണ് സുവിശേഷം നമുക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തിത്തന്നത്. ഈ മൂന്നാം ഞായറാഴ്ചത്തെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം, മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന അപമാനം നീക്കിക്കളയുവാൻ കർത്താവ് തന്നെ കടാക്ഷിച്ചുവെന്ന ആത്മീയ ചിന്തയിൽ പുരോഹിതനായ സഖറിയായുടെ ഭാര്യ എലിസബത്ത് തന്റെ ഗർഭകാലം ചിലവഴിച്ച് പുത്രന് ജന്മം നൽകുന്നതും, കർത്താവ് അവളോട് വലിയ കാരുണ്യം കാണിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നു കേട്ട അയൽവക്കക്കാരും ബന്ധുക്കളും സന്തോഷിക്കുന്നതും, ദൈവഹിതമനുസരിച്ച് കുഞ്ഞിന് യോഹന്നാൻ, ദൈവത്തിന്റെ സമ്മാനം എന്ന് അർഥം വരുന്ന യോഹന്നാൻ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യുന്നതും, ദൈവഹിതമനുസരിച്ചു് പ്രവർത്തിച്ചപ്പോൾ സഖറിയാസിന്റെ നാവ് സ്വതന്ത്രമാകുന്നതും, സഖറിയാസ് മകനെക്കുറിച്ചു ദർശനം പറയുന്നതുമാണ്.

രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് നാമിന്നു ഈ സുവിശേഷഭാഗത്തുനിന്ന് കൊത്തിപ്പെറുക്കിയെടുക്കുന്നത്‌.

ഒന്ന്, നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ, നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവജീവിതങ്ങളെ മനോഹരമാക്കാൻ, നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവജീവിതങ്ങളിലൂടെ ക്രിസ്തുവിനെ ലോകത്തിന് നൽകാൻ നാം എന്ത് ചെയ്യണം എന്നതാണ്. അതിനായുള്ള പ്രയത്നം മറ്റൊന്നുമല്ല, നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവ ജീവിതം ദൈവേഷ്ടത്തിന്റെ ആഘോഷമാക്കുകയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം പൂർത്തിയാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളാണ് എലിസബത്തും സഖറിയാസും. ദൈവത്തിന്റെ വെളിപാടിനുമുന്പിൽ തെല്ലൊന്നു പതറിനിന്നെങ്കിലും, പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെയാണ് സഖറിയാസ് ജീവിച്ചത്. അതുകൊണ്ടായിരിക്കണമല്ലോ അദ്ദേഹം എലിസബത്തിനോട് ദൈവത്തിന്റെ വെളിപാടിനെക്കുറിച്ചു പറയുകയും, കുഞ്ഞിന് യോഹന്നാൻ എന്ന് പേരിടണമെന്നു നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തത്. എലിസബത്താണെങ്കിൽ, ജനം മുഴുവൻ എതിരായിരുന്നിട്ടും ദൈവേഷ്ടം പൂർത്തിയാക്കാൻ തിടുക്കം കാട്ടുകയാണ്. അവൾ പറയുന്നത്, ‘നിങ്ങൾ എന്ത് പറഞ്ഞാലും അത് അങ്ങനെയല്ല അവൻ യോഹന്നാൻ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടണം’ എന്നാണ്. സഖറിയാസും അതുതന്നെ എഴുതിക്കാണിച്ചു.

നാട്ടുനടപ്പുകളും, പാരമ്പര്യങ്ങളും തീർച്ചയായും മാനിക്കപ്പെടേണ്ടത് തന്നെയാണ്. ഡയലോഗും സമവായവും വളരെ നല്ലതാണ്. എന്നാൽ അവയെല്ലാം ദൈവേഷ്ടം നടപ്പാക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നവയാകണം. നേരെ മറിച്ചാകരുത്. ഇന്ന് ആചാരങ്ങളിലും പാരമ്പര്യങ്ങളിലുംപെട്ട് ദൈവേഷ്ടം മുങ്ങിപ്പോകുകയാണ്‌. ഇന്ന് മതത്തിലൂടെ, മതവിശ്വാസികളിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ സ്വരമല്ല, മനുഷ്യന്റെ, രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികളുടെ, തീവ്രവാദ സംഘടനകളുടെ സ്വരമാണ് നാം കേൾക്കുന്നത്. വിശ്വാസികളെ ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം കണ്ടെത്താൻ സഹായിക്കുന്നതിന് പകരം, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടമനുസരിച്ചു ജീവിക്കുവാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം ഇന്ന് മതങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ കയ്യിലെ ചട്ടുകങ്ങളാകുകയാണ്; മതവിശ്വാസികൾ തീവ്രവാദ സംഘടനകളുടെ ചാവേറുകളാകുകയാണ്. ഈ സാഹചര്യം ഭയാനകമായ ഒരു അന്തരീക്ഷമാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നതെങ്കിലും ഈ ഭൂമിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടമനുസരിച്ചു ജീവിക്കുയാണ് നമ്മുടെ ദൗത്യം.

പഴയനിയമത്തിൽ ഉത്പത്തി പുസ്തകം അദ്ധ്യായം 24 ൽ തന്റെ ഏക മകൻ ഇസഹാക്കിനു ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്താൻ അബ്രാഹം തന്റെ വിശ്വസ്തനായ വേലക്കാരനെ നിയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. നീണ്ട യാത്രകൾക്കൊടുവിൽ അദ്ദേഹം റബേക്ക എന്ന പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്തുകയും അവളുടെ വീട്ടിൽച്ചെന്നു തന്റെ യജമാനന്റെ ആഗ്രഹം മാതാപിതാക്കളോടും ലാബാൻ എന്ന സഹോദരനോടും പറയുമ്പോൾ റബേക്കായുടെ പിതാവായ ബത്തുവേലും ചെറുപ്പക്കാരനായ ലാബാനും ഒരുമിച്ചു പറയുന്ന മറുപടി ഇങ്ങനെയാണ്: “ഇത് കർത്താവിന്റെ ഇഷ്ടമാണ്. ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഗുണവും ദോഷവും ഞങ്ങൾക്ക് പറയാനില്ല.” കർത്താവ് തിരുവുള്ളമായതുപോലെ കുടുംബജീവിതത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുവാൻ അവർ ശ്രമിക്കുകയാണ്.

ഉത്പത്തി പുസ്തകം അധ്യായം 45 ൽ ജോസഫ് തന്നെത്തന്നെ സഹോദരങ്ങളുടെ മുൻപിൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു വൈകാരിക രംഗമുണ്ട്. “ഞാൻ ജോസഫാണ്” എന്നും പറഞ്ഞു തന്നെത്തന്നെ ജോസഫ് വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ കഴിയാതെ സ്തംഭിച്ചുപോയ സഹോദരങ്ങളോട് ജോസഫ് പറഞ്ഞു:”എന്നെ ഇവിടെ വിറ്റതോർത്തു നിങ്ങൾ വിഷമിക്കുകയോ വിഷാദിക്കുകയോ വേണ്ട…കാരണം ജീവൻ നിലനിർത്താൻ വേണ്ടി നിങ്ങളല്ല, ദൈവമാണ് എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് അയച്ചത്”. ജീവിതത്തിലുണ്ടായ, അതും സ്വന്തം സഹോദരങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടായ ദുരന്തത്തെപ്പോലും ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടമായി കാണാൻ, ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയായിക്കാണാൻ മാത്രം ആത്മീയതയിൽ വളർന്ന ജോസഫിനെയാണ് നാം ഇവിടെ കാണുന്നത്.

ഒരു ട്രെയിൻ യാത്രയ്ക്കിടയിൽ കണ്ടുമുട്ടിയ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ പറഞ്ഞ അനുഭവം ഇതോട് ചേർത്ത് വായിക്കാവുന്നതാണ്. ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ എന്തോ ദുഃഖം അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. കുഞ്ഞു സംസാരങ്ങളിലൂടെ ഞങ്ങൾ അറിയാതെ തന്നെ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു സൗഹൃദം ഉടലെടുത്തു. അപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥ എന്നോട് പറഞ്ഞത്. നാട്ടിൽ ഭാര്യയും, മൂന്ന് മക്കളുമുണ്ട്‌, പിന്നെ അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും. നാട്ടിലെ ബിസിനസ്സ് പോരാ എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ മുംബൈയ്ക്ക് വണ്ടികയറി. മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഒട്ടും താത്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. നാട്ടിലെ ബിസിനസ് പോരേയെന്നാണ് അവർ ചോദിച്ചത്. എന്നാൽ, അവരുടെ ഇഷ്ടത്തിന് വിലകൊടുക്കാതെ അയാൾ മുംബൈയിലെത്തി. ബിസിനസ് നന്നായി നടത്തുവാനുള്ള എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, എപ്പോഴും പല പല തടസ്സങ്ങൾ…ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ, ഇപ്പോൾ ബിസിനസ് നഷ്ടത്തിലാണ്. വീട്ടിൽ രണ്ടാമത്തെ കുഞ്ഞിന് അസുഖമായതുകൊണ്ടാണ് നാട്ടിലേക്ക് യാത്രയായത്. അദ്ദേഹത്തെ കേട്ട്, അല്പം ശാന്തമായിരുന്ന ശേഷം ഞാൻ പറഞ്ഞു, “സ്നേഹിതാ, ബിസിനസ് നഷ്ടമായതും, കുടുംബത്തിൽ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാകുന്നതും മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല. താങ്കളുടെ ചിന്തകൾ കൊണ്ടാണ്. മാതാപിതാക്കളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് എതിരായിട്ടാണല്ലോ ഞാൻ ബിസ്‌നസ് നടത്തുന്നത് എന്ന ചിന്തയല്ലേ എപ്പോഴും താങ്കളുടെ മനസ്സിൽ? ആ ചിന്ത തന്നെ താങ്കളുടെ ഹൃദയത്തെ വിഭജിതമാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനം താങ്കളിൽ നടക്കുന്നില്ല. വീട്ടിൽ ചെന്ന് മാതാപിതാക്കളുമായി സംസാരിക്കുക. നല്ലൊരു കുമ്പസാരം നടത്തുക. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപകളും വരങ്ങളും താങ്കളുടെ ജീവിതത്തിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കും.” സ്നേഹമുള്ളവരേ, ഇന്ന് അദ്ദേഹവും കുടുംബവും ക്രിസ്തുവിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു.

ജീവിതത്തിലെ പ്ലാനുകളും പദ്ധതികളും സ്വപ്നങ്ങളുമെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടമനുസരിച്ചു ക്രമീകരിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് ക്രൈസ്തവജീവിതം ക്രിസ്തുവിനോടൊത്തുള്ളതാകുന്നത്, ക്രിസ്തുമസ് നമ്മിൽ സംഭവിക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷ ഭാഗത്തും ഇതുതന്നെയാണ് നാം കാണുന്നത്. ദൈവേഷ്ടം അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ, അത് പൂർത്തീകരിക്കുവാൻ തയ്യാറാകുമ്പോൾ സഖറിയാസിന്റെ കുടുബത്തിൽ അത് ദൈവകൃപയുടെ വസന്തോത്സവമാകുകയാണ്. ചങ്ങലകളെല്ലാം അഴിയുകയാണ്. സഖറിയാസ് സ്വതന്ത്രനാകുകയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ കരം സഖറിയാസിന്റെ കുടുബത്തിൽ ദർശിക്കുവാൻ ജനത്തിനു സാധിക്കുകയാണ്.

രണ്ട്, നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തെ തകർക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ലോകത്തിൽ സംഭവിക്കുമ്പോൾ, സഭയിൽ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുവാൻ നമുക്കാകണം. മൂകനായ സഖറിയാസ് ആ ഒൻപത് മാസവും പ്രാർത്ഥനയിൽ, ഉപവാസത്തിൽ ആയിരുന്നതുപോലെ, ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുവാൻ നമുക്കാകണം. അപ്പോൾ, നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളെ ക്രിസ്തുമസിന്റെ സന്തോഷത്താൽ, നിറയ്ക്കുവാനാകും. മാത്രമല്ല, വരും തലമുറയെ വിശ്വാസത്തിൽ വളർത്തിയെടുക്കാൻ നമുക്കാകും. അതിനായി മക്കളെക്കുറിച്ചു മാതാപിതാക്കൾക്ക് ദർശനങ്ങളുണ്ടാകും. പാർട്ടിക്ലാസ്സുകളിൽ പറയുന്നപോലത്തെ ഒരു താത്വികമായ അവലോകനത്തെ പറ്റിയല്ല ഞാനിവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ക്രൈസ്തവരെല്ലാവരും, പ്രത്യേകിച്ച് ക്രൈസ്തവ മാതാപിതാക്കൾ അവശ്യം എത്തിച്ചേരേണ്ട അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചാണ് ഞാൻ പറയുന്നത് – മക്കളെക്കുറിച്ചു മാതാപിതാക്കൾക്ക് ദർശനങ്ങളുണ്ടാകണം.

എത്ര മനോഹരമായിട്ടാണ്, എത്ര വിശ്വാസത്തോടെയാണ് സഖറിയാസ് പറയുന്നത്: “നീയോ കുഞ്ഞേ, അത്യുന്നതന്റെ പ്രവാചകൻ എന്ന് നീ വിളിക്കപ്പെടും. കർത്താവിനു വഴിയൊരുക്കുവാൻ നീ പോകും.” നിങ്ങൾക്ക് സഖറിയാസിനോട് അസൂയ തോന്നുന്നില്ലേ? നമുക്കൊക്കെ എത്ര പുത്രന്മാരും, പുത്രിമാരും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. അവരെക്കുറിച്ചു നമുക്ക് ദർശനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടോ? തലേ ദിവസം അമ്മയുടെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു അമ്മയുടെയും പപ്പയുടെയും ഇഷ്ടമാണ് എന്റെയും ഇഷ്ടമെന്ന് പറഞ്ഞു പിറ്റെന്നു കോളേജിൽ പോയ മകൾ കൂട്ടുകാരന്റെകൂടെ, അതും അന്യമതസ്ഥനായ കൂട്ടുകാരന്റെ കൂടെ ഒളിച്ചോടിയപ്പോൾ ആരാണ് തോറ്റത്? ആരാണ് ജയിച്ചത്? മാസങ്ങളായി സ്കൂളിൽ നിന്ന് വരുന്ന മകൻ മയക്കുമരുന്ന് കൊണ്ടുവരികയും, കലണ്ടറിന്റെ പുറകിലും, ഡിക്ഷ്ണറിയിലും മറ്റും ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കുകയും, അത് ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും മാതാപിതാക്കൾക്ക് അത് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അവർക്കു അത് sense ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല.

മക്കളെക്കുറിച്ചു ദർശനങ്ങൾ പോയിട്ട് അവർ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നതെന്നു നമുക്ക് ചിലപ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നില്ല. വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മക്കൾ പറയുന്ന ഡയലോഗുകൾ കേട്ട് മാതാപിതാക്കൾ അന്തംവിടുകയാണ്!!! എന്തൊക്കെയാണ് ഇവർ ചിന്തിക്കുന്നത്? എന്തൊക്കെയാണ് ഇവർ പറയുന്നത്? “തമ്പുരാനേ എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ലല്ലോ” എന്നോർത്ത് തലയിൽ കൈവച്ചുപോകുകയാണ് മാതാപിതാക്കൾ!

അമ്മിഞ്ഞകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ ഓരോ മൂളലിന്റെയും അർഥം മനസിലാക്കി തിരിച്ചു മൂളുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന അമ്മമാർക്കു പോലും മക്കൾ വലതുതായിവരുമ്പോൾ അവരെ മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അവരെക്കുറിച്ചു ദർശനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നില്ല. സത്യമല്ലേ പ്രിയപ്പെട്ടവരേ? ഇന്ന് നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലെ പ്രശ്നങ്ങളുടെയെല്ലാം അടിസ്ഥാന കാരണം ഇതല്ലേ? ആർക്കും ആരെക്കുറിച്ചും ദർശനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നില്ല.

എനിക്ക് സഖറിയാസിനോട് അസൂയ തോന്നുകയാണ്. എങ്ങനെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അത് സാധിച്ചത്? സ്വന്തം മകനെക്കുറിച്ചു എങ്ങനെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ദർശനം ലഭിച്ചത്? ഉത്തരം ഒന്നേയുള്ളു – പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപകൊണ്ട്. ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ആത്മീയ ജനിതകത്തിൽ ഉള്ള ഒന്നാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപ. കാരണം, ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവാണ് നമ്മെ നയിക്കുന്നത്. ഈ ആത്മാവിനെ നമുക്ക് നൽകുവാനാണ്‌ ക്രിസ്തു ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നത്. ഈ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നമ്മെ സ്നാനപ്പെടുത്തുവാനാണ് ക്രിസ്തു വരുന്നതെന്ന് ലോകത്തോട് പറയുക എന്നതായിരുന്നു (ലൂക്ക 3, 16) സ്നാപക യോഹന്നാന്റെ ദൗത്യം. ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം എന്തെന്ന് അറിയുവാനും, നമ്മുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചു, കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചു, മക്കളെക്കുറിച്ചു ദർശനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുവാനും പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞവരും ആത്മ്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവരുമാകണം നാം. ദൈവസന്നിധിയിൽ നീതിനിഷ്ഠനാകുക, ദൈവേഷ്ടം ജീവിതത്തിൽ നിവർത്തിക്കുക. പരിശുദ്ധാത്മാവേ, അങ്ങയുടെ കൃപകളാലും വരങ്ങളാലും എന്നെ നിറക്കുകയെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുക. അപ്പോൾ മക്കളെക്കുറിച്ചു നമുക്കും ദൈവം ദർശനങ്ങൾ നൽകും.

ദൈവേഷ്ടത്തിന്റെ മഴയിൽ നനയുകയെന്നതാണ് ക്രിസ്തുമസിന്റെ സന്തോഷത്തിലേക്കുള്ള വഴി. ഗദ്സെമനിയിൽ സങ്കടങ്ങളുടെ രാത്രിയെ ഈശോ മറികടക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? കാൽവരി യാത്രയുടെ അപമാനവും, കനൽവഴിയിലെ പൊള്ളലുകളും, കാൽവരിയിലെ കുരിശുമരണവും രക്തംവിയർക്കത്തക്കവിധം അവിടുത്തെ ഞെരിച്ചപ്പോൾ, ഈശോ അവയെയെല്ലാം മറികടക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: “പിതാവേ, എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, നിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറട്ടെ.” ജീവിതത്തിൽ ദൈവേഷ്ടം നിറവേറ്റുകയെന്നത് ലഹരിയാകുന്നവർക്ക് കുരിശുമരണവും, സിംഹക്കൂടുമൊന്നും ഭയാനകങ്ങളല്ല. ദൈവേഷ്ടം നിറവേറ്റുകയെന്ന മനോഭാവത്തെ വീണ്ടെടുക്കുകയാണ് ജീവിത പ്രശ്നങ്ങളെ ക്രൈസ്തവോചിതമായി നേരിടുവാനുള്ള വഴി. എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് തോന്നുന്നിടത്തുനിന്ന് ചില മനുഷ്യർ പിടിച്ചു കയറുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ? എത്ര ശ്രമിച്ചാലും നേടാൻ സാധിക്കുകയില്ലായെന്ന് വിചാരിക്കുന്നിടത്തുനിന്ന് ചിലർ നേടിയെടുക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ? പ്രശ്നങ്ങളിൽ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്നവർ പെട്ടെന്ന് ഒരുനാൾ അവയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ? എങ്ങനെയാണത് സംഭവിക്കുന്നത്? അതിന്റെ സൂത്രവാക്യം ഇതാണ്: “പിതാവേ, എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, നിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറട്ടെ.” ഇങ്ങനെ പറയുന്ന നിമിഷം മുതൽ നിന്റെ കെട്ടുകളഴിയും; നീ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങും. നിന്റെ ജീവിതം ദൈവത്തിന്റെ സമ്മാനംകൊണ്ട് നിറയും. അസാധ്യമെന്ന് തോന്നിയതെല്ലാം നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ സാധ്യമാകും. നിന്നോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നവരെപ്പറ്റി നിനക്ക് ദർശനങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

സ്നേഹമുള്ളവരേ, ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നമ്മെ അസ്വസ്ഥരാക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്നത്തെ ലോകത്തിൽ. നാം അദ്ധ്വാനിക്കുന്നുണ്ട്, മക്കൾക്കുവേണ്ടി 24 മണിക്കൂറും ആകുലപ്പെടുന്നുണ്ട്. നല്ല ക്രൈസ്തവരായി ജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ, നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവ ജീവിതം എത്രമേൽ ഫലപ്രദമാണ്? ദൈവേഷ്ടത്തിന്റെ ആഘോഷമാണോ നമ്മുടെ ജീവിതം? ദൈവം ദർശനങ്ങൾ നൽകാൻ മാത്രം യോഗ്യതയിലാണോ, വിശുദ്ധിയിലാണോ നമ്മുടെ ജീവിതം? ദൈവത്തോട് നന്ദിയുള്ളവരാണോ? ഉറച്ച ദൈവ വിശ്വാസമുള്ളവരാണോ? നമ്മുടെ അനുദിന ജീവിത പ്രവർത്തികൾ, ആധ്യാത്മിക കാര്യങ്ങൾ നമ്മെ ക്രിസ്തുവിലേക്കു അടുപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ?

ക്രിസ്മസിന് ഒരുക്കമായി ഈ ചിന്തകളിലൂടെ ഇന്ന് നമ്മുടെ മനസ്സുകൾ കടന്നുപോകട്ടെ. ക്രിസ്തുമസിനൊരുങ്ങുന്ന എല്ലാ സഹോദരീസഹോദരരെയും, വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി വേദന സഹിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും ഈ ബലിയിൽ ഓർത്തു പ്രാർത്ഥിക്കാം. നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം: ഈശോയെ, ആസുരമായ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലൂടെയാണ് ഞങ്ങൾ കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

അങ്ങേ നന്മകൾക്ക് ഞങ്ങൾ നന്ദി പറയുന്നു. ഞങ്ങളെ, ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപയാൽ നിറയ്ക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ മക്കളെ സ്നാപകനെപ്പോലെ ആത്മാവിൽ ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ. ആമ്മേൻ!

മംഗളവാര്‍ത്ത നാലാം ഞായര്‍

പുറ 34:1-9; സഖ 2:7-13;
വെളി 21:1-7; മത്താ 1:18-24

ഉപേക്ഷിക്കലിനും
സ്വീകരിക്കലിനും ഇടയിലുള്ളത്

വിനായക് നിര്‍മ്മല്‍

ദൈവത്തിന്റെ കളികള്‍

കാലം കടന്നുപോയി. അഞ്ചു മക്കളും അവരവരുടെ ജീവിതങ്ങളുമായി പങ്ക് പിരിഞ്ഞു. ആറാമനും ജീവിതമാര്‍ഗ്ഗത്തിനായി വീടും നാടും വിട്ടു. കൂട്ടുവിട്ടുപോയവരെയെല്ലാം തിരികെ കൂട്ടിലെത്തിച്ച കൊറോണക്കാലം അവനെയും തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു, ജോലിരഹിതനും കടക്കാരനുമായി.

അപ്പോഴേക്കും അമ്മ സ്മൃതിനാശത്തിന്റെ വഴുവഴുപ്പുള്ള വഴികളിലൂടെ ഇടയ്ക്ക് പാവാടക്കാരിയായും വേറെ ചില നേരങ്ങളില്‍ പെറ്റമ്മയെ കാണണമെന്ന് വാശിപിടിച്ചു കരയുന്ന കൈക്കുഞ്ഞുമൊക്കെയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നെ ഒരു വീഴ്ചയെതുടര്‍ന്ന് പരിപൂര്‍ണ്ണമായും ശയ്യാവലംബിയും.

പിന്നീട് അമ്മ യാത്ര പറയുന്നതുവരെ ഒരു പിഞ്ചുകുഞ്ഞിനെയെന്നതുപോലെ അമ്മയെ പരിചരിച്ചത് അവനായിരുന്നു. നേരംതെറ്റിയും കാലംതെറ്റിയും പിറന്നുവീണ അവന്‍ അമ്മയെ കൈക്കുഞ്ഞിനെ യെന്നതുപോലെ പരിചരിക്കുന്നത് പതിവാക്കിയ ഏതോ ദിവസങ്ങളിലൊന്നിലാണ് അച്ഛന്‍ അത് അവനോട് പറഞ്ഞത് : ''ദൈവത്തിന്റെ ഓരോരോ കളികള്‍''

'എന്തുകളി'യെന്ന് അവന്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ കണ്ണുനിറഞ്ഞു പറഞ്ഞു: ''നീയുള്ളതുകൊണ്ടല്ലേ നിന്റെ അമ്മ ഇത്രയും ഭംഗിയായി ഈ അവസ്ഥയിലും ജീവിക്കുന്നത്? നീയില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അവള് പുഴുത്തു ചാകുമായിരുന്നു''!

തന്റെ ജീവിതംകൊണ്ട് ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഒരാള്‍ക്ക് പ്രയോജനമുണ്ടാവുന്നുണ്ടല്ലോയെന്ന് ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കിയത് അന്നായിരുന്നുവെന്നും ആ സംതൃപ്തി മാത്രം മതി ഇനിയുള്ള ജീവിതമത്രയുമെന്നും അവന്‍ അന്ന് രാത്രിയില്‍ ഡയറിയില്‍ കുറിച്ചുവച്ചു.

ജനനത്തിന് പിന്നിലെ നിയോഗങ്ങള്‍

ബൈബിളിലുടനീളം കണ്ടുമുട്ടുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെല്ലാം നിയോഗങ്ങളുള്ളവരായിരുന്നു. മോശയും അഹറോനും ജോഷ്വായും പൂര്‍വ്വയൗസേപ്പും പുതിയ കാലത്തിലെത്തുമ്പോള്‍ ക്രിസ്തുവും എന്തിന് ഒറ്റുകാരന്‍ യൂദാസ് വരെ നിയോഗങ്ങളുള്ളവരായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെ ഒറ്റുകൊടുക്കുക എന്ന നിയോഗത്തിലൂടെ അറിയാതെയാണെങ്കിലും യൂദാസ് മാനവരക്ഷയ്ക്ക് നിമിത്തമാവുകയായിരുന്നുവല്ലോ ചെയ്തത്?

ഓരോ ജനനങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നിലും ഓരോ നിയോഗങ്ങളുണ്ട്. വലിയ ദൗത്യങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുത്തു നിര്‍വഹിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതങ്ങളെ മാത്രമേ നാം കാണുന്നുള്ളൂവെന്നതുകൊണ്ട് അത്ര ശോഭയും മനോഹാരിതയും ഇല്ലാത്ത ജീവിതങ്ങള്‍ക്ക് നിയോഗമില്ലെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. താഴേക്കിടയിലുളളതെന്ന് ചിലരൊക്കെ വില കുറച്ചു പറയുന്ന ജോലി ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നവര്‍പോലും നിയോഗങ്ങളുള്ളവരാണ്. അവരൊക്കെ തങ്ങളുടെ കടമകള്‍ ജോലിയുടെ ഭാഗമായി നിര്‍വഹിക്കുന്നതുകൊ ണ്ടാണ് ചെരിപ്പ് പൊട്ടിപ്പോകുമ്പോഴും കുട കേടാകുമ്പോഴും പറമ്പില്‍ കാട് വളരുമ്പോഴും നമുക്കവര്‍ സഹായികളാകുന്നത്.

ചിലരുടെ നിയോഗം ഒറ്റപ്പെട്ട ഇടങ്ങളിലും വ്യക്തികളിലും പരിമിത പ്പെട്ടുപോവുകയും നിര്‍ദ്ദിഷ്ട ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിക്കുകയും ചെയ്യു മ്പോള്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ നിയോഗം അങ്ങനെയുള്ളതായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ നിയോഗം നമ്മുടെ ധ്യാനവിഷയവും രക്ഷയുടെ അച്ചാരവുമാകുന്നത്.

കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ വലുതാക്കുക, ലോകത്തെ മുഴുവന്‍ ഒരുമിച്ചു കാണുക, ഇതാണ് ക്രിസ്തു നമുക്ക് മുമ്പിലുയര്‍ത്തുന്ന വെല്ലുവിളി. തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളില്‍നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുക, ഇതാ യിരുന്നു ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൗത്യം. ഇതായിരുന്നു അവിടുത്തെ ജന്മനി യോഗവും.

ഇന്നും നമുക്ക് ചുറ്റിനും ആരൊക്കെയോ ഏതൊക്കെയോ വിധ ത്തില്‍ ചുറ്റിവരിയപ്പെട്ട് കഴിയുന്നുണ്ട്. പലതരത്തിലുളള അടിമത്തങ്ങള്‍. പക്ഷേ കെട്ടിവരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അത്തരം ചുറ്റുപാടുകളില്‍നിന്ന് ഒരാളെയെങ്കിലും മോചിപ്പിക്കുവാന്‍ ഇന്നേവരെ നമുക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?

ജോസഫിന്റെ തീരുമാനങ്ങള്‍

ഉപേക്ഷിക്കലിനും സ്വീകരിക്കലിനും ഇടയിലുള്ള ഓപ്ഷന്റെ പേരാണ് ജീവിതം. ഒരു നിമിഷം നമ്മള്‍ വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കുന്നത് അടുത്ത നിമിഷം സ്വീകരിക്കാന്‍ തയ്യാറാവുന്നു. ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തയ്യാറായത് അതിന്റെ ഗുണത്തെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പില്ലാത്തതുകൊണ്ടും സംശയം അവശേഷിക്കുന്നതുകൊണ്ടുമാണ്. സ്വീകരിക്കാന്‍ തയ്യാറാകുന്നതോടെ വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയുടെ ഏറ്റെടുക്കലാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ജോസ ഫിന്റെ ജീവിതത്തില്‍ നാം കാണുന്നത് അതാണ്.

ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു, സ്വീകരിച്ചു

ഈ വചനഭാഗത്ത് ശ്രദ്ധേയമായി തോന്നിയ രണ്ടു വാചകങ്ങള്‍ ഇവയാണ്. ഉപേക്ഷിക്കലിനും സ്വീകരിക്കലിനും ഇടയില്‍ ഒരു അത്ഭുതം സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്. ആ അത്ഭുതമാണ് യേശു. മറിയം ഗര്‍ഭിണിയാണെന്ന് അറിയുമ്പോള്‍ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്ന ജോസഫ്, മാലാഖയുടെ വിശദീകരണം ലഭിക്കുന്നതോടെ മറിയത്തെ സ്വീകരിക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു.

ചിലതൊക്കെ നമ്മള്‍ വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കുന്നത് മാനുഷികമായിട്ടായിരിക്കും. എന്നാല്‍ ദൈവസ്വരത്തിന് കാതു കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ചിലതിനെയൊക്കെ സ്വീകരിക്കാന്‍ നാം സന്നദ്ധരാവും. നീ പോയി ഒരു വേശ്യയെ വിവാഹം ചെയ്ത് അവളില്‍നിന്ന് മക്കളെ നേടുക എന്ന് ഹോസിയാ പ്രവാചകനോട് ദൈവം ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെ. ഏകമകനെ ബലികൊടുക്കാന്‍ അബ്രാഹത്തിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടതു പോലെ.

കേള്‍ക്കുന്ന മാത്രയില്‍ അസാധ്യമെന്നും അസഹനീയമെന്നും തോന്നുമ്പോഴും ദൈവസ്വരത്തിന് കീഴടങ്ങാന്‍ സന്നദ്ധമാകുമ്പോള്‍ അവിടെ അത്ഭുതം സംഭവിക്കുന്നു. ഏതിനെയും മനസ്സാ സ്വീകരിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധതയുടെ പേരാണ് ദൈവസ്വരത്തിന് കാതോര്‍ക്കല്‍. മനുഷ്യര്‍ പറഞ്ഞതുകേട്ട് എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങള്‍ വഴിതെറ്റിച്ചേക്കാമെങ്കിലും ദൈവത്തോട് ആലോചിച്ച് നടപ്പിലാക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങള്‍ എവിടെയാണ് തെറ്റിപ്പോയിട്ടുള്ളത്?

തീരുമാനങ്ങളുടെ വില

ജീവിതത്തില്‍ നടപ്പിലാക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം വില കൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. തെറ്റിപ്പോകുന്ന തീരുമാനങ്ങളുടെ പേരില്‍ പഴി കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ ഒരിക്കലും നല്ല തീരുമാനങ്ങളുടെ പേരില്‍ പ്രശംസിക്കപ്പെടാറില്ല. സത്യത്തില്‍ ജോസഫിന്റെ തീരുമാനമാണ് തിരുക്കുടുംബത്തിന് രൂപം കൊടുത്തത്. അല്ലെങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങള്‍ക്ക് മാറ്റമുണ്ടാവില്ലല്ലോ?

നിനവെയിലേക്ക് അയച്ചവന്‍ വഴി മറന്ന് താര്‍സീസിലേക്ക് വണ്ടി മാറിക്കയറുമ്പോഴും അവനെ നിനവെയില്‍ തന്നെയെത്തിച്ചവനാണ് ദൈവം. മനുഷ്യന്റെ തീരുമാനങ്ങള്‍ തെറ്റിപ്പോയേക്കാം. എന്നാല്‍ ദൈവത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും തെറ്റിപ്പോവുകയില്ല. പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ മനുഷ്യര്‍ ചിലപ്പോള്‍ തെറ്റിയെഴുതാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്.

അപ്പോഴും തെറ്റിപ്പോയതിനെ നേര്‍വഴിയിലെഴുതാന്‍ ദൈവം സന്നദ്ധനാകും. ഏതൊക്കെ തരത്തില്‍ തെറ്റിപ്പോകാമായിരുന്ന ജീവിതങ്ങളായിരുന്നു ജോസഫിന്റെയും മറിയത്തിന്റേതും. എന്നിട്ടും ആ ജീവിതങ്ങള്‍ നേരെഴുത്തുകളായി മാറ്റിയെഴുതിയത് ദൈവത്തിന്റെ തീരുമാന ങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് മീതെ നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ്.

അടുത്തയിടെ ഒരു വ്യക്തി കടന്നുപോകുന്ന ഒരു പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരമായി എന്നോട് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചത് ഇതായിരുന്നു. ''മാനുഷികമായി ഈ വിഷയത്തില്‍ തീരുമാനമെടുക്കാതിരിക്കുക. ദൈവത്തിന് മുമ്പില്‍ കുറച്ചുനേരം ഇരുന്നതിന് ശേഷം ദൈവം പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യുക.''

ദൈവം പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യാന്‍ മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വരം കേട്ടാല്‍ മതി. അതുകൊണ്ട് ജീവിതത്തില്‍ തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ കഴി യാതെ വിഷമിക്കുന്ന എല്ലാവരോടും എന്നോട് തന്നെയും എനിക്ക് പറ യാനുളളത് ഇത്ര മാത്രമേയുള്ളൂ: ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ സ്വസ്ഥനും ശാന്തനുമായിരിക്കുക. അവിടുന്ന് പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുക. ആ തീരുമാനം നടപ്പിലാക്കുക. അത് നല്ല തീരുമാനമായിരിക്കും. സ്വന്തം ജീവിത നിയോഗം തിരിച്ചറിയാനും പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും ഇതേറെ സഹായകരമായിരിക്കും.
✝ ✝ ✝ ✝ ✝

homilieslaity.com

മംഗളവാർത്തക്കാലം ഞായർ 4 –

മത്തായി 1:18-24

Biblical Background

മംഗളവാർത്തകാലം അവസാന ഞയർ എല്ലാ വർഷവും ഈശോയുടെ ജനനമാണ് വായന. ഇമ്മാനുവൽ എന്നുള്ള പേര് നൽകുന്ന ഭാഗം മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിൽ മാത്രം ആണ് കാണുക. . 'ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ' എന്നാണ് അതിനർത്ഥം. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് യുഗന്ത്യം വരെ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും എന്ന സമാപന സന്ദേശത്തോടെ കൂടിയാണ്.(മത്തായി 28:20) അങ്ങനെ തന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെആരംഭവും അവസാനവും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധം പുള്ളിക്കാരൻ ഉണ്ടാക്കുന്നു. മത്തായി തന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ജോസഫിനു ആണ് ഒരല്പ്പം കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. എങ്കിലും ഈശോയുടെ ജനനം കന്യകയിൽ നിന്നായിരിക്കും എന്നതിലൂടെ മറിയത്തിന്റെ‍ കന്യകാത്വം കൂടി മത്തായി ഉറപ്പിക്കുന്നു. യേശു എന്ന പേരു നൽകുന്നതിലൂടെ വരാൻ ഇരിക്കുന്ന രക്ഷകൻ ഈശോ തന്നെ ആണെന്ന് മത്തായി ഉറപ്പിക്കുന്നു.

യഹൂദരുടെ വിവാഹ ആചാരത്തിന് മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളാണ് പ്രധാനമായും ഉണ്ടായിരുന്നത് ( ചിലർ 4 എന്നും പറയുന്നു) Engagement

Betrohal

Marriage.. ‍ഇതിൽ മനസമ്മതത്തിന് ശേഷമുള്ള കാലഘട്ടത്തിലാണ് മംഗളവാർത്ത‍ ഉണ്ടായത് എന്നാണ് നിഗമനം. അന്ന് ഏകദേശം പന്ത്രണ്ട് പതിമൂന്ന് വയസ്സ് ആണ് യഹൂദ യുവതികൾക്ക് വിവാഹപ്രായം എന്നതിനാൽ മറിയത്തിനു‍ ഏതാണ്ട് അത്ര തന്നെ കാണണം.

Interpretation

1. ഉറങ്ങുന്ന യൗസേപ്പിതാവും ഉറക്കമില്ലാത്ത നമ്മളും

ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ പ്രചാരത്തിന് കൊണ്ടുവന്ന രണ്ടു രൂപങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഉറങ്ങുന്ന ഔസേപ്പ്. (മറ്റൊന്ന് കുരുക്കഴിക്കുന്ന മാതാവാണ്).

വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒട്ടുമിക്ക സ്ഥലങ്ങളിലും യൗസേപ്പ് നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. ഭാര്യ തന്നാൽ അല്ലാതെ ഗർഭിണിയാണ് എന്നറിഞ്ഞ സമയം, തന്റെ പുത്രൻറെ ജീവനു ഭീഷണി നേരിടുന്ന സമയം, കെട്ടിയോളും കൈക്കുഞ്ഞുമായി അന്യദേശത്ത് താമസിക്കേണ്ടി വരുന്ന സമയം . ഒത്തിരി ഉത്കണ്ഠ ഉള്ള സമയമാണ് ഇതൊക്കെ . സാധാരണ ഒരു മനുഷ്യന് ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുന്ന സമയം ....എന്നിട്ടും യൗസേപ്പ് സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നു.

മനുഷ്യൻമാർക്ക് ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലമാണിത്. ഉറക്ക ഗുളിക കഴിച്ചും രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചും കൊന്ത മാറിമാറി ചൊല്ലിയുമൊക്കെ യാണ് പലരും ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുക. ചെറിയ ടെൻഷൻസ് പോലും നമ്മുടെ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു.

എങ്ങിനെയാണ് ഒരാൾക്ക് ഇത്ര വിഷമ സന്ധികളിക്കും കണ്ണും പൂട്ടി ഉറങ്ങാൻ ആവുക? അതിന് കാരണം യൗസേപ്പിന്റെ

ദൈവ ആശ്രയ ബോധമാണ്. ജീവിതത്തിൽ എന്തെല്ലാം സംഭവിച്ചാലും അത് കർത്താവ് പറയാതെ സംഭവിക്കില്ല എന്ന് വിശ്വാസം .

ദൈവ പിതാവിൻറെ കരത്തിലാണ് ഞാൻ എന്നുള്ളത് വിശ്വാസം കുറേക്കൂടി നന്നായി നമ്മൾ ഉറങ്ങാൻ സഹായിക്കും.

ആ തച്ചനായ അപ്പനെ പോലെ മകനും ഉറക്കത്തിലാകുന്ന ഒരു സംഭവം ബൈബിളിൽ പറയുന്നുണ്ട്. അതു തോണിയിൽ തിരമാലയും കൊടുങ്കാറ്റും ഉണ്ടായ സമയമാണ്. ‍ അത്രയേറെ ടെൻഷൻ പിടിച്ച അവസരത്തിലും ഉറങ്ങാൻ പറ്റുക ചെറിയ കാര്യമല്ല.

എന്താണ് അതിനുള്ള കാരണം. അതു നേരത്തെ പറഞ്ഞ ദൈവ ആശ്രയ ബോധവും അതുപോലെ ആത്മ വിശ്വാസവുമാണ്. തന്റെ കഴിവിനെ കുറിച്ചു കർത്താവിനു നല്ല ആത്മ വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നതുപോലെ നമ്മുടെ വിഷമ സന്ധികളിൽ ദൈവശ്രയത്തിൽ ജീവിക്കുക എന്നതാണ് ഉറക്കം നഷ്‌പേടതിരിക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗം. മറ്റേത് ഒരല്പം ആത്മ വിശ്വാസം കൂടി ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുക എന്നതും.

2. .നീതിമാൻ

വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിൽ വളരെ ചുരുക്കം ചിലർക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള വിശേഷണമാണ് നീതിമാൻ. അബ്രഹാം, ലോത്ത്, നോഹ, തോബിത് etc. അങ്ങനെ എണ്ണപ്പെട്ടവരിൽ ഒരാളാണ് വി. യൗസേപ്പിതാവ്.

അദ്ദേഹം നീതിമാനാണ്. അതേസമയം പുള്ളി നിശബ്ദനുമാണ്. ഈ നീതി എന്ന് പറയുന്നത് ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നിശബ്ദത ആയിട്ട് പരിഗണിക്കാവുന്നതാണ്. ഇത് ശബ്ദ കോലാഹലങ്ങളുടെ ലോകമാണ്. സംസാരം, സംഗീതം, മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ, തർക്കങ്ങൾ, ചർച്ചാവേദികൾ, സമ്മേളനങ്ങൾ ഉല്ലാസ വേളകൾ എന്തിന് നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥന പോലും ശബ്ദ കോലാഹലങ്ങളുടേതായി മാറുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ഒരല്പം നിശബ്ദമായിരിക്കുക എന്നുള്ളത വലിയ പുണ്യമാണ്. കാരണം നിശബ്ദതയെ പേടിയുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിലാണ് നമ്മൾ ജീവിക്കുക.ഒരുപക്ഷേ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരുന്നാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ സത്യത്തിൽ നമ്മുടെ കുടുംബത്തുള്ളൂ, കുടുംബ യൂണിറ്റിലുള്ളൂ, ഇടവകയിലുള്ളൂ സമൂഹത്തിലുള്ളൂ, കത്തോലിക്കാ സഭയിലുള്ളൂ. ഭർത്താവ് രണ്ടു ഒച്ചയുണ്ടക്കുമ്പോൾ ഭാര്യ ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്കുക. മാതാപിതാക്കൾ ഒച്ച വെക്കുമ്പോൾ മക്കൾ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കുക. യൂണിറ്റ് പ്രസിഡന്റ് ഇത്തിരി ഉറക്കെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അംഗംങ്ങൾ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കുക. വികാരിയച്ചന്റെ സ്വരം ഉയരുമ്പോൾ ഇടവക ജനം ഒന്നു മിണ്ടാതിരിക്കുക.(നേരെ മറിച്ചും) അങ്ങനെയും ചില ആത്മീയ പരിശീലിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ഈ ക്രിസ്മസ് കാലഘട്ടത്തിൽ യൗസേപിതാവിൻറെ മൗനത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്ന് ധ്യാനിക്കുന്നത് നല്ലതാണ് . നമ്മുടെ നാട്ടിൽ മിണ്ടാമഠം എന്ന് പറയുന്ന ഏർപ്പാടുണ്ട്. ആദ്യകാലങ്ങളിലെ അതിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുമ്പോൾ ഒരല്പം പുച്ഛവും അവർ തെരഞ്ഞെടുത്ത മാർഗ്ഗത്തെക്കുറിച്ച് ഒരല്പം പരിഹാസം ആയിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ഏതാണ്ട് ഒരു മധ്യവയസിൽ എത്തുമ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. അത് തന്നെയാണ് ദൈവ ഐക്യത്തിന് ഏറ്റവും മികച്ച വഴി എന്ന്.

എന്തായാലും ഔസേ പിതാവിന്റെ നീതിയുടെ ഒരു ഗുണം അദ്ദേഹത്തിന് നിശബ്ദതയാണ്.



3.മറ്റുള്ളവരെ ബഹുമാനിക്കുക

മത്തായി ജോസഫിന് നൽകുന്ന വിശേഷണം നീതിമാൻ എന്നാണ്. അതിനുശേഷം ഉടൻ 'അവളെ അപമാനിതയക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടായ്ക യാൽ' എന്നും എഴുതുന്നു. ഇതു രണ്ടും ചേർത്തുവായിക്കാവുന്നതാണ്. ഒരു 'നീതിമാൻ' ആരാണ് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഇന്നത്തെ കാലത്തെ നൽകാവുന്ന ഒരു നല്ല ഉത്തരം മറ്റൊരാളെ അയാൾ ആരുമായിക്കൊള്ളട്ടെ അപമാനിക്കാതെ ജീവിക്കുന്നവർ ആണ്. അഥവാ മറ്റൊരാളെ respect ചെയ്യുന്നവൻ ആണ്. അത് സ്ത്രീകളെ മാത്രമല്ല കൂട്ടുകാരെ, അയൽക്കാരെ, സുഹൃത്തുക്കളെ, ശത്രുക്കളെ അധികാരികളെ ഇവരൊക്കെ respect ചെയ്യാൻ പഠിക്കുക എന്നതാണ് നീതിയുടെ ഒരു ലക്ഷണം. ഇതു Troll കളുടെ കാലഘട്ടമാണ്. രാഷ്ട്രീയക്കാരെ സിനിമ നടന്മാരെ വൈദിക -സന്യസ്ത ജീവിതങ്ങളെ ട്രോൾ ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ trend . ഇങ്ങനെയുള്ള ഇക്കാലത്തു മറ്റൊരാളെ ട്രോളാതെ ജീവിക്കാൻ പരിശീലിക്കുക. ഒരാളെ അപമാനിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റുക നീതിയാണ്. അതു പോലെ പോലെ തന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ് മറ്റൊരാൾ നമ്മെ അപമാനിക്കുമ്പോൾ സമചിത്തത നഷ്ടപ്പെടാതെ സൂക്ഷിക്കുക എന്നുള്ളതും.

പറച്ചിലും പ്രവർത്തിയും

1.തിരിച്ചു പറയാൻ ഏറെ ഉണ്ടെകിലും ഒരവസരത്തിൽ എങ്കിലും യൗസേപ്പിതാവിനെപോലെ നിശബ്ദത പാലിക്കുക.

2.മറ്റൊരാളെ അപമാനിക്കാവുന്ന (കളിയാക്കാവുന്ന) ഒരവസരമെങ്കിലും ബോധപ്പൂർവ്വം വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കുക.

മംഗളവാര്‍ത്ത നാലാം ഞായര്‍

ഡിസംബര്‍ വിപ്ലവം

"ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വിഖ്യാതരായ പ്രണയജോഡികള്‍ ആരെല്ലാമാണ്? ''

"ആദം - ഹവ്വാ, അബ്രാഹം - സാറ, ഇസഹാക്ക് - റബേക്ക, യാക്കോബ് - റാഹേല്‍, ഉത്തമഗീതത്തിലെ പേരില്ലാത്ത പ്രണയിനികൾ , ശകുന്തള - ദുഷ്യന്തന്‍, സീത- രാമന്‍, ജൂലിയറ്റ് - റോമിയോ, കറുത്തമ്മ - പരീക്കുട്ടി എന്നു തുടങ്ങി നാട്ടിന്‍പുറത്തെ ശാലീനമുഖമുള്ള പെങ്കൊച്ചും കാല്‍പനികമുഖമുള്ള ചെക്കനും വരെ പട്ടികയില്‍ വരും! "

" ഉത്തരം ഭാഗികമായി ശരിയാണ് "

"ഭാഗികമായ തെറ്റ് എന്താണ് ? "

"ചോദ്യം എന്തായിരുന്നു? "

"ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വിഖ്യാതരായ പ്രണയജോഡികള്‍ ആരെല്ലാമാണ്? ''

'' പക്ഷേ പറഞ്ഞതു മുഴുവന്‍ മനുഷ്യരുടെ മാത്രം കാര്യമല്ലേ? "

"അതല്ലേ ഉദ്ദേശിച്ചതും ചോദിച്ചതും? "

"അങ്ങനെ ഒരു ധ്വനി ചോദ്യത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നോ? ചരിത്രം ആരുടേതാണ്? "



"മനുഷ്യന്റെ ചരിത്രമല്ലേ ഉദ്ദേശിച്ചത്? "

"ചരിത്രം മനുഷ്യന്റേതുമാത്രമാണോ? His Story അല്ലേ ഹിസ്റ്ററി? ചരിത്രം അവന്റെ കഥയാണ്. അവന്‍, അവനിലൂടെ, അവനില്‍ത്തന്നെ, അവനുവേണ്ടി രചിച്ച കഥയും കവിതയുമാണ് ചരിത്രം! അവന്‍ ആരാണ് എന്നതാണ് അപ്പോള്‍ ഉയരുന്ന സ്വാഭാവികമായ ചോദ്യം. അവന്‍ ആരാണ് ? "



"ദൈവം എന്നതാണ് നിങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉത്തരമെന്നറിയാം ! "

"അതാണല്ലോ സത്യവും ശരിയും! സത്യത്തെയും ശരിയെയും സ്നേഹിക്കുന്ന എല്ലാവരും പറയേണ്ട സത്യസന്ധവും ശരിയായതുമായ ഉത്തരം അതാണ്. ചരിത്രം ദൈവത്തിന്റേതാണ്. ചരിത്രം മാത്രമല്ല, സര്‍വ്വതും ദൈവത്തിന്റേതാണ്. പൗലോസ് അപ്പസ്തോലന്‍ അരെയോപ്പാഗസില്‍ ചെയ്ത് ഉജ്വലമായ പ്രസംഗം ഓര്‍മ്മിക്കുന്നില്ലേ? 'ആഥന്‍സ് നിവാസികളെ, എല്ലാ വിധത്തിലും മതനിഷ്ഠയുള്ളവരാണ് നിങ്ങള്‍ എന്നു ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഞാന്‍ ഇതിലെ കടന്നുപോയപ്പോള്‍ നിങ്ങളുടെ ആരാധനാവസ്തുക്കളെ നിരീക്ഷിച്ചു. അജ്ഞാതദേവന് എന്ന് എഴുതിയിട്ടുള്ള ഒരു ബലിപീഠം ഞാന്‍ കണ്ടു. നിങ്ങള്‍ ആരാധിക്കുന്ന ആ അജ്ഞാതനെക്കുറിച്ചു തന്നെയാണ് ഞാന്‍ നിങ്ങളോടു പ്രസംഗിക്കുന്നത്. പ്രപഞ്ചത്തെയും അതിലുള്ള സകലത്തെയും സൃഷ്ടിച്ചവനും സ്വര്‍ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും കര്‍ത്താവുമായ ദൈവം മനുഷ്യനിര്‍മിതമായ ആലയങ്ങളിലല്ല വസിക്കുന്നത്. അവിടുത്തേക്ക് എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടായിട്ടല്ല മനുഷ്യകരങ്ങളില്‍നിന്ന് അവിടുന്ന് ശുശ്രൂഷ സ്വീകരിക്കുന്നത്. കാരണം, അവിടുന്ന് തന്നെയാണ് എല്ലാവര്‍ക്കും ജീവനും ശ്വാസവും മറ്റു സകലതും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്. ഭൂമുഖം മുഴുവന്‍ വ്യാപിച്ചു വസിക്കാന്‍ വേണ്ടി അവിടുന്ന് ഒരുവനില്‍നിന്ന് എല്ലാ ജനപദങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. അവര്‍ക്കു വിഭിന്നകാലങ്ങളും വാസഭൂമികളും നിശ്ചയിച്ചു കൊടുത്തു. ഇത് അവർ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നതിനും ഒരുപക്ഷേ, അനുഭവത്തിലൂടെ അവിടുത്തെ കണ്ടെത്തുന്നതിനും വേണ്ടിയാണ്. എങ്കിലും അവിടുന്ന് നമ്മിലാരിലും നിന്ന് അകലെയല്ല. എന്തെന്നാല്‍, അവിടുന്നില്‍ നാം ജീവിക്കുന്നു ; ചരിക്കുന്നു ; നിലനില്‍ക്കുന്നു. നാം അവിടുത്തെ സന്താനങ്ങളാണ് എന്ന് നിങ്ങളുടെ തന്നെ ചില കവികള്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ'

(അപ്പ. പ്രവ. 17:22-28). ഇതാണ് ഹിസ്റ്ററി എന്നും അവന്റെ കഥ എന്നുമൊക്കെ വിവക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു സംക്ഷിപ്തവിവരണം "

"അല്ല! ഈ തത്വവിചാരവും ചോദ്യവുമായി എന്താണ് ബന്ധം? "

" ഓ! അതു പറയാം. ചരിത്രം അവന്റെയാണെന്ന് വ്യക്തമായല്ലോ. ചരിത്രം മാത്രമല്ല, വര്‍ത്തമാനവും ഭാവിയുമുള്‍പ്പെടെ സര്‍വ്വതും അവന്റെയാണ്. കഴിഞ്ഞുപോയതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ യുഗങ്ങളെല്ലാം അവന്റെയാണ്. അവന്റെയായതിന് ശേഷമാണ് ചരിത്രമുള്‍പ്പെടെ എല്ലാം നമ്മുടേതായത്. മനുഷ്യന് മാത്രമല്ലല്ലോ ചരിത്രമുള്ളത്. സര്‍വ്വജീവജാലങ്ങള്‍ക്കും ചരിത്രമുണ്ട്. പൂവിനും പൂമ്പാറ്റയ്ക്കും ഷഡ്പദങ്ങള്‍ക്കുമെല്ലാം ചരിത്രമുണ്ട്. പൂവിന്റെ ചരിത്രം രേണുവിലും പൂമ്പാറ്റയുടെ ചരിത്രം പുഴുവിലും ലീനമായിരിക്കുന്നതുപോലെ മനുഷ്യരുടെ ചരിത്രം ദൈവത്തില്‍ ലീനമായിരിക്കുന്നു. ശിലായുഗ മനുഷ്യന്‍ മുതല്‍ യുഗാന്ത്യത്തിൽ പിറക്കാനിരിക്കുന്ന അവസാന മനുഷ്യന്‍ വരെയുള്ള സര്‍വ്വ മനുഷ്യരുടെയും ചരിത്രത്തിന്റെ വേരുകള്‍ ദൈവത്തിലാണ് "

"അല്ല! താങ്കള്‍ ഇപ്പോഴും താങ്കള്‍ തന്നെ ഉന്നയിച്ച ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല! "

"അതാണല്ലോ പറഞ്ഞുവരുന്നത്! ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രണയജോഡി ദൈവവും മനുഷ്യനുമാണ്! അഥവാ അവനും നമ്മളുമാണ്. ആ പ്രണയത്തിന്റെ നിത്യഹരിതമായ അടയാളമാണ് ബെത്ലെഹെമിലെ പുല്‍ത്തൊട്ടി. നോക്കൂ, ആദ്യപാപത്തിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ഓര്‍ക്കുന്നില്ലേ? "

"ലജ്ജ, ഭയം, വേദനയോടെയുള്ള പ്രസവം, മണ്ണിലെ കഠിനാദ്ധ്വാനം , പാപത്തോടുള്ള അഭിനിവേശം , സര്‍വ്വോപരി മരണം. ഉടുതുണി കിട്ടിയതുമാത്രമാണ് ആകെയുള്ള മെച്ചം ! ''

"ഇതൊന്നുമല്ല! ദൈവവുമായുള്ള അകല്‍ച്ചയാണ് ആദ്യ പാപത്തിന്റെ ഏറ്റവും കയ്പേറിയ അനന്തരഫലം. സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി ഏറ്റവും അടുത്തായിരിക്കാൻ ദൈവം ആരെ സൃഷ്ടിച്ചുവോ അവര്‍ ദൈവത്തില്‍ നിന്ന് ഏറ്റവും അകലെയായി. മനുഷ്യന്റെ പാപം മനുഷ്യനേക്കാളേറെ വേദനിപ്പിച്ചത് ദൈവത്തെയാണ്. മനുഷ്യനേക്കാള്‍ നഷ്ടബോധം ഉണ്ടായത് ദൈവത്തിനാണ്. ആ വേദനകള്‍ക്കും നഷ്ടബോധത്തിനുമുള്ള ഉത്തരമാണ് ബെത്ലെഹെമിലെ പുല്‍ത്തൊട്ടി. മനുഷ്യനെ എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാനാണ് ദൈവം മനുഷ്യനായത്. ദൈവത്തിന് അഗാധമായ മറവിയും അപാരമായ ഓര്‍മ്മയുമാണ് ! മനുഷ്യന്‍ തന്നോട് ചെയ്തതു മുഴുവനും അവിടുന്ന് മറന്നുപോകുന്നു. സ്നേഹത്താല്‍ ഗ്രസിക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്മൃതിനാശം! മനുഷ്യന്റെ പ്രവൃത്തിദോഷങ്ങൾ മറക്കുന്നെങ്കിലും മനുഷ്യനെ അവിടുന്ന് എപ്പോഴും ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു. സ്നേഹത്താല്‍ ഗ്രസിക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്മൃതിസമൃദ്ധി! ബെത്ലെഹെമിലെ പുല്‍ത്തൊട്ടി ദൈവത്തിന്റെ മറവിയുടെയും ഓര്‍മ്മയുടെയും നിത്യസ്മാരകമാണ്. അജ്ഞാത ദേവനെക്കുറിച്ച് അപ്പസ്തോലന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ ?പണ്ടു മുതലേ മനുഷ്യര്‍ കാത്തിരുന്ന ആ അജ്ഞാതദേവനാണ് പുല്‍ത്തൊട്ടിയില്‍ കാണപ്പെട്ടത്. പ്രവചനങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളുമായി പ്രവാചകർ കാത്തിരുന്നത് ഈ അജ്ഞാതദേവനുവേണ്ടിയാണ്. 'യുഗങ്ങളുടെയും തലമുറകളുടെയും ആരംഭം മുതല്‍ മറച്ചുവയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്ന രഹസ്യം' (കൊളോ. 1:26) ഈ അജ്ഞാതദേവനെക്കുറിച്ചുളളതാണ്. എന്നാല്‍, ഇപ്പോള്‍ അവന്‍ അജ്ഞാതനല്ല, അവന് പേരുണ്ട്. 'അവള്‍ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും ; നീ അവന് യേശു എന്ന് പേരിടണം. എന്തെന്നാല്‍, അവന്‍ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളില്‍ നിന്നു മോചിപ്പിക്കും ' എന്ന് കര്‍ത്താവിന്റെ ദൂതന്‍ ജോസഫിനോടും 'നീ ഗര്‍ഭം ധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. നീ അവന് യേശു എന്ന് പേരിടണം' എന്ന് ഗബ്രിയേല്‍ ദൂതന്‍ മറിയത്തോടും പറയുന്നുണ്ടല്ലോ. അരെയോപ്പാഗസിലെ പ്രസംഗം അപ്പസ്തോലന്‍ ഉപസംഹരിക്കുന്ന വാചകങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധയമാണ്. 'അജ്ഞതയുടെ കാലഘട്ടങ്ങളെ ദൈവം കണക്കിലെടുത്തില്ല. എന്നാല്‍, ഇപ്പോള്‍ എല്ലായിടത്തുമുള്ള സകല ജനങ്ങളും പശ്ചാത്തപിക്കണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. എന്തെന്നാല്‍, താന്‍ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്‍ വഴി ലോകത്തെ മുഴുവന്‍ നീതിയോടെ വിധിക്കാന്‍ അവിടുന്ന് ഒരു ദിവസം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ മനുഷ്യനെ മരിച്ചവരില്‍ നിന്ന് ഉയിര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് ഇതിന് ഉറപ്പു നല്‍കിയിട്ടുമുണ്ട് ' ( 17: 30,31). ആ മനുഷ്യന്റെ - അജ്ഞാതദേവന്റെ നാമമാണ് യേശുക്രിസ്തു. എല്ലാ നാവുകളും പ്രകീര്‍ത്തിക്കുന്നത് ആ നാമത്തെയാണ്. എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങുന്നത് ആ നാമത്തിന് മുമ്പിലാണ്. ദൈവമില്ലെന്ന് വിശ്വസിച്ച് ജീവിക്കുന്നവർ പോലും ഒരർത്ഥത്തിൽ അജ്ഞാതദേവനെ ന്നോണം ആരാധിക്കുന്നത് യേശുക്രിസ്തുവിനെയാണ് ! പാപങ്ങള്‍ മോചിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പേരാണ് യേശുക്രിസ്തു. ലോകത്തെ മുഴുവനും നീതിയോടെ വിധിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പേരാണ് യേശുക്രിസ്തു. മനുഷ്യനെ രക്ഷിക്കാന്‍ ദൈവം മനുഷ്യനായി നിയോഗിച്ച ദൈവത്തിന്റെ പേരാണ് യേശുക്രിസ്തു. അതായത്, പുല്‍ത്തൊട്ടിയില്‍ കാണപ്പെട്ടത് ഓമത്തമുള്ള ഒരു ദിവ്യശിശു മാത്രമല്ല ; ക്രൂശിതനും ഉത്ഥിതനും കൂടിയാണ്. സൂക്ഷിച്ചുവീക്ഷിച്ചാല്‍ ബെത്ലെഹെമിലെപുല്‍ത്തൊട്ടിയില്‍ ഗാഗുല്‍ത്തായിലെ കാല്‍വരിയും തോട്ടത്തിലെ ശൂന്യമായ കല്ലറയും കാണാം. സെഹിയോനിലെ മാളികമുറിയും ലോകത്തിലെ എല്ലാ അള്‍ത്താരകളിലെയും ബലിപീഠങ്ങളും കാണാം. എല്ലാം ഒറ്റ 'പാക്കേജ് ' ആണെന്ന് സാരം! "

" അപ്പോള്‍ ആദ്യപാപം ഫലത്തില്‍ മനുഷ്യവംശത്തിനു നേട്ടമായെന്നു ചുരുക്കം! "

"നിശ്ചയമായും! 'നമുക്ക് പറുദീസ നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും സ്വര്‍ഗ്ഗരാജ്യം കിട്ടി. അതിനാല്‍ ലാഭം നഷ്ടത്തേക്കാള്‍ വലുതാണ് ' എന്ന് വിശുദ്ധ ക്രിസോസ്റ്റം പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യാവതാരം കൊണ്ട് ലാഭവും നേട്ടവുമുണ്ടായത് മനുഷ്യവംശത്തിനാണ്. എന്താണ് യേശു സംഭവത്തിന്റെ സത്തയും സാരവും? ' പാപം ചെയ്യുന്നവന്‍ സ്വന്തം ജീവന്റെ ശത്രുവാണ് 'എന്ന് ഏഴു വിശുദ്ധ ദൂതന്മാരില്‍ ഒരുവനായ റഫായേല്‍ തോബിതിനോടും തോബിയാസിനോടും പറയുന്നുണ്ട് (തോബിത് 12:10). അങ്ങനെയെങ്കില്‍ പാപം ചെയ്യുക വഴി സര്‍വ്വമനുഷ്യരും സ്വന്തം ജീവന്റെ ശത്രുക്കളായി മാറി. 'പാപത്തിന്റെ വേതനം മരണമാണ് ' എന്ന് അറിയാമല്ലോ (റോമാ 6:22). ചെയ്യുന്ന തെറ്റിനൊക്കെ അപ്പപ്പോള്‍ ശിക്ഷ ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ മനുഷ്യവംശം ഈ ഭൂമിയില്‍ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. തെറ്റ് ചെയ്താല്‍ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കണം എന്നത് കേവലനീതിയാണല്ലോ. ഈ തത്വം ദൈവം അനുവര്‍ത്തിച്ചാല്‍ എല്ലാ മനുഷ്യരും നാശമടയും. മനുഷ്യന്റെ തിന്മകളുടെ ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ അത്യന്തികഫലം നിത്യനാശമാണ്. സ്വയംകൃതാനര്‍ത്ഥ മായ ഈ ശിക്ഷയില്‍ നിന്ന് മനുഷ്യന് തന്നെത്തന്നെ രക്ഷിക്കാനാവില്ല. അതിനാല്‍ തനിക്കു പുറമെയുള്ള ഒരു രക്ഷകനെ മനുഷ്യന് ആവശ്യമായി വന്നു. ആ രക്ഷകനാണ് യേശുക്രിസ്തു. പാപത്തിന് ആനുപാതികമായ ശിക്ഷ എന്ന കേവലനീതി നിറവേറ്റപ്പെടുമ്പോഴും മനുഷ്യന്റെ നിത്യരക്ഷയും നിത്യജീവനും ഉറപ്പാക്കാനായി ദൈവം വിഭാവനം ചെയ്ത രക്ഷാകരപദ്ധതിയാണ് മനുഷ്യാവതാരം അഥവാ യേശുസംഭവം. 'ശരീരത്താല്‍ ബലഹീനമാക്കപ്പെട്ട നിയമത്തിന് അസാധ്യമായത് ദൈവം ചെയ്തു. അവിടുന്ന് തന്റെ പുത്രനെ പാപപരിഹാരത്തിനുവേണ്ടി പാപകരമായ ശരീരത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തില്‍ അയച്ചുകൊണ്ട് പാപത്തിനു ശരീരത്തില്‍ ശിക്ഷ വിധിച്ചു ' എന്ന് (റോമ 8:3) പൗലോസ് അപ്പസ്തോലന്‍ രക്ഷാകരപ്രക്രിയയെ ഒന്നാകെ സംഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്. എത്ര സൂക്ഷ്മതയോടും കൃത്യതയോടും കൂടിയാണ് ദൈവം രക്ഷാകരപദ്ധതി 'ഗൂഢാലോചന' ചെയ്ത് നടപ്പാക്കിയത്! "

"ദൈവം ഗൂഢാലോചന നടത്തിയെന്നോ?"

" അതെ. ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍, മനുഷ്യനെ രക്ഷിക്കാന്‍ ദൈവം ഗൂഢാലോചന നടത്തുകയായിരുന്നു. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവുമായ ത്രിത്വൈകദൈവം ഗൂഢമായും ഗാഢമായും ആലോചിച്ച് നടപ്പാക്കിയതാണ് രക്ഷാകരപദ്ധതി. Decembrist എന്നൊരു പദമുണ്ട്. one of those who took part in the Russian conspiracy of December 1825 എന്നാണ് ആ വാക്കിൻ്റെ അർത്ഥ വിശദീകരണം. റഷ്യയില്‍ 1825 ഡിസംബറില്‍ സാര്‍വാഴ്ചയ്ക്കെതിരായി നടന്ന ഗൂഢാലോചനയില്‍ പങ്കെടുത്ത ഒരാളാണ് ഡിസംബ്രിസ്റ്റ്. ദൈവവവും ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഡിസംബ്രിസ്റ്റാണ്. കാരണം ഗൂഢാലോചന നടത്തി തയ്യാറാക്കിയ രക്ഷാകരപദ്ധതി അവിടുന്ന് സാക്ഷാത്കരിച്ചത് ഡിസംബറിലാണ്. ഡിസംബറിലെ ഒരു രാത്രിയിലൂടെ മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ നിത്യമായ രാത്രികളെ അവിടുന്ന് നീക്കിക്കളഞ്ഞു. ഡിസംബറിലെ ഒരു രാത്രിയിലൂടെ മനുഷ്യവംശത്തെ നിത്യമായി അവിടുന്ന് വിമോചിപ്പിച്ചു. ഇനിമേല്‍ ദൈവം അജ്ഞാതനല്ല ; അവിടുത്തേക്ക് ഒരു പേരുണ്ട് - രക്ഷകനായ യേശുക്രിസ്തു! ഇനിമേല്‍ ദൈവം അകലെയല്ല ; അവിടുന്ന് നമ്മിലൊരുവനായി നമ്മോടുകൂടെയുണ്ട് - എമ്മാനുവേല്‍! ഇതാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ഡിസംബര്‍ വിപ്ലവം. വിപ്ലവം എന്ന വാക്കിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അര്‍ത്ഥം സമൂലപരിവര്‍ത്തനം അഥവാ മാറ്റം എന്നാണ്. ദൈവം നടപ്പാക്കിയ ഡിസംബര്‍ വിപ്ലവത്തിലൂടെ മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ജീവിതഗതി അപ്പാടെ മാറിപ്പോയി. ദൈവത്തിന്റെ ഈ സ്നേഹവിപ്ലവത്തിന്റെ പേരാണ് ക്രിസ്തുജനനോത്സവം അഥവാ ക്രിസ്മസ്. ഈ വിപ്ലവത്തിന്റെ പ്രഭവകേന്ദ്രമാണ് ബെത്ലെഹെമിലെ പുല്‍ത്തൊട്ടി. ഈ വിപ്ലവത്തിന്റെ സാരസംഗ്രഹം ഇതാണ് : നാമെല്ലാവരും ഒരു പിതാവിന്റെ മക്കളാണ്. അതിനാല്‍ത്തന്നെ സഹോദരങ്ങളുമാണ്. എല്ലാ മനുഷ്യരും 'രക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്നും സത്യം അറിയണമെന്നും ആണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ' (1 തിമോത്തി 2:4). അതിനുള്ള ഉപാധിയും മാര്‍ഗ്ഗവുമാണ് രക്ഷകനായ യേശുക്രിസ്തു. 'തന്നിലൂടെ ദൈവത്തെ സമീപിക്കുന്നവരെ പൂര്‍ണ്ണമായി രക്ഷിക്കാന്‍ അവനു കഴിവുള്ളതിനാല്‍' (ഹെബ്രായര്‍ 7:25) സര്‍വ്വമനുഷ്യരും അവനിലൂടെ രക്ഷിക്കപ്പെടാന്‍ ദൈവം അവനെ നമുക്ക് ദൈവവും മനുഷ്യനുമായി നല്‍കിയിരിക്കുന്നു. ഇതാണ് നമ്മുടെ ആനന്ദത്തിന്റെയും പ്രത്യാശയുടെയും അടിസ്ഥാനകാരണം. ക്രിസ്തുമസും ഈസ്റ്ററുമെല്ലാം ഈ ആനന്ദത്തിന്റെയും പ്രത്യാശയുടെയും വിളംബരമാണ്. ഉത്സവവേളകളില്‍ മനുഷ്യര്‍ കൂടുതല്‍ ആഹ്ലാദമുള്ളവരായി കാണപ്പെടാറുണ്ടല്ലോ. ക്രിസ്തുമസ് വേളയിലെ ആഹ്ലാദത്തെ അപഗ്രഥിച്ചു നോക്കൂ. പാപമോചകനും ജീവദായകനുമായ രക്ഷകനെ ലഭിച്ചതിലുള്ള ആഹ്ലാദമാണോ നമുക്കുള്ളത്? ആത്മാവിന്റെ രാത്രികള്‍ എന്നെന്നേയ്ക്കുമായി പോയ്മറഞ്ഞതിന്റെയും നിത്യമായ പകല്‍ വന്നുചേര്‍ന്നതിന്റെയും ആഹ്ലാദമാണോ? പറുദീസ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ആഹ്ലാദമാണോ? അതോ ലാഭവും നേട്ടവും മാത്രം കൊതിക്കുന്ന വിപണിയുടെ ആഹ്ലാദമാണോ? പുറത്തെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ക്ക് സുഖാനുഭൂതി പകരുന്ന വെറുമൊരു ആഘോഷം മാത്രമായി ഡിസംബര്‍ വിപ്ലവം അധഃപതിക്കാതിരിക്കട്ടെ. അകത്തെ ഇന്ദ്രിയമായ ഹൃദയത്തിൽ അവിടുന്ന് വന്ന് പിറക്കുകയും ഹൃദയേശ്വരനായി വാഴുകയും ചെയ്യട്ടെ. യുദ്ധങ്ങളൊക്കെ നിത്യമായി നിലയ്ക്കട്ടെ. തകര്‍ന്നുപോയ സ്നേഹബന്ധങ്ങളുടെ പുല്‍ത്തൊട്ടികളൊക്കെയും പുനരുദ്ധരിക്കപ്പെടട്ടെ. അറിയാത്തതിനെ ആരാധിക്കുകയും ആരാധിക്കുന്നതിനെ അറിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദുരന്തം ആർക്കും സംഭവിക്കാതിരിക്കട്ടെ. നിങ്ങള്‍ കാത്തിരുന്ന ആ അജ്ഞാതദേവനാണ് ഞങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്ന യേശുക്രിസ്തു എന്ന് എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്കും ലോകത്തിലെ മുഴുവന്‍ മനുഷ്യരോടും പറയാനാകട്ടെ. സര്‍വ്വമനുഷ്യരുടെയും മേല്‍ ക്രിസ്തു പ്രകാശിക്കട്ടെ! ക്രിസ്തുജനനോത്സവത്തിന്റെ മംഗളങ്ങള്‍ "

..................................

സജീവ് പാറേക്കാട്ടില്‍

www.homilieslaity.com

മംഗളവാർത്താക്കാലം -ഞായർ 4

മത്താ 1, 18-25

മംഗളവാർത്താ കാലത്തിലെ കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് ഞായറാഴ്ചകളെ ഒന്ന് ഓർത്തെടുത്തുകൊണ്ട് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷ വിചിന്തനം നമുക്ക് തുടങ്ങാം. സുവിശേഷങ്ങളിലെ വ്യക്തികളിലൂടെ, സംഭവങ്ങളിലൂടെ ക്രിസ്തുമസിന് തിരുസ്സഭ നമ്മെ ഒരുക്കുന്ന മംഗളവാർത്താക്കാലത്തിന്റെ ഒന്നാം ഞായറാഴ്ച്ച ജീവിതത്തിലെ, സംഭവങ്ങളിലൂടെ, പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ, വ്യക്തികളിലൂടെ ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നവയെ ദൈവഹിതമായി കാണുവാൻ സാധിക്കാതെ മൂകനായിപ്പോയ സഖറിയായെയാണ് നാം കണ്ടത്. രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച്ചയാകട്ടെ, ദൈവഹിതത്തിന് മുൻപിൽ ഇതാ കർത്താവിന്റെ ദാസി എന്നും പറഞ്ഞ് സർവം സമർപ്പിതയാകുന്ന മറിയത്തെയാണ് സുവിശേഷം നമുക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നത്. മൂന്നാം ഞായറാഴ്ച ദൈവഹിതമനുസരിച്ച് കുഞ്ഞിന് യോഹന്നാൻ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യുന്ന പുരോഹിതനായ സഖറിയായെയും, ഭാര്യ എലിസബത്തിനെയുമാണ് നാം കണ്ടത്. ക്രിസ്തുമസിന് തൊട്ടു മുൻപുള്ള ഈ നാലാം ഞായറാഴ്ച സുവിശേഷം നമ്മുടെ മുൻപിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്, ഒരു challenge എന്നവണ്ണം നമ്മുടെ മുൻപിൽ നിർത്തുന്നത് വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിനെയാണ്.

അസ്വസ്ഥനായ, തന്റെ മുൻപിലുള്ള പ്രശ്നത്തെ എങ്ങനെ തരണംചെയ്യുമെന്ന ചിന്തയിൽ ശരിയായ ഉറക്കംപോലും നഷ്ടപ്പെട്ട വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിനെ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് ദൈവവചനം നമ്മോട്‌ സംവദിക്കുന്നത്. നോക്കുക! ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ! ചരിത്രം ആ മനുഷ്യന് വലിയ വലിയ പേരുകളോ, ഡിഗ്രികളോ ഒന്നും ചാർത്തിക്കൊടുക്കുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെയ്തികളെക്കുറിച്ച് വാതോരാതെ സംസാരിക്കുന്നില്ല. ശാരീരീരിക സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ചോ, ജോലിയിലെ നൈപുണ്യത്തെക്കുറിച്ചോ മിണ്ടുന്നില്ല. ആ ഗ്രാമത്തിലെ ജോലിയോട് ആത്മാർത്ഥതയുള്ള, ചെറുപ്പക്കാരനായ ഒരു മരാശാരി. ആകെ അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി പറയുന്നത് ദൈവത്തോട്, ജീവിതത്തോട്, കണ്ടുമുട്ടുന്നവരോട് നീതി പുലർത്തിയിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ! അത്രമാത്രം.

നമുക്കറിയാവുന്നതുപോലെ സുവിശേഷങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞുകാണുന്ന വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിന്റെ കർമധർമങ്ങൾ, ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞ ഇന്നത്തെ ലോകത്തിനു നൽകുന്ന പാഠങ്ങൾ നമ്മിൽ പക്ഷേ വിസ്മയം ജനിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്! പ്രത്യേകിച്ച്, രാഷ്ട്രീയ മത നേതാക്കൾ ധാർഷ്ട്യത്തിന്റെ, മറ്റുള്ളവരെ പരിഗണിക്കാത്തതിന്റെ ചായങ്ങൾ വാരിക്കോരി അണിയുന്ന ഇക്കാലത്ത്! ദൈവ വിശ്വാസികൾ പോലും ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം നോക്കാതെ സ്വന്തം ഹൃദയത്തിന്റെ തോന്നലുകൾക്കനുസരിച്ച് മാത്രം കോലങ്ങൾ കെട്ടുന്ന ഇക്കാലത്ത്! മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവുകൾ, അവരിലെ തെറ്റുകൾ, അവരെക്കുറിച്ചുള്ള മുൻവിധികൾ, ആരോപണങ്ങൾ…എല്ലാം തെരുവിൽ പിച്ചിചീന്തിയെറിഞ്ഞ്, അവരെ സമൂഹത്തിന്റെ മുൻപിൽ നഗ്‌നരാക്കി നിർത്തി രസിക്കുന്ന ആളുകളുള്ള ഇക്കാലത്ത്!

എത്രയോ ഉത്കൃഷ്ടമായൊരു വ്യക്തിത്വമാണ് വിശുദ്ധന്റേത്! അത് ഭൂമിയിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോഴും സ്വർഗത്തെ ചുംബിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. ഭാവനയുടെ ആകാശമല്ല, അനുഭവത്തിന്റെ കരയും കടലുമാണ് ഈ ജീവിതത്തെ തൊട്ടുതൊട്ടു നിൽക്കുന്നത്. സ്വന്തം ജീവിതലോകത്തിന്റെ പുറ്റുപൊട്ടിച്ചു അപരന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും സൗമ്യമായ വൈകാരികലോകത്തിലേക്കു വളരുന്ന, അപരന്റെ മാനത്തെയും അഭിമാനത്തെയും വിലമതിക്കുന്ന ഒരു വടവൃക്ഷമായി മാറുകയാണ് വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷ ഭാഗത്ത്.

യൂ ട്യൂബിൽ (YouTube) upload ചെയ്ത വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിനോടുള്ള ഒരു ഗാനം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. പ്രസിദ്ധമായ ഉറങ്ങുന്ന യൗസേപ്പിതാവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ഗാനം. നല്ലൊരു ഗാനമൊരുക്കുവാൻ അതിന്റെ team ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അതിൽ പാടിയിരിക്കുന്നത് “നിദ്രാധീനനാം ഔസേപ്പേ …” എന്നാണ്. നിദ്രാദീനനാം… എന്നും എഴുതി കണ്ടു. നിദ്രയ്ക്ക് അധീനനായിപ്പോയവനോ, നിദ്രാരോഗിയോ അല്ല വിശുദ്ധ യൗസേപ്പ്. ഉറങ്ങുന്ന ഔസേപ്പിനെ നാം ബഹുമാനിക്കുന്നത് നിദ്രയിൽ (നിദ്രയിൽപ്പോലും!) ദൈവ ദർശനം ലഭിച്ചവനും, ആ ദൈവദർശനത്തിനനുസരിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചവനുമായതുകൊണ്ടാണ്. അതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹത്വം. വെറുതെ ഉറക്കം തൂങ്ങിയായ ഒരു വ്യക്തിയല്ല അദ്ദേഹം. ദൈവഹിതം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും, അതിനെ തട്ടിത്തെറുപ്പിച്ച് നീങ്ങുന്ന ഒരു യുവാവുമല്ല അദ്ദേഹം. ഭൂമിയിൽ ക്രിസ്തുവിന് ജന്മം നൽകുവാൻ ദൈവത്തോടോത്ത് സഹകരിച്ചവനാണ് ജോസഫ്!

ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടവും, ജീവിതത്തിന്റെ യാഥാർഥ്യവും തമ്മിലുള്ള പാരസ്പര്യത്തെ ദൈവിക പരിപാലനയുമായി കൂട്ടിച്ചേർക്കുവാനുള്ള ആർജവം കാണിക്കുന്നിടത്താണ് മനുഷ്യനിൽ ഒരു വിശുദ്ധൻ രൂപപ്പെടുന്നത്. അതാണ് ജോസഫിന്റെ ജീവിതം. ദൈവത്തിലുള്ള അടിയുറച്ച വിശ്വാസത്തോടൊപ്പം ഒരു സാധാരണ യുവാവിന്റെ ധീരതയും, ആകാംക്ഷയും, സാഹസികതയും, സ്വപ്നങ്ങളും ഉത്കണ്ഠയുമെല്ലാം ആ ജീവിതത്തിലുണ്ട്. മണൽദൂരങ്ങളിൽ വെന്തു വെന്തു നടക്കുന്ന വേവലാതികളുടെ കാൽപ്പാടുകൾ ജോസഫിന്റെ ജീവിതത്തിലുണ്ട്. ഉരുകിയൊലിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങളുടെ ചൂടും ചൂരും, വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവും ആ ജീവിതത്തിലുണ്ട്. അധ്വാനത്തിന്റെ തഴമ്പുള്ള ആ ജീവിതത്തിനു കയ്പ്പും കണ്ണീരും കലർന്ന ഒരു രുചിയുണ്ട്. അതിലൂടെ ജീവിതത്തിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ എന്ത് സമീപനം, എന്ത് മനോഭാവം നാം സ്വീകരിക്കണമെന്ന അനുഭവത്തിന്റെ പുതിയ പാഠങ്ങൾ നമ്മുടെ മുന്നിൽ ജോസഫ് തുറന്നു വയ്ക്കുന്നുണ്ട്.

ആധുനിക യുവത്വത്തിന് ജോസഫിന്റെ മുന്നിലുള്ള പ്രശ്നം ഒരു labarynth അല്ലായിരിക്കാം. വിവാഹ നിശ്ചയം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന തന്റെ ഭാവി വധു, ജീവിതപങ്കാളി, ഗർഭണിയാണെന്നറിയുമ്പോൾ ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും ഇന്നത്തെ മനുഷ്യന് ആ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാൻ അധിക സമയ വേണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ഓ വിവാഹം കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നായിരിക്കും ആശ്വാസം! ആ വിവാഹം വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുക എന്ന ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള തീരുമാനത്തിലെത്താൻ ഇന്നത്തെ മനുഷ്യന് അത്ര ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകയില്ല.

എന്നാൽ ജോസഫ് – വചനം പറയുന്നതിങ്ങനെയാണ്: നീതിമാനാകയാലും മറിയത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ മുൻപിൽ അപമാനിതയാക്കാൻ മനസ്സില്ലായ്കയാലും അദ്ദേഹം അവിടെനിന്നു പിന്മാറാൻ ആലോചിച്ചു. സ്വയം പിന്മാറിക്കൊണ്ട്, ജനത്തിന്റെ മുൻപിൽ അവഹേളിതനായികൊണ്ടു മറിയത്തിന്റെ ആത്മാഭിമാനം സംരക്ഷിക്കുകയെന്ന വലിയ ത്യാഗത്തിനാണ് ജോസഫ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ ഒരുങ്ങുന്നത്. തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അനുഭവത്തിൽ ചവുട്ടി നിന്നുകൊണ്ട് മറിയത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കും, ജീവിതത്തിന്റെ മൂല്യത്തിലേക്കും എത്തിനോക്കുകയാണ് ജോസഫ്. ആ എത്തിനോട്ടത്തിൽ ദൈവവിശ്വാസത്തിന്റെ കിരണങ്ങളുണ്ട്. അതിൽ പ്രണയവും വിരഹവുമുണ്ട്. സൗഹൃദവും സഹാനുഭൂതിയുമുണ്ട്. സ്നേഹവും, കാത്തിരിപ്പും, കരുതലുമുണ്ട്.

സ്നേഹമുള്ളവരേ, സ്വന്തം കണ്ണീരിന്റെ വിത്തുകൾ ജീവിതത്തിന്റെ അൾത്താരയിൽ വീണു പൊട്ടിമുളയ്ക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ ഏതു ദൈവമാണ് ആ വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരാതിരിക്കുക? ജോസഫിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലുണ്ടാകുകയാണ്. എന്തുകൊണ്ട്? യൗസേപ്പ് നിലപാടുകളുടെ മനുഷ്യനായതുകൊണ്ട്. ദൈവത്തിൽ ഉറച്ച വിശ്വാസമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന് ദൈവം തന്നെ സഹായിക്കുമെന്നത് അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ച നിലപാടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം നീതിമാനായിരുന്നു. ഓരോരുത്തർക്കും അർഹതപ്പെട്ടത്‌ കൊടുക്കുക, എനിക്ക് അർഹതപ്പെട്ടതുമാത്രം ഞാൻ സ്വീകരിക്കുകയെന്നതായിരുന്നു ജോസഫിന്റെ നിലപാട്. എല്ലാവരെയും ബഹുമാനിക്കണം, ആരെയും അപമാനിക്കാതിരിക്കുക, എന്റെ വാക്കോ, സംസാരമോ, പ്രവൃത്തിയോ വഴി ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കുകയെന്നതായിരുന്നു ജോസഫിന്റെ നിലപാട്. ഇങ്ങനെ നല്ല നിലപാടുകളുടെ ഒരു മനുഷ്യൻ ജീവിതപ്രശ്നംകൊണ്ടു രാത്രിയിൽ ഉറക്കം വരാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു വിഷമിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഏതു ദൈവമാണ് പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, അവളുടെ/അവന്റെ മുൻപിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാതിരിക്കുക!

ദൈവം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകതന്നെ ചെയ്തു. തന്റെ ജീവിത പ്രശ്നം പരിഹരിക്കുവാൻ ജോസഫിന് വെളിച്ചം കിട്ടി. ശരിയായിരിക്കാം, സഖറിയാസിന്റെ മുൻപിൽ ദൂതൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോലെ, മറിയത്തിന്റെ മുൻപിൽ ദൈവ ദൂതൻ വന്നപോലെ ജോസഫിന്റെ മുൻപിൽ എന്തുകൊണ്ട് ദൈവദൂതൻ വന്നില്ലായെന്നൊരു ചോദ്യം വേണമെങ്കിൽ ഇവിടെ ഉന്നയിക്കാം. എന്തുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ ദർശനം ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ ഒതുക്കി എന്നും ചിന്തിക്കാം. ഒരു കുഞ്ഞു മാലാഖയെയെങ്കിലും നേരിട്ട് അയയ്ക്കാമായിരുന്നുവെന്നും വാദിക്കാം. പക്ഷെ, ജോസഫിന് അത് ധാരാളമായിരുന്നു. സ്വപനത്തിൽ കാണിച്ചു തന്ന വഴി, ദൈവത്തിന്റെ വഴിതന്നെയാണെന്നു വിശ്വസിക്കുവാൻ കുഞ്ഞുന്നാളിൽ പഠിച്ച വേദപാഠം അധികമായിരുന്നു ജോസഫിന്. മറിയത്തിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് കൂടി ജീവിതത്തിലെ ഈ പ്രശ്നത്തെ നോക്കിക്കാണുവാൻ ജോസഫ് ശ്രമിക്കുകയാണ്. വചനം പറയുന്നു: “ജോസഫ് നിദ്രയിൽ നിന്നുണർന്ന് കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കല്പിച്ചതുപോലെ പ്രവർത്തിച്ചു. അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു.” (മത്താ 1, 24) ജോസഫിന് മനസ്സിലായി താനറിയാതെ തന്നെ ദൈവത്തിന്റെ മനോഭാവം, അപരനെ മനസിലാക്കേണ്ട മനോഭാവം, കാരുണ്യത്താൽ നിറയുന്ന ഹൃദയം തന്റെ ഉള്ളിൽ പാകപ്പെടുന്നുവെന്ന്.

സ്നേഹമുള്ളവരേ, ദൈവത്തിൽ, ദൈവപരിപാലനയിൽ അടിയുറച്ചു വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടു പോകുന്ന ജോസഫെന്ന പുസ്തകം അടയാളപ്പെടുത്തിവയ്ക്കുന്ന പലതും ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് അന്യമാണ്. പക്ഷേ, ജോസഫിന്റെ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസം, ദൈവ ഹിതത്തിനോടുള്ള വിധേയത്വം, സ്വന്തം ജീവിതത്തെയും, ജീവിത താത്പര്യങ്ങളെയും, സത്‌പേരിനെപ്പോലും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിത മഹത്വത്തിനായി മാറ്റിവയ്ക്കുവാൻ ജോസഫ് കാണിക്കുന്ന വ്യക്തിത്വ മാഹാത്മ്യം, അതുവഴിയുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ ദൈവ പരിപാലനയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ കാണുവാനുള്ള വിശ്വാസതീക്ഷ്ണത – ഇവയെല്ലാം ഇന്നത്തെ മാത്രമല്ല, എന്നത്തേയും തലമുറ ജോസഫിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് കൊത്തിപ്പെറുക്കിയെടുക്കേണ്ട മൂല്യങ്ങളാണ്. അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് നമ്മിലെ ക്രിസ്തുവിനെ വളർത്തിയെടുക്കുവാൻ, നമ്മുടെ സഭയെ സംരക്ഷിക്കുവാൻ, നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പാതയിൽ വളർത്തുവാൻ ചിലപ്പോൾ സാധിച്ചില്ലെന്നുവരും!

സാമൂഹ്യ സാമ്പർക്ക മാധ്യമങ്ങൾ അരങ്ങുതകർക്കുന്ന ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ മനുഷ്യനും അവളുടെ / അവന്റെ മാനത്തിനും അഭിമാനത്തിനും ഒരു വിലയുമില്ലാതായി പോകുന്നു. അപരനെ സമൂഹത്തിന്റെ മുൻപിൽ വിവസ്ത്രമാക്കിക്കൊണ്ട്, അവളെ /അവനെ അപമാനിച്ചുകൊണ്ടു അപരന്റെ നഗ്നതയെ ആഘോഷമാക്കുന്ന വന്യമായ ഒരു സംസ്കാരത്തിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. ആരുടെയെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ, കുടുംബത്തിൽ ഒരു ദുരന്തമുണ്ടായാൽ, ആരെങ്കിലും ഒരു തെറ്റ് ചെയ്‌താൽ, അത് എന്തുകൊണ്ടാണ് അയാൾ അങ്ങനെ ചെയ്തത് എന്ന് ചിന്തിക്കാതെ, അയാളുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ചിന്തിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതെ ആ വ്യക്തിയെ കുറ്റക്കാരനായി മുദ്രകുത്താൻ, ആ വ്യക്തയുടെ ജീവിതം തെരുവിൽ നഗ്നമാക്കിക്കൊണ്ടു നശിപ്പിക്കുവാൻ എന്തൊരു ഉത്സാഹമാണ് നാമടങ്ങുന്ന ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിന്!

ഈയിടെ എന്റെ കണ്ണുകളെ നനയിപ്പിച്ച ഒരു ഷോർട്ട് ഫിലിം കാണുകയുണ്ടായി. അതിലെ പ്രമേയത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൊണ്ടാണോ, അവതരണത്തിന്റെ ഒതുക്കം കൊണ്ടാണോ എന്തോ, എനിക്ക് ആ ഷോർട്ട് ഫിലിം ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. കഥയിങ്ങനെയാണ്: പത്തു വയസ്സ് പ്രായമുള്ള ഒരു കുട്ടി. അവൻ എന്നും സ്കൂളിൽ വൈകിയാണ് എത്തുന്നത്. അവൻ ക്ലാസ് റൂമിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു, ടീച്ചർ come in പറയുന്നു. അവൻ അകത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ടീച്ചർ അവനെ ശകാരിക്കുന്നു. ടീച്ചർക്ക് അവനോടു വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നുകയാണ്. ടീച്ചർ അവനോട് കൈ നീട്ടാൻ പറയുന്നു, സ്കെയിൽ കൊണ്ട് അവനെ അടിക്കുന്നു. സ്കെയിൽ കൊണ്ട് തന്നെ തലയിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി ഇരിക്കാൻ പറയുന്നു. രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം ഇതേ കാര്യം തുടരുന്നുണ്ട്. അടുത്ത ദിവസം, തന്റെ സൈക്കിളിൽ സ്കൂളിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയേ ടീച്ചർ ഈ കുട്ടിയെ വഴിയിൽ വച്ച് കാണുകയാണ്. അവൻ അവന്റെ അപ്പച്ചനെ വീൽ ചെയറിൽ ഇരുത്തി കെയർ ഹോമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയാണ്. ടീച്ചറിന്റെ മുഖത്ത് ആകാംക്ഷയും, ഒപ്പം പശ്ചാത്താപവും നിഴലിക്കുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹം സ്കൂളിലേക്ക് പോകുന്നു. പതിവുപോലെ കുട്ടി വൈകി സ്കൂളിലെത്തുകയാണ്. വാതിലിൽ മുട്ടി അകത്തേക്ക് കയറിയ കുട്ടി തലകുനിച്ചു നിന്നിട്ടു ടീച്ചറിന്റെ മുൻപിലേക്ക്, ഉള്ളിൽ തികട്ടി വന്ന ദുഃഖം കടിച്ചമർത്തി കൈ നീട്ടുകയാണ്. അവനറിയാമല്ലോ തനിക്കുള്ള ശിക്ഷ എന്താണെന്ന്. എന്നാൽ അദ്ധ്യാപകൻ വളരെ പതുക്കെ സ്കെയിൽ ആ കുട്ടിയുടെ കൈയ്യിൽ വച്ചു. ശിക്ഷ വൈകുന്നതും, കയ്യിൽ സ്കെയിൽ വന്നതും കണ്ട കുട്ടി ടീച്ചറിന്റെ മുഖത്തേക്ക് തലയുയർത്തിയപ്പോൾ കണ്ടത് കൈ നീട്ടി അവന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന സാറിനെയാണ്. അവന്റെ മുഖത്ത് പരിഭ്രമമായി. അപ്പോൾ ആ ടീച്ചർ അവന്റെ മുൻപിൽ മുട്ടുകുത്തി, അവനോളം ചെറുതായി, അവനെ തന്റെ മാറോടു ചേർത്തു.

പാലസ്തീൻ കവിയായ മുരീദ് ബാർഗുതിയുടെ (Mourid Barghouti) “വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ” (Interpretations) എന്ന കവിത ഇങ്ങനെയാണ്: ‘ഒരു കവി കോഫീഷോപ്പിലിരിക്കുന്നു, എഴുതിക്കൊണ്ട്.(അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന) പ്രായംചെന്ന സ്ത്രീ വിചാരിക്കുന്നു, അയാൾ തന്റെ അമ്മയ്ക്ക് കത്തെഴുതുകയാണെന്ന്. ചെറുപ്പക്കാരി ചിന്തിക്കുന്നു, അയാൾ തന്റെ കാമുകിക്ക് കത്തെഴുതുകയാണെന്ന്. കുട്ടി കരുതുന്നത് അയാൾ (ചിത്രം) വരയ്ക്കുകയാണെന്ന്. കച്ചവടക്കാരൻ ചിന്തിക്കുന്നത് അയാൾ (കച്ചവട) ഉടമ്പടിയെപ്പറ്റി രൂപരേഖയുണ്ടാക്കുകയാണെന്ന്. വിനോദസഞ്ചാരി വിചാരിക്കുന്നത് അയാൾ പോസ്റ്റ്കാർഡ് എഴുത്തുകയാണെന്ന്. ജോലിക്കാരൻ വിചാരിക്കുന്നത് അയാൾ (തന്റെ) കടങ്ങൾ കുത്തിക്കുറിക്കുകയാണെന്ന്. രഹസ്യപ്പോലീസ് (ആകട്ടെ) പതുക്കെ അയാളുടെ നേരെ നടന്നടുക്കുന്നു.’ (സ്വതന്ത്ര പരിഭാഷ) ബാർഗുതിയുടെ Midnight and Other Poems എന്ന പുസ്തകത്തിലാണ് ഈ കവിത ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ മനോഗതങ്ങൾക്കനുസരിച്ചാണ്, അവരവരുടെ കണ്ണുകൾകൊണ്ട് മാത്രമാണ് ചുറ്റുപാടുകളെ വീക്ഷിക്കുന്നതും, വ്യക്തികളെ വിലയിരുത്തുന്നതും.

Advertisement

Privacy Settings

ശരിയാണ്, നമുക്ക് നിയമമാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്, discipline ആണ് ഏറ്റവും വലുത്. എന്തുകൊണ്ട് ഒരു കുട്ടി എന്നും വൈകി സ്കൂളിൽ വരുന്നു, എന്തുകൊണ്ട് ഒരാൾ ലഹരിക്ക്‌ അടിമപ്പെടുന്നു, എന്തുകൊണ്ട് അയാൾ ഞായറാഴ്ച്ച പള്ളിയിൽ വരുന്നില്ല, എന്തുകൊണ്ട് അവൾ ആരോടും സംസാരിക്കുന്നില്ല – ഇല്ല, ഇതൊന്നും നമ്മുടെ വിഷയങ്ങളല്ല. അയാൾ പള്ളിയിൽ വരാത്തതും, അവൾ മിണ്ടാതെ നടക്കുന്നതും, മറ്റൊരാൾ മദ്യപിച്ചു നടക്കുന്നതും മാത്രമാണ് നാം കാണുന്നത്. അതെ, അത് തെറ്റാണ്. അത് അനുവദിച്ചു കൊടുത്തുകൂടാ! ഇങ്ങനെയല്ല നാം ചിന്തിക്കുക?

ഇവിടെയാണ് ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസവും, മനുഷ്യനെ മാനിക്കലും ജീവിതത്തിന്റെ ഹൃദയരേഖകളാക്കി വേറിട്ട രീതിയിൽ ജീവിച്ച ജോസഫ് നമുക്ക് വെല്ലുവിളിയാകുന്നത്! അത് സ്ത്രീയായാലും പുരുഷനായാലും, കുടുംബജീവിതാന്തസ്സിലുള്ളവരായാലും വൈദിക സന്യാസ ജീവിതാന്തസ്സിലുള്ളവരായാലും, യുവജനങ്ങളായാലും കുട്ടികളായാലും, അവരുടെ വ്യക്തിത്വം മാനിക്കപ്പെടണമെന്നും, അവരെ പെരുവഴിയിലിട്ടു അപമാനിക്കാൻ പാടില്ലെന്നും ഉള്ള ഒരു നിലപാട് ജീവിതത്തിന്റെ മൂല്യമായി സ്വീകരിക്കാൻ ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നമ്മോടു ആവശ്യപ്പെടുകയാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് കൂടി ചിന്തിക്കാൻ പഠിക്കുക, അവളുടെ /അവന്റെ സ്ഥാനത്തു ഞാനാണെങ്കിൽ എന്നൊന്ന് ചിന്തിക്കാൻ പഠിക്കുക, – ഉന്നതമായൊരു ആദർശമാണത്. എന്നിട്ട്, അവരെ ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ടു ജീവിതയാഥാർഥ്യങ്ങളെ നേരിടുക! വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിന്റെ ജീവിതത്തിലെന്നപോലെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ കൃപയുടെ പെരുമഴക്കാലങ്ങളുണ്ടാകും!

English ഭാഷയിൽ ഒരു പ്രയോഗം ഉണ്ട് – “Put yourself in someone’s shoes”. മറ്റുള്ളവന്റെ ഷൂസിൽ നമ്മുടെ പാദങ്ങളമർത്തി നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ /അവന്റെ ജീവിതത്തെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ നമുക്ക് കഴിയും – ആ വ്യക്തി എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത്, ആ ജീവിതത്തിലെ കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങൾ, പ്രതീക്ഷകൾ…പരുപരുത്ത, കഷ്ടത നിറഞ്ഞ കണ്ണീരിന്റെ കഥകൾ… എന്തുകൊണ്ട് അയാൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, അങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എല്ലാം നമുക്കറിയാൻ കഴിയും. സ്നേഹമുള്ളവരേ, പ്രതികരിക്കുന്നതിനു മുൻപ്, അപരനോട് ദേഷ്യപ്പെടുന്നതിനു മുൻപ്, അവൾക്കെതിരെ അവനെതിരെ ആരോപണങ്ങൾ തൊടുക്കുന്നതിനു മുൻപ്, അവളെ /അവനെ സമൂഹത്തിന്റെ മുൻപിൽ, WhatsApp ലൂടെ, ഫോണിലൂടെ, മറ്റു മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ നഗ്നരാക്കുന്നതിന് മുൻപ് മറ്റുളളവരുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഒന്ന് ചിന്തിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവളുടെ /അവന്റെ സ്ഥാനത്തു ഞാനാണെങ്കിൽ എന്നൊന്ന് ചിന്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ – നമ്മുടെ മനുഷ്യ ബന്ധങ്ങൾ, കുടുംബ ബന്ധങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം നമ്മിലേക്ക്‌ ഒഴുകി വരുന്ന നിലയ്ക്കാത്ത ചാലുകളായിത്തീരും!

സ്നേഹമുള്ള ക്രൈസ്തവരെ, ഇന്നത്തെ സുവിശേഷ ഭാഗം ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിന്റെ മനോഹരമായ വ്യക്തിത്വ സവിശേഷതകൾ സ്വന്തമാക്കാൻ കൂടി നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം. അപരന്റെ നഗ്നത ആഘോഷിക്കുന്ന ഈ ആസുര ലോകത്തിൽ അപരനെ ബഹുമാനിക്കുന്ന, മനുഷ്യനിലെ നന്മ കാണുന്ന പുതിയൊരു ലോകം പണിയാൻ ജോസഫ് എന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ നമുക്ക് പ്രേരണയാകട്ടെ.

നമുക്ക് വിശുദ്ധ കുർബാന തുടരാം. നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ, നമ്മുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളെ ജീവിത പ്രശ്നങ്ങളെ, ഭാരതത്തെ, അപ്പത്തിനോടും വീഞ്ഞിനോടുമൊപ്പം ബലിപീഠത്തിൽ അർപ്പിക്കാം.

നമ്മുടെ സഹോദരരെ അവരുടെ കുറവുകളോടും കഴിവുകളോടുംകൂടി ചേർത്ത് നിർത്തി ഈ ബലിയർപ്പിക്കുവാൻ, അങ്ങനെ അടുത്തുവരുന്ന ക്രിസ്തുമസ് ആഘോഷിക്കുവാൻ ക്രിസ്തു നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. ആമ്മേൻ!

പിറവിക്കാലം ഒന്നാം ഞായർ

മത്തായി 2:1-12

Biblical Background

ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷപ്രകാരം ഈശോയെ ആദ്യമായി കാണുന്നത് പാവപ്പെട്ട ആട്ടിടയന്മാർ ആണ്. മത്തായി ആകട്ടെ പൗരസ്ത്യ ദേശങ്ങളിലെ ജ്ഞാനിമാരുടെ സന്ദർശനമാണ് വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ രണ്ടു സംഭവങ്ങളും ചരിത്രപരമായി നടന്നിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതിനേക്കാൾ സുവിശേഷകന്മാർ തങ്ങളുടെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഉദ്ദേശവും ലക്ഷ്യവും ഇതിലൂടെ വിവരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്നു വേണം മനസിലാക്കാൻ. ലൂക്ക സുവിശേഷം എഴുതിയത് പ്രധാനമായും വിജാതീയർക്കും സമൂഹത്തിലെ അവഗണിക്കപ്പെട്ട വർക്കും വേണ്ടി കൂടി ആയതിനാൽ അത്തരത്തിൽ പെട്ട ആട്ടിടയന്മാരുടെ സന്ദർശനമാണ് ലൂക്കയുടെ ഹൈലൈറ്റ്. മത്തായി പ്രധാനമായും യഹൂദ ക്രൈസ്തവരേ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് സുവിശേഷം എഴുതിയത്. അതുകൊണ്ട് യഹൂദരുടെ രാജാവിനെ തേടിയുള്ള ജ്ഞാനികളുടെ സന്ദർശനം ആണ് പുള്ളിക്ക് പ്രധാനം.

Interpretation

1. നക്ഷത്രം⭐

നക്ഷത്രം വഴികാട്ടിയാണ്. ഓരോ മേഖലയിലും തിളങ്ങി നിക്കുന്നവരെ നക്ഷത്രങ്ങളായി ഉപമിക്കാറുണ്ട്. Super Star , Mega Star, Cricket Star, Star Singer... etc. എന്നൊക്കെ നമ്മൾ പറയാറില്ലേ.... അങ്ങനെ സാമ്പത്തിക രംഗത്തെയും സാഹിത്യ രംഗത്തെയും രണ്ടു നക്ഷത്രങ്ങൾ അസ്തമിച്ചു പോയ നാളുകൾ ആയിരുന്നു ഈ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ച . മറ്റാരുമല്ല, എം. ടി. യും മൻ മോഹൻ സിംഗും. നക്ഷത്രങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു വഴികാട്ടിയാണ് സംശയമില്ല.

നക്ഷത്രം⭐ നോക്കിയാണ് ജ്ഞാനികൾ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് എത്തുന്നത് . നിന്നെ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് നയിച്ച നക്ഷത്രങ്ങളെ- ജീവിത മാതൃകകളെ- ഓർക്കുക അവർക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുക. അതു വീട്ടുകാർ ആകാം, അധ്യാപകർ ആകാം, മതബോധന അധ്യാപകർ ആകാം അവരെ ഓർക്കണം, പ്രാർത്ഥിക്കണം. അതിലുപരിയായി മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കുക മറ്റൊരാളെ ക്രിസ്തുവിനെ എത്തിക്കേണ്ട നക്ഷത്രം നീയാണ്. നക്ഷത്രങ്ങൾ കെട്ടു പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലാണ് നമ്മൾ ആയിരിക്കുക. ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനുള്ള മാതൃകകൾ നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മദർ തെരേസ മരിച്ചപ്പോൾ ജോൺപോൾ രണ്ടാമൻ പറഞ്ഞതു ലോകത്തിന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനുള്ള ഒരുമാതൃക നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു എന്നാണ്. ഒരു നക്ഷത്രമാകാൻ ഒരു മാതൃകയാകാനുള്ള⭐ വിളിയാണ് എ

മറ്റൊരാളെ ക്രിസ്തു എത്തിക്കാനുള്ള യോഗമാണ് ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിയുടെയും ജീവിതം.

2.അന്വേഷിക്കുവിൻ കണ്ടെത്തും

ഈശോയെ അന്വേഷിച്ച് വന്ന ജ്ഞാനികളാണ്/ രാജാക്കന്മാരാണ് അവനെ കണ്ടെത്തുന്നത്. മൂന്ന് രാജാക്കന്മാർ ശിശുവായ ഈശോയേയും ഒരു പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് നാലാമത്തെ രാജാവ് അന്വേഷിച്ചു, അന്വേഷിച്ചു ഈശോയെ ഒടുവിൽ മരണത്തിനുമുമ്പും കണ്ടെത്തി എന്ന് പറയുന്നു . എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കാണ് അവനെ കണ്ടെത്താൻ പറ്റുക. ജീവിതത്തിൽ ദൈവാന്വേഷണത്തിന്റെ ഒരു ത്വര കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക നല്ലതാണ്. ഒരുപക്ഷേ ഈ ദൈവം അന്വേഷണം തന്നെയാകും ഒരാളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ദൈവിക അനുഭവം ആയി മാറുക എന്നൊക്കെ ചില ചിന്തകൾ ഉണ്ട്. ജീവിതത്തിലെ ക്രിസ്തുവിനെ അന്വേഷിക്കാൻ നീ തയ്യാറാണെകിൽ നിശ്ചയമായും നീ അവനെ കണ്ടെത്തും. "ഈശ്വരനെ തേടി ഞാൻ അലഞ്ഞു...." എന്നുള്ള ആബേലച്ചന്റെ വരികൾ ഓർമിക്കുക. അന്വേഷിച്ചയാൾ ഒടുവിൽ സ്നേഹത്തിൻറെ രൂപത്തിൽ ഈശ്വരനെ കണ്ടെത്തി എന്നാണ് പറയുന്നത്. ദൈവ അന്വേഷണത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളാണ് വ്യത്യസ്ത മതങ്ങൾ എന്നു നമുക്കറിയാം . ഒരാളുടെ ദൈവാനുഭവം അയാളുടെ ദൈവ അന്വേഷണത്തിൽ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് തീർച്ച. "അന്വേഷിക്കുവിൻ കണ്ടെത്തും" എന്നാ ണല്ലോ വചനം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.

3. ഈശോക്കുള്ള സമ്മാനം

മൂന്ന് സമ്മാനങ്ങളാണ് പൂജരാജാക്കന്മാർ ഈശോയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കുവാൻ ആയി കൊണ്ടുവന്നത്.

A. പൊന്ന്. സമ്പത്തിന് പ്രതീകമാണ് ദൈവത്തിന് സമ്മാനമായി സമർപ്പിക്കാൻ ആയിട്ട് നിന്റെ കൈവശം ഉള്ള സമ്പത്ത് ഉപകരിക്കും. സാമ്പത്തികമായി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ദൈവത്തിനും ദേവാലയത്തിനും ദൈവ ജനത്തിനുമായി ചെലവഴിക്കാനായി നിനക്കു പറ്റുന്നുണ്ടോ.

B . മീറ

മീറ സഹനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ദൈവത്തിന് കാഴ്ച കൊടുക്കാൻ നിൻറെ ജീവിതത്തിൽ സഹനങ്ങളെ സമർപ്പിക്കുക.

C. കുന്തിരിക്കം കുന്തിരിക്കം വിശുദ്ധിയുടെ പ്രതീകമാണ്. വിശുദ്ധമായ ഒരു ജീവിതമാണ് ദൈവത്തിന് നൽകാവുന്ന ഏറ്റവും വിലയുള്ള സമ്മാനം .

3.തിരുകുടുംബത്തിന്റ തിരുന്നാൾ‍‍

സീറോ മലബാർ സഭയുടെ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് ക്രിസ്മസ് കഴിഞ്ഞു വരുന്ന ഞായറാഴ്ച തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെതിരുനാളാണ്.

A. ഒരുമിച്ചു യാത്ര ചെയ്യുക

വിശുദ്ധ പിതാവിനെക്കുറിച്ച് സുവിശേഷങ്ങളിൽ കാണുന്ന ഇടങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു പ്രയോഗമാണ് 'അവൻ ശിശുവിനെയും അമ്മയെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്' എന്നുള്ളത്. അതായത് യൗസേപിതാവ് തന്റെ യാത്രയിൽ മാതാവിനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോകുന്നു. ആദ്യം ബെത്ലഹേമിലേക്കു പോകുന്നു. പിന്നെ ഈജിപ്തിലേക്ക് പോകുന്നു, അവിടെ നിന്നും തിരിച്ചുവരുന്നു, പിന്നെ നസ്രത്തിൽ പോകുന്നു . എന്ന് വെച്ചാൽ യൗസേപിതാവ് പോകുന്നിടത്തെല്ലാം മാതാവിനെയും ഉണ്ണീശോയെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നു. നമുക്ക് കണ്ടു പഠിക്കാവുന്ന ഒരു മാതൃകയാണിത്. നമ്മുടെ വീട്ടിലുള്ള ഒരു പ്രശ്നം ഓരോരുത്തരും ഒറ്റയ്ക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര പോകുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. അപ്പൻ , അപ്പന് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് ഒറ്റക്ക് പോകുന്നു. പിള്ളേർ അവർക്കി ഷ്ടമുള്ളിടത്തു ഒറ്റക്ക് പോകുന്നു, 'അമ്മ തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തു‍ ഒറ്റക്ക് പോകുന്നു... etc. തിരുകുടുംബത്തിന്റെ ഒരു നന്മ എന്നുള്ളത് അവർ ഒരുമിച്ച് യാത്ര ചെയ്തു എന്നുള്ളതാണ്. നമ്മുടെയൊക്കെ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഇതേപോലെ ഒരുമിച്ച് യാത്ര ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കണം. കൂടുമ്പോൾ ഇമ്പമുള്ളതാണ് കുടുംബം. എന്നതുപോലെ കൂട്ടത്തിലായിരിക്കുവാനായി പരിശ്രമിക്കുക. ഒറ്റക്കുള്ള യാത്രകൾ ഒഴിവാക്കുക. യൗസേപ്പിതാവ് മാതാവിനെയും ഉണ്ണീ ശോയേയും കൂട്ടി കൊണ്ടാണ് യാത്ര പോകുന്നത് . അതുപോലെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഈശോയെയും പരിശുദ്ധ അമ്മയെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു മുന്നോട്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കാം.

B സംരക്ഷകൻ

മോഹൻലാലിൻറെ ദൃശ്യം സിനിമ എല്ലാവരും കണ്ടിരിക്കും . ജോർജ് കുട്ടി എന്ന ഒരു കുടുംബ നാഥൻ തന്റെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി ചെയ്തുകൂട്ടുന്ന ചില സാഹസികത നിറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളാണ് ആ സിനിമയുടെ മെയിൻ ഫോക്കസ്. സുവിശേഷത്തിൽ ഔസേപ്പ് എന്ന കുടുംബനാഥൻ തന്റെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കുവാനായിയിട്ട് കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന ചില സാഹസികത നിറഞ്ഞ സാഹചര്യങ്ങലാണ് മെയിൻ ഫോക്കസ്. യൗസേപ്പ് തന്റെ ഭാര്യയെയും കൊച്ചിനെയും കൊണ്ട് നാടുവിടുന്നു , ഒളിച്ച് താമസിക്കുന്നു ,തിരിച്ചു വരുന്നു, സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടതനുസരിച്ച് മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് പോയി അവിടെ താമസിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ചില സാഹസികതകളാൽ

മാതാവിനെയും ഉണ്ണീശോയും സംരക്ഷിച്ചു എന്നുള്ളതാണ് യൗസേപ്പിതാവിന്റെ ജീവിതത്തിൻറെ സവിശേഷത. യൗസേപ്പ് തിരുകുടുംബത്തിന്റെ സംരക്ഷകനായിരുന്നു. മറ്റൊരാളുടെ സംരക്ഷകനായി ജീവിക്കുക വലിയ കാര്യമാണ്. മക്കൾ മാതാപിതാക്കളുടെ സംരക്ഷകരാവുക. മാതാ പിതാക്കൾ മക്കളുടെ സംരക്ഷരാവുക, വിശ്വാസികൾ സഭയുടെ സംരക്ഷകരാക്കുക, ഇടവകയുടെ സംരക്ഷകർ ആവുക, കുടുംബത്തിൻറെ സംരക്ഷകരാകുക വിശ്വാസത്തിൻറെ സംരക്ഷകരാവുക ഇതെല്ലാം പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്. മറ്റുള്ളവർക്ക് സംരക്ഷണം കൊടുക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം നമുക്കുണ്ടെന്നു യൗസേപ്പ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു . സ്വന്തം ജീവനു ഭീഷണിയുള്ളപ്പോഴും സമയം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും ദൈവം ഹിതം മനസ്സിലാക്കി തൻറെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആ പിതാവ് മുന്നിട്ടിറങ്ങുന്നു.

അപരന്റെ ജീവൻറെ കാവൽക്കാരാവുക നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്

പറച്ചിലും പ്രവർത്തിയും

ഉണ്ണിക്കുള്ള സമ്മാനമായി ഒന്നുകിൽ നമ്മുടെ അൽപ്പം ധനം മാറ്റിവക്കുക (സ്വർണ്ണം). (അതായത് പള്ളിക്കോ ഏതങ്കിലും അനാഥാലയ ത്തിനോ കൊടുക്കേണ്ടത് കൊടുക്കേണ്ട പോലെ കൊടുക്കുക)

അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും സഹനം ഈശോക്ക് വേണ്ടി എടുക്കുക( മീറ) ഇതു രണ്ടുമല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ വിശുദ്ധിക്കായി പ്രത്യേകം പരിശ്രമിക്കുക ( കുന്തിരിക്കം

പിറവിക്കാലം ഒന്നാം ഞായർ

മത്താ 2, 13-14; 19-23

ക്രിസ്തുമസ് ആഘോഷങ്ങൾക്കും, ആരവങ്ങൾക്കും ശേഷം, പിറവിക്കാലം ഒന്നാം ഞായറാഴ്ച്ച, മിശിഹാ രഹസ്യങ്ങളുടെ ആഘോഷമായ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കുവാൻ വന്നിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ മുൻപിൽ, ഒരു കുടുംബത്തെ അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് സുവിശേഷം. നമുക്ക് പരിചിതമാണ് ഈ കുടുംബം. ക്രിസ്തുമസ് നാളിൽ ഈ കുടുംബത്തെ നാം ഹൃദയത്തിൽ ഏറ്റെടുത്തതാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് മുൻപിൽ, തങ്ങളുടെ പ്ലാനുകളും, പദ്ധതികളും, വാദങ്ങളും, വാദഗതികളും മാറ്റിവച്ച്, ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകര പദ്ധതിയോട് സഹകരിച്ച വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവും, പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയവും, മനുഷ്യമക്കളോടുള്ള സ്നേഹം നിമിത്തം ലോകരക്ഷകനായി മനുഷ്യാവതാരം ചെയ്ത, ദൈവപുത്രനായ ഈശോയുമാണ് ഈ കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങൾ.

ഇവരുടെ പ്രത്യേകത, ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗത്ത് വളരെ വ്യക്തമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകര പദ്ധതിയിൽ അടിസ്ഥാനമിട്ട്, പ്രവചനങ്ങളുടെ, ദൈവവചനങ്ങളുടെ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ വസിച്ച്, ദൈവത്തിന്റെ പരിപാലനയുടെ പ്രകാശത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോകുന്ന ഒരു കുടുംബം. ഈ കുടുംബത്തെ ക്രൈസ്തവർ വിളിക്കുന്നത് തിരുക്കുടുംബമെന്നാണ്. ഉണ്ണിയേശുവിന്റെ സാന്നിധ്യംകൊണ്ട് മാത്രമല്ല, നാം ഈ കുടുംബത്തെ തിരുക്കുടുംബമെന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകര പദ്ധതിയിൽ അടിസ്ഥാനമിട്ട്, പ്രവചനങ്ങളുടെ, ദൈവവചനങ്ങളുടെ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ വസിച്ച്, ദൈവത്തിന്റെ പരിപാലനയുടെ പ്രകാശത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോകുന്നതുകൊണ്ട് കൂടിയാണ് നാം ഈ കുടുംബത്തെ തിരുക്കുടുംബമെന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ലോകമെങ്ങുമുള്ള കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഒരു ഉത്തമ മാതൃകയായിട്ടാണ് സുവിശേഷം തിരുക്കുടുംബത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. പലായനത്തിന്റെ കഷ്ടപ്പാടും, അരക്ഷിതാവസ്ഥയും, ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആകുലതകളും മറ്റും ജോസഫിനെയും, മറിയത്തെയും അലട്ടുമ്പോഴും, പരസ്പരം ചേർന്നുനിൽക്കാനും, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന്റെ ആഘോഷമാക്കി തങ്ങളുടെ ജീവിതം നിലനിർത്താനും അവർ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്നുള്ളതാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം. ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന്റെ പുറപ്പാട് തുടങ്ങിയ ഈജിപ്തിലേക്കും, അവിടെനിന്ന് ഗലീലിയയിലേക്കും ഓടുമ്പോഴും, ദൈവപരിപാലനയിലുള്ള വിശ്വാസം അവർ കൈവിടുന്നില്ല. നിരാശപ്പെടാനുള്ളതല്ല, പരസ്പരം ഊന്നുവടികളായി നിൽക്കാനും, ആർദ്രതയോടെ പരസ്പരം ചേർന്നുനിൽക്കാനും, അതുവഴി ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയോട് ആത്മാർത്ഥതപുലർത്താനും ഉള്ളതാണ് കുടുംബജീവിതമെന്ന് തിരുക്കുടുംബം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. കലഹിക്കാനുള്ളതല്ല, സ്നേഹിക്കാനും, സ്നേഹം കൊടുക്കാനും, വളരാനും, വളർത്താനുമുള്ളതാണ് കുടുംബമെന്നും നിശബ്ദമായി മേരിയും, യൗസേപ്പും നമ്മോട് പറയുന്നുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ദേഷ്യമോ, പരിഭവമോ ഇല്ലാത്ത ഒരു ദാമ്പത്യത്തെക്കുറിച്ചല്ല തിരുക്കുടുംബം നമ്മോട് പറയുന്നത്. മാതാപിതാക്കളും, മക്കളും തമ്മിലുള്ള വഴക്കുകളും പിണക്കങ്ങളും ഇല്ലാത്ത ഒരാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുമല്ല തിരുക്കുടുംബം നമ്മോട് പറയുന്നത്. പരസ്പരം തല്ലുകൂടാത്ത, അടിപിടിയില്ലാത്ത, മാതാപിതാക്കളെ അനുസരിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്ന മക്കളുള്ള ഒരു കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തെക്കുറിച്ചല്ല തിരുക്കുടുംബം നമുക്ക് ക്ലസ്സെടുക്കുന്നത്. ഈ പറഞ്ഞവയെയെല്ലാം സ്നേഹംകൊണ്ട് നിർമ്മലമാക്കണമെന്നാണ് തിരുക്കുടുംബം നമ്മോട് പറയുന്നത്. ഇത്തരത്തിലുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾക്കിടയിലും, ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം അന്വേഷിക്കണമെന്നാണ് തിരുക്കുടുംബം നമ്മെ ഓർമപ്പെടുത്തുന്നത്.

പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാതെ ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കുന്നവരും, സ്വന്തം സ്വാർത്ഥതയ്ക്കുവേണ്ടി മറ്റുള്ളവരെ അകറ്റിനിർത്തുന്നവരും, അടുത്തിരുന്നുകൊണ്ട് അകലം പാലിക്കുന്നവരും, ജീവിതം സുരക്ഷിതമല്ലെന്ന് കരുതി പേടിച്ചിരിക്കുന്നവരും പഠിക്കേണ്ട പലതും തിരുക്കുടുംബം കാണിച്ചുതരുന്നുണ്ട്. ഈജിപ്തിലേക്കുള്ള പലായനം തന്നെ ധ്യാനിക്കുക. മേരിയും യൗസേപ്പും ഒരുമിച്ചു നിന്നതുകൊണ്ടാണ് കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കുവാൻ അവർക്ക് കഴിയുന്നത്. സ്വാർത്ഥത ഒട്ടുമേയില്ലാതെ മുന്നോട്ട് പോയതുകൊണ്ടാണ് കുഞ്ഞിന്റെ ജീവനുവേണ്ടി തങ്ങളുടെ ജീവിതം അവർ പണയംവച്ചത്. അല്ലെങ്കിൽ, ഈ കുഞ്ഞാണ് തങ്ങളുടെ ജീവന് അപകടം എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ നിമിഷം, ആ നിമിഷം അവർക്ക് വേണമെങ്കിൽ ആ കുഞ്ഞിനെ ഗലീലിതടാകത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു കളയാമായിരുന്നു. കടന്നുപോകുന്ന മണലാരണ്യത്തിൽ കുഴിച്ചുമൂടാമായിരുന്നു. ആരും ചോദിയ്ക്കാൻ വരില്ലായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ ജീവനും സുരക്ഷിതം. പക്ഷേ, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, അവരത് ചെയ്തില്ല. ശരിയാണ്. ആധുനിക ലോകം തീർച്ചയായും അവരെ മണ്ടന്മാർ, മരമണ്ടന്മാർ എന്ന് വിളിച്ചേക്കാം. എങ്കിലും, തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കുവാൻ എന്തും കൊടുക്കാൻ അവർ തയ്യാറായിരുന്നു. മൂന്ന് മിനിറ്റിൽ ഒരു ഗർഭഛിദ്രം എന്ന കണക്കേ, ഗർഭപാത്രത്തിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലാൻ മടിയില്ലാത്ത ആധുനിക മനുഷ്യന്, രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പേരിലും, മതത്തിന്റെ പേരിലും മനുഷ്യരെ കൊല്ലാൻ മടിയില്ലാത്ത ആധുനിക മനുഷ്യന്, ഏതുരൂപത്തിലും ജീവനെ സംരക്ഷിക്കുവാൻ നമുക്ക് കടമയുണ്ടെന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ Comedy ആയിട്ട് തോന്നാം. ജീവന് തണലേകുന്ന തിരുക്കുടുംബം നമുക്ക് വെല്ലുവിളിയാണ്!!

ദമ്പതിമാർ അവരവരുടെ ആശയലോകത്തിലേക്ക് ചുരുങ്ങിപ്പോകുന്നതാണ് വർത്തമാനകാല ദുരന്തം. വീടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിൽ നടക്കേണ്ടത് Ego Clashes അല്ല; ക്ഷമയുടെയും, വിട്ടുവീഴ്ചയുടെയും scnenes ആണ്, കാഴ്ചകളാണ്. ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രം ചെയ്യേണ്ട ഒന്നല്ല സ്നേഹമെന്നും, വാത്സല്യം പെട്ടിയിൽ അടച്ചുവയ്ക്കേണ്ടതല്ലെന്നും, അത് പകർന്ന് നൽകേണ്ടതാണെന്നും, കുടുംബമെന്നത് non-judgemental ആണെന്നും, എന്നും ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് തിരുക്കുടുംബം. ഈജിപ്തിൽ നിന്ന് ഉടനെ ഗലീലിയയിലേയ്ക്ക്; അവിടെച്ചെല്ലുമ്പോൾ, വീണ്ടും നസ്രത്തിലേക്ക്. ഈ ഓട്ടം അത്ര എളുപ്പമല്ല. ഓർക്കണം, ഇത് പേരെഴുതിക്കാനായി ബെത്ലഹേമിലേക്കുള്ള ഓട്ടത്തിൽ തുടങ്ങിയതാണ്. ഈ ഓട്ടത്തിനായി സാമ്പത്തികം വേണം. ജോസഫിന്റെ ഓട്ടക്കീശയിൽ എന്തുണ്ടാകാൻ!! പിന്നെ Contessa യോ, ഇന്നോവയോ, ഒന്നുമില്ല യാത്ര ചെയ്യാൻ. ഒരു കോവർകഴുത! സങ്കീർത്തനങ്ങൾ പാടിക്കൊണ്ട് തന്നെയായിരിക്കണം അവർ ഈ ഓട്ടങ്ങളെല്ലാം നടത്തിയത്. കർത്താവാണ് എന്റെ ഇടയൻ എന്നുള്ള സങ്കീർത്തനം 23 അവരുടെ അധരങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. ഓരോ സാഹചര്യത്തിലും, “എന്റെ ആത്മാവ് കർത്താവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു; എന്റെ ചിത്തം എന്റെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു” (ലൂക്ക 1, 46-47) എന്ന് മറിയം പാടിയിട്ടുണ്ടാകണം. അല്ലെങ്കിൽ ഈ ദുരിതങ്ങളെ അതിജീവിക്കുക അസാധ്യം!! മേരി ജോസഫിനെ കളിയാക്കുന്നില്ല; വിധിക്കുന്നില്ല. മേരിയെ ജോസഫ് പഴിക്കുന്നില്ല; ദേഷ്യപ്പെടുന്നില്ല. കുടുംബം non-judgemental ആകുമ്പോഴാണ് അവിടെ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഈണം ഉണ്ടാകുന്നത്.

സ്നേഹമുള്ളവരേ, നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾ non-judgemental ആകട്ടെ. ആരെയും put down ചെയ്യാതിരിക്കുക. സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചും, പരസ്പരം ശക്തിപ്പെടുത്തിയും മുന്നോട്ട് പോകാനാണ് തിരുക്കുടുംബം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.

ഒരുമിച്ചിരുന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിന്റെ, ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിന്റെ ചാരുതയും, ക്രിസ്മസ് പോലുള്ളവ ഒരുമിച്ച് ആഘോഷിക്കുന്നതിന്റെ ഭംഗിയും തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെ താളമാണ്. തിരുക്കുടുംബത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഈ സ്വർഗീയ താളം ഇന്നത്തെ കുടുംബങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെയോ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വണ്ടിയുടെ ബാലൻസ്, താളം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, ഓടിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെയേ അതിന്റെ ബാലൻസ്, താളം വീണ്ടെടുക്കുവാൻ സാധിക്കൂ. അതുപോലെ, ഒരു കുടുംബത്തിന് നഷ്ടപ്പെടുന്ന താളം, കുടുംബത്തിന് തന്നെയേ വീണ്ടെടുക്കുവാൻ സാധിക്കൂ. കാരണങ്ങൾ പലതുണ്ടാകാം… ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ ആ കാരണങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് അറിയുകയും ചെയ്യാം. പക്ഷേ, എങ്ങനെ നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളുടെ സ്വർഗീയ താളം വീണ്ടെടുക്കാം? കുടുംബാഗങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ അത് വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയൂ.

വീട്ടിൽ തനിച്ച് താമസിച്ചിരുന്ന പിതാവ് ഒരു ഡിസംബർ നാളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ട് ആൺമക്കൾക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു. മക്കളെ, നിങ്ങൾക്കറിയാലോ ഞാൻ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ തനിച്ചാണെന്ന്. പണ്ട് വളരെ സന്തോഷത്തോടെ നമ്മൾ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നതാണ്. ഒരുമിച്ച് ജോലിചെയ്ത്, ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ചിരിച്ച്…വളരെ നല്ലതായിരുന്നു ആ ദിനങ്ങൾ. ഇപ്രാവശ്യം ക്രിസ്തുമസിന് നിങ്ങൾ വരികയാണെങ്കിൽ ഒത്തിരി നന്നായിരുന്നു. മൂത്തമകൻ ഉടനെ തന്നെ മറുപടി അയച്ചു. അപ്പച്ചാ, എനിക്ക് ഇവിടെ ജോലിത്തിരക്കാണ്. വരൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ മകന്റെ മെസ്സേജും വന്നു. വരാൻ താത്പര്യമുണ്ട് ..ന്നാലും തിരക്കാണ് – എന്നായിരുന്നു മെസ്സേജ്. ആ പിതാവിന് സങ്കടമായി. ഒരു നക്ഷത്രംപോലും ഇടാതെ, ആരോടും സംസാരിക്കാൻ താത്പര്യമില്ലാതെ അയാൾ ജീവിച്ചു. ക്രിസ്തുമസിന്റെ തലേന്ന്, സന്ധ്യയായപ്പോൾ അയാൾ ഒരു സൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കാൻ അടുക്കളയിൽ കയറി. പെട്ടെന്നാണ് വാതിലിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. പതുക്കെ നടന്നു ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അയാൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. തന്റെ രണ്ട് മക്കളും കുടുംബസമേതം വന്നിരിക്കുന്നു. എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്ന അദ്ദേഹത്തെ മക്കളും, മരുമക്കളും, കുഞ്ഞുമക്കളും എല്ലാവരും വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. പിന്നെ – എല്ലാ മുറികളിലും വെളിച്ചമായി..കുട്ടികളുടെ അക്കളികളായി..ഒച്ചയും ബഹളവുമായി…മക്കൾ കൊട്നുവന്ന ഭക്ഷണം മേശമേൽ നിരന്നു…ആ വീട് സന്തോഷംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. ഇതെല്ലം നോക്കി നിന്ന് അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി..സന്തോഷത്തിന്റെ!!

സ്നേഹമുള്ളവരേ, നിങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളെ കൂടുതൽ സുഗന്ധപൂരിതവും, വർണശോഭയുമുള്ളതാക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് താത്പര്യമുണ്ടോ? താത്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് പറ്റിയ പഠനക്കളരിയാണ് തിരുക്കുടുംബം. തിരുക്കുടുംബം പോലെ നംമടുത്തെ കുടുംബങ്ങൾ ആയിത്തീരണം എന്ന് പറയുമ്പോൾ, മേരിയിലും, ജോസെഫിലും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ദൈവിക മനോഭാവങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കുക എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. എപ്പോഴും ഈശോയോടൊത്ത്, ഈശോയെ നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ കുടുംബം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകണമെന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ദൈവം നമുക്ക് വേണ്ടി ശോഭനമായ ഒരു പ്ലാൻ, പദ്ധതി ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിക്കുക. ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തോട്, ഇഷ്ടത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുക. ദൈവപരിപാലനയിൽ ആശ്രയിക്കുക. എന്നിട്ട് ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോകുക. അപ്പോൾ നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾ തിരുക്കുടുംബങ്ങളാകും.

നമുക്ക് വിശുദ്ധ കുർബാന തുടർന്ന് അർപ്പിക്കാം. കുടുംബമാകുന്ന അൾത്താരകളിൽ ബലിയർപ്പിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കൾക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കാം. കുടുംബമാകുന്ന അൾത്താരകളിൽ വിടർന്നു നിൽക്കുന്ന പൂക്കളായ മക്കളെ ബലിയിൽ പ്രത്യേകം ഓർക്കാം. ദൈവഹിതത്തിനോട് ചേർന്ന് നിന്ന് ബലിപീഠത്തിലെ മെഴുകുതിരികൾപോലെ കുടുംബങ്ങളിൽ പ്രകാശം പരത്തുന്ന വ്യക്തികളാകാൻ നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം. കുടുംബത്തിന്റെ നന്മ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു തലമുറയ്ക്ക് നല്ല കാഴ്ചകളും, അനുഭവങ്ങളും നഷ്ടപ്പെടും. അവർ തെരുവിൽ അലയും. ചിതറിയ്ക്കപ്പെടും.

ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളെ തിരുക്കുടുംബംപോലെ ആക്കണമേയെന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ നമുക്ക് ബലിയർപ്പിക്കാം. എല്ലാവർക്കും തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെ തിരുനാൾ മംഗളങ്ങൾ സ്നേഹപൂർവ്വം നേരുന്നു. ആമ്മേൻ!

പിറവി 1 ഞായർ.

പുറ. 2: 1-10

എശ. 49: 1-6.

2 തിമോ. 2: 16-26.

ലൂക്കാ. 2: 21-25.

സന്തോഷ്‌ ജോർജ് കുളങ്ങര ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശുചിത്വമുള്ള രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കവേ, സമ്പന്നരാഷ്ട്രങ്ങൾ പലതും ശ്രോതാക്കളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു.

റുവാണ്ട എന്ന ആഫ്രിക്കൻ ദരിദ്രരാജ്യത്തെയാണ് വൃത്തിയിൽ ഏറ്റവും മികച്ചതായി അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചത്. ഭേദങ്ങളില്ലാതെ സകലരും രാജ്യനിയമങ്ങൾ കൃത്യമായി പാലിക്കുന്നുവെന്നതാണ്

അതിന് കാരണമായി

അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിച്ചത് . ജനങ്ങളുടെ ഉയർന്ന പൗരബോധത്തി ലേക്കാണ് ഈ നേട്ടം വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. നിയമം പാലിക്കുന്നത് മികച്ച പൗരബോധത്തിന്റെ സൂചികയാണ്.

രക്ഷാകരപദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി മോശയുടെ നിയമം പാലിക്കുന്ന മിശിഹായും, യൗസേപ്പും മറിയവുമാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ ആദ്യഭാഗത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്.

അധീനരും അതീതരും:

നിയമങ്ങൾ പിറന്നത് ക്രമസമാധാനത്തിനും പൊതുനന്മക്കും വേണ്ടിയത്രേ. നിയമം അറിയാത്തത് നിയമലംഘനത്തിന് ന്യായീകരണമല്ല. എന്നാൽ നിയമങ്ങൾ വള്ളിപുള്ളി തെറ്റാതെ അറിഞ്ഞിട്ടും, നിക്ഷിപ്തതാത്പര്യങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാൻ വേണ്ടി, നിയമത്തെ ഇഴകീറി

വിശകലനം ചെയ്ത്, ന്യായാന്യായങ്ങൾ വാദിച്ച് തങ്ങളുടെ വാദങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുന്ന അധികാരികളും ദല്ലാളുകളും എക്കാലത്തെയും ചരിത്രത്തിലെന്ന പോലെ യേശുവിന്റെ കാലത്തും - ഫരീസേയർ, നിയമജ്ഞർ, യഹൂദപ്രമാണികൾ, പുരോഹിതർ എന്നിവരുൾപ്പെടെ - കുറേപ്പേർ അരങ്ങുവാണിരുന്നു! 'ലംഘിച്ച് ന്യായീകരിക്കുക' എന്ന അധികാരഭാഷയ്ക്കുള്ള താക്കീതാണ് 'അനുസരിച്ച് പൂർത്തീകരിക്കുക' എന്ന യേശുഭാഷ. നിയമം സമഗ്രമാകുന്നത് അത് സത്തയിൽ സകലരും ശിരസ്സാവഹിക്കുമ്പോഴാണ്, മറിയവും ജോസഫും

തങ്ങളുടേതായ രീതിയിൽ നിയമാനുസരണം നിറവേറ്റുന്നത് ദൈവീക ശരണത്തിലൂടെയും ഭക്തിയിലൂടെയുമാണ്. അതിന്റെ ഭാഗമായി നടത്തുന്ന പുറപ്പാടാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ വിവരിക്കുന്ന ജെറൂസലേം ദേവാലയത്തിലേക്കുള്ള അവരുടെ ഹ്രസ്വയാത്ര.

ഗർഭത്തിൽ ഉരുവാകും മുമ്പേ അരുളപ്പാട് വഴി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട പേരിടുന്നതും, ശുദ്ധീകരണദിനങ്ങൾ എണ്ണിയെണ്ണി കാത്തിരുന്ന് ഉണ്ണിയേശുവിനെ കാഴ്ചവയ്ക്കുന്നതും മോശയുടെ നിയമത്തിന്റെ അനുസരണം തന്നെ! മോശയുടെ നിയമമനുസരിച്ച് നിയമം പൂർത്തീകരിക്കുന്ന മിശിഹായും, ദൈവീകപദ്ധതിയ്ക്ക് ഹൃദയപൂർവ്വം വിധേയരാകുന്ന ജോസഫും മറിയവും, ആരും തന്നെ നിയമത്തിന് അതീതരല്ല എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു!

നിയമത്തിന്റെ നൂലാമാലകളും അപവാദങ്ങളും തേടിപ്പിടിച്ച്, നീതി വൈകിക്കുകയും നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്ത്, നിയമത്തിന് അധീനരായവർ അതീതരായി മാറുന്നത് ഒരു ദേശത്തിന്റെ നീതിവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ഭീഷണിയത്രേ. വൈകുന്ന നീതി നീതിനിഷേധ മെങ്കിൽ, നീതിനിഷേധം നീതീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കാലത്താണ് നീതിസൂര്യന്റെ പിറവിത്തിരുന്നാൾ ഇക്കൊല്ലവും കടന്ന് പോയത്!

കാത്തിരിപ്പ് വെറുതെയാവില്ലെന്നേ!

രക്ഷകന് വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പ്, അവിടുത്തെ കാണാതെ കണ്ണടയില്ലെന്ന് ശിമയോന് കിട്ടിയ ആത്മീയവെളിപാടിന്റെ ബലത്തിലായിരുന്നു. സ്വന്തം ആശയായിരുന്നില്ല, ഒരു ജനതയുടെ ആശ്വാസമായിരുന്നു ശിമയോന്റെ സ്വപ്നം. കാപട്യത്തിന്റെ ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്ന കുഴിമാടങ്ങൾ തുറന്നുകാട്ടി, ലോകമാസകലം നീതി സംസ്ഥാപിക്കാൻ വരുന്നവന് വേണ്ടിയുള്ള ശിമയോന്റെ കാത്തിരിപ്പ് ഒടുവിൽ സഫലമായി...

എന്നേയ്ക്കും നിലനിൽക്കുന്ന നീതി (എശ. 42:6) വീണ്ടും മരീചികയായി തുടരുമ്പോൾ മറിയത്തിന്റെ സ്തോത്രഗീതം അനാവരണം ചെയ്യുന്ന സമത്വസുന്ദരമായ ദൈവീകനീതി നടപ്പിലാക്കാൻ അവൻ ഓരോ വർഷവും വന്നുപോകുമെന്ന നിലയിൽ ഭക്താഭ്യാസങ്ങൾ ഒരു പതിവ് പരിപാടിയായി തുടരുന്നു ...



പ്രാർത്ഥന - നിരന്തരം: ശക്തരാൽ ഞരുക്കപ്പെട്ട്, പോരാട്ട വീര്യം ചോർന്ന്, നിസ്സംഗതയിൽ മുങ്ങുന്ന സഭാമക്കൾക്ക് പ്രത്യാശ പകരാൻ ശിമയോനും അന്നയും നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒറ്റമൂലിയത്രേ നിരന്തരമുള്ള പ്രാർത്ഥന.

എൺപത്തിനാല് തികഞ്ഞ വാർദ്ധക്യത്തിലും ഫനുവേലിന്റെ പുത്രിയെ ധീരപ്രേഷിതയാക്കുന്നത് ഉപവാസവും നിരന്തരമായ പ്രാർത്ഥനയുമത്രേ.

തിന്മയുടെ ശക്തികൾ ഉയർത്തുന്ന കഠിനമായ വെല്ലുവിളികൾ, നാട്ടുനടപ്പനുസരിച്ച് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച്, സ്വയം ഉൾവലിഞ്ഞ്, എന്നോടല്ല എനിക്കെന്ത് എന്ന് ആത്മഗതം ചെയ്ത്, ഈ വർഷാന്തവേളയിലും വേണമെങ്കിൽ സ്വന്തം ജീവിതവ്യഗ്രതകളിൽ മുങ്ങാംകുഴിയിടാം. എന്നാൽ പ്രാർത്ഥനാപൂർവ്വമായ ഉണർവ്വും ജാഗ്രതയും, ദൈവസ്വരത്തിന്റെ നിശബ്ദശ്രവണവും ക്ഷമയോടെയുള്ള കാത്തിരിപ്പും നിശ്ചയമായും ഒരിക്കൽ ഫലം ചൂടുമെന്നാണ് ഇവർ പറയുന്നത്...

ജന്മസാഫല്യം - സമർപ്പണത്തിലൂടെ:*

ജനിച്ച് എട്ടാം ദിവസം

പരിച്ഛേദനവും ശുദ്ധീകരണഘട്ടം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ സമർപ്പണവുമെന്ന നിയമം ആദരവോടെ പാലിക്കുന്ന തിരുക്കുടുംബം, ശിശുക്കൾ ദൈവദാനമാണെന്നും ആകയാൽ അവർ ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണെന്നും നമ്മോട് പറയാതെ പറയുന്നുണ്ട്. ജീവൻ ദൈവദാനമാണ്, മക്കൾ സ്നേഹപ്രസാദവും. ഗോതമ്പ്മണി നിലത്ത് വീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് അതേപടിയിരിക്കും, അഴിയുന്നെങ്കിലോ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും. ഈശോ തന്നെത്തന്നെ ദൈവപിതാവിന്, ഇഷ്ടത്തിന് സമർപ്പിക്കുന്നതാണ് അവിടുത്തെ ജന്മസാഫല്യം, വ്യയം ചെയ്യാത്ത മനുഷ്യജന്മം സഫലമോ?...

ആരെയൊക്കെ കണ്ടുമുട്ടും, മക്കളെപ്പറ്റി എന്തൊക്കെ പറയപ്പെടും എന്നൊന്നും യാതൊരു രൂപവുമില്ലാത്ത മാതാപിതാക്കളുടെ ജീവിതയാത്രയ്ക്ക് സമാനമാണ് ഉണ്ണീശോയെയും കൂട്ടിയുള്ള മാതാപിതാക്കളുടെ ദേവാലയം ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള യാത്ര. ദിവ്യശിശുവിനെപ്പറ്റിയും തങ്ങളെപ്പറ്റിയും എന്തൊക്കെ കേൾക്കും? ലോകം തീർക്കുന്ന അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾക്കിടയിലും ദൈവവിശ്വാസത്തിൽ തങ്ങളെ തന്നെ പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ചുള്ള യാത്രകൾ ലക്ഷ്യം നേടുന്നു. തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെ പലായനങ്ങൾ എന്നും വിശ്വാസത്തിൽ ചുവടുറപ്പിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. ലോകം നൽകുന്ന സുരക്ഷിതത്വത്തേക്കാൾ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉറപ്പാണ് തിരുക്കുടുംബം നൽകുന്ന മാതൃക. മറ്റുള്ളവരുടെ ഹൃദയവിചാരങ്ങളും ദൈവേഷ്ടത്തിന്റെ അകപ്പൊരുളും വിവേചിക്കാനും, ദൈവ ദൂതുകളുടെ നിമന്ത്രണങ്ങൾ കേൾക്കാനും, ദിവ്യദർശനങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും വെളിപ്പെടാനും

സമർപ്പണമുള്ള വിശ്വാസം അനിവാര്യമാണ്; സമർപ്പണം വിശ്വാസത്തിന്റെ തുടർച്ചയും പ്രകാശനവുമാണ്.

ശിമയോനും അന്നയും: ഉൾക്കാഴ്ച്ചയുടെ പ്രതിരൂപങ്ങൾ: മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ രക്ഷകനെ ദർശിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന പരിശുദ്ധാത്മവാഗ്ദാനം ശിമയോൻ ദേവാലയത്തിൽ സാക്ഷാല്ക്കരിക്കുന്നു. മിശിഹായുടെ വരവിനായി ആയുസ്സ് മുഴുവൻ കണ്ണിലെണ്ണയൊഴിച്ചു കാത്തിരുന്നവരത്രേ ശിമയോനും അന്നയും. കാത്തിരിപ്പിന്റെ മാധ്യസ്ഥരെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന അവർ നൽകുന്ന ആത്മീയപാഠങ്ങളിൽ പ്രധാനം, മതബോധന വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ആപ്തവാക്യം കൂടിയായ 'പ്രാർത്ഥനയിൽ വളരാം' എന്നത് തന്നെയാണ്. പ്രാർത്ഥനയുടെ നൈരന്തര്യം, ദൈവത്തിന്റെ സമയത്തിനായുള്ള പ്രത്യാശ നിറഞ്ഞ കാത്തിരിപ്പ്, ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയ സദ്വാർത്ത സഹജരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിലുള്ള സന്തോഷം ഇവയൊക്കെ ഇരുവരുടെയും ജീവിതസന്ദേശമായി.

ബാല്യകാല വിവരണം - പരിശുദ്ധാത്മമയം:

ദേവാലയം പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ അത്യപൂർവ്വസംഗമവേദിയായി മാറുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ തൂലികയിൽ ചുരുളഴിയുന്ന തിരക്കഥയായി വിശ്വാസികൾക്ക് വെളിപ്പെടുന്നു. രക്ഷകനെപ്പറ്റിയുള്ള വെളിപാട് നൽകുന്നതും, ദേവാലയത്തിലെത്തിക്കുന്നതും, സമയോചിതമായുള്ള ദിവ്യശിശുദർശനവും എല്ലാമെല്ലാം സുവിശേഷകൻ ദൈവാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന പ്രാധാന്യം സുവ്യക്തമാക്കുന്നു. സുവിശേഷകൻ നിരത്തുന്ന നിരവധി സംഭവവിവരണങ്ങൾ സുവിശേഷത്തിലും നടപടി പുസ്തകത്തിലും പരിശുദ്ധാത്മവെളിച്ചം വാരിവിതറുന്നതായി കാണാം! പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ സംഗമസ്ഥലമാണ് ദേവാലയമെന്നത് ഒരു മണികിലുക്കത്തിന്റെ ഞൊടിയിടയിൽ മാത്രം അനുസ്മരിക്കുന്നതും നമുക്ക് സുപരിചിതമായിരിക്കുന്നു!

രക്ഷ സാർവ്വത്രികം :

ക്രിസ്തുവിൽ സമ്പൂർണ്ണം :-

"എന്റെ രക്ഷ ലോകാതിർത്തി വരെ എത്തുന്നതിന്, ഞാൻ നിന്നെ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമായി നൽകും." എന്ന പ്രവാചകശബ്ദത്തിന്റെ അലയൊലികൾ സുവിശേഷത്തിൽ ശിമയോനിലൂടെ ആവർത്തിച്ച് പ്രതിധ്വനി ക്കുന്നു. ശിശുവിനെ കണ്ട മാത്രയിൽ രക്ഷ കൈവരിച്ച നിർവൃതിയാണ് ശിമയോന്റെ വാക്കുകളിൽ തുള്ളിക്കളിക്കുന്നത്. ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം ഉതിർന്നുവീണ തൂലികയിൽനിന്ന് വീണ്ടുയൊരു ഉപരിസൃഷ്ടി വരാനില്ല എന്നതിനാൽ കൃതി രചിച്ച കൈ തന്നെ ഛേദിക്കപ്പെടട്ടെ എന്ന പരാമർശം ശ്രീ ഓ വി വിജയന് സർവ്വകലാശാല വിദ്യാർത്ഥികൾ നൽകിയ അംഗീകാരമാണ്. രക്ഷ നേരിൽ കണ്ടതിലും ശുഭകരമായ കാഴ്ച്ച ഉണ്ടാകാനില്ല എന്നതിനാൽ ഇനി തന്റെ കണ്ണടയട്ടെ എന്ന് ആശിക്കുന്ന ശിമയോൻ ആത്മസംതൃപ്തിയുടെ കൊടുമുടിയിലാണ്. ദിവ്യ ശിശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സാക്ഷ്യം മാതാപിതാക്കളെ വിസ്മയിപ്പിച്ചതായി വചനം പറയുന്നുവെങ്കിലും തുടർന്ന് ചില അപ്രിയസത്യങ്ങൾ കൂടി ഹൃദിസ്ഥമാക്കാൻ സുവിശേഷകൻ കരുതിവയ്ക്കുന്നുണ്ട്. പലരുടെയും വീഴ്ചയും ഉയർച്ചയും, വിവാദവിഷയവും, ഹൃദയത്തെ വാൾ പിളർക്കുന്നതും ഇന്നിന്റെയും യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളാണ്. യൗസേപ്പിനെപ്പോലെ ദൈവാശ്രയത്തിന്റെ സ്വച്ഛതയിൽ ഉറങ്ങാൻ വിശ്വാസം തന്നെ ശരണം! വിശ്വാസം യുദ്ധങ്ങളെ അകറ്റും! സ്ഥായിയായ വിശ്വാസം നിരന്തരമായ പ്രാർത്ഥന, പരിശുദ്ധാത്മ പ്രചോദനങ്ങളോടുള്ള തുറവി, ദൈവേഷ്ടം വിവേചിച്ചറിയൽ, സത്തയുൾക്കൊണ്ടുള്ള നിയമപാലനം, ദൈവിക പദ്ധതിയോടുള്ള സഹകരണം ഇവയൊക്കെ ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പുണ്യങ്ങളാണ്. പുണ്യങ്ങൾ പുലരട്ടെ, പുതുവത്സരം ഒത്തിരി പുതുദർശനങ്ങളും അഭിവൃദ്ധിയും പ്രദാനം ചെയ്യട്ടെ! സ്നേഹവന്ദനം!!

.........................................

ഷാജു അച്ചിനിമാടൻ

www.homilieslaity.com

സീറോ മലബാര്‍ ദനഹാക്കാലം ഒന്നാം ഞായര്‍ - ലൂക്കാ 4: 14-30 ദൈവാത്മാവ്</P

ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് അവനിലുണ്ട്. ദൈവാത്മാവ് ഉള്ളില്‍ നിറയുമ്പോളുണ്ടാകുന്ന പരിണിതഫലങ്ങളാണ് പിന്നീട് പറയുന്നവ (4:18-20). നിന്നില്‍ ദൈവാത്മാവുണ്ടോ എന്നറിയാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗം ഇതുതന്നെയാണ്. നീ പാവപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് നല്ല വാര്‍ത്ത പകരുന്നുണ്ടോ? ഇതൊന്നും ചെയ്യാതെ മറ്റെന്തു പ്രാര്‍ത്ഥനയും ആത്മീയാഭ്യാസവും നടത്തിയാലും നിന്നില്‍ ദൈവാത്മാവ് ഉണ്ടെന്നു പറയാനാവില്ല.</P

ജനങ്ങളുടെ രണ്ട് വിപരീത പ്രതികരണങ്ങള്‍ക്കും (4:22,28-30) യേശു നിന്നുകൊടുക്കുന്നില്ല. പ്രശംസയുടെയും സ്തുതിയുടെയും മുമ്പില്‍ യേശു പൊങ്ങിപ്പോകുന്നില്ല. (4:26-27). അവരുടെ കോപത്തിനും അവന്‍ നിന്നുകൊടുക്കുന്നില്ല (4:30). നീയും അനുകരിക്കേണ്ട മാതൃകയിതാണ്. മീശ ചുരുട്ടുകയെന്നുളളത് പലരുടെയും ഹോബിയാണ്. ഭയപ്പെടാതിരിക്കുകയെന്നുളളത് നിന്റെ ശൈലിയായി നീ വളര്‍ത്തിയെടുക്കണം. അപ്പോഴാണ് ദൗത്യബോധമുളള യേശുശിഷ്യന്‍ രൂപപ്പെടുന്നത്.</P

ഫാ. ജി. കടൂപ്പാറയില്‍ MCBS

ദനഹാക്കാലം ഞായർ 1

ലൂക്ക 4 :16-22

Background

സിനഗോഗ്: യഹൂദരുടെ വിശ്വാസജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണ് സിനഗോഗ്. സോളമന്റെ ഭരണത്തിന് ശേഷം ദേവാലയം ആദ്യ ജെറുസലേം ദേവാലയം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടപോൾ (BCE 586) യഹൂദർ പലഭാഗത്തായി ചിതറി പോയി. അപ്പോൾ ഉയർന്നുവന്ന ഒരു സമ്പ്രദായമാണ് സിനഗോഗ് സിസ്റ്റം എന്നാണ് ഭൂരിഭാഗം ബൈബിൾ പണ്ഡിതരും പറയുന്നത്. എന്നാൽ ചിലർ കണക്കാക്കുന്നത് രണ്ടാമത്തെ ദേവാലയം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ( CE 72) അതിനുശേഷം ഉയർന്നുവന്ന ഒരു രീതിയാണ് എന്നും പറയുന്നു. എന്തുതന്നെയായാലും ദേവാലയം ഇല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ഉണ്ടായ ബദൽ സംവിധാനമാണ് സിനഗോഗ് . അങ്ങനെയാണ് ഇമ്മടെ മാളയിലും മട്ടാഞ്ചേരിയിലുമെ ല്ലാം ഈ സിനഗോഗ് ഉണ്ടായത് . മൂന്ന് പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണ് സിനഗോഗിൽ നടക്കുന്നത്.

1. വചനം വായിക്കുക & വ്യാഖ്യാനിക്കുക

2. പ്രാർത്ഥന

3. പഠനം

SYNAGOGUE എന്ന വാക്കിൻറെ അർത്ഥം 'to bring together', 'കൂടിച്ചേരൽ' 'ഒത്തുകൂടുക' എന്നുള്ളതാണ്.

അങ്ങനെയുള്ള ഒരു സിനഗോഗിൽ വച്ചാണ് ഈശോ വചനം വായിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നത്.

Interpretation

1.ജീവിത നിയോഗം

ഇന്നത്തെ വായനകളെല്ലാം ഒരുവന്റെ ജീവിത ലക്ഷ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്നു. ആദ്യ വായനയിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ വിമോചകനായിട്ട് മോശയെ നിയോഗിക്കുന്ന ഭാഗം നമ്മൾ വായിച്ചു കേൾക്കുന്നു. രണ്ടാം വായനയിൽ പ്രവാചകൻ ഇസ്രായേൽജനത്തെ ബാബിലോണിയൻ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുക എന്നുള്ള ജീവിതനിയോഗം സൈറസ് രാജാവിന് കർത്താവ് നൽകുന്ന സംഭവം നമ്മൾ വായിച്ചു കേൾക്കുന്നു. ലേഖനത്തിന് പൗലോസ് ശ്ലീഹാ, ക്രിസ്തു ശിഷ്യൻ എന്ന നിലയിൽ തിമോത്തിക്ക് ഉണ്ടാകേണ്ട ജീവിതനിയോഗത്തെക്കുറിച്ച് അവനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു. സുവിശേഷമാകട്ടെ തൻറെ ജീവിതം നിയോഗത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഏശയ്യ പ്രവാചകന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് ഈശോ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ വെളിപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുന്നതാണ്. നമുക്കൊക്കെ ജീവിതത്തിനും ഇതുപോലെ എന്തെങ്കിലും ഒരു ലക്ഷ്യം/ നിയോഗം ഉണ്ട്. ദൈവത്തിന് എന്നെ കുറിച്ചുള്ള നിയോഗം എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയുവാനും അതിനുവേണ്ടി അക്ഷീണം പ്രയത്നിക്കാനും അത് നേടിയെടുക്കുവാനുമുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം നമുക്കുണ്ട്. മോശക്ക് ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ജീവിതനിയോഗം അദ്ദേഹം പൂർത്തിയാകുന്നു. ഇസ്രായേൽ ജനത്തെ ഈജിപ്തിലെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നും അയാൾ മോചിപ്പിക്കുന്നു. സൈറസ് രാജാവും തന്നെ ജീവിതം പൂർത്തിയാകുന്നു. ബാബിലോണിയൻ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നും ഇസ്രായേൽ ജനത്തെ മോചിക്കുന്നു. ഈശോയും തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ ജീവിതം വഴി പൂർത്തിയാകുന്നു. അതുപോലെ നമ്മെ കുറിച്ചുള്ള ദൈവിക നിയോഗം എന്താണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയാനും അത് പൂർത്തിയാക്കു വാനുമായി നമ്മൾ പ്രാർത്ഥിക്കണം.

ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിത്തരുക എന്നുള്ളതാണ് ഗാന്ധിജിയുടെ നിയോഗം, കെട്ടുറപ്പുള്ള ഒരു ഭരണ ഘടന ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുക എന്നതായിരുന്നു അംബേദക്കറിന്റെ നിയോഗം, വർണവിവേചന വ്യവസ്ഥ അവസാനിപ്പിക്കുക എന്നുള്ളതായിരുന്നുനെൽസൺ മണ്ടേലയുടെ നിയോഗം, തെരുവിൽ കിടന്ന ഒരുപാട് കുരുന്നുകൾക്ക് പുതുജീവൻ നൽകുകയായിരുന്നു മദർ തെരേസയുടെ നിയോഗം, നൂറ്റാണ്ടുകളായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ജനതയയുടെ രക്ഷകന്റെ മാതാവാകുകയായിരുന്നു പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ നിയോഗം. എന്തിന് ഒരുപക്ഷേ ക്രിക്കറ്റ് വേൾഡ് കപ്പ് ഇന്ത്യക്ക് നേടിക്കൊടുക്കുക എന്നുള്ളത് ധോണിയുടെ നിയോഗവും അർജൻറീനക്ക് FIFA വേൾഡ് കപ്പ് നേടിക്കൊടുക്കുക എന്നത് മെസ്സിയുടെ ജീവിത നിയോഗവുമായി കണക്കാക്കാം. അത്രയും ഒന്നും ഇല്ലേലും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും പൂർത്തിയാക്കേണ്ട ചില ലക്ഷ്യങ്ങൾ കാണും. അതു കണ്ടെത്തി പൂർത്തിയാക്കുക.

കുറച്ചു കൂടി Spiritual Language ൽ പറഞ്ഞാൽ There is a vocation within the vocation. 'വിളിക്കുള്ളിലെ വിളി' എന്നൊക്കെ പറയുന്ന സംഭവം മനസ്സിലാക്കാനും അതനുസരിച്ച് ജീവിതത്തെ ക്രമീകരിക്കുവാനും അത് നേടിയെടുക്കാനും നമുക്ക് പറ്റണം.

എല്ലാ വിത്തിലും മരം ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ട് . പക്ഷേ എല്ലാം മരമായി മാറുന്നില്ല എന്നു പറയാറില്ലേ....? അതുപോലെ നമുക്കൊക്കെ വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനായിട്ടുള്ള കഴിവും കൃപയും ദൈവികനിയോഗവുമുണ്ട് പക്ഷെ പലരും അത് കണ്ടെത്തുവാനോ പൂർത്തിയാക്കാനോ കഴിയാതെ ഒരു സാധാരണ ജീവിതം ജീവിച്ച് മരിച്ചു പോകുന്നു . അങ്ങനെയല്ലാതെ ഒരു അസാധാരണ ജീവിതം നയിക്കാൻ നമുക്ക് പറ്റണം. സഖറിയ പറയുന്നതു പോലെ (ഏത് സഖറിയ....? മലയാള സാഹിത്യകാരൻ സഖറിയ...) " നീ ജനിച്ചു, ജീവിച്ചു; മരിച്ചു ... ശരി.... ,

ആട്ടെ എന്ത് അത്ഭുതം നീ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ....!!!? അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൻ ചില അസാധാരണ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനും നമ്മെ കുറിച്ചുള്ള ദൈവനിയോഗം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അതിന് പൂർത്തിയാക്കുവാനു മായിട്ടുള്ള കൃപയ്ക്കു വേണ്ടിയിട്ട് പ്രത്യേകമായി പ്രാർത്ഥിക്കാം.

2. അവനെ നോക്കുക, അവനെ മാത്രം നോക്കുക

സുവിശേഷത്തിൽ കാണുന്ന ഒരു കാര്യം ഇതാണ് എല്ലാവരും അവനെ ഉറ്റുനോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു എന്ന്. പണ്ട് കേട്ട ഒരു കഥ ഇപ്രകാരമാണ് . ഒരു ഗായകൻ ഗാനമേളയിൽ മനോഹരമായ ഗാനം ആലപിക്കുന്നു. ചുറ്റുമുള്ളവരൊക്കെ കയ്യടിക്കുന്നു. ആലപാനത്തിനു ശേഷം പലരും വന്നു അദ്ദേഹത്തെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന് മുഖത്ത് ഒരു പ്രസാദം കാണുന്നില്ല. പത്രപ്രവർത്തകരിലൊരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിക്കുന്നു " സാർ വളരെ മനോഹരമായി ഗാനമാലപിച്ചു. ചുറ്റുമുള്ളവരെല്ലാം അങ്ങയെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തേ അങ്ങയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രസാദമില്ലാത്തത്.?" അയാൾ ഇപ്രകരം മറുപടി പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ എന്നെ അഭിന്ദിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം എന്റെ കണ്ണുകൾ കാണികൾക്ക് ഏറ്റവും പുറകിൽ നിൽക്കുന്ന എൻറെ ഗുരുവിൻറെ മുഖത്ത് ആയിരുന്നു. ആ മുഖത്ത് എന്നെ തൃപ്തി പെടുത്തുന്ന ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല . പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് എനിക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ ആവുക? സത്യത്തിൽ ഇതു നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും വാസ്തവമാണ്. ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ കഴിവും അറിവും കണ്ടു ഒത്തിരി പേര് നമുക്ക് ചുറ്റും നിന്ന് കയ്യടിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം. എന്നാൽ ഇടക്കിടക്ക് ഈശോയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ നമുക്ക് പറ്റണം. അതായത് ഓരോ ദിവസവും കുറച്ചുസമയം ഈശോയുടെ ഒപ്പം ഇരിക്കാനായിട്ട് നമുക്ക് പറ്റണം. പള്ളിയിൽ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ വന്ന ഒരു കൃഷിക്കാരന്റെടുത്ത് എങ്ങനെയാണ് താങ്കൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് എന്ന് വിയാന്നി പുണ്യാളൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ മറുപടി എപ്രകാരമാണ്. "ഞാൻ എന്റെ ഈശോയെ നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കും ഈശോ എന്നെയും" . സത്യത്തിൽ ഇതാണ് പ്രാർത്ഥന. അതുപോലെ ഈശോയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റു നോക്കാനായി നമുക്ക് പറ്റണം. കുറച്ചു സമയം അവനെ മാത്രം നോക്കിക്കൊണ്ടു പ്രാര്ഥിക്കാനും പറ്റണം.

3.അഭിനന്ദിക്കുന്നതിൽ പിശുക്ക് കാണിക്കരുത്

ഈശോയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ജനക്കൂട്ടം അവനെ പ്രശംസിച്ചു എന്നാണ് സുവിശേഷം പറയുന്നത്. മറ്റൊരാളെ അഭിനന്ദിക്കാൻ മടിയുള്ള ഒരു സമൂഹമാണ് നമ്മുടേത്. ഒരു നേട്ടം ഒരാൾക്ക് വന്നാൽ, ഒരു വിജയം കിട്ടിയാൽ, ഒരു അംഗീകാരം കിട്ടിയാൽ, ആത്മാർത്ഥമായി അയാളെ അംഗീകരിക്കാൻ, ഒരു അഭിനന്ദനം കൊടുക്കാൻ, ഗ്രൂപ്പിൽ ഒരു Congratulation ഇടാൻ, പേഴ്സണൽ ആയി ഒന്ന് വിളിക്കാൻ, അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് രണ്ടു നല്ല വാക്ക് സംസാരിക്കാൻ ഒരു പിശുക്കും കാണിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല . കാര്യം നമ്മുടെ ശത്രുവാണെങ്കിലും മറ്റൊരാളുടെ നേട്ടത്തെ അംഗീകരിക്കാനും പ്രശംസിക്കാനും പറ്റുക വലിയ കാര്യമാണ്. പലപ്പോഴും അഭിനന്ദിക്കുന്നതിൽ പിശുക്ക് കാണിക്കുന്ന സമൂഹമാണ് നമ്മുടേത്. ഒട്ടും ആത്മാർത്ഥതയില്ലാത്ത അഭിനന്ദനങ്ങളാണ് പലപ്പോഴും നമ്മൾ കൊടുക്കുന്നത്. ഒരു അഭിനന്ദനം കൊടുക്കുമ്പോൾ- നന്നായിട്ട് പാട്ട് പാടി കേട്ടോ, പ്രസംഗം super ആയി കേട്ടോ, താൻ നന്നായി എഴുതുന്നുണ്ട് കേട്ടോ, നല്ല ക്ലാസ്സ് ആയിരുന്നു നന്നായിട്ട്, കാര്യങ്ങൾ നന്നയി ഓർഗനൈസ് ചെയ്തു കേട്ടോ, നന്നായി പെർഫോം ചെയ്തു കേട്ടോ, വേഷം കലക്കിയിട്ടുണ്ട് കെട്ടോ ഭക്ഷണം നന്നായിട്ടുണ്ട് എന്നൊക്കെ മടികൂടാതെ പറയുക.

നമ്മെ മറ്റുള്ളവർ അഭിനന്ദിക്കുമ്പോൾ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഇമ്മക്ക് ഒരു സന്തോഷം തോന്നില്ലേ..? എന്നു പറഞ്ഞപോലെ നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരെ അഭിനന്ദിക്കുമ്പോൾ അവർക്കും സന്തോഷമാകും . മക്കളെ , മാതാപിതാക്കളെ, പ്രായമായവരെ ,ഭാര്യയെ, ഭർത്താവിനെ, അധികാരികളെ, കൂട്ടുകാരെ അഭനന്ദിക്കാൻ മറക്കരുത്‌. (ചുമ്മാ ഇമ്മടെ ചിലവിൽ അവരൊന്നു സന്തോഷിക്കട്ടെയെന്നു....)

ഈശോയുടെ വാക്ക് കേട്ട് ജനക്കൂട്ടം അവനെ പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നത് അവൻ ജോസഫിന്റെ മകനല്ലേ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാണ് അവനെ അഭിനന്ദിക്കുന്നത്. അതായത് ഈശോയെയും അവന്റെ അപ്പനെയും അവർ പ്രശംസിക്കുന്നു എന്നർത്ഥം.

അഭിനന്ദിക്കുന്നവരോട് വെറും മാത്രമല്ല ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കുകൾ അവരുടെ ഫാമിലിയെ പറ്റിയും അവരുടെ മറ്റു കഴിവുകളെ പറ്റിയും ചേർത്ത് പറയുന്നതും നന്നായിരിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നു.

പറച്ചിലും പ്രവർത്തിയും

1. എന്റെ വിളിക്കുള്ളിലെ വിളി Call within 'the Call' കണ്ടെത്താൻ പ്രാർത്ഥിക്കുക.

2. ഈശോയെ നോക്കി കൊണ്ട് അൽപ്പ സമയം ദേവാലയത്തിൽ ചെലവഴിക്കുക.

3. മറ്റൊരാളെ അഭിനന്ദിക്കാൻ കിട്ടുന്ന അവസരങ്ങൾ പാഴാക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുക.

പുറ. 3:1-12, ഏശ 44:28-45:4, 2 തിമോ: 3:10-15, ലൂക്ക 4:16-22

സമഗ്ര വിമോചനവും സ്വാതന്ത്ര്യവും...

വിമോചകരാകുന്ന നേതാക്കള്‍..

അനീതിയുടെ അടിമത്തത്തില്‍ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് ഒരു ജനതയെ കൈപിടിച്ചുയര്‍ത്താന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന നേതാക്കന്മാരെയും, അവരുടെ ഉറച്ച ദൗത്യബോധത്തെയും വേദപുസ്തകതാളുകളിലൂടെ ഇന്നത്തെ വചനഭാഗങ്ങള്‍ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം ജനത്തെ ഈജിപ്തിന്റെ അടിമത്തത്തില്‍നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് തേനും, പാലും ഒഴുകുന്ന ദേശത്തേക്ക് നയിക്കാന്‍ മോശയേയും, ഇസ്രായേലിനെ ബാബിലോണ്‍ അടിമത്തത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിച്ച് സ്വദേശത്തേക്ക് തിരികെകൊണ്ടുവന്ന് ജറുസലെമിനെ പുനര്‍നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ സൈറസിനെയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന പഴയനിയമ ഭാഗങ്ങളും, പാപാന്ധകാരത്തില്‍ നിന്ന് പ്രകാശത്തിലേക്കും, ബന്ധനത്തിന്റെയും മര്‍ദ്ദനത്തിന്റെയും അടിമത്തത്തില്‍ നിന്നും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും സകലജനതകളേയും വീണ്ടെടുക്കാന്‍ സമഗ്രവിമോചകനായി നസ്രായനെ ഉയര്‍ത്തുന്ന സുവിശേഷഭാഗവും...

തങ്ങളുടെ കുടുംബ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിലേക്ക് മാത്രം ചുരുങ്ങാതെ, ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ഉയര്‍ച്ചയും വിമോചനവും തങ്ങളുടെ ദൗത്യമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒട്ടേറെ വിമോചകരെ ചരിത്രം നിരത്തുന്നുണ്ട്. അധികം പഴമയിലേക്ക് പോകാതെ നമുക്ക് സുപരിചിതരായവര്‍. നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ നീണ്ട അടിമത്തത്തില്‍നിന്നും ഭാരതത്തെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്പുലരിയിലേക്ക് നയിച്ച മഹാത്മാഗാന്ധി, അമേരിക്കന്‍ ജനതയെ നയിച്ച എബ്രഹാം ലിങ്കണ്‍, അവിടെ പൗരാവകാശ സമരങ്ങള്‍ നയിച്ച മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ കിംഗ് ജൂണിയര്‍, ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയുടെ ആദ്യ കറുത്ത പ്രസിഡന്റായ നെല്‍സണ്‍ മണ്ഡേല, അവിടുത്തെ വിവേചനങ്ങള്‍ക്കെതിരെ പോരാടിയ റൂത്ത് ഫസ്റ്റ്... ഇങ്ങനെ നിരവധി നേതാക്കള്‍..

നമ്മോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നവരും ഈ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. ആഫ്രിക്കന്‍ രാജ്യമായ സെനഗല്‍ പട്ടിണിയിലും, തൊഴിലില്ലായ്മയിലും, നിരക്ഷരതയിലുമൊക്കെ പേരുകേട്ട രാജ്യമാണ്. എന്നാല്‍, ഈ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളില്‍നിന്ന് ഫുട്‌ബോള്‍ ഇതിഹാസമായി കഷ്ടപ്പെട്ട് വളര്‍ന്ന സാഡിയോ മെയ്ന്‍ ഇന്നവരുടെ ''വലിയ ഹീറോ"യാണ്. നാട്ടില്‍ നിരവധി സ്‌കൂളുകളും, ഫുട്‌ബോള്‍ മൈതാനങ്ങളും പണിയുന്നതും, പട്ടിണി നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനവുമൊക്കെയാണ് തനിക്കു പ്രധാനമെന്ന്, പൊട്ടിയ മൊബൈല്‍ മാറ്റാത്തതെന്തെന്ന ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി മെയ്ന്‍ പറയുന്നു. നിരവധി കുടുംബങ്ങളില്‍ അദ്ദേഹം മാസംതോറും നല്‍കുന്ന 70 യൂറോ കൊണ്ടാണ് അടുപ്പ് പുകയുന്നത്. 21-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ രാജാവെന്നു വിളിക്കുന്നത്, മറ്റൊരു ഫുട്‌ബോളറെയാണ്;

സാക്ഷാല്‍ ക്രിസ്റ്റ്യാനോ റൊണാള്‍ഡോയെ! ഏറ്റവും വലിയ ജീവകാരുണ്യപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് നിദാനമാകുന്ന കായികരാജാവ്. പാക്കിസ്താനിലെ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ശബ്ദമായ മലാല യൂസഫ്‌സായി, ഇന്ത്യയിലെ മേധാപട്കര്‍, ദയാബായി, ഇറോം ശര്‍മിള, 2011ലെ സമാധാന നൊബേല്‍ നേടിയ ലൈബീരിയന്‍ സമാധാന നേതാവ് ലെയ്മാ ബോവീ.. ഇങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നവര്‍ നിരവധി!

എന്നാല്‍, ലോകരക്ഷകനെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത് നസ്രായനായ യേശുമാത്രം.. താനാരാണെന്നും, എന്താണ് ചെയ്യാനുള്ളതെന്നും ഉത്തമബോധ്യത്തോടെ വിളംബരം ചെയ്യുന്ന യേശുവിന്റ 'നസ്രത്ത് മാനിഫെസ്റ്റോ'യാണ് ലൂക്കാ സുവിശേഷകന്‍ അനാവരണം ചെയ്യുന്നത്.

രക്ഷകനെ കാത്ത്..

ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമെന്ന് അഭിമാനിക്കുമ്പോഴും റോമന്‍ അടിമത്തത്തിനു കീഴിലായിരുന്ന യഹൂദജനത, മര്‍ദ്ദകരെയും ചൂഷകരെയും അടിച്ചൊതുക്കി തങ്ങളെ രക്ഷിക്കാന്‍, മിശിഹാ - രക്ഷകന്‍ വരുമെന്ന വലിയ പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു. മിശിഹാ കിരീടം ധരിച്ചും ചെങ്കോലേന്തിയും സിംഹാസനത്തില്‍ വാഴും എന്നായിരുന്നു അവരുടെ പ്രതീക്ഷ. ഭരണകൂട അടിമത്തത്തോടൊപ്പം, പ്രബലമായ മതാധികാര നിയമ ഭീകരതകളും അനുഭവിച്ചിരുന്ന സാധാരണ ജനങ്ങളും, മാനുഷികത നഷ്ടപ്പെടാത്ത അവരിലെ ചില ഉന്നതരും യേശുവിനെ തങ്ങളിഷ്ടപ്പെടുന്ന ഗുരുവായി അംഗീകരിച്ചിരുന്നു; നിക്കൊദേമൂസിനെപോലെ ചിലര്‍ക്ക് അവന്‍ മഹാനായ ഗുരുവുമായിരുന്നു. സിനഗോഗധികാരികള്‍ വലിയ ബഹുമാനത്തോടെ അവനെ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു എന്നുവേണം കരുതാന്‍. 'പതിവുപോലെ അവന്‍ സിനഗോഗില്‍ പ്രവേശിച്ച് വായിക്കാന്‍ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു' എന്നു തുടങ്ങുന്ന വചനഭാഗങ്ങള്‍ അതിനു തെളിവാണ്. യഹൂദ ആചാരരീതിയനുസരിച്ച് വായിക്കുന്ന ''റബ്ബി" തന്നെയാണ് വചന വ്യാഖ്യാനവും ചെയ്യുന്നത്. എന്നാല്‍ സാധാരണ നേതാക്കള്‍ ചെയ്യുന്നതുപോലെ ഇവിടെ അധികഭാഷണങ്ങളില്ല, ഘോരപ്രഭാഷണങ്ങളുമില്ല. ശാന്തനായിരുന്ന് ഒരു വചനം മാത്രം, ''നിങ്ങള്‍ കേട്ടിരിക്കെ ഈ തിരുവെഴുത്ത് നിറവേറിയിരിക്കുന്നു."

നസ്രത്ത് മാനിഫെസ്റ്റോ

യേശുവിന്റെ നസ്രത്തിലെ മാനിഫെസ്റ്റോ പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോള്‍ തന്റെ ജീവിതദൗത്യത്തെക്കുറിച്ചും ശുശ്രൂഷകളെകുറിച്ചും ഉറച്ച ബോധ്യം അവിടുത്തേക്കുണ്ട്. ദൗത്യവാഹകരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് ദൈവമാണെന്നും, ആത്മാവിന്റെ നിറവിലേ വിമോചനദൗത്യങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാനാവൂ എന്നും തിരുവചനഭാഗങ്ങള്‍ അടിവരയിടുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയില്‍ നിന്ന് മാറ്റിനിര്‍ത്തിയിരുന്നവരുടെ - ദരിദ്രര്‍, ബലഹീനര്‍, അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ടവര്‍ എന്നിവരുടെ - സമഗ്രവിമോചനമാണ് തന്റെ ലക്ഷ്യമെന്നും അവിടുന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. പിന്നീട്, തന്റെ രാജ്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാന്‍ അവിടുന്നു പറയുന്ന മാനദണ്ഡങ്ങളും ഇതുതന്നെയാണ്; വിശക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഭക്ഷണം നല്‍കാനും, വിവസ്ത്രരെ ഉടുപ്പിക്കാനും, ബന്ധിതരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനുമാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.

ആരാകരുത് എന്ന ബോധ്യം..

ഈ വേദപുസ്തകഭാഗങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോള്‍, കര്‍ത്താവിന് വായിക്കാനായി നല്‍കപ്പെട്ടത് ഏശയ്യാപ്രവാചകന്റെ പുസ്തകമായതുകൊണ്ട് (61ാം അദ്ധ്യായം 1-2 വചനങ്ങള്‍), പ്രവാചകഗ്രന്ഥം കൂടി വായിക്കാന്‍ നാം നിര്‍ബന്ധിതരാകും. അവിടെ എന്നെ അല്‍ഭുതപ്പെടുത്തിയത്, യേശു മന:പ്പൂര്‍വ്വം ഒഴിവാക്കി എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു ദൗത്യമാണ്! 'നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികാരദിനവും പ്രഘോഷിക്കാന്‍... അവിടുന്ന് എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു' എന്ന് പ്രവാചകന്‍ മുഴുമിപ്പിക്കുമ്പോള്‍, പ്രതികാരം തന്റെ അജണ്ടയിലില്ലെന്ന് കര്‍ത്താവ് പറയാതെ പറയുന്നു. കൂടാതെ, 'അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോള്‍' പ്രവാചകന്റെ 58-ാം അദ്ധ്യായത്തിലെ 'ഉപവാസ ചിന്തകള്‍' കര്‍ത്താവ് എടുത്തുപറയുകയാണ്; '...മര്‍ദ്ദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും എല്ലാ നുകങ്ങളും ഒടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ യഥാര്‍ത്ഥ ഉപവാസം' (ഏശയ്യ 58:6).

ഇതില്‍നിന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്, യേശുവിന് തന്റേയും, തന്റെ പിന്‍ഗാമികളുടേയും ദൗത്യത്തെക്കുറിച്ച് ഉത്തമബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തന്നെയാണ്. തങ്ങള്‍ ആരാകണമെന്നും, അതേസമയം ആരാകരുത് എന്നുമുള്ള കൃത്യമായ, വ്യക്തമായ ബോധ്യം..

കേള്‍ക്കാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍..

ഒരു ശതമാനമെങ്കിലും ക്രൂശിതന്റെ വഴിയേ നടക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മനസ്സില്‍ തികട്ടിവരുന്ന ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ എഴുതാതെ വയ്യ; ക്ഷമിക്കുക.

ആടുകള്‍ക്ക് വേണ്ടി ജീവനേകേണ്ട അവന്റെ സഭയിലെ ഇടയരും, ആടുകളുടെ കരച്ചില്‍ കേള്‍ക്കേണ്ട ''വലിയ ഇടയന്മാരും'', 'ബലിയല്ല കരുണയാണ് ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന്' അടിവരയിട്ട്, അവന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ച ഈ 'നസ്രത്ത് മാനിഫെസ്റ്റോ' വിസ്മൃതിയിലാഴ്ത്തിയോ?

അവന്റെ പേരില്‍ ഉയര്‍ത്തപ്പെടുന്ന അരമനകളുടെയും, അംബരചുംബികളായ ദേവാലയങ്ങളുടെയും ബലവത്തായ മതിലുകള്‍ക്കപ്പുറമാണ് അവന്റ 'പ്രകടനപത്രിക'യിലെ പ്രവര്‍ത്തനമണ്ഡലമെന്ന് അവന്റെ ശബ്ദമാകേണ്ടവര്‍ മറന്നുകഴിഞ്ഞോ?

'പ്രതികാരം' പുതിയനിയമത്തിന്റെ പാതയല്ലെന്ന് സ്വജീവിതംകൊണ്ട് അവന്‍ കാണിച്ചെങ്കിലും, പഴയനിയമത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം പേറി പ്രതികാരമാണ്' തങ്ങളുടെ മുഖമുദ്രയെന്ന് 'പാരമ്പര്യം തലക്കുപിടിച്ച് സീറോ സഭാധികാരികള്‍ പറയാതെപറയുന്നില്ലേ?

ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായി ആകേണ്ടവന്‍ ക്രിസ്തുവിനെപോലെ ജീവിച്ചാല്‍ മതി, ഇന്നത്തെ പള്ളിയുടെയും, സഭയുടെയും ആചാരബന്ധനങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഒതുങ്ങേണ്ടതില്ല എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം ദിനംപ്രതി വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് പുതുതലമുറയില്‍ എന്ന വസ്തുത സഭയെ ബാധിക്കുമെന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടാകാത്തതെന്തേ?

രോഗികളേയും അബലരേയും ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച, അത്ഭുതങ്ങളിലൂടെ അവര്‍ക്കത്താണിയായ, അവന്റെ പേരിലുള്ള ആതുരാലയങ്ങളെന്തേ, അവരുടെ കുടുംബവേരുകളറുക്കുന്ന കച്ചവടകേന്ദ്രങ്ങളാകുന്നു? അന്ധകാരത്തില്‍നിന്ന് അറിവിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് നയിക്കേണ്ട സഭാവിദ്യാലയങ്ങളെന്തേ കഴുത്തറപ്പന്‍ ബ്ലേഡ് മാഫിയകളാകുന്നു?

''അന്ധകാരത്തിന്, അന്ധകാരത്തെ തുടച്ചുമാറ്റാനാകില്ല, പ്രകാശത്തിനു മാത്രമേ അതിനു കഴിയൂ. വെറുപ്പിനെ തുടച്ചുമാറ്റാന്‍ വെറുപ്പിനാകില്ല, സ്‌നേഹം കൊണ്ടേ അതിനാകൂ'' (മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ കിംഗ് ജൂണിയര്‍). നവോത്ഥാന കാല്‍വെപ്പുകളുടെ മുന്‍പന്തിയില്‍ ക്രിസ്ത്യന്‍ മിഷണറിമാര്‍ നിന്ന ഒരു കാലഘട്ടമുണ്ടായിരുന്നു. ഈശോയുടെ രക്ഷാകരദൗത്യത്തിന്റെ കാതല്‍ മനസ്സിലാക്കി ബലഹീനരുടെയും, അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ടവരുടെയും, പാര്‍ശ്വവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെയും, ആത്മീയാന്ധതബാധിച്ചവരുടെയും ശബ്ദമാകാനും പ്രകാശമാകാനും നൂറായിരം ക്രിസ്തുമാരുണ്ടാകട്ടെ എന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം...

.........................................

ഷാജി ആനാന്തുരുത്തി

www.homilieslaity.com

ദനഹാക്കാലം ഒന്നാം ഞായർ

ലൂക്ക 4, 16-22

ഇങ്ങനെ, Whatapp ലൂടെയും, നേരിട്ടും നവവത്സരമംഗളങ്ങളോടെ നമ്മൾ, ദൈവാനുഗ്രഹത്താൽ, 2025 ലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുകയാണ്. എല്ലാവർക്കും പുതുവത്സരാശംസകൾ സ്നേഹപൂർവ്വം നേരുന്നു!

സീറോ മലബാർ സഭയുടെ ആരാധനാക്രമ കലണ്ടർ അനുസരിച്ച് ഈ ഞായറാഴ്ച്ച നാം ദനഹാക്കാലത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഉദയം, പ്രത്യക്ഷവത്കരണം, ആവിഷ്കാരം, വെളിപാട് എന്നൊക്കെയാണ് “ദനഹാ” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. ജനുവരി ആറാം തീയതിയാണ് കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ ദനഹാതിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, 24 വ്യക്തിഗത സഭകളുടെ കൂട്ടായ്മയായ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ, ഈശോയുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ ആഘോഷിക്കുന്നതിന് വ്യത്യസ്ത ഭാവങ്ങളുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, ലത്തീൻ സഭയിൽ പൂജ്യരാജാക്കന്മാർ ഈശോയെ സന്ദർശിക്കുന്നു എന്ന സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ഈശോയുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ ആഘോഷിക്കുന്നത് – മൂന്ന് രാജാക്കന്മാർ ലോകത്തെ മുഴുവനും പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും,അവർ വന്ന് രാജാധിരാജനായ ക്രിസ്തുവിനെ ആരാധിക്കുകയും, സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ മറ്റൊരു വ്യക്തിഗത സഭയായ സീറോ മലബാർ സഭ ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസായെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ഈശോയുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ, ദനഹാ ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഇത് അനൈക്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമല്ല. ഇത്, പാശ്ചാത്യ, പൗരസ്ത്യ വീക്ഷണത്തിലുള്ള (perspective), ആശയങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നതിലുള്ള വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്.

സീറോ മലബാർ സഭയുടെ ആരാധനാക്രമ ദൈവശാസ്ത്രമനുസരിച്ച് (Liturgical Theology), മനുഷ്യാവതാരത്തിലൂടെ ദൈവം ഈ ലോകത്തിൽ ആഗതനായെങ്കിലും, അവിടുത്തെ പ്രത്യക്ഷവത്കരണം ആരംഭിക്കുന്നത് യോർദ്ദാൻ നദിയിൽ സ്നാപകയോഹന്നാനിൽ നിന്ന് മാമ്മോദ്ദീസ സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെയാണ്. പൗരസ്ത്യ ആധ്യാത്മികത (Eastern Spirituality) എപ്പോഴും ദൈവിക കാര്യങ്ങളിൽ വലിയൊരു രഹസ്യാത്മകത (Mystical) കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസയിൽ അതുണ്ട്. സ്വർഗം തുറക്കപ്പെടുന്നു, പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രാവിന്റെ രൂപത്തിൽ വരുന്നു, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സ്വരമുണ്ടാകുന്നു. ഇതെല്ലം സാധാരണ കാര്യങ്ങളല്ല. സ്വർഗത്തിന്റേതാണ് അവ; ദൈവത്തിന്റേതാണ് അവ. അതിൽ രഹസ്യാത്മകത ഉണ്ടാകണമല്ലോ. അതുകൊണ്ടാണ് പൗരസ്ത്യ സഭയായ സീറോ മലബാർ സഭ ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസ ദനഹതിരുനാളായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ ഒരു സംശയം! പിന്നെ, എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ ഞായറാഴ്ച്ച, ദനഹാ ഒന്നാം ഞായറിൽ മറ്റൊരു സുവിശേഷ ഭാഗം? ഉത്തരമിതാണ്. ഈശോ സ്വയം ലോകത്തിന് വെളിപ്പെടുത്തുകയും, പിതാവും, പരിശുദ്ധാത്മാവും അത് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ദനഹാത്തിരുനാൾ ജനുവരി ആറാം തീയതിയാണ് നാം ആഘോഷിക്കുന്നതെങ്കിലും, ‘ക്രിസ്തു തന്നെത്തന്നെ ഈ ലോകത്തിന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു’ എന്ന സന്ദേശം ഈ ഞായറാഴ്ച മുതൽ സഭ പ്രഘോഷിക്കുകയാണ്.

ജനുവരി ആറാം തീയതി ആഘോഷിക്കുന്ന കർത്താവിന്റെ ദനഹാതിരുനാൾ കേരളത്തിന്റെ വടക്കൻഭാഗങ്ങളിൽ പിണ്ടികുത്തിത്തിരുനാളെന്നും, തെക്കൻഭാഗങ്ങളിൽ രാക്കുളിതിരുനാളെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമായ മിശിഹായെ (യോഹ 8, 12) ബഹുമാനിക്കുന്നതിനും സ്തുതിക്കുന്നതിനും, വാഴപ്പിണ്ടിയിൽ പന്തംകൊളുത്തി അതിന് ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം വച്ചുകൊണ്ട് ദൈവം പ്രകാശമാകുന്നു എന്ന് ആർത്തുവിളിക്കുന്ന പതിവിൽ നിന്നാണ് പിണ്ടികുത്തിത്തിരുനാൾ രൂപപ്പെട്ടത്. ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസായെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ഈ തിരുനാളിന്റെ തലേദിവസം അടുത്തുള്ള നദിയിലോ, കുളത്തിലോ പോയി നമ്മുടെ പൂർവികർ നടത്തിയിരുന്ന ആചരക്കുളിയിൽ നിന്നാണ് രാക്കുളി എന്നപേര് തിരുനാളിന് ലഭിച്ചത്.

നാളെ, ജനുവരി ആറിന് നാം ആചരിക്കുന്ന ദനഹാതിരുനാളിൽ മുഖ്യമായും ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസായെയാണ് നമ്മൾ അനുസ്മരിക്കുന്നത്. യോഹന്നാനിൽ നിന്നും ഈശോ മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച വേളയിൽ സ്വർഗം തുറക്കപ്പെടുകയും, പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും, മാനവകുലത്തിന് വെളിപ്പെടുകയും, ചെയ്തു. ക്രിസ്തീയ മാമ്മോദീസായെന്നത് ഈശോയുടെ മരണത്തിലും ഉത്ഥാനത്തിലുമുള്ള പങ്കുചേരലാണെന്ന് (റോമാ 6, 3) ദനഹാതിരുനാൾ നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ദനഹാക്കാലത്തിന്റെ സന്ദേശം ഇതാണ്: ഓരോ ക്രൈസ്തവനും, തിരുസ്സഭയോട് ചേർന്ന് ചിന്തയിലും, വാക്കിലും പ്രവർത്തിയിലും ക്രിസ്തുവിനെ ലോകത്തിന് വെളിപ്പെടുത്തുക! ഇതാണ് ക്രൈസ്തവവരുടെ കടമയും, ദൗത്യവും!

മൂന്നാം അധ്യായത്തിലാണ് ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസ ലൂക്കാ സുവിശേഷകൻ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, നാലാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, വീണ്ടും, ജനങ്ങളുടെ മുൻപാകെ, രാജകീയ പ്രതാപത്തോടെ, പ്രവാചക ശബ്ദത്തോടെ, പുരോഹിതന്റെ മഹത്വത്തോടെ ഈശോയെ ലൂക്കാ സുവിശേഷകൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. വളരെ നാടകീയമായും, തികഞ്ഞ സൗന്ദര്യത്തോടുംകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം ഈ രംഗം അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. താൻ പിച്ചവച്ചു നടന്ന, കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് കളിച്ചു നടന്ന സ്ഥലമായ നസ്രത്തിൽ ഈശോ, പൗരുഷ്യമുള്ള, അരോഗദൃഢഗാത്രനായ ചെറുപ്പക്കാരൻ സിനഗോഗിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയാണ്. ഇത് ആദ്യമായിട്ടൊന്നും ആയിരിക്കില്ല ഈശോ അവിടേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത്. എല്ലാർക്കും പരിചിതനാണ് ഈശോ. കാരണം, ഈശോ വായിക്കുവാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, ദൈവാലയ ശുശ്രൂഷകൻ അവന് പുസ്തകം നല്കുകയാണ്. എന്നാൽ, ആ ദിനത്തിന് എന്തോ പ്രത്യേകതയുള്ളതുപോലെ, ജനങ്ങൾക്ക് മാത്രമല്ല സിനഗോഗിലെ കല്ലുകൾക്കുപോലും തോന്നി. സ്വർഗീയ മഹത്വം അവിടെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതുപോലെ…അന്തരീക്ഷത്തിന് തന്നെ ഒരു മാറ്റം. മാലാഖമാർ വചനപീഠത്തിന് ചുറ്റും നിൽക്കുന്നതുപോലെ ജനങ്ങൾക്ക് തോന്നി. അത്രമാത്രം സ്വർഗീയമായിരുന്നു അവിടം. മുഖത്തു നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ ഈശോ വായിക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചു. “കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെമേൽ ഉണ്ട്.” കൂടിയിരുന്നവർ പതിയെപ്പറഞ്ഞു: ഏശയ്യാ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നാണല്ലോ വായന..” ഈശോ തുടരുകയാണ്. ജനം ഒന്നടങ്കം ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അത് മുഴുവൻ കേട്ടു. എല്ലാവരും വിസ്മയത്തോടെ അവനെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഈശോയാകട്ടെ, അവരെയെല്ലാം അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“നിങ്ങൾ കേൾക്കെത്തന്നെ ഈ തിരുവെഴുത്ത് നിറവേറിയിരിക്കുന്നു.” ഈശോയുടെ ദനഹായാണ്, ദൈവിക വെളിപ്പെടുത്തലാണ് ലൂക്കാ സുവിശേഷകൻ വളരെ മനോഹരമായി ഇവിടെ കുറിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നത്.

എണ്ണിത്തീർക്കാനാവാത്ത ജീവിത നിരീക്ഷണങ്ങളിലൊന്ന് ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും, നമ്മുടെ സാധാരണ ജീവിതം മുഴുവനും ദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലുകളാണ് എന്നാണ്. വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ കാനായിലെ അത്ഭുതം പോലെ ഒന്ന് നമ്മുടെ സാധാരണ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിലും സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്. കാനായിലെ കല്യാണവിരുന്നിലെ വെള്ളം വീഞ്ഞാക്കിയ അത്ഭുതം വിവരിച്ചശേഷം സുവിശേഷകൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. “യേശു തന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിന് പ്രവർത്തിച്ച അടയാളങ്ങളുടെ ആരംഭമാണ് ഗലീലിയിലെ കാനയിൽ ചെയ്ത ഈ അത്ഭുതം.” (യോഹ 2, 11) ഈശോയുടെ മഹത്വം വെളിവാകുന്ന അത്ഭുതങ്ങളുടെ, വെളിപാടുകളുടെ ദനഹാ യാണ് സ്നേഹമുള്ളവരേ, ഈ പ്രപഞ്ചവും നമ്മുടെ ഈ ഭൂമിയിലെ ജീവിതവും.

രാത്രിയുടെ ഇരുളിനെ വകഞ്ഞുമാറ്റി ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യൻ മുതൽ സൗരയൂഥങ്ങളും, ആകാശങ്ങളും എന്തെന്ത് വിസ്മയങ്ങളൊരുക്കിയാണ് ദൈവിക വെളിപാടുകളുടെ അടയാളങ്ങളാകുന്നത്!! വിത്തിനകത്ത് ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന വൃക്ഷവും, ചെടികളിൽ വിടരുന്ന പുഷ്പങ്ങളും, ഫലങ്ങളും ഓരോ നിമിഷവും നടക്കുന്ന ജന്മങ്ങളും …ഓരോന്നും ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപാടുകളാണ്. മനുഷ്യനിലെ അത്ഭുതങ്ങളിലൂടെ വിടരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ വെളിപാടുകൾ അനവധിയാണ്! നമ്മുടെ അപ്പച്ചന്മാരും അമ്മച്ചിമാരും ദൈവത്തിന്റെ വെളിപാടുകളല്ലേ? നാം അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും എത്രയോ വട്ടമാണ് ക്രിസ്തു നമ്മുടെ മുൻപിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്! ദൈവത്തിന്റെ വെളിപാടുകളായി ജീവിതത്തെ മുഴുവൻ കാണുവാൻ സാധിക്കുക – അതാണ് ദനഹാക്കാലത്തിന്റെ ചൈതന്യമെന്ന് പറയുന്നത്.

ലോകരക്ഷകനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷം ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ചൈതന്യമായി, അലങ്കാരമായി തിളങ്ങി നിന്ന ആദിമകാലങ്ങളിലെ രക്തസാക്ഷികളുടെ ജീവിതങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപാടുകളായിരുന്നു. ക്രിസ്തുമതത്തിലെ ആയിരക്കണക്കിന് വിശുദ്ധരുടെ ജീവിതങ്ങളും, ജീവിതത്തിന്റെ സാധാരണ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജീവിതംകൊണ്ടും, ജീവൻ കൊടുത്തും ക്രിസ്തുവിനെ പ്രഘോഷിക്കുന്ന ക്രൈസ്തവരെല്ലാം ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപാടുകളാണ്. ക്രിസ്തുമതത്തിൽ ഭൗതികതയുടെ, ലൗകികതയുടെ മാറാലകൾ നിറഞ്ഞു നിന്ന മധ്യകാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഉദിച്ചുയർന്ന വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് അസീസി (St. Francis Assissi), കച്ചവട താത്പര്യങ്ങളുടെയും, ആധുനിക സങ്കല്പ്പങ്ങളുടെയും പിന്നാലെ നടക്കുന്ന ആധുനിക ക്രിസ്തുമതത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപാടായി മാറിയ വിശുദ്ധ മദർ തെരേസ (St. Mother Teresa), സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ പിന്നാലെപോയി വഴിതെറ്റുന്ന ആധുനിക അവതലമുറയ്ക്കു മുന്നിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന ധന്യനായ കാർലോസ് അക്വിറ്റസ് (St. Carlos Acutis) തുടങ്ങിയവരെല്ലാം ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപാടുകളാണ്.

എം. മോഹനന്റെ 2011 മേയ് മാസത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ “മാണിക്യക്കല്ല്” എന്ന മനോഹരമായ ഒരു ചിത്രമുണ്ട്. നിങ്ങൾ കണ്ടു കാണും ആ Film. SSLC യ്ക്ക് എല്ലാ കുട്ടികളും തോൽക്കുന്ന, ഒരച്ചടക്കവുമില്ലാത്ത, ടീച്ചർമാർ തങ്ങളുടേതായ ജോലി നോക്കുന്ന ഒരു സ്കൂൾ. ഈ സ്കൂളിലേക്ക് വിനയചന്ദ്രൻ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനായ ഒരു മാഷ് വരുന്നു. ആ സ്കൂളിനെ നല്ല വിജയമുള്ള, അച്ചടക്കമുള്ള ഒരു സ്കൂളാക്കി മാറ്റാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കുന്നു. ധരാളം പ്രശ്നങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോഴും, പത്താം ക്ലാസിലെ ഒരു കുട്ടി തന്നെ കളിയാക്കി ഒരു കാർട്ടൂൺ ചിത്രം വരച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹം അവന്റെ കഴിവ് മനസ്സിലാക്കി അവന് പെയിന്റിംഗ് സാധനങ്ങൾ നൽകുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബഷീറെന്ന ആ കുട്ടിക്ക് സംസ്ഥാന യുവജനോത്സവത്തിൽ ചിത്രരചനയ്ക്ക് ഒന്നാം കിട്ടിയപ്പോൾ അനുമോദിക്കാനായി ഗ്രാമത്തിലെ ത്രീ സ്റ്റാർ ക്ളബ്ബുകാർ ഒരു പ്രോഗ്രാം ഒരുക്കി. അതിൽ സമ്മാനം സ്വീകരിച്ചശേഷം ബഷീർ ഒരു നന്ദി പറയുന്നുണ്ട്. “ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാം വിനയചന്ദ്രൻ മാഷാ. പഠിക്കണമെന്നും, ജയിക്കണമെന്നും തോന്നിപ്പിച്ചത് മാഷാ. അരക്കൊല്ല പരീക്ഷയ്ക്ക് ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല മാർക്കുണ്ട്. അത് കണ്ടപ്പോ ഉമ്മയും, ഉപ്പയും പറഞ്ഞു, മാഷെ ഇവിടെ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് പടച്ചോനാന്ന്. പക്ഷേ, ഞങ്ങൾക്ക് …മാഷ്….മാഷ്..തന്നെയാ പടച്ചോൻ…! അത് പറഞ്ഞതും അവൻ വിതുമ്പിപ്പോയി.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ഒരു സിനിമാക്കഥപോലെ എത്രയോ വട്ടം ഇങ്ങനെയൊക്കെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പലപ്രാവശ്യം നാം പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ. അമ്മേ, അമ്മയാണെന്റെ ദൈവമെന്ന്. അപ്പച്ചാ, അപ്പച്ചനാണെന്റെ ദൈവമെന്ന്. ദൈവങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാൻ മടിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. അത്രമാത്രം ക്രൂരതകൾ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നടക്കുന്നുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം വിധി പറഞ്ഞ പെരിയ ഇരട്ടക്കൊലക്കേസ് പോലെ! എങ്കിലും, നാം ക്രൈസ്തവർ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുവിനെ വെളിപ്പെടുത്തുവാനാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും തകർന്ന് നിന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്ന് “ഞങ്ങൾ കൂടെയുണ്ട്” എന്ന് എന്റെ കൈകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ച് പറഞ്ഞ ആ സ്ത്രീ എനിക്കാരാണ്? ക്രിസ്തു അല്ലാതെ മറ്റാരുമല്ല. സാമ്ബത്തികമായി ഞാൻ തകർന്ന് വേളയിൽ, ഒട്ടും പ്രതീക്ഷയില്ലാതിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, ഫോൺ വിളിച്ച് എന്റെ GPay നമ്പർ ചോദിച്ച് എനിക്ക് പൈസ ഇട്ടു തന്ന ആ വ്യക്തി ക്രിസ്തു അല്ലാതെ മറ്റാരാണെനിക്ക്!!! വർഷങ്ങളായി, ആസ്ബസ്റ്റോസ് (Asbestos) ഷീറ്റിന്റെ വീട്ടിൽ കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരു നല്ല വീട് വേണമെന്നാഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ “വീട് പണി തുടങ്ങൂ..ഞാൻ സഹായിക്കാം” എന്ന് പറഞ്ഞ ആ മനുഷ്യൻ എനിക്ക് ക്രിസ്തുവല്ലേ? അങ്ങനെ സ്നേഹമുള്ളവരേ, എത്രപ്രാവശ്യം ക്രിസ്തു നമ്മുടെ മുൻപിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്? നാം എത്രയോ വട്ടം മറ്റുള്ളവർക്ക് ക്രിസ്തു ആയിട്ടുണ്ട്? അതെ, ഓരോ ക്രൈസ്തവനും, തിരുസ്സഭയോട് ചേർന്ന്, ചിന്തയിലും, വാക്കിലും പ്രവർത്തിയിലും ക്രിസ്തുവിനെ ലോകത്തിന് വെളിപ്പെടുത്തുക! അതാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷ സന്ദേശം! “

അതിനുള്ള പ്രചോദനമാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിലെ ക്രിസ്തു! എത്രമനോഹരമാണ് ആ Scene!! എത്ര സുന്ദരമാണ് ആ വാക്കുകൾ! കർത്താവിന്റെ ആത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞവരാകുമ്പോൾ, നമുക്ക് ക്രിസ്തുവിനെ വെളിപ്പെടുത്താൻ കഴിയും. ദരിദ്രർക്ക് സുവിശേഷമാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ക്രിസ്തുവിനെ വെളിപ്പെടുത്താൻ കഴിയും. ബന്ധിതർക്ക് മോചനമാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ക്രിസ്തുവിനെ വെളിപ്പെടുത്താൻ കഴിയും. അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവർക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമാകുമ്പോൾ, നമുക്ക് ക്രിസ്തുവിനെ വെളിപ്പെടുത്താൻ കഴിയും. ദൈവവചനം നമ്മിൽ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, നമുക്ക് ക്രിസ്തുവിനെ വെളിപ്പെടുത്താൻ കഴിയും. “ഇന്ന് ദൈവവചനം എന്നിൽ പൂർത്തിയാകട്ടെ” എന്ന് നമുക്ക് ആശിക്കാം. നാം ദനഹാ ആകുമ്പോൾ, നമ്മിലൂടെ ക്രിസ്തു വെളിപ്പെടുമ്പോൾ, അപ്പോൾ മാത്രമാണ് സുവിശേഷം,ഈ സുവിശേഷ ഭാഗം വിമോചന ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാകുന്നത്.

ഞായര്‍ പ്രസംഗം ദനഹാ രണ്ടാം ഞായര്‍ യോഹ. 1: 14-18

കൃപയും സത്യവും മിശിഹാ വഴി മനുഷ്യനായി അവതരിച്ച ഈശോമിശിഹായുടെ വെളിപ്പെടുത്തലിനെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുവാനാണല്ലോ ദനഹാക്കാലം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നത്. ദൈവം മനുഷ്യനായതിലൂടെ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് യോഹന്നാന്‍ സുവിശേഷകന്‍ വര്‍ണ്ണിക്കുന്നതാണ് രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച്ചത്തെ നമ്മുടെ പരിചിന്തനവിഷയം (യോഹ. 1:14-18).

അനാദിയിലെ ദൈവത്തോടു കൂടെയുള്ള, ദൈവം തന്നെയായ വചനമാണ് മനുഷ്യനായത്. നസ്രായനായ ഈശോയിലാണ് മനുഷ്യരായ നമ്മള്‍ പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മുഖം ദര്‍ശിച്ചത്. തന്നെ കാണുന്നവര്‍ പിതാവിനെയാണ് കാണുന്നത് (യോഹ. 14:9) എന്ന് അവിടുന്ന് തന്നെ അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ. സുവിശേഷകന്മാരായ ലൂക്കായും യോഹന്നാനും മനുഷ്യനായി അവതരിച്ച ഈശോയെ 'വചനം' എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് (ലൂക്കാ. 1:2; യോഹ. 1:1-18). അവിടുന്ന് പിതാവിനെ നമുക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുന്നതു കൊണ്ടാണിത്. ഏതൊരു വചനവും ആരില്‍ നിന്നു പുറപ്പെടുന്നുവോ ആ വ്യക്തിയെയാണല്ലോ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ വചനമായ ഈശോ, പിതാവായ ദൈവത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. പുത്രനെന്ന നിലയില്‍ അവിടുത്തേയ്ക്ക് പിതാവുമായുള്ള ഗാഢബന്ധമാണ് മറ്റാരെയുംകാള്‍ പിതാവായ ദൈവത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിന് ഈശോയെ പ്രാപ്തനാക്കുന്നത്.

ഈശോയ്ക്ക് പിതാവുമായുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിച്ചുകൊണ്ട് യോഹന്നാന്‍ സുവിശേഷകന്‍ തന്റെ സുവിശേഷ വിവരണം ആരംഭിക്കാന്‍ തന്നെ കാരണവുമിതാണ്. വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആമുഖത്തില്‍ നമ്മള്‍ ഇപ്രകാരം വായിക്കുന്നു: 'ആദിയില്‍ വചനമുണ്ടായിരുന്നു. ആ വചനം ദൈവത്തോട് കൂടെയായിരുന്നു. ആ വചനം ദൈവമായിരുന്നു. അവന്‍ ആദിയില്‍ ദൈവത്തോടു കൂടെയായിരുന്നു' (യോഹ. 1:1-2). ഇപ്രകാരം, പിതാവുമായി ഗാഢബന്ധം പുലര്‍ത്തുന്ന ദൈവം തന്നെയായ ഏകജാതനാണ് അവിടുത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് (യോഹ. 1:18).

ഈശോയുടെ ആഗമനം വരെയുള്ള മനുഷ്യചരിത്രത്തില്‍ (പഴയനിയമത്തില്‍) ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് നമുക്ക് പകര്‍ന്നുതന്നിട്ടുള്ളത് മോശയാണ്. ദൈവവുമായി മോശയ്ക്കുണ്ടായിരുന്ന അടുത്ത ബന്ധം തന്നെയായിരുന്നു ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തെ പ്രാപ്തനാക്കിയത്. കാരണം, സ്‌നേഹിതനോടെന്ന പോലെ കര്‍ത്താവ് മോശയോട് മുഖാഭിമുഖം സംസാരിച്ചിരുന്നു (പുറ. 33:11). ഈ ബന്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്, മനുഷ്യന് ചരിത്രത്തിലൂടെയുള്ള വഴി കാണിക്കുന്ന നിയമങ്ങള്‍ - മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ച ദൈവഹിതം - നല്‍കുവാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചത്. ഞായറാഴ്ച്ചകളിലും ആഘോഷ ദിവസങ്ങളിലും പരിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയിലെ ആദ്യവായന മോശയുടെ ഗ്രന്ഥമായ തോറാ അഥവാ പഞ്ചഗ്രന്ഥത്തില്‍ നിന്നാണല്ലോ.

ഇന്നത്തെ ആദ്യവായനയിലൂടെ മോശ നമ്മെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നത് ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തിന്റെ മരുഭൂമി യാത്രയിലേക്കാണ് (സംഖ്യ 10:29-36). വര്‍ഷങ്ങള്‍ ദീര്‍ഘിച്ച ഈ യാത്രയില്‍ അവര്‍ക്ക് വഴികാട്ടിയായിരുന്നത് വാഗ്ദാന പേടകമായിരുന്നു. ഈ പേടകത്തിലുണ്ടായിരുന്നതാകട്ടെ, സീനായ് ഉടമ്പടിയുടെ വ്യവസ്ഥകളായ പത്ത് പ്രമാണങ്ങളടങ്ങിയ രണ്ട് ഫലകങ്ങളും. മരുഭൂമിയില്‍ ദൈവം ജനത്തെ അത്ഭുതകരമായി തീറ്റിപ്പോറ്റിയ മന്നായും പ്രധാന പുരോഹിതനായ അഹറോന്റെ വടിയുമായിരുന്നു. ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെയും അവിടുത്തെ പരിപാലനയുടെയും പ്രതീകങ്ങളായിരുന്നു വാഗ്ദാന പേടകവും അതിനുള്ളിലുണ്ടായിരുന്നവയും. ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ അടയാളമെന്നോണം വാഗ്ദാന പേടകത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു മേഘവും നമ്മള്‍ കാണുന്നുണ്ട് (പുറ. 40:34).

യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ ജനം കൂടാരങ്ങളില്‍ വിശ്രമിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ വാഗ്ദാന പേടകം സമാഗമന കൂടാരത്തിലായിരുന്നു. ദൈവസാന്നിധ്യം ജനത്തിനിടയില്‍ കൂടാരമടിച്ചതായിരുന്നു വാഗ്ദാന പേടകം (പുറ. 25:8-9). പിന്നീട് സോളമന്‍ നിര്‍മ്മിച്ച ജറുസലേം ദൈവാലയത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് ഈ വാഗ്ദാന പേടകമുണ്ടായിരുന്നു (1 രാജാ. 8:10-13). ദൈവത്തിന്റെ വചനം മനുഷ്യനായി നമ്മുടെയിടയില്‍ കൂടാരമടിക്കാനിരുന്നതിന്റെ മുന്നോടിയായിരുന്നു ഇത്. അതിശ്രേഷ്ഠമാം വിധം ദൈവം മനുഷ്യരുടെയിടയില്‍ കൂടാരമടിക്കുമെന്ന് പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ ദൈവം മുന്‍കൂട്ടി അറിയിച്ചിട്ടുമുണ്ട് (ജോയേല്‍ 3:17; സംഖ്യ 2:10; എസെ. 43:7). മുന്‍മലയാള പരിഭാഷകളിലെ, വചനം മാംസമായി നമ്മുടെ ഇടയില്‍ വസിച്ചു എന്നതിന്റെ സ്ഥാനത്ത്, പുതിയ പ്രഘോഷണഗ്രന്ഥത്തില്‍ വചനം മാംസമായി നമ്മുടെയിടയില്‍ കൂടാരമടിച്ചു (യോഹ. 1:14) എന്ന് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് മൂലത്തോട് കൂടുതല്‍ വിശ്വസ്തമാണ്. പൂര്‍വ്വകാലങ്ങളില്‍ പ്രതീകങ്ങളിലൂടെ മനുഷ്യരുടെ ഇടയില്‍ വസിച്ച ദൈവം അവസാന നാളുകളില്‍ മനുഷ്യനായി നമ്മുടെയിടയില്‍ കൂടാരമടിച്ചു; അതാണ് നസ്രായനായ ഈശോ. പഴയനിയമ സമാഗമന കൂടാരത്തിന്റെ സ്ഥാനത്താണ് ഭൂമിയില്‍ ദൈവത്തിന്റെ മഹോന്നത സാന്നിധ്യമായ ഈശോ നിലകൊള്ളുന്നത്.

ദൈവഹിതവും ദൈവീകപദ്ധതിയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതില്‍ മോശയ്ക്ക് ശ്രേഷ്ഠമായ സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നിട്ടുപോലും യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ദൈവത്തിന്റെ മുഖം കാണാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചിട്ടില്ല. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം കാണാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച മോശയോട് ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തു: "നീ എന്റെ മുഖം കണ്ടുകൂടാ; എന്തെന്നാല്‍, എന്നെ കാണുന്ന ഒരു മനുഷ്യനും ജീവനോടെയിരിക്കുകയില്ല" (പുറ. 33: 20-23). മോശയ്ക്ക് നിഷേധിക്കപ്പെട്ട ദൈവീക ദര്‍ശനമാണ് പുത്രനായ ഈശോയ്ക്ക് സകലനേരവും സാധ്യമായിരുന്നത്. ഒരു വ്യക്തിയ്ക്ക് മറ്റൊരു വ്യക്തിയോട് സാധിക്കുന്നതിനെക്കാളുമെല്ലാം ഉപരിയായ ബന്ധം പുത്രനെന്ന നിലയില്‍ ഈശോയ്ക്ക് പിതാവിനോടുണ്ട്. ഈ ബന്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അവിടുന്ന് ആധികാരികമായി പിതാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. മോശയും പ്രവാചകന്മാരും ദൈവത്തെയാണ് വെളിപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചതെങ്കിലും പഴയനിയമത്തിലെ ദൈവം മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദൈവം തന്നെയാണ്. ഇതേക്കുറിച്ച് ഇന്നത്തെ രണ്ടാം വായനയില്‍ പരാമര്‍ശമുണ്ട്: 'ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവവും രക്ഷകനുമായവനേ, അങ്ങ് സത്യമായും മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദൈവമാണ്' (ഏശ. 45:15). പഴയനിയമത്തില്‍ മറഞ്ഞു മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ദൈവത്തെ പൂര്‍ണ്ണമായി നമുക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിത്തന്നത് പുത്രനായ ഈശോമിശിഹായാണ്.

മോശയും ഈശോയും തമ്മിലുള്ള താരതമ്യമാണ് പുതിയ നിയമത്തില്‍ നിന്നുള്ള ആദ്യവായനയിലും തുടരുന്നത്. അവിടെ ഹെബ്രായ ലേഖകന്‍ ലോകം മുഴുവനെയും ഒരു ഭവനത്തോട് ഉപമിക്കുന്നു (ഹെബ്രാ. 3:1-6). ദൈവത്തിന്റെ ഈ ഭവനത്തില്‍ വിശ്വസ്തതാപൂര്‍വ്വം ശുശ്രൂഷ ചെയ്തവനായിരുന്നു മോശ. ഈശോയാകട്ടെ, ഭവനം മുഴുവന്റെയും അധിപനായ ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയില്‍ താരതമ്യമില്ലാത്ത വിധം മോശയെക്കാള്‍ മുമ്പനാണ്. മോശ ഈ ഭവനത്തില്‍ ഭൃത്യനെപ്പോലെ ആയിരുന്നെങ്കില്‍, ഈശോ യഥാര്‍ത്ഥ പുത്രനാണ്. ഈ പുത്രനാണ് മനുഷ്യരൂപമെടുത്ത് നമ്മുടെയിടയില്‍ കൂടാരമടിച്ചത്. പുത്രനായതു കൊണ്ടാണ് ഈ വിധം പിതാവിനെ വെളിപ്പെടുത്താന്‍ അവിടുത്തേയ്ക്ക് കഴിയുന്നതും.

നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഈ മനുഷ്യാവതരമാണ്. നമ്മള്‍ ഏറ്റുപറയുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ ശ്ലീഹായും ശ്രേഷ്ഠ പുരോഹിതനുമായ ഈശോയെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാന്‍ ഹെബ്രായ ലേഖകന്‍ നമ്മെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നുമുണ്ട്.
മനുഷ്യനായി നമ്മുടെയിടയില്‍ കൂടാരമടിച്ച ഈശോയില്‍ നമ്മള്‍ ദര്‍ശിച്ചത് പിതാവിന്റെ ഏകജാതന്റെ മഹത്വമാണ്. പഴയനിയമത്തില്‍ 'ദൈവം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു' എന്നുപറയുന്നതിനു പകരം 'ദൈവമഹത്വം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു' എന്നു പറയുന്നുണ്ട് (പുറ. 24: 10-16). ദൈവത്തിന്റെ അതിശ്രേഷ്ഠമായ സാന്നിധ്യത്തെയും ശക്തിയെയും വിശുദ്ധിയെയും സൂചിപ്പിക്കാനാണ് 'കര്‍ത്താവിന്റെ മഹത്വം' എന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ഇടങ്ങളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന അഗ്നിയും മേഘവും ഈ മഹത്വത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്. കത്തിയെരിയുന്ന മുള്‍പ്പടര്‍പ്പിലും മേഘാവൃതമായ സീനായ് മലയിലും കര്‍ത്താവിന്റെ മഹത്വമാണ് കാണപ്പെട്ടത്. വാഗ്ദാന പേടകത്തിലും ജറുസലേം ദൈവാലയത്തിലും ഈ മഹത്വം ദൃശ്യമായിരുന്നു (പുറ. 40:34; 1 രാജാ. 8:11). വിജാതീയര്‍ ദൈവാലയം നശിപ്പിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് കര്‍ത്താവിന്റെ മഹത്വം ദൈവാലയം വിട്ടുപോകുന്നതായി പ്രവാചകന് ദര്‍ശനമുണ്ടായി (എസ. 10:18-19; 11:22-23). യുഗാന്ത്യത്തിലെ പുതിയ ദൈവാലയത്തിലേക്ക് ഈ മഹത്വം തിരിച്ചുവരുമെന്നും എസക്കിയേല്‍ മുന്‍കൂട്ടി അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട് (എസ. 43:1-5). പ്രവാചകന്‍ മുന്‍കൂട്ടി കണ്ട ഈ മഹത്വമാണ് മനുഷ്യനായ ഈശോയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. അവിടുന്ന് പ്രവര്‍ത്തിച്ച അടയാളങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളും ഈ ദൈവികമഹത്വം കൂടുതല്‍ പ്രകാശിതമാക്കി. പിതാവിന്റെ മുഖം നമുക്ക് കാണിച്ചുതന്നു എന്നതിലാണ് ഈശോ നല്‍കിയ വെളിപാടിന്റെ മാഹാത്മ്യം എന്ന് ബനഡിക്ട് പതിനാറാമന്‍ മാര്‍പാപ്പ 'നസ്രായനായ ഈശോ' എന്ന തന്റെ പുസ്തകത്തില്‍ എഴുതുന്നു.

ഈശോയില്‍ പ്രകടമായ മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യേകത, അത് കൃപയും സത്യവും നിറഞ്ഞതാണ് എന്നതാണ്. വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തില്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന രണ്ടു പദങ്ങളാണ് 'കൃപയും സത്യവും'. മോശ വഴി നല്‍കപ്പെട്ട നിയമത്തോട് താരതമ്യപ്പെടുത്തിയാണ് യോഹന്നാന്‍ കൃപയെയും സത്യത്തെയും അവതരിപ്പിക്കുന്നത് (യോഹ. 1:17). പഴയനിയമകാലത്ത്, ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തജനമാകുന്നതിനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗം മോശയുടെ നിയമം പാലിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാല്‍, ദൈവപുത്രന്റെ മനുഷ്യാവതാരത്തോടെ ദൈവത്തിന്റെ മക്കളാകുന്നതിനുള്ള നവീന സാധ്യത തെളിഞ്ഞു. ദൈവികതയ്ക്ക് തെല്ലും ഭംഗം വരാതെ മനുഷ്യനായ പുത്രന്‍ തന്റെ സഹന-മരണോത്ഥാനങ്ങളിലൂടെ പിതാവിന്റെ സ്‌നേഹത്തിന്റെ പാരമ്യം വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് രക്ഷാകരപദ്ധതി അതിന്റെ പൂര്‍ണ്ണതയിലെത്തിച്ചു. അതോടെ, ദൈവത്തോടൊത്തുള്ള നിത്യജീവിതത്തിലേയ്ക്കുള്ള വാതായനം മനുഷ്യരായ നമുക്ക് തുറന്നുകിട്ടി. ദൈവത്തിന്റെ ഏകജാതനില്‍ നമ്മെ ഓരോരുത്തരെയും ദൈവമക്കളാക്കുന്ന അവിടുത്തെ വിശ്വസ്തതയും കാരുണ്യാതിരേകവും സ്‌നേഹവായ്പുമെല്ലാമാണ് കൃപയും സത്യവും എന്നതുകൊണ്ട് യോഹന്നാന്‍ സുവിശേഷകന്‍ വിവക്ഷിക്കുന്നത്. ദൈവീക വെളിപാടിന്റെ പൂര്‍ണ്ണതയാണിത്.

'അവന്റെ പൂര്‍ണ്ണതയില്‍ നിന്ന് നാമെല്ലാവരും കൃപയ്ക്കുമേല്‍ കൃപ പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു' (യോഹ. 1:16). ഈശോയുടെ പൂര്‍ണ്ണത അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് പിതാവുമായുള്ള അവിടുത്തെ ബന്ധത്തിലാണ്. ഈ ദൈവ-പുത്രബന്ധത്തിലേയ്ക്കാണ് ഈശോയില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നതു വഴി നമ്മളും പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. തന്നെ സ്വീകരിച്ചവര്‍ക്ക്, തന്റെ നാമത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ക്ക്, ദൈവമക്കളാകാനുള്ള അധികാരം അവന്‍ നല്‍കി (യോഹ. 1:12). 'കൃപയ്ക്കുമേല്‍ കൃപ' എന്ന പ്രയോഗം കൊണ്ട് യോഹന്നാന്‍ വിവക്ഷിക്കുന്നത് നമ്മെ ദൈവപുത്രരാക്കുന്ന ഈ 'മഹാകൃപ' യെയാണ്. നസ്രായനായ ഈശോമിശിഹായെ ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂര്‍ണ്ണ വെളിപ്പെടുത്തലായി അംഗീകരിച്ച്, പിതാവിന്റെ ഐക്കണായി അവിടുത്തെ സ്വീകരിച്ച് ദൈവികജീവനില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്ന് ദൈവമക്കളാകാനുള്ള ഭാഗ്യം നല്‍കി ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

ഫാ. ആന്‍ഡ്രൂസ് മേക്കാട്ടുകുന്നേല്‍

www.lifeday.in

ദനഹ ഞായർ 2 യോഹ 1:14-18

Background

ദനഹാ ക്കാലം വെളിപ്പെടുത്തലുകളുടെ കാലമാണ്.

ഇന്നത്തെ വായനകൾ കൂടെ നടക്കുന്ന ദൈവ സ്വഭാവത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ആദ്യ വായനയിൽ സംഖ്യ യുടെ പുസ്തകത്തിൽ ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന്റെ യാത്രയിൽ അവരോടൊപ്പം വാഗ്ദാന പേടകത്തിൽ അവരോടൊപ്പം ഉള്ള ദൈവ സങ്കല്പത്തെ കാണുന്നു. രണ്ടാം വായയിലെ ഏശയ്യ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകത്തിൽ താൻ ഇസ്രായേലിന് കൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നുള്ള ദൈവസങ്കൽപത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ഹെബ്രായ ലേഖനത്തിൽ ഈശോ, മോശ ഇവർ തമ്മിലുള്ള ഒരു comparison കാണുന്നു. മോശയെക്കാൾ വലുതാണ് ഈശോ എന്ന് ലേഖന കർത്താവ് പറയുന്നു. ഏതാണ്ട് വീട് പണിതവൻ‍ വീടിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന പോലെ അവസ്ഥ. മോശ സൂപ്പർ ആണ് പക്ഷേ ഈശോ അത് മേലെയാണ് എന്ന് ചുരുക്കം. സുവിശേഷത്തിൽ വചനം മാസമായി കൂടെ വസിച്ച ദൈവത്തെ യോഹന്നാൻ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.

INTERPRETATION

1

കൂടെ വസിക്കുന്നവൻ

യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം അവതരിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ദൈവശാസ്ത്ര വീക്ഷണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് 'വചനം മാംസമായി നമ്മുടെയിടയി വസിച്ചു" (1:14) എന്ന്. ഇതിൽ 'വസിച്ചു' എന്നതിന് eskenosen എന്ന വാക്കാണ് ഗ്രീക്കിൽ ഉപയിഗിക്കുന്നത്. 'കൂടാരമടിച്ചു'

(pitched the tent) എന്നതാണ് ഈ ഗ്രീക്ക് വാക്കിന്റെ യഥാർത്ഥത്തിലുള്ള അർത്ഥം. (യോഹന്നാനും ഇമ്മടെ ബോച്ചയെപോയ ദ്വയാർത്ത പ്രയോഗത്തിന് മിടുക്കാൻ ആയിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു.)ഇംഗ്ലീഷിൽ 'Dwelt among us' എന്നാണ് പ്രയോഗം. HEBREW ഭാഷയിൽ ആകട്ടെ SHEKINAH എന്ന വാക്കാണ് ഇതിനു തുല്യമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ( ഇമ്മടെ സഭയുടെ ഒരു TV ചാനലിന്റെ പേരാണ് ഇത്.) തങ്ങളെ വഴി നടത്തിയ , കൂടെയുള്ള ദൈവസാന്നിധ്യത്തിനു ഇസ്രായേൽ വിളിച്ച പേരാണ് SHEKINAH . 'The Divine presence' എന്നാണ് അതിന്റെ ഏതാണ്ട് അർഥം . അതായതു പഴയ നിയമത്തിൽ ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന്റെ കൂടെ മരുഭൂമിയിൽ ദൈവമായ കർത്താവ് കൂടാരമടിച്ചു വസിച്ചു എന്നതിനു തുല്യമായ പ്രയോഗമാണ് യോഹന്നാൻ ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ സുവിശേഷം വായിക്കുന്ന യഹൂദ പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള ആദിമ ക്രൈസ്തവർക്കു ഇത് (ഈ ദ്വയാർത്ഥം ) എളുപ്പം മനസിലാകുമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള ഇമ്മണി വല്യ ദൈവ ശാസ്ത്ര ചിന്തകൾ യോഹന്നാൻ തന്റെ സുവുശേഷത്തിൽ രഹസ്യമായി ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്നു. (പുള്ളിയെ സമ്മതിക്കണം.) ഇതുകൊണ്ടൊക്കെ കൂടിയാണ് കാര്യങ്ങൾ ഉയർന്നു വീക്ഷിക്കുന്ന 'കഴുകനെ' യോഹന്നാൻ സുവിശേഷകനെ സൂച്ചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. എന്തായാലും വചനമായ ഈശോ മാസമായി നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ട് എന്നാണ് യോഹന്നാൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. "നാം വിളിച്ചപേക്‌ഷിക്കുമ്പോഴൊക്കെ നമ്മുടെ ദൈവമായ കര്‍ത്താവു നമുക്കു സമീപസ്‌ഥനായിരിക്കുന്നതുപോലെദൈവം ഇത്ര അടുത്തുള്ള വേറേഏതുശ്രേഷ്‌ഠജനതയാണുള്ളത്‌?"

നിയമാവര്‍ത്തനം 4 : 7

ഈ ദൈവ സങ്കൽപ്പത്തെ നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുന്നത് പരിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ആണ്.വചനം മാംസമായതാണ് കുർബാന. കൂടെ വസിക്കാൻ കുർബാന യായവൻ ആണ് നമ്മുടെ ദൈവം. ഒപ്പമാകാൻ വേണ്ടി അപ്പമായവൻ ആണ് നമ്മുടെ ദൈവം. ഒരോ കുർബാനയും ഒരു SHEKINAH അനുഭവമാണ്. പ. കുർബാനയിൽ നമ്മുടെ ഒപ്പമുള്ള ദൈവ സാന്നിധ്യത്തെ തിരിച്ചറിയുക, അനുഭവിക്കുക. അതറിയണമെങ്കിൽ നമ്മൾ ദൈവത്തിന്റെ ഒപ്പം ഉണ്ടാകണം. അതായത് ഇവിടെ ചോദ്യം ഇതാണ് ദൈവം നമ്മുടെ ഒപ്പം ഉണ്ട്. പക്ഷേ നമ്മൾ ദൈവത്തിന്റെ ഒപ്പം ആണോ? വി. യാക്കോബ് ശ്ലീഹാ പറയുന്നു "നിങ്ങൾ ദൈവത്തോട് ചേർന്നു നിൽക്കുക അവിടുന്നു നങ്ങളോടും ചേർന്നു നിൽക്കും ( യാക്കോബ് 4:8). കുര്ബാനയോട് ചേർന്നു നിൽക്കുക.

2. വചനത്തെ മാംസം ധരിപ്പി ക്കേണ്ടവർ

സാധാരണ ത്രിസന്ധ്യാ ജപത്തിൽ ( എന്നു വച്ചാൽ കർത്താവിൻറെ മാലാഖ.....) ചെല്ലുന്ന ഒരു വാക്യമാണ് 'വചനം മാംസമായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ വസിച്ചു ' എന്നത്. നമുക്കറിയാം ഈ വചനത്തിന് മാംസ രൂപം നൽകിയത് പരിശുദ്ധ അമ്മയാണ് . ആ അമ്മ വചനത്തെ ഉദരത്തിലും ഹൃദയത്തിലും വഹിച്ചു. വചനത്തിന് ഒരു മാനുഷിക രൂപം നൽകുക എന്നുള്ളതാണ് ഏതൊരു ക്രിസ്ത്യാനിയുടെയും ഉത്തരവാദിത്തം . നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും പരിശുദ്ധ അമ്മയെ പോലെ വചനമാകുന്ന ഈശോയെ മറ്റുള്ളവർക്കു പകർന്നു നൽകാൻ കഴിയണം. വചനം പഠിക്കാനും പറയാനും പറഞ്ഞു കൊടുക്കാനും പറ്റണം. നമ്മൾ കണ്ണിൽ കണ്ട സിൽമാ നടന്മാരുടെയും നടിമരുടെയും ഡയലോഗുകളും മഹാന്മാരുടെ മഹദ് വചങ്ങളുമെല്ലാം മനപാഠം പഠിച്ചു പറയും. ഒരു ബൈബിൾ വചനം പറയാൻ പറഞ്ഞാൽ മിണ്ടാട്ടമില്ല.... അതുകൊണ്ടു വചനം പഠിക്കുക , ക്രിസ്തുവിനെ അറിയുക. വി. ജെറോം പറയുന്നു" വി. ഗ്രന്ഥത്തെ കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞത ക്രിസ്തുവിനെ കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞതയാണ്.



3. പിന്നാലെ വരുന്നവൻ

സ്നാപകയോഹന്നാൻ ഈശോയ്ക്ക് സാക്ഷ്യം നൽകുമ്പോൾ പറയുന്നുണ്ട് തന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവൻ തന്നെക്കാൾ ശക്തനാണ് എന്ന്. ഈ പിന്നാലെ വരുന്നവൻ എന്നത് ഈശോയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

നമുക്ക് പിന്നാലെ വരുന്നവരൊക്കെ നമ്മളെക്കാൾ എന്തുകൊണ്ടും മെച്ചമാണ് എന്നൊരു ചിന്ത ഉണ്ടാവുക വലിയ കാര്യമാണ്. പലപ്പോഴും ഏതു തലമുറയിലും പെട്ട ആളുകളും അവർക്ക് പിന്നാലെ വരുന്ന ആളുകളെ അംഗീകരിക്കാനും സ്വീകരിക്കാനും അവർക്ക് വേണ്ടി മാറിക്കൊടുക്കാനും തയ്യാറാകുന്നില്ല എന്നുള്ളതാണ് സത്യം. രാഷ്ട്രീയ രംഗത്ത് ആയാലും മതരംഗത്തായാലും കലാ രംഗത്തും കായിക രംഗത്തൊക്കെ ആയാലും പിന്നാലെ വരുന്നവരെ അംഗീകരിക്കാൻ ഒരു മടി ഉണ്ട്. അതൊന്നു മാറ്റി കളയാനായിട്ട് പറ്റുക മറ്റുള്ളവരെ അംഗീകരിക്കുക വലിയ കാര്യമാണ്.

ഇമ്മടെ ബെനഡിക്ട് XVI മൻ മാർപാപ്പ ചെയ്തത് അറിയാലോ ? 2013 ഫെബ്രുവരി മാസത്തിൽ പത്രോസിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ തുടരാൻ തന്റെ പ്രായധിക്യം അനുവധിക്കുന്നില്ല എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ പിൻഗാമിക്കു അദ്ദേഹം വഴിമാറി കൊടുത്തു. മാത്രമല്ല തന്റെ പിൻഗാമിയുമായുള്ള കൂടിച്ചേരലുകളിൽ സർവ്വ പിന്തുണയും അദ്ദേഹം ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പയ്ക്ക് നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നു. വരും തലമുറയ്ക്ക് വേണ്ടി വഴി മാറി കൊടുക്കുക ചില്ലറ കാര്യമല്ല.( സത്യത്തിൽ ആ സ്ഥാന ത്യാഗത്തോടെ പുള്ളിയുടെ range നന്നായി ഉയർന്നു അല്ലേ...)

തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള അന്തരം ( gereration gap) എല്ലായിടത്തെയും പ്രശ്നം ആണല്ലോ. (ഇമ്മടെ എല്ലാ ഇടവകകളിക്കും കാണും ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എന്തെങ്കികും പ്രശനം അല്ലേ...) ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ പറയുന്നത് സഭയാകുന്ന തോണിയിൽ ദിശ കാണിക്കുന്നവരാണ് മുതിർന്നവർ എന്നും അവർ കാണിക്കുന്ന ദിശയിലേക്കു തോണി തുഴയേണ്ടവർ ആണ് യുവജങ്ങൾ എന്നു മാണ്. ( Christus Vivit) അതായത് ഈ രണ്ടു തലമുറയേയും നമുക്ക് ഒരു പോലെ ആവശ്യമുണ്ട് എന്നു ചുരുക്കം.

പറച്ചിലും പ്രവർത്തിയും

"വചനം മാംസമായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ വസിച്ചു."

1.ത്രിസന്ധ്യാ ജപം (കർത്തവിന്റ മാലാഖ..) മുടക്കമില്ലാതെ ചൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കാം....

2.എല്ലാ ദിവസവും കുർബാനക്ക് ഒപ്പമായിരിക്കാൻ, ദിവ്യ കാരുണ്യത്തിന്റെ മുന്പിലായിരിക്കാൻ അൽപ്പ സമയം കണ്ടെത്തം

3.മറ്റുള്ളവർക്കായി (നമുക്ക് പിന്നിലുള്ളവർക്കായി) ഒരവസരമെങ്കിലും വിട്ടു കൊടുക്കാം...

ദനഹാ രണ്ടാം ഞായർ

സംഖ്യ 10/29-36

ഏശയ്യ 45/11-17

ഹെബ്ര 3/1-6

യോഹ 1/14-18

പെനുവേൽ ഒരു ഉറവയാണ്!

വചനം മാംസമായി തീർന്ന രക്ഷാകര ചരിത്രത്തിലെ നിർണായകമായ സംഭവമാണ് യോഹന്നാൻ 1/14-18 ൽ നാം കാണുന്നത്. ദൈവത്തെ കാണുക എന്ന മനുഷ്യൻ്റെ ആഗ്രഹ പൂർത്തീകരണവും കർത്താവിനു വേണ്ടിയുള്ള അനേകായിരം വർഷങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിൻ്റെ വിരാമവും.

അനന്ത നന്മയും സർവശക്തനുമായ ദൈവത്തെ നേരിൽ കാണുക എന്നത് മരണ കാരണമാണെന്ന് യഹൂദർ കരുതിയിരുന്നു. പഴയനിയമത്തിൽ ദൈവവുമായി ഏറ്റവുമടുത്ത് ഇടപെട്ട മോശ പോലും ദൈവത്തിൻ്റെ മുഖം കണ്ടിട്ടില്ല. പുറ:33/ 20-23 ൽ ദൈവം മോശയോട് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: "എൻ്റെ മുഖം നീ കാണുകയില്ല." അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിൻ്റെ മഹത്വം ദർശിച്ച ഏശയ്യ തൻ്റെ നാശത്തെയോർത്ത് വിലപിയ്ക്കുന്നത് ഏശയ്യ 6/5 ൽ നാം കാണുന്നുണ്ട്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ദനഹാക്കാലത്തിൻ്റെ രണ്ടാം ഞായറാഴ്ചയായ ഇന്ന് യോഹന്നാൻ സുവിശേഷകൻ പറയുക, ദൈവത്തെ ആരും ഒരിയ്ക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല. പുതിയനിയമ ജനതയായ നമുക്ക് തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ ദൈവം തീരുമനസ്സായി.

ദനഹാ എന്ന വാക്കിൻ്റെ അർത്ഥം തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തൽ എന്നാണ്. അതായത്, ദനഹാക്കാലം വെളിപ്പെടുത്തലുകളുടെ കാലമാണ്. ദൈവത്തെ ആരും ഒരിയ്ക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലെന്നിരിയ്ക്കെ, പിതാവുമായി ഗാഢബന്ധം പുലർത്തുന്ന ദൈവം തന്നെയായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ ദൈവം തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയതിനേക്കുറിച്ച് തിരുവചനം ഇന്ന് നമ്മെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.



അപ്പസ്തോലൻ തന്നെ പുരോഹിതൻ

ഹെബ്രാ 3/1-6 ൽ ക്രിസ്തുവിനെ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ അപ്പസ്തോലൻ എന്നാണ് പറയുന്നത്. സുവിശേഷത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനെ അപ്പസ്തോലൻ എന്ന് പറയുന്ന വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സന്ദർഭം. അപ്പസ്തോലൻ എന്നാൽ അയയ്ക്കപ്പെട്ടവൻ എന്നർത്ഥം. ദൈവത്തെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ലെന്നിരിയ്ക്കെ, അവനെ മനുഷ്യന് വെളിപ്പെടുത്താനും അവൻ്റെ ഭാഷ സംസാരിക്കാനും വേണ്ടി വന്നവൻ, യഹൂദർ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന രക്ഷകൻ എന്നൊക്കെ അർത്ഥം. ഹിബ്രു ഭാഷയിൽ ക്രിസ്തുവിനു മാത്രം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രയോഗമാണ് പ്രധാന പുരോഹിതൻ, അതിനർത്ഥം ദൈവത്തിനു മുന്നിൽ മനുഷ്യനെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്നവൻ. അപ്പോൾ, മനുഷ്യനു മുന്നിൽ ദൈവത്തെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്നവൻ തന്നെ ദൈവത്തിനു മുന്നിൽ മനുഷ്യനെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്നു.

മോശ അന്നേ പറഞ്ഞിരുന്നു

ഇസ്രായേലിൻ്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന വ്യക്തിയാണല്ലോ മോശ. എല്ലാ പഴയനിയമ നേതാക്കളിലും വച്ച് വലിയവൻ. അവനെ "ദൈവപുരുഷൻ എന്നും ദൈവത്തിൻ്റെ ദാസൻ" ( നിയ. 33:1 ; 34:5 ) എന്നും വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ദൈവവുമായുള്ള മോശയുടെ ബന്ധം വളരെ അടുപ്പമുള്ളതായിരുന്നു. ഒരു മനുഷ്യൻ തൻ്റെ സുഹൃത്തിനോട് സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവം മോശയോട് മുഖാമുഖം സംസാരിച്ചു" ( പുറ. 33:11 ). മോശയ്ക്ക് ദൈവവുമായുള്ള അസാധാരണമായ അടുപ്പം കാരണം മാലാഖമാരേക്കാൾ വലിയവനാണെന്ന് ചില യഹൂദ റബ്ബികൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, തന്നേക്കാൾ വലിയവനും ഇസ്രായേലിനോട് ദൈവവചനം സംസാരിക്കുന്നവനുമായ ഒരു പ്രവാചകനെ കർത്താവ് ഇസ്രായേലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിക്കുമെന്ന് മോശ മനസ്സിലാക്കി (നിയ. 18:15-18 ). ഈ പ്രവാചകനാണ് മിശിഹാ ( യോഹ. 1:45 ) എന്ന് നാം വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയുന്നു.

മോശ ദൈവത്തിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ വിശ്വസ്തനായ ദാസൻ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ മോശ സേവിച്ച ഇസ്രായേൽ ഭവനത്തെ ക്രിസ്തു പണിയുകയും മേൽനോട്ടം വഹിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ അവൻ മോശെയെക്കാൾ മഹത്വത്തിന് യോഗ്യനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

മോശ ഒരു മനുഷ്യദാസനായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവാകട്ടെ, ഒരു ദൈവിക ദാസനാണ്, ദൈവപുത്രൻ എന്ന നിലയിൽ മോശയെക്കാൾ മഹത്വത്തിന് യോഗ്യൻ. മോശയെക്കാൾ കൂടുതൽ വിശ്വസ്തനും. അവൻ തൻ്റെ കുരിശിലെ മരണത്തിൽ പോലും പതറിയില്ല.

കാണണ്ടേ ദൈവത്തെ!..

ഇന്നും മനുഷ്യൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അടങ്ങാത്ത ദാഹങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഈശ്വരനെ ഒരുനോക്ക് കാണണം എന്നുള്ളത് തന്നെയാണ്. അതാണല്ലോ മരണ ശേഷം നമ്മൾ പ്രത്യാശിയ്ക്കുന്നതും. 'കാണുക' എന്നതിനും ഒരു പടി കൂടി മുകളിലാണ് അനുഭവിയ്ക്കുക എന്നത്. ഒരു മലയെ നാം അകലെ വച്ച് കാണുന്നതും മലമുകളിൽ കയറി അത് അനുഭവിയ്ക്കുന്നതും രണ്ടാണ്. കടൽ കണ്ടു എന്ന് പറയാറുണ്ട്, യഥാർത്ഥത്തിൽ നാം കാണുന്നത് കടലോരവും തിരമാലയുമാണ്. കടലിൽ ഇറങ്ങി അതിൻ്റെ ആഴങ്ങളിൽ ചെന്ന് അനുഭവിച്ചാലേ നാം കടൽ കാണൂ. പക്ഷേ ഇപ്പോഴും നാം കടൽ കാണാൻ പോകാറുണ്ട്, തിര എണ്ണി വരാറുമുണ്ട്. ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക എന്നതിനപ്പുറം ദൈവത്തെ സ്വയം അനുഭവിക്കുക എന്നതിലേക്ക് മാറാനാണ് ഒരു വിശ്വാസി ആഗ്രഹിയ്ക്കേണ്ടത് എന്ന് സാരം.

സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ദൈവത്തെ അനുഭവിക്കുന്നതിനുള്ള വീക്ഷണത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഒരു ക്ലാസിക് കഥയുണ്ട്. വിവേകാനന്ദൻ സർവ്വകലാശാല വിദ്യാർത്ഥിയായിരിക്കുമ്പോൾ, താൻ താമസിച്ചിരുന്ന കൽക്കട്ട പ്രദേശത്തെ പല പ്രമുഖ മതനേതാക്കളോടും അവർ ദൈവത്തെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ശ്രീരാമകൃഷ്ണനെ കാണുന്നതുവരെ വ്യക്തവും ആധികാരികവുമായ ഉത്തരം ആരിൽ നിന്നും ലഭിച്ചില്ല. "ദൈവത്തെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?” എന്ന വിവേകാനന്ദൻ്റെ ചോദ്യത്തിന് ശാന്തനായി ശ്രീരാമകൃഷ്ണൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, “അതെ, ഒരാൾ കൈപ്പത്തിയിൽ ആപ്പിൾ കാണുന്നത് പോലെ ഞാൻ അവനെ വ്യക്തമായി കാണുന്നു; അല്ല, കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയോടെ. ഇത് മാത്രമല്ല, നിങ്ങൾക്കും അവനെ കാണാൻ കഴിയും."

ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിനപ്പുറം ദൈവികമായ അനുഭവത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുകയാണ് രാമകൃഷ്ണൻ യുവ അന്വേഷകനെ.

ദൈവത്തെ അനുഭവിയ്ക്കാൻ ഒരുപാട് വഴികളുണ്ട്. ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് സ്വസ്ഥമാവുക എന്നതാണ്. തിരക്കുകൾ മാറ്റി വയ്ക്കുക. നമുക്ക് മുന്നേ അവിടുത്തെ തേടിയലഞ്ഞവർക്ക് ചിലത് പറയാനുണ്ടാവും. ഗുരുക്കന്മാർ പകർന്നു തരുന്ന അറിവ്, അത് ഈ അന്വേഷണത്തിന് ആക്കം കൂട്ടും. അടുത്ത ഘട്ടം ആത്മാവിൻ്റെ സത്തയെ തിരിച്ചറിയുക എന്നതാണ്. അത് ആഴത്തിലുള്ള തലത്തിൽ ദൈവത്തിൻ്റെ സത്തയാണ്. ഉള്ളിലെ നന്മയെ ധ്യാനിക്കുക, ഉള്ളിലെ ദൈവിക സാന്നിധ്യം അറിയുക. നമ്മുടെ ആന്തരിക സത്ത അനുഭവിക്കുമ്പോൾ നാമും ഈശ്വരനെ അനുഭവിക്കുന്നു.

പിന്നീട് എല്ലാവരേയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ബോധമായും ഒടുവിൽ കാലാതീതവും രൂപരഹിതവും സ്ഥലരഹിതവുമായ അതീന്ദ്രിയ യാഥാർത്ഥ്യമായി അത് അനുഭവപ്പെടുന്നു.

എന്നിലും നിന്നിലും തൂണിലും തുരുമ്പിലും ഉള്ളത് ഒരേ സത്തയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ

ഒരു തൂവൽ കണക്കെ മനസ്സ് നിർമലമാകുന്നു...

ദൈവത്തെ മുഖാഭിമുഖം കണ്ട ഇടത്തെ 'പെനുവേൽ' എന്ന് യാക്കോബ് വിളിച്ചതുപോലെ (ഉൽപത്തി 32/30), നമുക്കും മറക്കാനാവാത്ത പെനുവേൽ അനുഭവങ്ങളുടെ ഇടങ്ങൾ ഉണ്ടാവട്ടെ. അതൊരു ഉറവയായി, അരുവിയായി ഒഴുകട്ടെ. ആമേൻ.

സനു തെറ്റയിൽ, മേക്കാട്

www.homilieslaity.com

ദനഹാക്കാലം രണ്ടാം ഞായർ

യോഹന്നാൻ 1, 14-18

പ്രധാന ആശയം

ദൈവം വചനമാണ്; വചനം ദൈവമാണ്. വചനമാകുന്ന ദൈവം മനുഷ്യരൂപമെടുത്ത് ഭൂമിയിൽ വന്നു. എന്തിന്? മനുഷ്യനെ രക്ഷിക്കുവാൻ. ആ വചനത്തിന്റെ പേരാണ്, രക്ഷയുടെ പേരാണ് ക്രിസ്തു. മിശിഹായായ ക്രിസ്തു വഴിയാണ് മനുഷ്യകുലത്തിന് ദൈവത്തിന്റെ കൃപ ലഭിക്കുന്നത്. വചനമാണ് എല്ലാത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനം. ദനഹാക്കാലത്തിന്റെ രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച്ച വചനത്തിലൂടെയുള്ള ദൈവിക വെളിപാടാണ് ചിന്താവിഷയം.

പശ്ചാത്തലം

പാശ്ചാത്യ ലോകത്തിൽ ഗ്രീക്ക് തത്വചിന്തയിലാണ് വചനത്തിന് ദൈവികപരിവേഷം ലഭിച്ചതായി നാം കാണുന്നത്. ഒരു പ്രാപഞ്ചിക ദൈവിക തത്വമായിട്ടാണ് (Universal Divine Principle) ഗ്രീക്കുകാർ വചനത്തെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നത്. ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ ലോഗോസ് (Logos) ആണ് വചനം. ഗ്രീക്ക് തത്വചിന്തകനായ ഹെറാക്ളീറ്റസ് (Heraclitus) ആണ് ഈ വാക്ക് ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്. അദ്ദേഹം Logos നെ യുക്തിപരമായ ദൈവിക ബുദ്ധിശക്തി (Rational Divine Intelligence), ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സ് (Mind of God), ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനം (Wisdom of God’s Will) എന്നങ്ങനെയാണ് കണ്ടത്. Logos ലൂടെയാണ്, logos കാരണമാണ് സർവ്വതും ഈ ലോകത്തിൽ ഉണ്ടായത് എന്നതായിരുന്നു ഹെരാക്ലിറ്റസിന്റെ ചിന്ത.

വിശുദ്ധ ബൈബിളിലും, ദൈവത്തിന്റെ മനസ്സിന്റെ ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന വചനത്തിലൂടെയാണ്, വാക്കിലൂടെയാണ് പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടാകുന്നത്. ഉത്പത്തി പുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗംതന്നെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉത്പത്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണമാണ്. പൗരസ്ത്യ ചിന്തയിൽ വാക്ക് ബ്രഹ്മമാണ്. ശബ്ദത്തിലൂടെയാണ്, വചനത്തിലൂടെയാണ് സർവ്വതുമുണ്ടായതെന്ന് ഭാരതീയ ഭാഷാ പണ്ഡിതനായ ഭർതൃഹരി (Barthrhari) തന്റെ വാക്യപദീയം (വാക്യപദീയം) എന്ന പുസ്തകത്തിലൂടെ പറയുന്നുണ്ട്.

വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ഗ്രീക്ക് ക്രൈസ്തവർക്കായി സുവിശേഷം അറിയിച്ചപ്പോൾ ഗ്രീക്ക് ചിന്തയിലെ Logos എന്ന ദൈവിക തത്വത്തെ ദൈവമായി അവതരിപ്പിച്ചു. വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം ആരംഭിക്കുന്നതുതന്നെ ഈ ചിന്ത പങ്കുവച്ചുകൊണ്ടാണ്. ” ആദിയിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെയായിരുന്നു; വചനം ദൈവമായിരുന്നു…സമസ്തവും അവനിലൂടെയുണ്ടായി; ഒന്നും അവനെക്കൂടാതെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.” (1, 1-2) ഗ്രീക്കുകാരുടെ ചിന്തയ്ക്കും ജീവിതത്തിനും തത്വശാസ്ത്രത്തിന്റെ പിൻബലമുണ്ടായിരുന്നു, അവരുടെ സാധാരണജീവിതംപോലും സോക്രട്ടീസിന്റെയും (Socrates), പ്ലേറ്റോയുടെയും (Plato) ഒക്കെ ചിന്തകൾകൊണ്ട് മിനുസപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, LOGOS, വചനം അവർക്ക് എല്ലാമായിരുന്നു. വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ആദിയിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു, വചനം ദൈവമായിരുന്നു വചനം മാംസമായി നമ്മുടെ ഇടയിൽ വസിച്ചു, ആ വചനം ക്രിസ്തുവാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്കത് പുതിയവെളിച്ചമായി മാറി.

വ്യാഖ്യാനം

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗം യഥാർത്ഥത്തിൽ ദൈവം മനുഷ്യനായി അവതരിച്ചതിന്റെ, ദൈവം മനുഷ്യനായി തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയതിന്റെ വിവരണമാണ്. വിശുദ്ധ മത്തായിയെപ്പോലെയോ, വിശുദ്ധ ലൂക്കായെപ്പോലെയോ നീണ്ട വിവരണങ്ങളൊന്നും ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ നൽകുന്നില്ല. മറിച്ച്, വളരെ മനോഹരമായ, കാച്ചിക്കുറുക്കിയ പരുവത്തിൽ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനം അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് – “വചനം മാംസമായി നമ്മുടെയിടയിൽ വസിച്ചു. അവന്റെ മഹത്വം നമ്മൾ ദർശിച്ചു – കൃപയും സത്യവും നിറഞ്ഞതും പിതാവിന്റെ ഏകജാതന്റെതുമായ മഹത്വം.“ ശരിയാണ്, കഥകളിലൂടെ, സംഭവങ്ങളിലൂടെ ഒരു കാര്യം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അത് കേൾക്കാനും, വായിക്കാനും നമുക്കൊക്കെ എളുപ്പമാണ്, ഇഷ്ടവുമാണ്. എന്നാൽ, ഇത്ര ആഴമായി, അല്പം ഫിലോസോഫിക്കലായി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, നമുക്കത് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമുണ്ട്. എങ്കിലും, അതിന്റെ സൗന്ദര്യം നമ്മെ ആകർഷിക്കും. ഇങ്ങനെയല്ലാതെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ അത്ഭുതകരമായ ഈ രഹസ്യം അവതരിപ്പിക്കുവാൻ വിശുദ്ധ യോഹന്നാന് സാധിച്ചില്ല എന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം.!

വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ നമ്മോട് പറയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഇതാണ്: സ്നേഹിതരേ, വചനമായ ക്രിസ്തുവാണ് നിങ്ങളുടെ രക്ഷകൻ! ക്രിസ്തുവിലൂടെയാണ് കൃപയ്ക്കുമേൽ കൃപ നിങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നത്. വചനത്തിലൂടെയാണ് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൃപ ഒഴുകിയെത്തുന്നത്. വചനമായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെയാണ് നിങ്ങൾക്ക് കൃപയും സത്യവും ലഭിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട്, വചനം വെറുമൊരു കളിപ്പാട്ടമല്ല. വെറുതെ അർഥം മാത്രം കൈമാറാനുള്ള, വിവരങ്ങൾ കൈമാറാനുള്ള ഒരു ഉപാധി മാത്രമല്ല വചനം, വാക്ക്, ശബ്ദം.. വചനം ദൈവമാണ്; വാക്ക് ദൈവമാണ്; ശബ്ദം ദൈവമാണ്. വചനം നമുക്ക് ക്രിസ്തുവാണ്. വചനത്തിലൂടെയാണ് നമുക്ക് കൃപ ലഭിക്കുന്നതും.

സന്ദേശം

നാം സംസാരിക്കുന്ന, ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കുകൾ ദൈവ കൃപയുടെ നിറകുടങ്ങളാണ്. ദൈവം, ജ്ഞാനം, ദൈവകൃപ, ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ സർവ്വതും നമ്മിലേക്ക് വരുന്നത് നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കുകളിലൂടെയാണ്. വാക്കുകൾ അത്രയ്ക്കും പരിശുദ്ധമാണ്. ഭാഷ തന്നെ വലിയൊരു രഹസ്യമാണ്. എങ്ങനെയാണ് വാക്കുകൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ രൂപപ്പെടുന്നത്, എങ്ങനെയാണ് വാക്കുകൾ നമ്മിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുന്നത്, എങ്ങനെയാണ് നാമത് ഉച്ചരിക്കുന്നത്, എങ്ങനെയാണ് നാം ഉദ്ദേശിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ വാക്കുകളിലൂടെ മറ്റുള്ളവർ മനസ്സിലാക്കുന്നത് … ഇതെല്ലാം – ധാരാളം സിദ്ധാന്തങ്ങളും, വ്യാഖ്യാനങ്ങളും ഇവയെപ്പറ്റി ഉണ്ടെങ്കിലും – ഇന്നും വലിയൊരു രഹസ്യം തന്നെയാണ്. എന്തുതന്നെയായാലും, വാക്കുകൾ ദൈവകൃപയുടെ വാഹകരാണ്.

അപ്പോൾ, ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗത്തിന്റെ സന്ദേശം നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് ബോധമുള്ളവരാകുക എന്നതാണ്.

ഒരു സ്ത്രീ ഒരുദിവസം എത്ര വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുന്നുണ്ട്? ശാസ്ത്രീയമായി പറയുന്നത്, മുപ്പതിനായിരം വാക്കുകൾ. ഒരു പുരുഷനോ? പതിനയ്യായിരം വാക്കുകൾ. യുവജനങ്ങളും കുട്ടികളുമൊക്കെ ഏകദേശം ഇരുപത്തിയൊന്നായിരം വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് പറയുന്നത്. ഈ വാക്കുകളൊക്കെ ദൈവകൃപയുടെ ചാലുകളാണ് എന്നാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നമ്മോട് പറയുന്നത്. നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന നല്ല വാക്കുകകൾ, വചനങ്ങൾ നമ്മുടെ തലച്ചോറിനെ നന്മയിലേക്ക് ഉദ്ദീപിപ്പിക്കുകയും, ഹൃദയം വികസിക്കുകയും, നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന ചീത്ത വാക്കുകൾ നമ്മിൽ തിന്മയുടെ ശക്തിയെ ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുകയും ചെയ്യും. കാരണം, വാക്കുകൾ ശക്തിയുള്ളതാണ്. ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു, ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ കേൾക്കുന്നയാൾക്കും, പറയുന്ന ആൾക്കുമുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ, ഞാൻ നിന്നെ വെറുക്കുന്നു, നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് പറയുമ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്. ഒന്ന്, നല്ലതാണെങ്കിൽ, മറ്റേത് തിന്മയാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. വചനം എന്നും എപ്പോഴും നല്ലതാണെങ്കിലും അത് ഉച്ചരിക്കുന്ന ആളുടെ ദുഷ്ട മനോഭാവവും, ചീത്ത മനസ്സും ആ വചനത്തെ വിഷലിപ്തമാക്കുന്നു. വചനത്തിലെ ദൈവകൃപ ഉപയോഗ്യശൂന്യമാകുന്നു. നല്ല വൃത്തിയായ ഒരു പാത്രത്തിലേക്ക് ശുദ്ധമായ പാൽ ഒഴിക്കുക. പാത്രത്തിലെ പാൽ ശുദ്ധമായിത്തന്നെ ഇരിക്കും. എന്നാൽ, വൃത്തിയില്ലാത്ത ഒരു പാത്രത്തിലേക്ക് ശുദ്ധമായ പാൽ ഒഴിക്കൂ …ആ ശുദ്ധമായ പാൽ ചീത്തയാകും.

വിവരണം

1. ഒരു ക്രൈസ്തവ കുടുംബം. കുടുംബപ്രാർത്ഥനയൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും, രാത്രികളിൽ ഭാര്യയും, ഭർത്താവും തമ്മിലുള്ള വഴക്കിന് ഒരു പഞ്ഞവുമില്ല. അവർ തമ്മിൽ വഴക്കിടും എന്ന് മാത്രമല്ല, അവർ പരസ്പരം പറയുന്നത് പുഴുത്ത തെറിയാണ്. മുറ്റത്ത് നിന്നാണ് ഈ വികൃതികൾ നടക്കുന്നത്. അവസാനം ചേട്ടൻ ഉച്ചത്തിൽ ഒരു കലക്കുകലക്കും. “അകത്തേക്ക് കേറിപ്പോടീ പിശാചേ” എന്ന്. അപ്പോൾ തന്നെ ചേടത്തി അകത്തേക്ക് കയറും. എന്നാൽ, യഥാർത്ഥത്തിൽ അകത്തേക്ക് കയറിയത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയാണോ? അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ, പറഞ്ഞതുപോലെ പിശാചാണ് അകത്തേക്ക് കയറിയത്. നമ്മുടെ വാക്കുകളെ നാം സൂക്ഷിച്ച് ഉപയോഗിക്കണം. കാരണം, വചനം ശക്തിയുള്ളതാണ്.

2. ഒരു കുടുംബം. കുടുംബനാഥനും, കുടുംബനാഥയും മക്കളും തമ്മിൽ മിക്കപ്പോഴും വഴക്കാണ്. മാത്രമല്ല, അവരുപയോഗിക്കുന്ന വാക്കുകൾ കേട്ട്, നാട്ടുകാർ പോലും ചെവിപൊത്തും. ചന്തയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കുകളേക്കാൾ ചീത്തവാക്കുകളാണ് അവർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ആ വീട്ടിലെ മകന് വിവാഹം നടക്കാത്തതുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ ചെന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാമെന്ന് കരുതി അവിടേയ്ക്ക് കടന്നുചെന്നപ്പോൾ, അവരോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ, എനിക്ക് മനസ്സിലായി, അവരിലൂടെ, അവരുടെ വാക്കുകളിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ കൃപയല്ല ആ കുടുംബത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നത് എന്ന്. ഒരു ധ്യാനത്തിലൂടെ, മാനസാന്തരത്തിലൂടെ ആ കുടുംബം കടന്നുപോയി. ഇന്ന് അവരിലൂടെ, അവരുടെ വാക്കുകളിലൂടെ ക്രിസ്തു, ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപ അവരിലേക്ക്, അവരുടെ കുടുംബത്തിലേക്ക് ഒഴുകുകയാണ്. രണ്ട് ആണ്മക്കളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു; ഒരു മകൾക്ക് വിദേശത്ത് ജോലി ശരിയായി. ഇന്ന് അവരുടെ വാക്കുകൾ ദൈവകൃപയുടെ വാഹകരാണ്. നമ്മുടെ അധരങ്ങളിൽ ദൈവവചനം, ക്രിസ്തു നിറഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ജീവിതവും, കുടുംബവും എല്ലാം ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയാൽ നിറയും.

സമാപനം

സ്നേഹമുള്ളവരേ, സുഭാഷിതങ്ങളുടെ പുസ്തകം പറയുന്നു:”നീതിമാന്മാരുടെ ആധാരം ജീവന്റെ ഉറവയാണ്; ദുഷ്ടന്മാരുടേതോ അക്രമത്തെ മൂടിവയ്ക്കുന്നു.” (10, 11) വിശുദ്ധ പൗലോശ്ലീഹാ കൊളോസോസുകാരോട് പറയുന്നത് ‘അവരുടെ സംസാരം ഇപ്പോഴും കരുണാമസൃണവും, ഹൃദ്യവുമായിരിക്കട്ടെ എന്നാണ്. (4, 6) എഫേസോസുകാരോടും ശ്ലീഹ പറയുന്നത് വാക്കിനെ സൂക്ഷിക്കുക എന്ന് തന്നെയാണ്. “നിങ്ങളുടെ അധരങ്ങളിൽ നിന്ന് തിന്മയുടെ വാക്കുകൾ പുറപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ. വചനം മാംസമായി നമ്മിലൂടെ ക്രിസ്തു ജനിക്കുവാൻ, ക്രിസ്തു വെളിപ്പെടുവാൻ നാം നമ്മുടെ വാക്കുകളെ, സംസാരത്തെ വിശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിൽ ചീത്തവാക്കുകൾ മുഴങ്ങാതിരിക്കട്ടെ. നമ്മിൽ നിന്ന് ചീത്ത വാക്കുകൾ പുറപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ. നീതിമാൻറെമേലും, നീതിരഹിതന്റെമേലും ഒരുപോലെ ഒഴുകുന്ന ദൈവകൃപ മലിനമാക്കാതിരിക്കുവാൻ, വിഷലിപ്‌തമാക്കാതിരിക്കുവാൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം.

ഞായര്‍ പ്രസംഗം ദനഹാ മൂന്നാം ഞായര്‍ 9 യോഹ. 1: 29-34 ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്

ഈശോമിശിഹാ ലോകത്തിനു വെളിപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണല്ലോ ദനഹാക്കാലത്ത് നമ്മള്‍ ധ്യാനിക്കുന്നത്. പിതാവായ ദൈവവും പരിശുദ്ധ റൂഹായും ചേര്‍ന്ന് ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസാ വേളയില്‍ അവിടുത്തെ ദൈവപുത്രത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് ദനഹാത്തിരുനാളില്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടതാണ്. ഈ രംഗത്തിന് ഏറ്റവും അടുത്ത സാക്ഷി ഈശോയെ മാമ്മോദീസാ മുക്കിയ യോഹന്നാന്‍ മാംദാനയാണ്. ഈശോയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുവാനായി അവിടുത്തേക്കു മുമ്പേ പിതാവിനാല്‍ അയയ്ക്കപ്പെട്ട യോഹന്നാന്‍, താന്‍ ദൃക്‌സാക്ഷിയായ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിച്ചുകൊണ്ട് മിശിഹായെ ലോകത്തിനു വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ് ഇന്നത്തെ ധ്യാനവിഷയം (യോഹ. 1:29-34).

നാലു കാര്യങ്ങളാണ് ഈശോയെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാന്‍ സ്‌നാപകന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുവാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്:

ഈശോ ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടാണ്, അവിടുന്ന് അനാദി മുതലേ ഉള്ളവനാണ്, പരിശുദ്ധാരൂപിയാല്‍ സ്‌നാനം നല്‍കുന്നവനാണ് അവിടുന്ന്, അവിടുന്ന് ദൈവപുത്രനാണ്.

ഈശോ ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്

യോഹന്നാന്‍ മാംദാന ഈശോയെ തന്റെ ശ്രോതാക്കള്‍ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്, 'ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്' എന്ന ആമുഖത്തോടെയാണ്. ഈശോയുടെ മനുഷ്യാവതാരലക്ഷ്യം മുഴുവന്‍ വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു പ്രസ്താവനായാണിത്. പൗരസ്ത്യ സഭാപിതാവായ മാര്‍ അപ്രേമിന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍, അബ്രാഹത്തിന്റെ ദാസനായ ഏലയാസര്‍ ഇസഹാക്കിനെ ഭാവിവധുവായ റബേക്കായ്ക്ക് കിണറ്റുകരയില്‍ വച്ച് പരിചയപ്പെടുത്തിയതു പോലെയാണ് (ഉല്‍. 24:1-67), സ്‌നാപകയോഹന്നാന്‍ ഈശോയെ അവിടുന്നില്‍ വിശ്വസിക്കാനിരുന്ന ജനത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തിയത്. അതുപോലെ തന്നെ യാക്കോബ് റാഹേലിനെയും (ഉല്‍. 29:1-20), മോശ സിപ്പോറായെയും (പുറ. 2:16-21) ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടിയതും കിണറ്റുകരയില്‍ വച്ചാണ്. ഇതെല്ലാം ജോര്‍ദ്ദാന്‍ നദിക്കരയില്‍ നിറവേറാനിരുന്നതിന്റെ മുന്നോടികളായിരുന്നു എന്നും അപ്രേം പിതാവ് വിശ്വസിക്കുന്നു.

തന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെയും സഹന - മരണോത്ഥാനങ്ങളിലൂടെയും മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ പാപത്തിന് പരിഹാരം ചെയ്യുവാനായിരുന്നല്ലോ ഈശോ മനുഷ്യരൂപമെടുത്തത്. ഈ പെസഹാരഹസ്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് 'ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്' എന്ന പ്രയോഗം. കാരണം, യോഹന്നാന്റെ ശ്രോതാക്കളായിരുന്ന യഹൂദരെ സംബന്ധിച്ച് ഈജിപ്തില്‍ നിന്നുള്ള അവരുടെ വിമോചനത്തിന്റെ അനുസ്മരണവും ആഘോഷവുമായ പെസഹായുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കുഞ്ഞാടിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു (പുറ. 12:1-13). ഈജിപ്തില്‍ വച്ച് സംഹാരദൂതനില്‍ നിന്ന് ഇസ്രായേല്‍ജനത്തെ രക്ഷപെടുത്തിയത് അവരുടെ ഭവനങ്ങളുടെ കട്ടിളപ്പടിയില്‍ തളിച്ചിരുന്ന കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തമായിരുന്നല്ലോ. നന്ദിപൂര്‍വം ഈ സംഭവം അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ആണ്ടുതോറും പെസഹായോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു വയസ്സുള്ള ഒരു കുഞ്ഞാടിനെ യഹൂദര്‍ ബലികഴിച്ചിരുന്നു. ഈ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു യോഹന്നാന്‍ മാംദാനയുടെ 'ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്' എന്ന പ്രസ്താവന.

കുരിശിലെ ബലി വഴി മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തെ പാപത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിച്ച് ദൈവവുമായി രമ്യപ്പെടുത്തിയ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ഈശോയെ പുതിയനിയമത്തില്‍ പലയിടങ്ങളിലും അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് (യോഹ. 19:14.36; 1കോറി 5:7; 1 പത്രോ. 1:19; വെളി. 5:9). ഈജിപ്തില്‍ വച്ച് കട്ടിളപ്പടിയിലെ കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തിന്റെ വിമോചനത്തിന് നിദാനമായെങ്കില്‍, ഇന്ന് പരിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയില്‍ നമ്മില്‍ തളിക്കപ്പെടുന്ന ദിവ്യകുഞ്ഞാടായ മിശിഹായുടെ രക്തം നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു.

ജറുസലേം ദൈവാലയത്തിലെ പാപ പരിഹാരബലിയില്‍ കുഞ്ഞാട് ഒരു പ്രാധാന ബലിമൃഗമായിരുന്നു (ലേവ്യ 1:1-13). ജനത്തിന്റെ പാപ പരിഹാരത്തിനായി അനുദിനം ദഹനബലിയായി ഊനമറ്റ കുഞ്ഞാടിനെ ബലിയര്‍പ്പിക്കണമെന്ന് മോശ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ് (പുറ. 29:38-44). കുഞ്ഞാട് ബലിയര്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെ ജനത്തിന്റെ പാപങ്ങള്‍ മോചിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതായിരുന്നു ഇസ്രായേല്‍ ജനത്തിന്റെ വിശ്വാസം. മനുഷ്യശരീരമെടുത്ത ഈശോയാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ജനത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ഊനമറ്റ കുഞ്ഞാട് എന്ന് ഒരിജന്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ പാപങ്ങളുടെ മോചനത്തിനായാണ് തന്റെ രക്തം ചിന്തപ്പെടുന്നത് എന്ന് അവിടുന്ന് അന്ത്യ അത്താഴവേളയില്‍ വ്യക്തമാ ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നല്ലോ.

ഈശോ തന്റെ മരണത്തെ, ഏശയ്യാ പ്രവാചകനിലെ സഹനദാസനുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ് പലപ്പോഴും അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ഈ സഹനദാസനെ കുഞ്ഞാടിനോട് താരതമ്യപ്പെടുത്തുന്നതും നമ്മള്‍ കാണുന്നുണ്ട്: 'കൊല്ലാന്‍ കൊണ്ടുപോകുന്ന കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയും രോമം കത്രിക്കുന്നവരുടെ മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ചെമ്മരിയാടിനെപ്പോലെയും അവന്‍ മൗനം പാലിച്ചു' (ഏശ. 53:7). നമ്മുടെ വേദനകളാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവന്‍ വഹിച്ചത്. നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങളാണ് അവന്‍ ചുമന്നത്. നമ്മുടെ അകൃത്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി അവന്‍ ക്ഷതമേല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ മേലുള്ള ശിക്ഷ നമുക്ക് രക്ഷ നല്‍കി. ജെറമിയാ പ്രവാചകനും ഇതെക്കുറിച്ച് അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്: 'എന്നാല്‍ കൊലയ്ക്കു കൊണ്ടുപോകുന്ന ശാന്തനായ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയായിരുന്നു ഞാന്‍' (ജെറ. 11:19). 'ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്' എന്ന മാംദാനയുടെ പ്രസ്താവന, ഈശോയാണ് പ്രവാചകന്മാര്‍ മുന്‍കൂട്ടി അവതരിപ്പിച്ച സഹനദാസന്‍ എന്ന് വെളിവാക്കുന്നു.

ബലിയര്‍പ്പിക്കപ്പെടാനുള്ള കുഞ്ഞാടിനെക്കൂടാതെ, പാപ പരിഹാരദിനത്തില്‍ മറ്റൊരു ആട് കൂടിയുണ്ട്. 'ഈ ആടിന്റെ മേല്‍ ജനത്തിന്റെ പാപം ആരോപിച്ച് മരുഭൂമിയിലേയ്ക്ക് അയച്ചിരുന്നു' (ലേവ്യ 16:6-10). പഴയനിയമത്തിലെ ഈ ആട്ടിന്‍കുട്ടിയെയും അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതാണ് മാംദാനയുടെ ഈ പ്രസ്താവന. വി. ആഗസ്തീനോസ് നല്‍കുന്ന വ്യാഖ്യാനം ശ്രദ്ധേയമാണ്: ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട് എന്ന പ്രയോഗം, മുള്‍പ്പടര്‍പ്പില്‍ അബ്രാഹത്തിന് കാണപ്പെട്ടതും ഇസഹാക്കിനു പകരമായി ബലിയര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടതുമായ കുഞ്ഞാടിനെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ മുള്‍പ്പടര്‍പ്പിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതാണ് കര്‍ത്താവിന്റെ ശിരസ്സിലണിയിക്കപ്പെട്ട മുള്‍ക്കിരീടം.

വെളിപാട് പുസ്തകം ഉത്ഥിതനായ ഈശോയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്, അറക്കപ്പെട്ടതുപോലെ നില്‍ക്കുന്ന കുഞ്ഞാടായാണ് (വെളി. 5:6). എന്തിനു വേണ്ടിയാണ് ഈ കുഞ്ഞാട് അറക്കപ്പെട്ടത് എന്നും വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. 'എന്തെന്നാല്‍ നീ അറക്കപ്പെടുകയും നിന്റെ രക്തം കൊണ്ട് എല്ലാ വംശങ്ങളിലും ഭാഷയിലും ജനത്തിലും ജനതകളിലും നിന്ന് ദൈവത്തിനായി ഞങ്ങളെ നീ വിലയ്ക്കു വാങ്ങി' (വെളി. 5:9). മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ വിമോചനത്തിനായി ഈശോ, മരണത്തിന് സ്വയം ഏല്‍പ്പിച്ചുകൊടുക്കുന്നത് സ്വന്ത ഇഷ്ടപ്രകാരമാണ് (യോഹ. 10:18). അറുക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാട് നില്‍ക്കുന്നത് ഉത്ഥിതനായ മിശിഹായെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്താണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ ദൈവാലയങ്ങളിലും അറുക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞാട് നില്‍ക്കുന്നതായുള്ള ചിത്രീകരണങ്ങള്‍ കാണപ്പെടുന്നത്.

അനാദി മുതലേ ഉള്ളവന്‍

ഈശോയുടെ ദൈവികമഹത്വം വ്യക്തമാക്കുവാനായി യോഹന്നാന്‍ മാംദാന പല പ്രാവശ്യം അവിടുത്തെ പൂര്‍വ്വാസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് പരാമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട്. യോഹ. 1:15-ല്‍ സ്‌നാപകന്‍ ഇപ്രകാരം പറയുന്നതായി നമ്മള്‍ വായിക്കുന്നു: 'ഇവനെക്കുറിച്ചാണ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്; എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവന്‍ എന്നെക്കാള്‍ മുമ്പനാണ്. കാരണം, എനിക്ക് മുമ്പുതന്നെ അവന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു'. തന്റെ പക്കലണഞ്ഞ യഹൂദ നേതാക്കന്മാരോട് മാംദാന ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: 'എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നെങ്കിലും അവന്‍ എന്നെക്കാള്‍ മുമ്പനാണ്' (യോഹ. 1:27). ഇതേ കാര്യം തന്നെയാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിലും യോഹന്നാന്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നത്: 'എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവന്‍ എന്നെക്കാള്‍ മുമ്പനാണ്. കാരണം, എനിക്ക് മുമ്പു തന്നെ അവന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു' (യോഹ. 1:30).

സുവിശേഷത്തിലെ ആദ്യവാചകത്തില്‍ യോഹന്നാന്‍ അവതരിപ്പിച്ച കാര്യവും ഇതായിരുന്നു: 'ആദിയില്‍ വചനമുണ്ടായിരുന്നു; ആ വചനം ദൈവത്തോടു കൂടെയായിരുന്നു; ആ വചനം ദൈവമായിരുന്നു. മനുഷ്യനായി നമ്മുടെയിടയില്‍ കൂടാരമടിച്ച ദൈവത്തിന്റെ വചനം ദൈവം തന്നെയാണ്. ദൈവമായതു കൊണ്ടാണ് ലോകം മുഴുവന്റെയും പാപം നീക്കാന്‍ അവിടുത്തേയ്ക്കു സാധിക്കുന്നത്'.

പരിശുദ്ധാരൂപിയാല്‍ സ്‌നാനം നല്‍കാനായി റൂഹായാല്‍ അഭിഷിക്താനായവന്‍

ഏശയ്യാ പ്രവാചകനിലൂടെ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തിരുന്നത് ഈശോയില്‍ നിറവേറി. ഭാവിരാജാവിനെപ്പറ്റി പ്രവാചകന്‍ എഴുതുന്നു: 'ജസ്സെയുടെ കുറ്റിയില്‍ നിന്ന് ഒരു മുള കിളിര്‍ത്തുവരും; അവന്റെ വേരില്‍ നിന്ന് ഒരു ശാഖ പൊട്ടിക്കിളിര്‍ക്കും. കര്‍ത്താവിന്റെ ആത്മാവ് അവന്റെ മേല്‍ ആവസിക്കും' (ഏശ. 11:1-2).

ദാവീദിന്റെ പിതാവായിരുന്നു ജസ്സെ. ഈ വംശത്തില്‍ വരാനിരിക്കുന്ന രാജാവ് ദൈവാരൂപിയാല്‍ അഭിഷേചിക്കപ്പെടും എന്നതായിരുന്നു പ്രവചനം. അദ്ദേഹം മൂലം ഭൂമി, കര്‍ത്താവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനത്താല്‍ നിറയും എന്നുകൂടി ഏശയ്യാ അറിയിച്ചിരുന്നു (ഏശ. 11:9). യോര്‍ദ്ദാനില്‍ വച്ച് യോഹന്നാനില്‍ നിന്ന് മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചപ്പോഴാണ് ഈശോയുടെ മേല്‍ പരിശുദ്ധ റൂഹാ ഇറങ്ങിവസിച്ചത്. ഇതിന് പ്രഥമസാക്ഷി യോഹന്നാന്‍ മാംദാന തന്നെയാണ്. മാമ്മോദീസായില്‍ തന്റെമേല്‍ ഇറങ്ങിവന്ന റൂഹായെ തന്നെയാണ് ഈശോ തന്നില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവരുടെ മേല്‍ വര്‍ഷിക്കുന്നത്.

ഈശോ ദൈവപുത്രന്‍

പരിശുദ്ധാരൂപിയുടെ ആവാസമാണ്, ഈശോ ദൈവപുത്രനാണ് എന്ന സത്യം യോഹന്നാനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത്. താന്‍ നേരിട്ടുകണ്ട്, തനിക്ക് ബോധ്യം വന്ന കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാന്‍ ഇപ്രകാരം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു: 'അത് ഞാന്‍ കാണുകയും അവന്‍ ദൈവപുത്രനാണെന്ന് സാക്ഷ്യം നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു' (യോഹ. 1:34).

സമവീക്ഷണ സുവിശേഷങ്ങളില്‍ അനുതാപത്തിന്റെ സന്ദേശം പ്രസംഗിച്ച് മിശിഹായ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നവനാണ് യോഹന്നാന്‍ സ്‌നാപകന്‍. യോഹന്നാന്‍ ശ്ലീഹായുടെ വിവരണപ്രകാരം സ്‌നാപകന്‍, താന്‍ പ്രഘോഷിച്ച മാമ്മോദീസായിലൂടെ വെളിച്ചമായ മിശിഹായ്ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നവനാണ് (യോഹ. 1:6-7). ഈ സാക്ഷ്യം വഹിക്കലാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗത്ത് (യോഹ. 1:29-34) നമ്മള്‍ കാണുന്നത്. വഴി ഒരുക്കിക്കൊണ്ടായാലും സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ടായാലും കര്‍ത്താവിന് മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിക്കാന്‍ സാഹചര്യമൊരുക്കുക എന്നതായിരുന്നു മാംദാനയുടെ ലക്ഷ്യം.

സഭാപിതാവായ ക്രിസോസ്‌തോമിന്റെ വ്യാഖ്യാനപ്രകാരം, ജനം യോഹന്നാന്റെ പക്കലേയ്ക്ക് ഓടിക്കൂടിയത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗം കേള്‍ക്കാന്‍ എന്നതിലുപരിയായി തങ്ങളുടെ പാപങ്ങള്‍ ഏറ്റുപറഞ്ഞ് മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിക്കാനായിരുന്നു. പരിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയിലെ വചനശുശ്രൂഷ കൂദാശകളിലേയ്ക്ക് പ്രത്യേകിച്ച്, അപ്പം മുറിക്കലിലേയ്ക്ക് നയിക്കണമെന്നു സാരം. മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള ഏത് വചനപ്രഘോഷണത്തിന്റെയും മുഖ്യലക്ഷ്യം ഇതായിരിക്കണം. ഈശോമിശിഹായെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധഗ്രന്ഥ കര്‍ത്താക്കള്‍ നല്‍കുന്ന സാക്ഷ്യം വചനശുശ്രൂഷയിലൂടെ ശ്രവിക്കുന്ന നമുക്കും പരിശുദ്ധ കുര്‍ബാനയിലൂടെ ദൈവിക ജീവിനില്‍ പങ്കുചേരുവാന്‍ ഇടയാകട്ടെ.

ഫാ. ആന്‍ഡ്രൂസ് മേക്കാട്ടുകുന്നേല്‍

www.lifeday.in

ദനഹാക്കാലം ഞായർ 3

യോഹന്നാൻ1: 29-34

Background

ദനഹാക്കാലം മൂന്നാം ഞായറാഴ്ചയാണ്. ഈ കാലത്തിൽ ഓരോ ആഴ്ചയിലും ഈശോ ആരാണ് എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നതു സംബന്ധമായ വായനകൾ ആണ് നമ്മൾ കേൾക്കുക. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ച വചനം മാംസമായവൻ ആണ് ഈശോ എന്നു നമ്മൾ കേട്ടു. ഈ ആഴ്ച്ച ഈശോ ലോകത്തിൻറെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന കുഞ്ഞാടാണ് എന്നു വെളിപ്പെടുത്താൻ സ്നാപകയോഹന്നാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് നമ്മൾ. കേൾക്കുന്നു.

Interpretation

1. ഈശോയുടെ ഇരട്ട പേര്

നമ്മൾ പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ ചില ഇരട്ടപ്പേര്/ കുറ്റപ്പേര് വിളിക്കാറുണ്ടായിരിക്കും. ഉദാഹരണത്തിന് കരിങ്കണ്ണൻ, തടിയൻ, ചാള മേരി, കടുവ, കുന്തി ദേവി...ഗുണ്ട ബിനു... അങ്ങനെ പോകുന്ന നീണ്ട നിര. നമ്മളെയും പല ഇരട്ട പേരുകളും മറ്റുള്ളവർ വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കും . അങ്ങനെ ഈശോയ്ക്ക് നൽകപ്പെട്ട ഒരു ഇരട്ട പേരാണ് 'കുഞ്ഞാട്'. സാധാരണ ഒരാളെ ഇരട്ടപ്പേര് വിളിക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ സ്വഭാവമോ പ്രകൃതമോ ആ പേരുമായിട്ട് എന്തെങ്കിലും സാദൃശ്യം ഉണ്ടായിരിക്കും. ഈശോയെ സ്നാപകയോഹന്നാൻ 'കുഞ്ഞാട്' എന്ന് വിളിക്കാൻ കാരണം ഈശോയുടെ ചില സവിശേഷതകൾ മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ടാണ്. ഇസ്രായേൽ ജനത്തിന് 'കുഞ്ഞാട്' പാപമോചത്തിന്റെയും രക്ഷയുടെയും പ്രതീകമാണ്. ഇസ്രായേൽ ജനം അവരുടെ പാപ പരിഹാര ദിവസം (Day of Atonement) ഒരു കുഞ്ഞാടിനെ മഹാപുരോഹിതൻ ബലിപീഠത്തിലെ വെച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് ഇസ്രായേജനത്തിന്റെ സകല പാപങ്ങളും ആ കുഞ്ഞാടിനെ മേൽ ആരോപിച്ച് അതിനെ മരുഭൂമിയിലേക്ക്/ വിജനപ്രദേശത്തേക്ക് അഴിച്ചുവിടുന്നു ഏതെങ്കിലും ഒരു വന്യമൃഗം അതിനെ പിടികൂടി തിന്നുന്നതോടെ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെല്ലാം മോചിതമായി എന്നാണ് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നത്. കൂടാതെ ഇസ്രായേൽ ജനം ഈജിപ്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്ന ദിവസം മുട്ടാടിന്റെ രക്തമാണ് അവരുടെ ഭവനത്തിന്റെ വീടുകളിലും കട്ടിളപ്പടികളിലും തെളിക്കുന്നത് ( പുറപ്പാട് 12). ആ രക്തമാണ് ഇസ്രായേൽ ഭവനങ്ങളെ രക്ഷിച്ചത് എന്നു അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.. മാത്രമല്ല അബ്രാഹം ഇസഹാക്കിനെ ബലിയർപ്പിക്കാൻ തുനിയുമ്പോൾ മാലാഖ ‍വന്നു തടയുകയും അതിന് പകരമായി ഒരു മുട്ടാടിനെ ബലിയർപ്പിക്കുന്നത് നമ്മൾ കാണുന്നു.( ഉൽപ്പത്തി 22) ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ 'കുഞ്ഞാട്' പഴയ നിയമത്തിൽ രക്ഷയുടെയും പാപമോചനത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ് . (അല്ലാതെ ആട് ഒരു ഭീകര ജീവിയല്ല കെട്ടോ...)

ആ അർത്ഥത്തിൽ

ഈശോ മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ പാപമോചകനും അതിനായി രക്തം ചിന്തപ്പെടാൻ ഉള്ളവനാണെന്നും ഒപ്പം അവൻ രക്ഷകനാണ് എന്നതിന്റെയും സൂചനയാണ് 'കുഞ്ഞാട്' എന്ന വിശേഷണം. ആ പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ ഈശോ തന്റെ ധൗത്യം നിറവേറ്റുന്നു. നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അവൻ പരിഹാരം ബലിയാകുന്നു. അവൻ മൂലം നമ്മൾ രക്ഷയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

2. ശാന്തത എന്ന ഗുണം

ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ദേഷ്യം മൂത്ത് മൂന്നു പേരെ വീട്ടിൽ കയറി കൊലപ്പെടുത്തി എന്നതിന്റെ ഞെട്ടലിലാണ് നമ്മൾ. അത്രയും ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും നമ്മളും മോശക്കാരല്ല. (മൂക്കത്ത് ആണ് ശുണ്ഠി....? ആരുടെ....?)

കുഞ്ഞാടിന്റെ ഏറ്റവും സവിശേഷമായ ഗുണം എന്ന് പറയുന്നത് 'ശാന്തത' എന്നുള്ളതാണ്. മുട്ടനാട് മുഷ്‌ക് കാണിക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞാട് കുറച്ചും കൂടി ശാന്തമായിട്ട് തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു. ഈശോയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഗുണം ഈ ശാന്തതയാണ്. ഞാന്‍ ശാന്തശീലനും വിനീതഹൃദയനുമാകയാല്‍ എന്റെ നുകം വഹിക്കുകയും എന്നില്‍നിന്നു പഠിക്കുകയും ചെയ്യുവിന്‍.

" ( മത്തായി 11:29) എന്നു ഈശോ തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്. ഏശയ്യ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകത്തിലെ കർത്താവിൻറെ ദാസനെ കുറിച്ച് പറയുന്നിടത്തും ഈ ശാന്തത വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന കുഞ്ഞാടിനെ പോലെ രോമം കത്തിക്കാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന പോലെ അവൻ ശാന്തനായി നിന്നു എന്നൊക്കെയാണ് അവിടെ പറയുന്നത് ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാവുന്ന ഒരു നല്ല ഗുണം ശാന്തതയാണ് വളരെ പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരുന്ന ഒരു പ്രകൃതമാണ് നമ്മൾ എല്ലാവരുടെതും. നമ്മെ വിമർശിക്കുമ്പോഴും കുറ്റങ്ങൾ നമുക്കെതിരെ ആരോപിക്കുമ്പോഴും നമ്മളെ പരിഹസിക്കുമ്പോഴും ഒരു കുഞ്ഞാട് കണക്കെ ശാന്തമായിട്ട് നിൽക്കാൻ പറ്റുക എന്നുള്ളത് വലിയ കൃപയാണ്. ദേഷ്യപ്പെടാതെ, പൊട്ടിത്തെറിക്കാതെ ശാന്തമായിട്ട് ഇടപെടാൻ പഠിക്കുക എന്നുള്ളത് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് വലിയ പുണ്യമാണ്. എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു, എൻറെ കൺട്രോൾ പോയി, എന്റെ സ്വാഭാവം മാറും കെട്ടോ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പതിവ് ശൈലികൾ ഒന്നു മാറ്റി പിടിക്കുക.

3. പിന്നാലെ വരുന്നവർ ശക്തരാണ്

രാഷ്ട്രീയ രംഗത്തും കലാ കായിക രംഗത്തും ആത്മീയ മേഖലയിലുമെല്ലാം കണ്ടു വരുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസമാണ് ഈ രംഗത്തു മുൻ നിരയിലുള്ളവർ അവിടെ തന്നെ കടിച്ചു തൂങ്ങി കിടക്കുമെന്നത്. ചെറുപ്പക്കാർക്ക് അവസരം കിടുക്കുന്നില്ല എന്നുള്ളത് നമ്മുടെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടി നേരിടുന്ന വലിയ വിമർശനമാണിത്. ചെറുപ്പക്കാർക്ക് വേണ്ടത്ര അവസരം നൽകുന്നില്ല എന്നത്. തനിക്ക് ശേഷം പ്രളയം എന്നാണ് ഇവിടെ ചിലരുടെ വിചാരം. അത്തരക്കാരുടെ ഇടയിലാണ് സ്നാപകന്റെ വാക്കുകൾ പ്രസക്തമാകുന്നത്. പുള്ളി പറയുന്നു തന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവൻ തന്നെക്കാൾ ശക്തനാണ് എന്ന്. നമുക്കു ശേഷം വരുന്ന തലമുറയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, അവർക്ക് വേണ്ടി വഴി മാറി കൊടുക്കുക വലിയ കാര്യമാണ്... (ഏത് ...? അതു സീരിയസിലും കൊഹ്‌ലിയും രോഹിതും തന്നെ ഇന്ത്യയെ നയിക്കാൻ ആലോചിക്കുന്ന, പെൻഷൻ പ്രായം വീണ്ടും കൂട്ടാൻ പോകുന്ന നാട്ടിലാണ് നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത് എന്നോർക്കുക... )

മറ്റൊരാളെ തന്നെക്കാൾ വലിയവനായി കണക്കാക്കുക എന്നത് വലിയ മനസുള്ളവർക്ക് മാത്രം പറ്റുന്ന കാര്യമാണ്. സ്നാപകന് അതിനു കഴിഞ്ഞു. ഈശോ രംഗപ്രവേശനം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്നാപകൻ പയ്യെ അവനായി വഴിമാറി കൊടുത്തു. അപരനെ വലിയവനായി കണക്കാക്കി അവനു വേണ്ടി സ്വയം ഒഴിഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന സ്നാപക മനോഭാവം നമുക്കും സ്വന്തമാക്കാം

ദനഹാ മൂന്നാം ഞായർ

ഏശയ്യ: 45: 18 - 46: 4

ഹെബ്രായർ: 4: 1- 10

യോഹന്നാൻ: 1: 29 - 34 (29 - 42)

നിത്യതയിലേക്കുള്ള നിണവഴി

"ഞാൻ ബലിയാടായി തുടരുക തന്നെ ചെയ്യും, മറ്റൊരാൾ അതാകുന്നത് വരെ"- അയ്യപ്പൻ

മറ്റൊരു പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത വിധം മനുഷ്യർ നെഞ്ചത്തടിച്ചു പ്രത്യുത്തരിക്കുന്ന ഒന്നാണ്, ലുത്തിനിയയ്ക്കൊടുവിലെ ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടേ, എന്ന പ്രാർത്ഥന. അത്രമാത്രം ജീവിതത്തിൽ ആഴത്തിൽ പതിയേണ്ടതും പ്രകമ്പനം സൃഷ്ടിക്കേണ്ടതുമായ ഒരു പദപ്രയോഗമാണ് ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട് എന്നത്. മാനവരാശിയുടെ ദൈവീകപദ്ധതിയിലെ ഏറ്റവും മുഴക്കമുള്ള സ്വരം.

എവിടെയാണ് ബലിമൃഗം എന്ന ഉത്പത്തിയിലെ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരമാണ് ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടെന്ന വിശേഷണം. സ്നാപകനാണ് യേശുവിനെ അപ്രകാരം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. പണ്ടൊരിക്കൽ, ഉദരത്തിൽ വച്ചു കുഞ്ഞാടിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതും കുതിച്ചു ചാടിയതും അവൻ തന്നെ. പുണ്യം പുണ്യത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതും പ്രഘോഷിക്കുന്നതുമായ രണ്ടു സന്ദർഭങ്ങൾ. എന്നെ അയച്ചവൻ നൽകിയ അടയാളങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനെ മനസിലാക്കിയതെന്നാണ് സ്നാപകന്റെ എളിമയാർന്ന അവകാശവാദം. മരുഭൂമിയുടെ ഏകാന്തതയിൽ മോശയെ പോലെ ദൈവത്തോടു മുഖാഭിമുഖം സംസാരിക്കാനും അവിടുത്തെ ഹൃദയരഹസ്യങ്ങളും രക്ഷയുടെ അടയാളങ്ങളും കൃത്യമായി മനസിലാക്കിയെടുക്കാനും യോഹന്നാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെന്നു സാരം.

ഏതൊരു സാക്ഷ്യത്തിനും പ്രഘോഷണത്തിനും പിന്നിൽ അത്തരമൊരു നിശബ്തതയുടെയും ധ്യാനത്തിന്റെയും നിമിഷങ്ങളുണ്ടാകണം. അപ്പോഴാണ് സാക്ഷ്യങ്ങൾ അവസാനത്തോളം പ്രാധാന്യവും നൈരന്തര്യവും അവകാശപ്പെടാവുന്ന സത്യങ്ങളായി മാറുകയുള്ളൂ. നോക്കൂ, സ്നാപകന്റെ ശിഷ്യനായ അന്ത്രയോസിലേക്കും അവന്റെ സഹോദരൻ പത്രോസിലേക്കും, പിന്നീടങ്ങോട് കോടിക്കണക്കിനു മനുഷ്യരിലേക്കും കുഞ്ഞാടിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കപ്പെടുന്നു.

"കറയോ കളങ്കമോ ഇല്ലാത്ത കുഞ്ഞാടിന്റേതു പോലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ അമൂല്യരക്തം കൊണ്ടാണ് നാം വീണ്ടെടുക്കപ്പെടുന്നത്" - 1 പത്രോസ്: 1: 19

നിയോഗത്തിലേക്കുള്ള ചൂണ്ടുമൊഴി

ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട് എന്നതാണ് യേശുവിനു ലഭിച്ച ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ വാഴ്ത്ത്. ദൈവീക വെളിപാടിന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിലായിരുന്നു സ്നാപകന്റെ ആ വാക്കുകളെങ്കിലും നീ ക്രിസ്തുവാണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ പത്രോസിനു നൽകിയതുപോലുള്ള പ്രശംസയൊന്നും യേശു സ്നാപകനിലേക്കു ചൊരിയുന്നില്ല. കാരണം, പത്രോസിന്റേത് മഹത്വത്തിന്റെ ശീതളിമ പകരുന്ന പ്രകീർത്തനമാണെങ്കിൽ, സ്നാപകന്റേത് ഉള്ളുലയ്ക്കുന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. ബലിയുടെ ജീവിതമാണ് നിന്റേത്, ഇനിയങ്ങോട്ട് രക്തസാക്ഷിയുടെ കരളുറപ്പും ത്യാഗസന്നദ്ധതയും നീ പുലർത്തേണ്ടതുണ്ടെന്നാണ് സ്നാപകൻ പറയാതെ പറയുന്നത്.

മറ്റു ദൈവസങ്കല്പങ്ങളെല്ലാം പാപികളെ നിഷ്ക്കരുണം നിഗ്രഹിക്കാനാണ് അവതാരമെടുത്തതെങ്കിൽ ക്രിസ്തുവിന്റേത് അതിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. സ്വയം പരിത്യാഗത്തിന്റെ, പാപികളുടെ വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ പുതിയ ഒരു മാതൃകയും ചരിത്രവും സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ നിയോഗം. ആ കുരിശിന്റെ വഴിയിലേക്കാണ് സ്നാപകൻ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. സഹിക്കുന്ന ദൈവം എന്ന സത്യത്തെയാണ് അവൻ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്. സഹനങ്ങളാണ് രക്ഷയുടെ മാർഗമെന്ന സൂചനയും, കുലീനമായി എങ്ങനെ സഹിക്കണം എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരവുമുണ്ട് ആ വാക്കുകളിൽ.

കുഞ്ഞാടെന്ന പ്രതീകം സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ നിസ്സഹായ മനുഷ്യരുടെ മാത്രമല്ല, ഒരു പിടച്ചിലിലൂടെ പോലും പ്രതികരിക്കാൻ ത്രാണിയില്ലാത്ത സൃഷ്ടവസ്തുക്കളുടെയെല്ലാം പ്രതിനിധിയും രക്ഷകനുമായി യേശു മാറുകയാണ്. അവന്റെ ബലിയോടെ ബലിമൃഗങ്ങളുടെ ചോര വീണു കറപുരണ്ട ബലിപീഠങ്ങൾ പുഷ്പാലംകൃതവും സുഗന്ധധൂപങ്ങളാൽ പൂരിതവുമായി.

"അസ്ത്രം തടഞ്ഞു പിടയുമ്പോൾ അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു,

എന്റെ കൊക്കുകൾ കൊണ്ട് അനേകം വിത്തുകൾ ഞാൻ പാകിയിട്ടുണ്ട്.

അവ മുളച്ച്‌ ഉയരുകയും, വിരിയാൻ പോകുന്ന കിളികൾക്ക് തണലായി മാറുകയും ചെയ്യും"- അഷ്‌ക്കർ

നിർമമമായ ഒരു ചുവടുവയ്പ്

തന്റെ നിലപാടുകൾക്കും കണ്ടെത്തിയ സത്യങ്ങൾക്കും സ്വന്തം ജീവരക്തം കൊണ്ടു കൈയൊപ്പിട്ട ധീരാത്മാവായിരുന്നു സ്നാപകയോഹന്നാൻ. അവന്റെ കളമൊഴിയലും യേശുവിന്റെ അരങ്ങേറ്റവുമാണ് ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടെന്ന പരിചയപ്പെടുത്തൽ. സ്വന്തം ശിഷ്യരെപ്പോലും യോഹന്നാൻ യേശുവിനു വിട്ടുകൊടുക്കുകയാണ്.

നീ ആരാണെന്ന് പലരും യോഹന്നാനോട് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്, മിശിഹായാണോ, ഏലിയായാണോ, പ്രവാചകനാണോ...കേട്ടറിഞ്ഞ മിശിഹാ സങ്കല്പത്തിലെ ലക്ഷണങ്ങൾ സ്നാപകനിൽ ഉണ്ടെന്നു പലരും കരുതുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഒരു പക്ഷേ, ഒരു ചെറിയ അവകാശവാദത്തിലൂടെ സുഖവും സ്തുതിയും സ്വന്തമാക്കാനുള്ള സാധ്യതയും സ്നാപകന്റെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നു.എന്നിട്ടും ഞാനല്ല മിശിഹാ, എന്നു പറഞ്ഞു അവൻ ഒരു ചുവടു പുറകോട്ടു മാറുന്നു. പിൻവലിയുക, വിട്ടു കളയുക, വധിക്കപ്പെടുക, എന്നതൊക്കെ പരാജയത്തിന്റെ അടയാളമായി കരുതുന്നിടത്ത്, അവയെ മഹത്വത്തിന്റെ അടയാളമായി കണ്ടു സ്നാപകൻ പിൻവാങ്ങുന്നതിനൊപ്പം, ഇവയെല്ലാം അവയുടെ പൂർണതയിൽ നിറവേറ്റാൻ തയ്യാറുള്ള മറ്റൊരുവനെ അവരുടെ മുമ്പിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഞങ്ങളാണ് ദൈവീക മനുഷ്യർ, ഞങ്ങൾ മാത്രമാണ് ദൈവീക വെളിപാടുകൾക്കു അവകാശികൾ എന്നു പറഞ്ഞ് അധികാരവും സ്വാർത്ഥ മോഹങ്ങളും ലക്‌ഷ്യം വയ്ക്കുന്ന ഇന്നിന്റെ സീറോ മലബാർ സഭാനേതൃത്വത്തിന് യേശുവിനെയല്ല, സ്നാപകനെപ്പോലും പിൻചെല്ലാനാകുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. ഞങ്ങളല്ല, ക്രിസ്തുവും അവന്റെ നിലപാടുകളുമാണ് നിലനിൽക്കേണ്ടതും വിജയിക്കേണ്ടതും എന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ തക്ക വിശാലത സ്വന്തമല്ലാത്തതിനാൽ, മനുഷ്യർ ക്രിസ്തുവിലേക്കും അവന്റെ സഭയിലേക്കും എത്തുന്നതിനുള്ള വഴികളിൽ മതിലുകളാണ് അവർ പണിതുയർത്തുന്നത്. ഒന്നുറപ്പാണ്, നിസ്വാർത്ഥതയും നീതിബോധവുമില്ലാതെ, നിസ്സഹായ മനുഷ്യരെ നിഷ്ക്കാസനം ചെയ്യാനായി എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളിലൂടെ, അവർ സ്വന്തമാക്കുന്നതെല്ലാം അക്കൽദാമകളായി മാറും.

"സ്വന്തം ഇച്ഛകളെ ബലി ചെയ്യാതെ ഒരാൾക്കും ഒരു ബലിമൃഗത്തെ രക്ഷിക്കാനാവില്ല. സ്വന്തം ഇരിപ്പിടങ്ങളെ അവഗണിക്കാതെ ഒരാൾക്കും നിഷ്‌കളങ്ക ജീവിതങ്ങളെ താങ്ങാനുമാകില്ല"- ബോബിയച്ചൻ

നിനക്കൊപ്പം നടക്കുന്ന കുഞ്ഞാടുകൾ

ജീവിതയാത്രയിൽ നാം കണ്ടുമുട്ടുന്ന മനുഷ്യരുടെ സുകൃതങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാൻ, ആനന്ദത്തോടെ അവയെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ നീ തയ്യാറാണോ എന്നതാണ് സ്നാപകൻ ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യം.

ഓരോ മനുഷ്യനും ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തമാണെന്നും, അവരിലൂടെ ദൈവം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇടപെടുമെന്നുമുള്ള വെട്ടം കിട്ടിയാൽ, ചുറ്റുമുള്ളവരെ കുറേക്കൂടി ആദരവോടും കൃതജ്ഞതയോടും കൂടി സമീപിക്കാനാവും. എല്ലാവിധ സീമകളെയും വൈജാത്യങ്ങളേയും അതിലംഘിച്ചുകൊണ്ടു മനുഷ്യരുമായി ഇടപഴകുവാനും, അർത്ഥരഹിതമായ സോഷ്യൽ മീഡിയ വിനോദങ്ങൾക്കും വിവാദങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന്, സാധാരണ മനുഷ്യരിലെ ഈശ്വരാംശത്തെ കണ്ടെത്താനുമുള്ള ചുവടുവയ്പുകളാണ് ഇനി ഉണ്ടാകേണ്ടത്. അത്, കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ സൃഷ്ടാവിനെ കണ്ടെത്തലാണ്, വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ഗുരുവിനെ തേടലാണ്, പാവങ്ങളിൽ പടച്ചോനെ പരതലാണ്, അപരനിൽ അഗതീശ്വരനെ അന്വേഷിക്കലാണ്, ഇതരമതങ്ങളിലെ ഇഴയടുപ്പങ്ങളോടു ചേർന്നു നിൽക്കലാണ്, തൊഴിലാളികളിൽ ഉടയോനെ തിരയലാണ്, അത്മായരിൽ അജപാലകരെ തിരിച്ചറിയലാണ്. ഇത് സാധ്യമാകുമ്പോൾ സ്ത്രീകളിൽ നിന്നും ജനിച്ച ശ്രേഷ്ഠരുടെ നിരയിൽ ഒരിടവും കുഞ്ഞാടിനായി പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടവരെന്ന മഹത്വവും നമുക്കു സ്വന്തമാകും.

നിങ്ങളിലൊരുവൻ ക്രിസ്തുവാണെന്ന ആചാര്യമൊഴി ആശ്രമത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയ അത്ഭുതാവഹമായ അനുരണനങ്ങളെ കുറിക്കുന്ന കഥ ഈ അവസരത്തിൽ ഒന്നോർത്തെടുക്കുന്നത് ഉചിതമായിരിക്കും.

“വ്യക്തികളിലും സമൂഹങ്ങളിലും നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്ന ഓരോ നന്മയും നിങ്ങളെ ഈശ്വരനിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കും. കാരണം, മനുഷ്യരിലെ നന്മകൾ ഈശ്വരന്റെ നിക്ഷേപങ്ങളാണ്”

നീയുമൊരു കുഞ്ഞാടാകണം

ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിശേഷണങ്ങളും കഥകളും എന്ന രീതിയിൽ മാത്രമല്ല, സുവിശേഷത്തെ വായിച്ചെടുക്കേണ്ടത്. മറിച്ച്‌, ക്രിസ്തുബോധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഞാൻ ജീവിക്കേണ്ട ജീവിതവും എന്റെ സാധ്യതകളും എന്താണെന്ന കണ്ടെത്തൽ കൂടിയാകണം അത്. സ്നേഹവും സമർപ്പണവും സാഹസികതയും ഒന്നു ചേരുന്ന രക്തസാക്ഷിയുടെ ജീവിത മാതൃകയാണ് ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട് എന്ന വചനഭാഗം നമുക്കു മുമ്പിലായി തുറന്നു വയ്ക്കുന്നത്. ബലിയിൽ സംബന്ധിക്കുന്നവർ മാത്രമാകാതെ ബലിവസ്തുവായി രൂപാന്തരപ്പെടാൻ, എനിക്കൊരു ചെലവുമില്ലാത്ത ദഹനബലി ഞാൻ കർത്താവിന് അർപ്പിക്കുകയില്ലെന്ന വചനത്തിന് രക്തവും മാംസവും നൽകാൻ, അങ്ങനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ നിണവഴിയിൽ അവനൊപ്പം നടക്കാനുള്ള നിയോഗവും ബാധ്യതയുമുണ്ട് നമ്മുടെ ശിരസ്സിനു മുകളിൽ.

രക്തസാക്ഷിത്വത്തിന്റെ വഴിയിൽ ആദ്യചുവടു വച്ച സ്റ്റീഫനിൽ തുടങ്ങി ജൊവാൻ ഓഫ് ആർക്ക്, തോമസ് മൂർ, കോൾബെ, ഓസ്കാർ റൊമേരോ, ജാക്വസ് ഹമേൽ, റാണി മരിയ, സി.വത്സല, സ്റ്റാൻ സ്വാമി എന്നിവരിലൂടെ നീണ്ടു പോകുന്ന വീരാത്മാക്കളുടെ പട്ടിക നമ്മുടെ മുമ്പിൽ ഉയർത്തുന്ന വെല്ലുവിളി ഇതാണ്, നിനക്കൊരു ബലിയാടായി മാറാനാകുമോ? ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഇടയിലേക്ക് കുഞ്ഞാടുകളെ എന്നപ്പോലെ ഞാൻ നിങ്ങളെ അയക്കുന്നു എന്നതിനർത്ഥവും രക്തസാക്ഷിത്വം തന്നെ. രക്തസാക്ഷികളുടെ സ്ഥാനം, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ സിംഹാസന പീഠങ്ങളിലോ, അബ്രാഹത്തിന്റെ മടിയിലോ ആകാൻ തരമില്ല, പ്രത്യുത, ക്രിസ്തുവിന്റെ ചങ്കിനകത്തായിരിക്കും. കാരണം, തന്റെ തിരുഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന രക്തധാര മുറിയാതെ കാക്കുന്നത് അവരാണ്.

"രക്തസാക്ഷിത്വം എന്നത് എന്നും ദൈവീക പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാണ്"- ടി.എസ്. എലിയട്ട്

തലമുറക്കൾക്കിപ്പുറവും നട്ടെല്ല് പണയം വയ്ക്കാത്ത മനുഷ്യരെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന കാറ്റലിസ്റ്റായി രക്തസാക്ഷികളുടെ ജീവിതങ്ങൾ മാറുന്നു എന്നത് ഒരു യാഥാർഥ്യമാണ്. വ്യവസ്ഥിതികളും സാഹചര്യങ്ങളും മാറിയിലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ലെന്നു കരുതി ജീവിക്കാമായിരുന്ന ഇടങ്ങളിൽ നിന്നാണ്, മാറ്റത്തിനായി ഇറങ്ങി തിരിച്ചു രക്തസാക്ഷികൾ മരണം വരിച്ചത്. ധനമന്ത്രി പദം ഉപേക്ഷിച്ച ചെഗുവേര, വക്കീൽ പണി വേണ്ടെന്നു വച്ച ഗാന്ധി, മെത്രാൻ പദവിയെ തൃണവത്ഗണിച്ച റൊമേരോ ഇവരൊക്കെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നു ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങിയ മനുഷ്യപുത്രന്റെ പിന്മുറക്കാർ തന്നെ. അത്തരം മനുഷ്യർക്ക് വംശനാശം സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്നതിനു തെളിവാണ് എറണാകുളം അതിരൂപതാ ആസ്ഥാനത്തേക്ക് കടന്നു ചെന്ന്, കൊടിയ പീഡനങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയ 21 വൈദീകർ. അവനോടൊപ്പം നമുക്കും പോയി മരിക്കാം എന്നു പറഞ്ഞവന്റെ യഥാർത്ഥ മക്കൾ തങ്ങളാണെന്നതിന്റെ പ്രഖ്യാപനം കൂടിയായി മാറി അത്.

മാനവകുലത്തിനു നിത്യതയേകാനായി ജീവൻ ത്യജിക്കാൻ തയ്യാറായി ഒരുവൻ കടന്നു വരുന്നു. അവനെ ചൂണ്ടി കാട്ടിയവനും അവന്റെ ശിഷ്യരായവരും വധിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നിട്ടും അതെല്ലാം വായിച്ചും ധ്യാനിച്ചും നമുക്കിങ്ങനെ സ്വസ്ഥമായിട്ടിരിക്കാം എന്നു ചിന്തിക്കുന്നത് തന്നെ യേശുവിനോടുള്ള കൃതഘ്‌നതയും അനീതിയുമാണ്. അതിനാൽ, ഓരോ ചുവടിലും, ഓരോ പ്രഘോഷണത്തിലും നിന്ദിക്കപ്പെടാനും, മുറിയപ്പെടാനുമുള്ള സാധ്യതകൾ നാം തേടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കണം.

"നന്മയുടെയും നീതിയുടെയും പക്ഷത്തു നിന്നുകൊണ്ടുള്ള ഒരു രക്തസാക്ഷിത്വം ജീവിതത്തിനു കൂടുതൽ അർത്ഥം നൽകുകയുള്ളൂ. എല്ലാം സ്നേഹത്തിലധിഷ്ഠിതമായിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക. ഈ വഴിയിലൂടെ ധൈര്യപൂർവം നടന്നു നീങ്ങിയ പലരും അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ പുഞ്ചിരിയോടെയാണ് കടന്നു പോയത്"- ചെഗുവേര

എടുക്കാനും വാഴ്ത്താനും മാത്രമല്ല, മുറിയപ്പെടാനും കൂടിയുള്ളതാണ് ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ജീവിതം. കുടുംബത്തിലും സഭയിലും സമൂഹത്തിലുമുള്ള മനുഷ്യരുടെ സങ്കടങ്ങളെ ഏറ്റെടുക്കാൻ, അവരുടെ സന്തോഷങ്ങൾക്കായി ജീവിതം ഹോമിക്കാൻ, അവരുടെ സ്വപ്‍നങ്ങൾക്കായി തളർന്നു വീഴുവോളം അദ്ധ്വാനിക്കാൻ, അകന്നു പോയവരെ തിരികെ പിടിക്കാനായി ഏതറ്റം വരെയും അലയാൻ, പ്രശ്നപരിഹാരങ്ങൾക്കായി ആത്മാർത്ഥതയോടെ പരിശ്രമിക്കാൻ, സകലരും ഏറ്റെടുക്കാൻ മടിക്കുന്ന ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ സ്വാഭീഷ്ടപ്രകാരം നിറവേറ്റാൻ, സത്യത്തിനു വേണ്ടി അവസാനത്തോളം സഹിച്ചു നിൽക്കാൻ നമ്മൾ തയ്യാറായാൽ, ഒരു വീടിന് ഒരു പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിനെ വീതം കരുതിവയ്ക്കണം എന്ന, പുറപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ദൈവേഷ്ടം നമ്മിൽ പൂർണമാകും. മുറിയപ്പെടുമെന്നത് നിസംശയം. പക്ഷേ, രക്ഷ നമ്മിലൂടെ സംജാതമാകുമെന്നത് ഉറപ്പ്.

www.homilieslaity.com

ദനഹാക്കാലം മൂന്നാം ഞായർ

യോഹ 1, 29 – 34

സന്ദേശം

ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം മഹാത്യാഗമാണ് ക്രിസ്തു എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുകയാണ്. ദനഹാക്കാലത്തിന്റെ മൂന്നാം ഞായറാഴ്ച്ച, ത്യാഗനിർഭരമായ ജീവിതത്തിലൂടെ ക്രിസ്തുവിനെ ലോകത്തിനു വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ സുവിശേഷം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുകയാണ്.

വ്യാഖ്യാനം

ദനഹാക്കാലത്തിന്റെ ആദ്യഞായറാഴ്ച്ച പ്രവചനങ്ങളുടെ പൂർത്തീകരണമായാണ് ക്രിസ്തു തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയത്. (ലൂക്ക 4, 16-21) ദനഹാതിരുനാളിൽ “ഇവനെന്റെ പ്രിയപുത്രൻ” (മത്താ 3, 17) എന്ന വെളിപാട് സ്വർഗത്തിൽ നിന്നുണ്ടായി. രണ്ടാം ഞായറാഴ്ച്ച ദൈവത്തിന്റെ വചനമാണ് ക്രിസ്തു എന്ന വെളിപാടാണ് സുവിശേഷം പ്രഘോഷിച്ചത്. (യോഹ 1, 1-18) ഇന്ന്, മൂന്നാം ഞായറാഴ്ച്ച സുവിശേഷം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് “ക്രിസ്തു ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്എന്നാണ്. (യോഹ 1, 29)

വിശുദ്ധ സ്നാപക യോഹന്നാനാണ് ഈശോയെ ലോകത്തിനു പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്. ലോകരക്ഷകനാണ് നിങ്ങളുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നത് എന്ന് പ്രഘോഷിക്കുവാൻ, ജനത്തിന് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊടുക്കുവാൻ നിയുക്തനായത് സ്നാപകനാണ്. ക്രൈസ്തവന് രണ്ട് നിയോഗങ്ങളാണ് ഈ ഭൂമിയിൽ ചെയ്തുതീർക്കുവാനുള്ളത്. 1. ലോകത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്ന ക്രിസ്തുവിനെ ലോകത്തിന് വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുക, സ്നാപകയോഹന്നാനെപ്പോലെ! ക്രിസ്തു പലരീതിയിൽ, വ്യക്തികളിലൂടെയും, സംഭവങ്ങളിലൂടെയും, പ്രകൃതിയിലൂടെയും വെളിപ്പെടുമ്പോൾ, ആ വെളിപാട് വിളിച്ചുപറയുവാൻ ക്രൈസ്തവവർക്കാകണം. ദേ ലോകരേ, ഇതാ ക്രിസ്തു, അവളിലൂടെ, അവനിലൂടെ, ഈ സംഭവത്തിലൂടെ, വെളിപ്പടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് വിളിച്ചു പറയേണ്ടവരാണ് ക്രൈസ്തവർ. സ്നാപകനെപ്പോലെ അത്രമാത്രം ജീവിതവിശുദ്ധിയും, വിശ്വാസവും, സത്യം അറിയുവാനും, അത് വിളിച്ചുപറയുവാനുമുള്ള ചങ്കൂറ്റവും ഉണ്ടായെങ്കിൽ മാത്രമേ ഈ ലോകത്തു നടക്കുന്ന ദൈവിക വെളിപാടുകളെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ക്രൈസ്തവർക്കാകൂ.

2. തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ ക്രിസ്തുവിനെ ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കുവാൻ, വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവരാണ് ക്രൈസ്തവർ. കുടുംബജീവിതക്കാർ, പുരോഹിതർ, സന്യാസിനീസന്യാസികൾ, അവരുടെ ജീവിതാന്തസ്സുകളിലൂടെ, സാധാരണ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളിലൂടെ ക്രിസ്തുവിനെ വെളിപ്പെടുത്തി കൊടുക്കേണ്ടവരാണ്. ഇന്ന് നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികൾ ലോകം 24 മണിക്കൂറും ലോകം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണല്ലോ. Privacy എന്ന വാക്കിന് അർത്ഥവ്യത്യാസങ്ങൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ശരീരത്തിൽ ചിപ്പുകൾ വച്ച് പിടിപ്പിച്ച് മനുഷ്യരെ Monitor ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ നാം ചെയ്യുന്ന ഓരോ പ്രവൃത്തിയും ലോകത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലുണ്ട്. അപ്പോൾ, നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികൾ കാണുന്ന ലോകത്തിന് മുൻപിൽ നാം വെളിപ്പെടുത്തന്നത് ക്രിസ്തുവിനെയാണോ എന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു! നമ്മുടെ ചെയ്തികൾ വഴി ക്രിസ്തു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുകയാണോ? അതോ, ക്രിസ്തു അവഹേളിക്കപ്പെടുകയാണോ? ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപാട്, ദനഹാ ആകേണ്ട ക്രൈസ്തവർ ഗൗരവത്തോടെ ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം!

Advertisement

Privacy Settings

‘കർത്താവിനു വഴിയൊരുക്കുവിൻ” (ലൂക്ക 3, 4) എന്ന് മരുഭൂമിയിൽ വിളിച്ചുപറയുന്നവന്റെ ശബ്ദമായ‘ സ്നാപകൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പേര് “ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്” എന്നാണ്‌.

യോഹന്നാൻ സുവിശേഷകൻ രൂപകങ്ങളും പ്രതീകങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചാണ് ക്രിസ്തുവിനെ ലോകത്തിന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. അദ്ദേഹം, രൂപകങ്ങളുടെ, പ്രതീകങ്ങളുടെ, വാക്കുകളുടെ ബാഹ്യമായ വിശകലനത്തിലും വിവരണത്തിലും തങ്ങിനിൽക്കാതെ ആന്തരാർത്ഥത്തിലേക്ക് ചൂഴ്ന്നിറങ്ങി ഈശോയിൽ പൂർത്തിയാകുന്ന രക്ഷാകര രഹസ്യത്തെ അനാവരണം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് ഈ വെളിപ്പെടുത്തൽ സാധ്യമാക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിലെ ഈശോ ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട് എന്ന രൂപകത്തിന്റെ ആന്തരാർത്ഥം ത്യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ, ബലിയർപ്പിക്കപ്പെടുന്നവൻ ക്രിസ്തു എന്നാണ്‌.

ആട് എല്ലാ സംസ്കാരത്തിലും മനുഷ്യന് ഇഷ്ടപ്പെട്ട മൃഗമായിരുന്നു. മെസപ്പെട്ടോമിയൻ, ഏഷ്യൻ, യൂറോപ്യൻ സംസ്കാരങ്ങളിലെല്ലാം കാലഘട്ടങ്ങളുടെ വ്യത്യാസത്തിൽ ആട് പ്രധാനപ്പെട്ട വളർത്തുമൃഗമായിത്തീരുന്നുണ്ട്. ആദ്യകാല വളർത്തുമൃഗങ്ങളിൽപെട്ട ആട് പിൽക്കാലത്ത് മതങ്ങളുടെ പ്രതീകമായി മാറുന്നുണ്ട്. Middle East പ്രദേശങ്ങളിൽ വ്യാപകമായുണ്ടായിരുന്ന ആട് പിന്നീട് അവിടെയുള്ള മതങ്ങളിലെ ബലിമൃഗമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. യഹൂദസംസ്കാരത്തിൽ അത് പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായിട്ട് ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഉത്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ ആബേലിന്റെ ബലിയർപ്പണം മുതൽ ആട് ബലിമൃഗമായി കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. മോറിയ മലയിൽ ഇസഹാക്കിനു പകരം ദൈവത്തിനു അബ്രാഹം ബലിയർപ്പിക്കുന്നതു ഒരു ആടിനെയാണ്. (ഉത്പ 22, 13) പുറപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ആദ്യത്തെ പെസഹായുടെ സമയത്താണ് ആടിനെ ബലിയർപ്പിക്കുന്നതു ദൈവികവും, ആചാരബന്ധിതവുമാകുന്നത്. ഇവിടംമുതലാണ് കുഞ്ഞാടിനെ (പുറ 12, 5) അർപ്പിക്കുന്നത് കർത്താവിനു സമർപ്പിക്കുന്ന പെസഹാബലി (പുറ 12, 27) ആകുന്നതും, കുഞ്ഞാട് ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾനീക്കുന്ന, മരണത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്ന, ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടായി പ്രതീകവത്ക്കരിക്കപ്പെടുന്നതും. പിന്നീട് അനുദിനബലികളിൽ കുഞ്ഞാടിനെ ബലിയർപ്പിക്കൽ യഹൂദസംസ്കാരത്തിൽ ഒരു സാധാരണ ആചാരമായിത്തീർന്നു.

ക്രിസ്തുവിനു ശേഷം 500 ൽ ഏറെ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു രൂപംകൊണ്ട ഇസ്‌ലാം മതത്തിലും ബലിമൃഗം ആടുതന്നെയായാണ്. ഇതിനു പല കാരണങ്ങളുണ്ടാകാം. ഒന്ന്, ഈ മതം മധ്യ പൗരസ്ത്യദേശത്തു ഉടലെടുത്തതുകൊണ്ടാകാം. രണ്ട്, യഹൂദ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണ് തങ്ങളെന്ന് കാണിക്കാൻ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള യഹൂദ മത സംസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് കടം കൊണ്ടതാകാം. അബ്രഹാം തന്റെ പുത്രനെ ബലിയർപ്പിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങുന്നതും, പിന്നീട് ദൈവിക ഇടപെടലിന് ശേഷം ആട്ടിൻകുട്ടിയെ ബലിയർപ്പിച്ചതുമായ പാരമ്പര്യം യഹൂദ മത സംസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് അവർ സ്വീകരിച്ചതാണ്. മൂന്ന്, ഇസ്‌ലാം മതം ഏതു മതത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് വളർന്നുവന്നോ, ആ മതത്തിന്റെ ബലിമൃഗത്തിന്റെ തുടർച്ചയായി ആടിനെ സ്വീകരിച്ചതാകാം. എന്തായാലും ഒന്ന് തീർച്ചയാണ്: ഇസ്‌ലാം മതം യഹൂദമതത്തിന്റെ തുടർച്ചയല്ല. മാത്രമല്ല, ഇസ്‌ലാം മതത്തിനു യഹൂദമതവുമായോ, ക്രിസ്തുമതവുമായോ, അതിന്റെ പ്രതീകങ്ങളുമായോ, യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.

‘കുഞ്ഞാട്’ എന്ന രൂപകം യഹൂദമത പാരമ്പര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നതാണ്. അത് യഹോവായ്ക്കുള്ള ബലിയർപ്പണവുമായി ബന്ധപെട്ടാണ് നിൽക്കുന്നതും. യഹൂദ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വിവിധതരം ബലിയർപ്പണങ്ങൾ ഉണ്ട്, ദഹനബലി, സമാധാനബലി, പാപപരിഹാരബലി എന്നിങ്ങനെ. ബലിയായി അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുൻപ്, കുഞ്ഞാടിന്റെ തലയിൽ കൈവച്ചതിനുശഷമാണ് കുഞ്ഞാടിനെ അർപ്പിക്കുന്നത്. പുരോഹിതൻ അത് ദഹിപ്പിച്ച് പാപങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം ചെയ്യണം. അപ്പോൾ കുറ്റങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെടും. (ലേവ്യർ 4, 35)

അതായത്, അന്നത്തെ മൃഗബലിയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ പാപപരിഹാരവും അതുവഴിയുള്ള വിശുദ്ധീകരണവുമായിരുന്നു. ഹെബ്രായരുടെ പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നത് “നിയമപ്രകാരം മിക്ക വസ്തുക്കളും രക്തത്താലാണ് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. രക്തം ചിന്താതെ പാപമോചനമില്ല”. (ഹെബ്രാ 9, 22) എന്നാണ്.

‘കുഞ്ഞാട്‘ യഹൂദ ക്രൈസ്തവ പാരമ്പര്യത്തിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പ്രതീകവും കൂടിയാണ്. അത് വിശുദ്ധിയുടെ, നിർമലതയുടെ, സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. കുഞ്ഞാട് നിഷ്കളങ്കതയെ, ലാളിത്യത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. അത് പൂർണമായും മറ്റുള്ളവർക്ക് സമർപ്പിതമാണ്. മറ്റൊരുവാക്കിൽ, കുഞ്ഞാട് ത്യാഗത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. കുഞ്ഞാടിന്റെ തലയിൽ കൈവച്ചു പാപങ്ങളെല്ലാം അതിലേക്കു ആവേശിപ്പിച്ചശേഷമാണ് ബലിയർപ്പിക്കുന്നത്‌. അപ്പോൾ കുഞ്ഞാട് പാപപരിഹാരവുമായിത്തത്തീരുന്നു.

ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രതീകാത്മക ഘടകങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിലേക്കു ചേർക്കുമ്പോൾ ക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടാകുന്നു; അവിടുന്ന് ത്യാഗത്തിന്റെ ആൾരൂപമാകുന്നു. ക്രിസ്തു മനുഷ്യന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമാകുന്നു.

ശരിയാണ്. നമുക്ക് മൃഗബലിയുടെ ഒരു സംസ്കാരത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല. എന്നാൽ, അന്നത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ മത സാംസ്കാരിക വളർച്ചയെ മനസ്സിലാക്കുവാനും അംഗീകരിക്കുവാനും കഴിയണം. ബുദ്ധിപരമായി ഒട്ടും വളരാത്ത ഒരു സമൂഹത്തിൽ, ശാസ്ത്രീയമായി ഉയർച്ചയില്ലാത്ത കാലഘട്ടത്തിൽ ഇത്തരത്തിലുള്ള ആചാരങ്ങളും രീതികളും ഉണ്ടാകുകയെന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. നമുക്കിന്നു അതിനും അപ്പുറം നിൽക്കാനും കുഞ്ഞാട് എന്ന രൂപകത്തിന്റെ ആന്താരാർത്ഥം ഉൾക്കൊള്ളാനും സാധിക്കണം.

ദൈവത്തിന്റെ മഹാത്യാഗമാണ് പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിയും, പ്രപഞ്ചവും. ദൈവത്തിന്റെ മഹാസ്നേഹമാണ്, മഹാത്യാഗമാണ് ക്രിസ്തു, ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്. “സ്വന്തം ഏകജാതനെ നൽകുവാൻ തക്കവിധം ഈ ലോകത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന ദൈവ” (യോഹ 3, 16) ത്തിന്റെ ത്യാഗമാണ് ക്രിസ്തു. ഈ ലോകത്തിന്റെ പാപപരിഹാരവും വിശുദ്ധീകരണവുമാണ് ക്രിസ്തു. ദൈവത്തിന്റെ മഹാത്യാഗമാണ് ദൈവമായിരുന്നിട്ടും അവിടുന്ന് മനുഷ്യനായത്. (ഫിലിപ്പി 2, 1 -6) ദൈവത്തിന്റെ അവർണ നീയമായ ത്യാഗമാണ് ഈശോയുടെ പീഢാസഹനവും മരണവും. ദൈവത്തിന്റെ അനന്തമായ, അതിരുകളില്ലാത്ത, മഹത്തായ ത്യാഗമാണ്, അപ്പത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ അവിടുന്ന് നമ്മോടൊത്തു വസിക്കുന്ന വിശുദ്ധ കുർബാന. അവിടുത്തെ, വിവരിക്കാൻ പറ്റാത്തത്ര ത്യാഗമല്ലേ സ്നേഹമുള്ളവരേ നിങ്ങളും ഞാനും ഓരോ ബലിയിലും സ്വീകരിക്കുന്ന അവിടുത്തെ ശരീരവും രക്തവും! ഈ ത്യാഗത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് കുഞ്ഞാട്; ഈ ത്യാഗത്തിന്റെ ആൾ രൂപമാണ് ക്രിസ്തു! വിശുദ്ധ പൗലോശ്ലീഹാ തിമൊത്തെയോസിനോട് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഈ ക്രിസ്തു ലോകത്തിലേക്കു വന്നത് പാപികളെ രക്ഷിക്കാനാണ് എന്ന പ്രസ്താവം വിശ്വസിനീയവും തികച്ചും സ്വീകാര്യവുമാണ്. (1 തിമോ 1, 15) ഈ ക്രിസ്തു തന്നെയാണ് സ്നാപകൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടും ആത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞവനും, പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നമ്മെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവനും.

സ്നേഹമുള്ളവരേ, ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെ ത്യാഗത്തിന്റെ ആൾരൂപങ്ങളാകാനാണ് ഇന്നത്തെ ദൈവവചനം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നത്. ത്യാഗം മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ സ്വഭാവം ആയതുകൊണ്ടാണ് ദൈവം ത്യാഗത്തിന്റെ വസ്ത്രം ധരിച്ചു ഈ ലോകത്തിലേക്കു വന്നത്. ത്യാഗമാണ്, സ്നേഹത്തിൽ കുതിർന്ന ത്യാഗമാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ ധന്യമാക്കുന്നത്, നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകളെ മൂല്യമുള്ളതാക്കുന്നത്.

കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം അവസാനിച്ചതിനുശേഷം യുധിഷ്ഠിര രാജാവ് ഒരു യാഗം (യജ്ഞം) ചെയ്തു. പുരോഹിതർക്കും, ദരിദ്രർക്കും ധാരാളം ദാനം ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ ത്യാഗം കണ്ടു എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ പുകഴ്ത്തി. അവർ പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ ജീവിതകാലത്തു ഇതുപോലെയൊരു ത്യാഗം നമ്മൾ കണ്ടിട്ടില്ല.” ആ സമയത്തു ഒരു ചെറിയ കീരി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പകുതി സ്വർണ നിറവും, മറ്റേ പകുതി തവിട്ടുനിറവുമായിരുന്നു. യജ്ഞം നടന്ന സ്ഥലത്തു അത് കിടന്നു ഉരുണ്ടു. എന്നിട്ടു ദുഃഖത്തോടെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു:”ഇത് യജ്ഞമല്ല. എന്തിനാണ് ഈ ത്യാഗത്തെ നിങ്ങൾ പ്രശംസിക്കുന്നത്? നിങ്ങൾ കപടവിശ്വാസികളും നുണയന്മാരുമാണ്.” സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന രാജാക്കന്മാരും മറ്റുള്ളവരും ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അവർ പറഞ്ഞു: “ഇത്തരമൊരു അത്ഭുത കരമായ ത്യാഗം ഞങ്ങൾ കണ്ടിട്ടില്ല. നീ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്?”

കീരി മറുപടി പറഞ്ഞു: “പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നരുത്. എന്റെ വാക്കുകൾ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കുക.”

ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണനും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ, മകൻ, മരുമകൾ എന്നിവർ ജീവിച്ചിരുന്നു. കൊടിയ ദാരിദ്ര്യമായിരുന്നു അവർക്കു. മാസങ്ങളോളം ഒന്നും ലഭിച്ചില്ല. ഒരിക്കൽ അവർക്കു കുറച്ചു ചോറും, പയറും കിട്ടി. അവർ അത് പാകം ചെയ്തു ഭക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, വാതിലിൽ മുട്ട് കേട്ടു. വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ വിശന്നു വളഞ്ഞ ഒരു അതിഥിയെ കണ്ടെത്തി. ബ്രാഹ്മണർ അയാളെ അകത്തു വിളിച്ചു ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം നൽകി. പക്ഷെ അയാൾക്ക്‌ തൃപ്തിയായില്ല. ” പതിനഞ്ചു ദിവസമായി ഞാൻ പട്ടിണിയിലാണ്. കുറച്ചുകൂടി തരുമോ?” അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണരുടെ ഭാര്യ അവളുടെ പങ്കു അയാൾക്ക് നൽകി. വീണ്ടും അയാൾക്ക് തൃപ്തിയായില്ല. മകൻ തന്റെ പങ്കു കൊടുത്തു. വീണ്ടും തൃപ്തിയാകാഞ്ഞു മരുമകളും അവളുടെ പങ്കു കൊടുത്തു.

ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തിയായി അയാൾ അവരെ അനുഗ്രഹിച്ചിട്ടു അവിടെനിന്നും പോയി. ഈ നാലുപേരും പിറ്റേദിവസം പട്ടിണിമൂലം മരിച്ചു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഞാൻ ഈ കാഴ്ച്ചകണ്ട്‌ അമ്പരന്നു. ഉടനെ അവിടെ കിടന്നിരുന്ന അല്പം ചോറുവറ്റുകളിൽ കിടന്നു ഞാൻ ഉരുണ്ടു. അപ്പോൾ ആ ത്യാഗത്തിന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം സ്വർണ നിറമായി. മറ്റേഭാഗവും സ്വർണ നിറമാക്കുവാൻ അതുപോലെയൊരു യജ്ഞത്തിനായി ഞാൻ അലയുകയാണ്. ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയില്ല. ഇവിടെ വന്നും യജ്ഞസ്ഥലത്തു കിടന്നു ഞാൻ ഉരുണ്ടു. ഒന്ന് സംഭവിച്ചില്ല. ധാരാളിത്തത്തിൽ എവിടെയാണ് ത്യാഗം?” ഇതുകേട്ട് യുധിഷ്ഠിര രാജാവും, മറ്റുള്ളവരും ലജ്ജിച്ചു തലതാഴ്ത്തി.

Advertisements

Report this adPrivacy

ത്യാഗമാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെയും, ജീവിത പ്രവർത്തനങ്ങളെയും മഹത്വമുള്ളതാക്കുന്നത്, ദൈവികമാക്കുന്നത്. നമ്മുടെ കുടുംബമാകുന്ന അൾത്താരകളിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ബലിപീഠങ്ങളിൽ നിഷ്കളങ്കരായ ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യർ ദൈവാനുഗ്രഹത്തിനായി കിടന്നുരുളുന്നുണ്ടാകുമോ, ആവോ? അവരുടെ ജീവിതങ്ങൾ സ്വർണ നിറമാകുന്നുണ്ടോ, അതോ, പൊടിപിടിക്കുന്നുണ്ടോ, ആവോ?

ഉത്തമമായ ത്യാഗജീവിതത്തിന് ഉദാഹരണങ്ങൾതേടി എങ്ങോട്ടും പോകേണ്ട. നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ തന്നെയുണ്ട് ത്യാഗത്തിന്റെ മാതൃകകൾ! മാതാപിതാക്കൾ ഈ ലോകത്തിൽ ത്യാഗത്തിന്റെ ആൾ രൂപങ്ങളാണ്. കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി, മക്കൾക്കുവേണ്ടി, അവർ സ്വയം ഇല്ലാതാകുകയാണ്. ഗർഭകാലത്തിലൂടെ കടന്നു ഒരമ്മ തന്റെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകുന്ന അവസ്ഥ ത്യാഗത്തിന്റെ ഉന്നത രൂപമാണ്. പ്രകൃതിയിലെ വൃക്ഷങ്ങളും ത്യാഗത്തിന്റെ സൗന്ദര്യമാണ് പ്രഘോഷിക്കുന്നത്‌. മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടിയല്ലേ, വെയിലുദിക്കുന്നതും, മഴപെയ്യുന്നതും? ചന്ദ്രൻ നിലാവ് പൊഴിക്കുന്നത്? മരങ്ങൾ പുഷ്പിക്കുന്നത്? മൃഗങ്ങൾ പാല് തരുന്നത്? എല്ലാം ത്യാഗത്തിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങളാണ്!

ക്രിസ്തു, ലോകത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട് എന്നതിന്റെ ആന്തരാർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുവാനും ത്യാഗം നിറഞ്ഞ ക്രൈസ്തവ ജീവിതം നയിക്കുവാനും നാം ശ്രമിക്കണം.

ഇന്നത്തെ സാമൂഹ്യ സമ്പർക്കമാധ്യമങ്ങൾ നൽകുന്ന സന്ദേശം ഇതിനു കടകവിരുദ്ധമാണ്. അവർ പറയുന്നത്: “മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി, സ്വന്തം താത്പര്യങ്ങൾ മാറ്റിവച്ചു ത്യാഗപൂർവം ജീവിക്കുന്നവർ വിഡ്ഢികളാണ്” എന്നാണ്‌. ഇന്നത്തെ ലോകം അവരെ വിളിക്കുന്നത്, ‘ജീവിക്കാതെ മരിക്കുന്നവർ’ എന്നാണ്‌. ശരിയാകാം. മക്കൾക്കുവേണ്ടിമാത്രം ജീവിക്കുന്ന എത്രയോ മാതാപിതാക്കൾ പെരുവഴിയിലാകുന്നു? എത്രയോ പേരുടെ ജീവിതങ്ങൾ നരകതുല്യമാകുന്നു? മറ്റുള്ളവർക്കായി ത്യാഗം ചെയ്യുന്നവരെ ഒട്ടും പരിഗണിക്കാത്തവരുമുണ്ട്. പക്ഷേ, അത് ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ചിത്രമല്ല. ത്യാഗമാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ മനോഹരമാക്കുന്നത് എന്ന്, ത്യാഗമാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ ദൈവികമാക്കുന്നത്‌ എന്ന്, ത്യാഗമാണ് നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവമെന്ന്‌ ഈ ലോകം നമ്മിലൂടെ, ക്രൈസ്തവരിലൂടെ അറിയണം.

സമാപനം

സ്നേഹമുള്ളവരേ, നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവ ജീവിതം ബലിയർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന കുഞ്ഞാടിന്റെതുപോലെ ത്യാഗനിർഭരമായിരിക്കുവാൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം. ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയും നമ്മോടു പറയുന്നത് വിശുദ്ധ കുർബാന ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിന്റെ ത്യാഗത്തിന്റെ ആഘോഷമാണ് എന്നാണ്‌.

യോഹന്നാൻ 02,01-11: വെള്ളം വീഞ്ഞിലേക്ക്! ദൈവപുത്രന് മാത്രമേ ചെയ്യാൻ കഴിയൂ. യോഹന്നാൻ എഴുതുന്നതുപോലെ, ക്രിസ്തു നമ്മെ കാണിക്കാൻ അനേകർ സാക്ഷ്യം വഹിച്ച ഒരു അത്ഭുതം; "അതിനാൽ, യേശു ദൈവപുത്രനായ മിശിഹയാണെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നതിലൂടെ അവന്റെ നാമത്തിൽ ജീവൻ ഉണ്ടാകേണ്ടതാണെന്നും നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കും" (യോഹ 20:31).

ആദ്യം, നമുക്ക് രണ്ട് പ്രധാന പോയിന്റുകൾ ഉൾപ്പെടുത്താം. യഹൂദ വിവാഹങ്ങൾ 7 ദിവസം ആഘോഷിക്കുന്നു. സമൂഹത്തെ മുഴുവൻ ക്ഷണിച്ചു വധുവും വധുവും ആഘോഷിച്ചു. വിവാഹ പാർട്ടി ഒരു മഹത്തായ ആഘോഷം നൽകുന്നത് വളരെ പ്രധാനമായിരുന്നു, മാത്രമല്ല ഏതെങ്കിലും വലിയ ആഘോഷത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും അടിസ്ഥാനപരവുമായ സ്റ്റേപ്പിളുകളിലൊന്നായ ... വൈൻ. വീഞ്ഞ് തീരുന്നത് നവദമ്പതികൾക്കും മാതാപിതാക്കൾക്കും ഗുരുതരമായ നാണക്കേടാണ്. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ, ഉചിതമായ വിവാഹ സമ്മാനം നൽകുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ട ഒരാൾക്കെതിരെ നിയമനടപടി സ്വീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു; ഉചിതമായ ഒരു ആഘോഷം നൽകുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം മണവാളന് നൽകാം. ഇത് സാധ്യതയില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ് ... നവദമ്പതികൾക്കും അവരുടെ കുടുംബങ്ങൾക്കും സമൂഹം സൃഷ്ടിക്കുന്ന നാണക്കേട് വധുവും വധുവും അവരുടെ മാതാപിതാക്കളും എന്നെന്നേക്കുമായി ഓർക്കും. ഇത് ഒരു പ്രധാന വ്യാജമായതിനാൽ ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും. ആദ്യത്തെയോ രണ്ടാമത്തെയോ ദിവസത്തിൽ വിവാഹ പാർട്ടിക്ക് വൈൻ തീർന്നുപോകാൻ സാധ്യതയില്ല, അതിനാൽ വിവാഹ ആഘോഷം കുറച്ചുകാലമായി നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നമുക്ക് അനുമാനിക്കാം.

ഈ പുരാതന കാലത്ത്, വിവാഹ ആഘോഷത്തിന്റെ വിജയം വിവാഹത്തിന്റെ വിജയത്തെ മുൻ‌കൂട്ടി കാണിക്കും. വിശ്വസനീയമായ രേഖാമൂലമുള്ള രേഖകളൊന്നും സൂക്ഷിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ വധുവും വധുവും വിവാഹം കഴിക്കാൻ സമ്മതിച്ചതായി സാക്ഷികളായിരുന്നു അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ആളുകൾ. വിവാഹ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുത്ത സാക്ഷികളുടെ സാക്ഷ്യപത്രം ദമ്പതികൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ വിവാഹം കഴിക്കാൻ സമ്മതിച്ചതായി തെളിയിക്കാനുള്ള ഏക മാർഗ്ഗമായിരുന്നു.

രണ്ടാമതായി, നാം മറ്റൊരു കാര്യം വിശദീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. യേശുവിന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അടയാളങ്ങളായി യോഹന്നാൻ അത്ഭുതങ്ങളെ പരാമർശിക്കുന്നു. (2: 11,3: 2,4: 54,11: 47,12: 18,20: 30). യേശു അവരെ പ്രവൃത്തികളായി പരാമർശിക്കുന്നു (5: 20,9: 3-4,10: 25,14: 10-12,15: 24). കർത്താവിന്റെ പരിശുദ്ധശക്തിയുടെ പ്രകടനത്തേക്കാൾ ഒരു അടയാളം / അത്ഭുതം ... ഒരു അടയാളം ചിലത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു ... "പ്രവൃത്തിക്ക്" അതീതമായ ഒന്ന്. യേശു ചെയ്ത പ്രവൃത്തികളുടെ / അത്ഭുതങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം ഇന്നും പലർക്കും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അവർക്ക് യേശുവിന്റെ കാലത്ത് കഴിഞ്ഞില്ല, ചിലർക്ക് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല. ശിഷ്യന്മാർ വിശ്വസിക്കുന്നു (v11), എന്നാൽ യഹൂദന്മാർക്ക് സംശയമുണ്ട് (v18). യേശു അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവയെല്ലാം വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. ഈ സുവിശേഷത്തിലെ യേശുവിന്റെ ആദ്യ പ്രവൃത്തിയാണിത്. കാനയിലെ കല്യാണം ഒരു യഥാർത്ഥ സംഭവത്തിന്റെയും അത്ഭുതത്തിന്റെയും സാക്ഷ്യം മാത്രമല്ല, ഈ സുവിശേഷത്തിന്റെ ബാക്കി അർത്ഥത്തിന്റെ സൂചനകൾ നൽകുന്നു.

ഞാൻ എന്ത് അർത്ഥമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്? ഈ സുവിശേഷത്തിലെ യേശുവിന്റെ ആദ്യത്തെ അത്ഭുതം ഒരു പാർട്ടിക്ക് വീഞ്ഞായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്, സുവിശേഷത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങളെ അൺലോക്ക് ചെയ്യുന്ന അർത്ഥമെന്താണ്? എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശു അതിമനോഹരമായ ഒരു അത്ഭുതം ചെയ്യാതിരുന്നത്? യേശുവിന്റെ അത്ഭുതങ്ങളും അവന്റെ പ്രസ്താവനകളും ഉപമകളും വായിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്ന കാര്യം നിർണായകമാണ്. യേശുവിന്റെ സംസാരിക്കുന്ന വാക്കുകൾക്കും പ്രവൃത്തികൾക്കും ഒന്നിലധികം തലങ്ങളിൽ അർത്ഥമുണ്ട്. ഉപരിപ്ലവമായ തലത്തിൽ മാത്രമാണ് ഈ കഥ ഒരു പാർട്ടിക്കുള്ള വീഞ്ഞിനെക്കുറിച്ചുള്ളത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു വ്യക്തി സംസാരിക്കുന്നു (ഉദാഹരണത്തിന് മറിയം), വ്യക്തമായ തലത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ വ്യക്തമായ ആത്മീയ തലത്തിലോ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന വാക്കുകളോ പ്രവൃത്തികളോ ഉപയോഗിച്ച് യേശു പ്രതികരിക്കുന്നു.

വീഞ്ഞ് ഒരു അത്ഭുതമായിരുന്നു, കല്യാണസദ്യയെ രക്ഷിച്ചു, കൂടാതെ വീഞ്ഞും പുതിയ ഉടമ്പടിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, അത് നമ്മുടെ സ്വന്തം "വിവാഹ പാർട്ടി", നമ്മുടെ ന്യായവിധി, സ്വർഗത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയോ ലജ്ജയിലേക്ക് നയിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിൽ ലജ്ജയും ലജ്ജയും സംരക്ഷിക്കുന്നു.

അതിനാൽ, കാനയിലെ വിവാഹത്തിൽ, രണ്ട് തലങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം. യേശു സൃഷ്ടിക്കുന്ന വീഞ്ഞ് വരനും കുടുംബത്തിനും ഉപരിപ്ലവമായ തലത്തിലുള്ള മുഖം രക്ഷിക്കുന്ന സമ്മാനമാണ്, കൂടാതെ 10-‍ാ‍ം വാക്യം നമ്മോട് പറയുന്നതുപോലെ, യഹൂദ നിയമത്തിന്റെ “നിലവാരമില്ലാത്ത വീഞ്ഞിന്” പകരം ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയുടെ “നല്ല വീഞ്ഞ്” ... സമൃദ്ധമായി. രണ്ട് അർത്ഥങ്ങൾ ... നിലവിലുള്ള ആളുകൾക്ക് അത്ഭുതകരമായ അനുപാതങ്ങളിലൊന്ന്, വരും തലമുറകൾക്ക് അത്ഭുതകരമായ അനുപാതങ്ങളിൽ ഒന്ന്. യേശു തന്റെ കൃപയാൽ നമുക്കു നൽകിയ നല്ല വീഞ്ഞും വീണ്ടെടുപ്പും സൃഷ്ടിക്കുന്നു, യഹൂദ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പഴയ "വെള്ളം" അതിന്റെ ഗതിവേഗം തീർന്നുപോകുമ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് നല്ല വീഞ്ഞ് ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്നു. അത്തരമൊരു അത്ഭുതം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയുന്ന ഒരേയൊരു വ്യക്തി യേശു മാത്രമാണ് ... കൂടാതെ പഴയ വഴികൾ തീർന്നുപോവുകയും ഒന്നും ഉൽപാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നമുക്ക് വീണ്ടെടുപ്പ് ആവശ്യമായി വരുമ്പോൾ നമുക്ക് കൃപ നൽകാൻ കഴിയുന്നത് അവനാണ്.

ഇനി നമുക്ക് വായനയെ തകർക്കാം: "മൂന്നാം ദിവസം": നഥനയേലുമായി യേശു കണ്ടുമുട്ടിയതിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമായിരിക്കും ഇത് (1: 45-61). യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് കഥകൾ ... കാനയിലെ കല്യാണവും, അതെ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണവും (എത്ര ഉചിതമാണ്) "മൂന്നാം ദിവസത്തെ" കഥകളാണെന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുക.
യേശുവിന്റെ എണ്ണം 3 ആണ്: "ഗലീലിയിലെ കാനയിൽ": കാനയുടെ സ്ഥാനം കാലക്രമേണ വാദിക്കപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ അത് നസറെത്തിനടുത്താണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. കാനയെ പരാമർശിക്കുന്ന ഒരേയൊരു സുവിശേഷം ഇതാണ്. കാനയുടെ പ്രാധാന്യം അതിന്റെ നിസ്സാരതയാണ്. ഇത് അജ്ഞാതവും ജനപ്രീതിയാർജ്ജിച്ചതുമായ ഒരു പട്ടണമാണ്, ദൈവം തന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത സ്ഥാനാർത്ഥികളെ (മോശ, ഡേവിഡ്, ഗിദെയോൻ മുതലായവ) തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെന്ന് നമുക്കറിയാം. അതുപോലെ, അവ നിറവേറ്റാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളും ദൈവം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു (ബെത്‌ലഹേം, നസറെത്ത്, കാന).

"യേശുവിന്റെ മാതാവ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു": യേശുവും ശിഷ്യന്മാരും സന്നിഹിതരായിരുന്നു, എന്നാൽ എത്ര ശിഷ്യന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് നമുക്കറിയില്ല. യേശുവിന്റെ അമ്മ മറിയ, യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ രണ്ടുതവണ മാത്രമേ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുള്ളൂ ... ഇവിടെയും ക്രൂശിലും (19: 25-27). യേശുവും മറിയയും കാനയിലെ ആളുകളെ അറിഞ്ഞിരിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ അവരെ ഈ കല്യാണത്തിന് ക്ഷണിക്കുകയില്ലായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ അത്ഭുതകരമായ മഹത്വത്തിന്റെ കടുത്ത എതിരാളികളായ യെഹൂദ്യയിലെ ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഈ അജ്ഞാത പട്ടണത്തിൽ ജനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു.

"വീഞ്ഞ് വിടുമ്പോൾ": ആളുകൾ ലളിതമാണ്, ലളിതമായ വീഞ്ഞ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. അവർക്ക് ഒരു നല്ല വിവാഹ ആഘോഷത്തിന്റെ സ്റ്റേപ്പിൾസ് ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു ... അവ നൽകാത്തതിനാൽ ഒരു കള്ളനെപ്പോലെ തന്നെ മോശമായിരിക്കും ... ഒരു ആഘോഷത്തിൽ നിന്ന് സമൂഹത്തെ വഞ്ചിച്ച ഒരാൾ.

"യേശുവിന്റെ അമ്മ അവനോടു പറഞ്ഞു," അവർക്ക് വീഞ്ഞില്ല ": മറിയ തന്റെ പുത്രൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. കുറച്ചുകാലമായി ജോസഫ് മരിച്ചു, ജനിച്ചതുമുതൽ തന്റെ മകനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള അത്ഭുതങ്ങൾ മറിയയ്ക്ക് കൃത്യമായി അറിയാം. അവൻ പ്രശ്നങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് അവൾ കണ്ടു, അവന് ഇത് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം.

"സ്ത്രീയേ, നിങ്ങൾക്കും എനിക്കും എന്ത് ആശങ്കയുണ്ട്?": യേശു പറയുന്നതായി തോന്നുന്നു "ഈ പ്രശ്‌നത്തിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ ഉൾപ്പെടുന്നു?" "സ്ത്രീ" എന്ന വാക്കിന്റെ വിവർത്തനം തോന്നിയേക്കാവുന്ന അനാദരവ് കാണിക്കാനല്ല, മറിച്ച് അകന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു ശാസനയായി സ്വയം അകലം പാലിക്കുന്നതിനാണ് ഇത് അർത്ഥമാക്കുന്നത് - മറിയയോട് മനുഷ്യന്റെ അമ്മയെന്ന നിലയിൽ അത് ume ഹിക്കരുതെന്ന് പറയാനുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗം മിശിഹാ, അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കോ ​​അപേക്ഷകൾക്കോ ​​അവൻ പ്രവർത്തിക്കണം. ദൈവപുത്രനായ യേശു മനുഷ്യന്റെ അഭ്യർത്ഥനകൾക്കല്ല, സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിനുവേണ്ടിയുള്ള അഭ്യർത്ഥനകളും പ്രവൃത്തികളും നിറവേറ്റുന്നു.

"എന്റെ സമയം ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ല": വീണ്ടും, യേശു സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ നിറവേറ്റുന്നു, മനുഷ്യരുടെ അഭ്യർത്ഥനകൾ നിറവേറ്റുന്നില്ല. യേശുവിന്റെ മഹത്വം പിന്നീട് മ t ണ്ട് മലയിൽ വെളിപ്പെടുന്നു. രൂപാന്തരീകരണത്തിലും അവന്റെ മരണത്തിലും പുനരുത്ഥാനത്തിലും സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിലും. അവന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് സമയം നിശ്ചയിക്കുന്നത് പിതാവായ ദൈവത്താലാണ്, ഒരു പുരുഷന്റെയോ സ്ത്രീയുടെയോ സമയമോ ഇച്ഛയോ അല്ല.

“ഇപ്പോൾ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് യഹൂദരുടെ ശുദ്ധീകരണ ചടങ്ങുകൾക്കായി ആറ് കല്ല് വെള്ള പാത്രങ്ങളായിരുന്നു”: യഹൂദന്മാർ ഏഴെണ്ണം തികഞ്ഞതോ പൂർണ്ണമോ ആയ ഒരു സംഖ്യയായി കണക്കാക്കുന്നു, അതിനാൽ ആറ് ജലപാത്രങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ അപൂർണ്ണമായ വഴികൾക്കായി നിലകൊള്ളുന്നു. ആറ് പുരുഷന്മാരുടെ എണ്ണമാണ്. ശിലാ ജലപാത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം കാണിക്കുന്നതുപോലെ യഹൂദരുടെ ശുദ്ധീകരണ ചടങ്ങുകൾ കാണിക്കുന്നത് അത് തികഞ്ഞതല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ വഴികൾ പോലെ അപൂർണ്ണമാണ് ... അത് അടുത്ത് വരുന്നു ... ആറ് ... എന്നാൽ ആറ് ഏഴല്ല!

"ഓരോന്നും രണ്ടോ മൂന്നോ അളവുകൾ കൈവശം വയ്ക്കുന്നു": ഇത് 20 അല്ലെങ്കിൽ 30 ഗാലൻ ആണ്. ഒരു കപ്പ് വെള്ളത്തിന് നൂറ് പേരെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ കഴിയും ... അതിനാൽ ഈ പാത്രങ്ങളിൽ ലോകത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ആവശ്യമായ വെള്ളം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ ശുദ്ധീകരണ പാത്രങ്ങളിലെ ജലം യേശു അവയെ വീഞ്ഞാക്കി മാറ്റുമ്പോൾ വചനം മുഴുവനും ശുദ്ധീകരിക്കാൻ പര്യാപ്തമാണെന്ന് നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു. അവന്റെ കൃപ സമൃദ്ധമാണ് ... എല്ലാവർക്കും മതിയായതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ, എല്ലാവർക്കും അവർ തിരഞ്ഞെടുത്താൽ വീണ്ടെടുപ്പ് ലഭിച്ചേക്കാം.

“പാത്രങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ നിറയ്ക്കുക” എന്ന് യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു. അവർ അവരെ വക്കോളം നിറച്ചു ": ദാസന്മാർ യേശുവിനെ അനുസരിക്കുന്നു. ഈ പാത്രങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനും നീക്കാനും വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നിട്ടും അവർ അവന്റെ കല്പനയെ പൂർണമായും അനുസരിക്കുന്നു.

"ഇപ്പോൾ കുറച്ച് പുറത്തെടുത്ത് മുഖ്യ കാര്യസ്ഥന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുക": ആഘോഷത്തിന്റെയും വീഞ്ഞിന്റെ വിതരണത്തിന്റെയും ഗുണനിലവാരത്തിന്റെയും ചുമതല മുഖ്യ കാര്യസ്ഥനാണ്. യഹൂദ അനുഷ്ഠാനത്തിലെ ജലം വീഞ്ഞാക്കി മാറ്റുന്നു (പിന്നീട് യേശുവിന്റെ രക്തത്താൽ) ഇത് പുതിയ ഉടമ്പടി എന്ന നിലയിൽ ഉയർന്ന തലത്തിൽ അർത്ഥമുള്ള പുതിയ വീഞ്ഞാണ്. വിവാഹ ആഘോഷത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ആദ്യം വിളമ്പിയ വീഞ്ഞിനേക്കാൾ നല്ലത് ഈ വീഞ്ഞിനെ "മികച്ചത്" എന്നാണ് മുഖ്യ കാര്യസ്ഥൻ വിളിക്കുന്നത് ... ഈ വൈൻ / ഗ്രേസ് ഈ ലോകം കണ്ടിട്ടുള്ള ഏതൊരു വീഞ്ഞും കൃപയും നല്ലതാണ്.

“ഗൃഹവിചാരകൻ വീഞ്ഞായി മാറിയ വെള്ളം ആസ്വദിച്ചപ്പോൾ” ദാസന്മാർ വെള്ളം ഒഴിച്ചു വീഞ്ഞായി. യേശു ചെയ്തതെന്താണെന്ന് മറിയയ്ക്കും ശിഷ്യന്മാർക്കും ദാസന്മാർക്കും അറിയാം.

"അത് എവിടെ നിന്നാണ് വന്നതെന്ന് അറിയില്ല": യേശു ഈ അത്ഭുതം നിശബ്ദമായി ചെയ്തു. വീഞ്ഞ് എവിടെ നിന്നാണ് വന്നതെന്ന് കാര്യസ്ഥൻ അറിഞ്ഞിരിക്കണം, പക്ഷേ അറിയില്ല ... അത് ദാസന്മാരാണ്. മതനേതാക്കളെപ്പോലെ ... യേശു ആരാണെന്ന് അവർ മനസിലാക്കണം, പക്ഷേ ചെയ്യരുത്, അവൻ ആരാണെന്ന് അറിയുകയും വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാധാരണക്കാരാണ്.

"എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വരെ നല്ല വീഞ്ഞ് സൂക്ഷിച്ചു": കഥയുടെ താക്കോൽ. ദൈവം ഇസ്രായേലിനും ലോകത്തിനും നൽകിയ ഏറ്റവും നല്ല ദാനമായിരുന്നില്ല മോശ. യേശുവിന്റെ വരവ് ... ഈ കഥ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെയും പ്രവാചകന്റെയും വെള്ളം യേശുവിന്റെ കൃപയുടെ വീഞ്ഞിലേക്ക് മാറ്റുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്.

"അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ അവനിൽ വിശ്വസിച്ചു": യേശുവിന്റെ അത്ഭുതങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യം വിശ്വാസത്തെ പ്രചോദിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ഏഴ് അത്ഭുതങ്ങളുണ്ട് ... ഏഴ് പരിപൂർണ്ണതയുടെ എണ്ണം. ഈ അത്ഭുതങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല ... കൂടാതെ സ്വർഗത്തിൽ എന്താണ് ഈ ആളുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് ഒരാൾ ചോദിക്കണം!
ഒന്നുമില്ല! കഠിനാധ്വാനികളായ ഈ ആളുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ ഒന്നിനും കഴിയില്ല. മത-രാഷ്ട്രീയ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ വേരൂന്നിയവരും അവരുടെ നിലവാരം നിലനിർത്തേണ്ടവരും ... ഒരിക്കലും വിശ്വസിക്കില്ല. അവർക്ക് നിത്യജീവൻ ആവശ്യമില്ല, ദൈവത്തെ മുഖത്ത് ഉറ്റുനോക്കിയാൽ ദൈവത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല.

ദൈവത്തിനു നന്ദി, സ്വാർത്ഥരും വിഡ് ish ികളുമില്ലാത്ത സാധാരണ മനുഷ്യരാണ്, ദൈവത്തിന്റെ ഏകപുത്രനോട് പുറംതിരിഞ്ഞുനിൽക്കാൻ, അവന്റെ മഹത്വവും അത്ഭുതങ്ങളും അവന്റെ ത്യാഗവും നിരവധി തവണ ഈ ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. വാസ്തവത്തിൽ, യേശു വളരെയധികം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അത് ദൈവത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും പുത്രനുമാണെന്ന് നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടിവരും.

ഒരു യേശു മാത്രമേയുള്ളൂ, അവന്റെ കൃപയാൽ നൽകിയിട്ടുള്ള വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ വീഞ്ഞായി വെള്ളം മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന ഒരാൾക്ക് മാത്രമേയുള്ളൂ. ഈ സുവിശേഷം തീർച്ചയായും നമ്മുടെ സ്വന്തം ആഘോഷത്തിന് പര്യാപ്തമാണ്! ഈ ആഴ്ച നിങ്ങളെയും കുടുംബങ്ങളെയും ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

ദനഹാ നാലാം ഞായര്‍

ഉത്പ 29:1-14; 2
രാജാ 17:24-28;
ഹെബ്രാ 6:1-12;
യോഹ 4:1-26

ആ മഴയില്‍
അവള്‍ നനഞ്ഞു!

സനു തെറ്റയില്‍

'ആരാണ് ഞാന്‍' എന്നതു സോക്രട്ടീസിനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ചോദ്യമാണ്. തന്റെ അസ്തിത്വത്തെ അറിയാനുള്ള ഒരു ത്വര മനുഷ്യസഹജമാണ്. ഏതൊരാളുടെ ഉള്ളിലും സ്വാഭാവികമായി ഉയര്‍ന്നു വരുന്ന ചില ചോദ്യങ്ങളില്‍ ഒന്നുമാത്രമാണിത്. ആരാണു ഞാന്‍, എന്താണ് എന്റെ ജന്മോദ്ദേശ്യം, ആരാണ് എന്നെ നയിക്കുന്നത്, എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഒട്ടനവധി ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒരാളെ അലട്ടുന്നുണ്ട്. എപ്പോഴാണിത് ഉണ്ടാവുക? അറിയില്ല. ഒരു പ്രായംവരെ നമ്മള്‍ എന്തൊക്കെയോ ആയിത്തീരാനുള്ള, പിടിച്ചടക്കാനുള്ള, ആരുടെയൊക്കെയോ മനസ്സില്‍ ഇടം നേടാനുള്ള വ്യഗ്രതയിലാണ്. ചിലര്‍ക്ക് ചെറിയ പ്രായം തൊട്ടേ ഇത്തരം ചോദ്യ ങ്ങളുണ്ട്.

അവള്‍

ക്രിസ്തു ആദ്യമായാണ് അവളെ കാണുന്നത്. കണ്ടമാത്രയില്‍ അവളുടെ സകല രഹസ്യങ്ങളും അവന്‍ അറിഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവനിലെ പ്രവാചകനെ അവള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു.

അവളുടെ തിരിച്ചറിവുകളുടെ പുരോഗതി നമ്മള്‍ കാണേണ്ടത് തന്നെയാണ്. ആദ്യം യഹൂദനായും പിന്നെ പ്രവാചകനായും ശേഷം മിശിഹായായും അവള്‍ അവനെ അറിയുന്നുണ്ട്. അവള്‍ക്ക് ഒരു പ്രവാചക ദര്‍ശനം ഇതാദ്യമാണ്. ശരീരത്തിന്റെ അഭിലാഷങ്ങള്‍ക്ക് അടിമപ്പെട്ട് ജീവിക്കുന്നവളെയല്ല പിന്നീടങ്ങോട്ട് നാം കാണുന്നത്. അവളിലൊരു ദൈവാന്വേഷിയുണ്ടെന്ന് പിന്നീട് നമുക്ക് വെളിവാകുന്നു. ആരാധനയെക്കുറിച്ച്, ആത്മാവിനെക്കുറിച്ച്, വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചൊക്കെ അവള്‍ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. 4:20 'ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാര്‍ ഈ മലയില്‍ ആരാധന നടത്തി. എന്നാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥമായ ആരാധനസ്ഥലം ജറുസലേമിലാ ണെന്ന് നിങ്ങള്‍ പറയുന്നു.' ക്രിസ്തു പ്രവാചകനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതിന് ശേഷം അവള്‍ ആദ്യമായി അവനോട് ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യമാണിത്. അതുവരെ അവള്‍ കൊണ്ട മഴയൊന്നും അവളെ നനച്ചിരുന്നില്ല. മഴയായി പെയ്ത ക്രിസ്തുവില്‍ അവള്‍ നനഞ്ഞു. തന്നെത്തന്നെ കഴുകി ശുദ്ധയാക്കി.

സമയം കൊടുക്കുമ്പോള്‍

സംസാരിക്കാന്‍ അല്പം സമയം മാറ്റിവയ്ക്കുന്ന ക്രിസ്തു നമുക്കൊരു മാതൃകയാണ്. ഒരുപക്ഷെ അവന്‍ നമ്മോട് പറയുന്നതും ഇതാവണം. ആര്‍ക്കും അല്പം സമയം കൊടുത്താല്‍ അവരെക്കുറിച്ചുള്ള സകല കാഴ്ചപ്പാടും മാറിപ്പോകും. ഈ സുവിശേഷഭാഗം വായിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തെളിഞ്ഞുവരുന്ന ഒരു സ്ത്രീരൂപമുണ്ട്. നിമിഷനേരംകൊണ്ട് അത് മറ്റൊന്നാവുന്ന കാഴ്ചയാണ് പിന്നീട് നാം കാണുന്നത്. ഒരുപക്ഷെ അവളെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് സംസാരിക്കാന്‍ അനുവദിക്കാതെ വളരെ തന്ത്രപൂര്‍വം വിഷയം മാറ്റിവിടുന്ന സൂത്രശാലിയായ ഒരു സ്ത്രീയായിട്ട് നമുക്കവളെ കാണാന്‍ സാധിക്കും. അത് ഒരുപക്ഷെ നമ്മുടെ തന്നെ 'ഡിസ്ട്രക്റ്റീവ് മെന്റാലിറ്റി'യുടെ പ്രതിഫലനമാകാം. 'അവള്‍ അങ്ങനെയാണ്. അങ്ങനെതന്നെ തുടരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളാണ്. പിന്നെങ്ങനെ അവള്‍ നന്നാവും'. ഇതൊക്കെയാവും നമ്മോട് നമ്മള്‍തന്നെ പറയുക. പക്ഷെ ഞാന്‍ കരുതുക, അവളില്‍ ഒരു ദൈവാന്വേഷിയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പ്രവാചകനെ കാണാന്‍ അവള്‍ കൊതിച്ചിരുന്നു. ശാരീരിക അഭിലാഷങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം എന്തൊക്കെയോ അവള്‍ക്കറിയണമായിരുന്നു. അതുവരെ അവള്‍ കണ്ട പുരുഷന്മാരൊന്നും ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചും സ്വര്‍ഗത്തേക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നവരായിരുന്നില്ല. തന്നോട് സംസാരിക്കുന്നവന്‍ പ്രവാചകനാണെന്നറിഞ്ഞപാടെ തന്നിലെ ആത്മീയതയുടെ സംശയ ക്കെട്ടുകള്‍ അവള്‍ അഴിക്കുന്നു. ചോദ്യശരങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി അവള്‍ പുറത്തെടുക്കുന്നു. വളരെ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ അറിവുകള്‍ തിരിച്ചറിവു കളാകുന്നു. മിശിഹാദര്‍ശനം സാധ്യമായി, സുവിശേഷത്തിന്റെ പ്രേഷിതയാകുന്നു. അവള്‍ക്ക് ഇതൊക്കെ എത്രയോ അന്യമായിരുന്നെന്ന് അവ ളുടെ സന്തോഷം തെളിയിക്കുന്നുണ്ട്. തന്നെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ ചോദിക്കാതിരിക്കാനാണ് അവള്‍ വിഷയം മാറ്റിയതെങ്കില്‍ അവള്‍ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ക്രിസ്തുവിനെ തിരിച്ചറിയാനോ സ്വീകരിക്കാനോ തരമില്ല. അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ച് നമുക്കൊരു 'കണ്‍സ്ട്രക്റ്റീവ് മെന്റാലിറ്റി' വളര്‍ത്തിയെടുത്താലോ!

വിധി

അല്പം ചരിത്രമാകാം. സമരിയാക്കാരും യഹൂദരും തമ്മില്‍ അത്ര രസത്തിലല്ല എന്ന ചരിത്രം ബൈബിള്‍ വായിക്കുന്ന ആര്‍ക്കും പല സന്ദര്‍ഭ ങ്ങളിലൂടെ അറിവുള്ളതാണല്ലോ. വിദേശീയരെ വിവാഹം കഴിച്ചതിലൂടെ ആശുദ്ധരാക്കപ്പെട്ടവരുടെ പ്രതിനിധിയായ ഒരു സ്ത്രീയെ, അതും യഹൂദ യായിരുന്നെങ്കില്‍, കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലപ്പെടാവുന്ന ഒരുവളെ വീണ്ടെടു ക്കുന്നതിലൂടെ ക്രിസ്തു നമുക്ക് മുന്നില്‍ വരച്ചുകാണിക്കുന്നത് കരുണാമയനായ നല്ലൊരു അപ്പന്റെ ചിത്രമാണ്. സമരിയാക്കാരി, അഭിസാരിക, കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലപ്പെടേണ്ടവള്‍, അകറ്റി നിര്‍ത്തേണ്ട ഒരുവള്‍-ഇതൊ ക്കെയാണ് അന്നത്തെ ഒരു യഹൂദനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവള്‍. അവളെ പരസ്യവിചാരണ ചെയ്യാത്ത, അപമാനിക്കാത്ത ക്രിസ്തു. അവനും അവളും മാത്രമുള്ളപ്പോള്‍ അവളുടെ തെറ്റ് അവള്‍ പോലുമറിയാതെ അവളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുന്നു. അവളില്‍ നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശനിറക്കുമ്പോള്‍ അഴുക്ക് താനേ ഇല്ലാതാവുന്നു. അഴുക്കുവെള്ളം നിറഞ്ഞ പാത്രത്തിലേക്ക് ഇടവിടാതെ ശുദ്ധജലം നിറയ്ക്കുന്ന കണക്കെ പ്രത്യാശയുടെ വചനങ്ങള്‍ അവന്‍ നിറയ്ക്കുമ്പോള്‍ അവളിലെ മാലിന്യം പതിയെ പതിയെ നീങ്ങി മനസ്സും ആത്മാവും തെളിനീരുപോലെ ശുദ്ധമാകുന്നു. ആ ശുദ്ധതയില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണവള്‍ തനിക്ക് കിട്ടിയ മിശിഹാനുഭവം നാടുമുഴുവന്‍ പങ്കുവയ്ക്കുന്നത്.

മാനസാന്തരം

സമരിയാക്കാരി സ്ത്രീ, അഞ്ചു ഭര്‍ത്താക്കന്മാരുണ്ടായിരുന്നവള്‍ എന്നൊക്കെയുള്ള വിശേഷണങ്ങളില്‍നിന്നും അവളെ സ്വതന്ത്രയാക്കുക യാണിവിടെ കര്‍ത്താവ് ചെയ്യുന്നത്. പലതില്‍നിന്നും അവള്‍ സ്വതന്ത്ര യാക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. അവള്‍ക്ക് അല്പം സമയം കൊടുത്തതിലൂടെ, അവളോട് കരുണയുടെ ഭാഷ സംസാരിച്ചതിലൂടെയൊക്കെ അവള്‍ക്കൊരു മാനസാന്തരത്തിന്റെ തുറവി കൊടുക്കുന്നുണ്ടവന്‍.

തിന്മയില്‍നിന്നും നന്മയിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്ര, അല്ലാതെന്താണ് മാനസാന്തരം! അതിവിടെ നടക്കുന്നു. ഇനിയൊരിക്കലും ഈ വഴി യിലേക്കില്ലാത്തത്ര ഉത്സാഹത്തോടെയാണവള്‍ വഴിമാറിപ്പോകുന്നത്.

മറക്കണം, പൊറുക്കണം

പലവിധത്തില്‍ ഇടറിപ്പോയവരെ തിരിച്ചെടുക്കാന്‍ നേരമായെന്നര്‍ത്ഥം. 'തിരിച്ചെടുക്കാനാവാത്ത വിധം ഒന്നും കളഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല' എന്നൊക്കെ പറയാറില്ലേ... അവളെ മുറിപ്പെടുത്താതെയുള്ള അവന്റെ സമീപനവും ശ്രദ്ധേയമാണ്. അവള്‍ അറിയാതെ അവളുടെ ഹൃദയം കീഴടക്കുന്ന കര്‍ത്താവ്. നമുക്ക് സാധിക്കുന്നുണ്ടോ ഇത്? എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കാരണത്താല്‍ അകന്നുനില്‍ക്കുന്നവരെ ഉപാധികളില്ലാതെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവര്‍ ആരുണ്ട് നമ്മില്‍? നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകാതെ അവരെ ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കാനാകുന്നുണ്ടോ? ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ആരും ചെയ്ത തെറ്റിന്റെ ഫലമായിട്ടല്ല ആ രണ്ട് സമുദായവും പകവച്ച് പുലര്‍ത്തിയിരുന്നത്. പണ്ടെങ്ങോ സംഭവിച്ചൊരു തെറ്റിന്റെ മുറിവും പേറിക്കൊണ്ടാണവര്‍ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലും ഒരുപക്ഷെ ഏതോ കാലത്ത് സംഭവിച്ചൊരു തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ പേരില്‍ അകന്നിരിക്കുന്ന വരുണ്ടെങ്കില്‍ ഒന്ന് മാറിചിന്തിക്കാന്‍ സമയമായിട്ടുണ്ടെന്നര്‍ത്ഥം.

പറുദീസാ പാഠം

പുരുഷനെന്നും സ്ത്രീയെന്നും വേര്‍തിരിച്ചു കാണുമ്പോഴാണ് പല പ്രശ്‌നങ്ങളും ഉടലെടുക്കുന്നത്. അവരെ മനുഷ്യന്‍ എന്ന നിലയില്‍ കണ്ടുനോക്കൂ, ഒരുപാട് പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്ക് പരിഹാരം എളുപ്പമാകും. പറുദീസാ നഷ്ടത്തിന്റെ കാരണക്കാരി അവളാണെന്ന് വിരല്‍ചൂണ്ടുന്ന പുരുഷന്‍, നീ പഴം കഴിച്ചില്ലേ എന്ന നോട്ടത്തോടുകൂടിയ സ്ത്രീ. രണ്ടു പേര്‍ക്കും ഒരേ ശിക്ഷ കൊടുക്കുന്ന തമ്പുരാന്‍. അവിടെ സ്ത്രീ ഇല്ല, പുരുഷനില്ല. അവന്‍ തന്നെ രക്ഷകനായി അവതരിക്കുമ്പോള്‍ പിന്നെങ്ങനെ രണ്ടു നീതി? ആമേന്‍.

homilieslaity.com

ദനഹാക്കാലം ഞായർ
യോഹന്നാൻ : - 4: 1- 26

Historical and Biblical Background

യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ മാത്രമേ ഈശോ സമരിയക്കാരി ആയി സംസാരിക്കുന്ന ഭാഗം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ. 'ദനഹാ' എന്ന വാക്കിൻറെ ഒരു അർത്ഥം 'വെളിപ്പെടുത്തുക' എന്നാണ്. ഈശോ 'മിശിഹാ- ക്രിസ്തു' ആണെന്ന് വിജാതീയായ ആ സ്ത്രീക്ക് അവൻ വെളിപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടായിരിക്കും ഈ ഭാഗം വായനയിൽ വന്നതും.

സമരിയക്കാർ : യഹൂദനും സമരിയാക്കാരനും ഒരു കണക്കിന് നോക്കിയാൽ ഇസ്രായേൽക്കാർ തന്നെയാണ്. ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ
സോളമന് ശേഷം രാജ്യം
ഉത്തരം സാമ്രാജ്യം(Northern Kingdom) ദക്ഷിണ സാമ്രാജ്യം (Southern Kingdom) എന്നിങ്ങനെ രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. ഇതിൽ ദക്ഷിണ സാമ്രാജ്യത്തിന് തലസ്ഥാനം ജറുസലേമും ഉത്തര സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം സമരിയയും (ഷെക്കേം) ആയിരുന്നു. ഇവർ തമ്മിൽ അന്നുമുതൽ ശത്രുതയിലായി. പിന്നെ ഏതാണ്ട് BC അസീറിയാക്കാർ വന്നു ഉത്തര സാമ്രാജ്യം ആക്രമിച്ചു കീഴ്പ്പെടുത്തുകയും മറ്റു പല സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ജനതകളെയും (അവരുടെ ദേവന്മാരെയും) സമരിയായിൽ കൊണ്ടുവന്നു താമസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ സമരിയായിലെ ജനം അവരുമായി കൂടി കലർന്നു അവരുടെ Purity നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ടു ദക്ഷിണ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ( Sothern Kingdom) ഉള്ളവർ അവരെ കൂട്ടത്തിൽ കൂട്ടാതെയായി. (ഇവർക്ക് ഇച്ചിരി Superiority Complex കൂടുതൽ ആയിരുന്നു.) മാത്രമല്ല ബാബിലോണിൻ പ്രവാസത്തിനു ശേഷം യഹൂദജനത ( Sothern Kingdom) തിരിച്ചുവന്ന് ജറുസലേം ദേവാലയം പണിയുന്ന സമയത്ത് ഈ സമരിയാക്കാർ (ഉത്തര സാമ്രാജ്യത്തിൽ ഉള്ളവർ) ദേവാലയ പണിയിൽ തങ്ങളെയും പങ്കു ചേർക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോഴും യഹൂദർ സമ്മതിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ട് അവരോടുള്ള വാശിക്ക് സമരിയക്കാർ ജെറുസലേം ദേവാലയത്തിനു പകരമായി ഗരേസിം മലയിൽ (Mount Garezim) അവരുടെ ദേവാലയം പണിതു. അങ്ങനെ മൊത്തം രണ്ട് ദേവാലയമായി. ഒന്ന് യഹൂദർക്ക് ജറുസലേമിൽ. രണ്ട് സമരക്കാർക്ക് മൗണ്ട് ഗരേസെമിൽ.(അതുകൊണ്ടാണ്ഞങ്ങൾ ജെറുസലേമിലും നിങ്ങൾ മലയിലും ആരാധിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ ഈശോ പറയുന്നത്) അതൊക്കെ അവിടെ നിക്കട്ടെ. എന്നുവച്ചാൽ പണ്ടു മുതൽ ഈശോയുടെ കാലത്തും യഹൂദനും സമറിയക്കാരനും തമ്മിൽ അത്ര രസത്തിലല്ല കാര്യങ്ങൾ പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. കട്ട കലിപ്പാണ് ഇവർക്കിടയിൽ.

അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാർ കർത്താവ് ആ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ എന്ന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് സമരിയാക്കാർ ആരാധിക്കുന്ന ദൈവങ്ങളെയാണ്. ഇന്നത്തെ രണ്ടാം വായനയിൽ രാജാക്കന്മാരുടെ പുസ്തകത്തിൽ നമ്മൾ കാണുന്നുണ്ട് അസ്സീറിയൻ രാജാവ് ബാബിലോണിയ, കുത്താ ,ആവ്‌വാ , ഹമാത്ത് , സഫർവയിം എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നും ആൾക്കാരെ കൊണ്ടുവന്ന സമരിയയിൽ പാർപ്പിച്ചു ഇന്ന്. ഇതിനർത്ഥം ആ ദേശങ്ങളിലെ ദൈവങ്ങളെയും അവർ കൊണ്ടുവന്നു എന്നും അങ്ങനെ സമറിയക്കാൻ ആ അഞ്ചു ദൈവങ്ങളെ ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി എന്നും യഥാർത്ഥ ദൈവമായ യഹോവയെ അവർ മറന്നു എന്നുമാണ്. ആ ദൈവങ്ങളെയാണ് ഭർത്താക്കന്മാർ ആയി കർത്താവ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

യാക്കോബിന്റെ കിണർ

പഴയനിയമത്തിൽ പൂർവപിതാവായ ഇസഹാക്ക്, യാക്കോബ്, മോശ ഇവരെല്ലാവരും തങ്ങളുടെ മണവാട്ടിമാരെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് കിണറ്റിൻ കരയിലാണ്. അതൊരു പഴയ നിയമ അവതരണ ശൈലിയാണ്. ഇവിടെ ഈശോയും സ്ത്രീയെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് കിണറ്റിൻകരയിലായി യോഹന്നാൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് തികച്ചും യാദൃശ്ചികം അല്ല.

Interpretation

. ആത്മാവിലും സത്യത്തിനുള്ള ആരാധന

അയോധ്യ ക്ഷേത്രവും രാം ലല്ലയുടെ പ്രാണ പ്രതിഷ്ഠയുമൊക്കെയായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയിലെ പ്രധാന വാർത്താ വിഷയങ്ങൾ. അയോധ്യയിൽ ഒരു ഹൈന്ദവ ആരാധനാലയം നിലനിന്നിരുന്നെന്നും പിന്നീട് അതൊരു മുസ്ലിം ആരാധനാലയമായി മാറ്റിയെന്നും ആരോപിച്ചാണ് ൽ ബാബ്‌റി മസ്ജിദ് പൊളിച്ചതും അതിന്റെ പിന്തുടർച്ച എന്നവണ്ണം ഒരു ഹൈന്ദവ ആരാധനാലായവും പ്രതിഷ്ഠയും അവിടെ വീണ്ടും ഉയരുന്നതും. മത വിശ്വാസങ്ങൾ പലപ്പോഴും ആരാധന ആലയങ്ങളെ ചുറ്റിപറ്റിയാണ് നില നിന്നിരുന്നത്.
പഴയ നിയമത്തിൽ യഹൂദരുടെ വിശ്വാസമനുസരിച്ച് വാഗ്ദാന പേടകമാണ് ദൈവ സാന്നിധ്യത്തിൽ അടയാളമായി അവർ കണക്കാക്കിയിരുന്നത്. . പിന്നീട് അവർ ദൈവ സാന്നിധ്യം ജെറുസലേം ദേവാലയത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ആരാധന അവിടെയാക്കി. സമരക്കാർ ആകട്ടെ അവരുടെ ആരാധന കേന്ദ്രം എന്ന് പറയുന്നത് മൗണ്ട് ഗരെസിം ആക്കി. ഈശോയാകട്ടെ പരമ്പരാഗതമായ ഒരു സ്ഥല/ദേവാലയ കേന്ദ്രീകൃത ദൈവ ആരാധനയെ അപ്പാടെ തകിടം മറിച്ചു. യഥാർത്ഥ ആരാധകർ ദൈവത്തെ ആത്മാവിലും സത്യത്തിലും ആണ് ആരാധിക്കേണ്ടത് എന്നണ് ഈശോയുടെ പക്ഷം. എന്നുവെച്ചാൽ. ജെറുസലേമിലെ Temple of Rock ലോ അയോധ്യയിലെ രാമക്ഷേത്രത്തിലോ അതുമല്ലെങ്കിൽ ബാബറി മസ്ജിദദിലോ വത്തിക്കാനിലെ സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ദേവാലയത്തിലോ മാത്രമേ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാവൂ എന്നുള്ള ചിന്ത തെറ്റാണ് . മറിച്ച് നിൻറെ ആത്മാവിൽ/ ഹൃദയത്തിൽ ഉള്ള വിശ്വാസവും ഭക്തിയും നിൻറെ സത്യസന്ധമായ ജീവിതശൈലിയമാണ് ഈശ്വരനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്ന യഥാർത്ഥമായ ആരാധന. അല്ലാതെ ഒരു സ്ഥലം എന്നത് പ്രസക്തമല്ല എന്നു ചുരുക്കം.
"ദൈവം ഒരു കോവിലിലെ മാത്രം താമസിക്കാനല്ല; വിശ്വം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന മഹാതേജസാണ്" എന്നുള്ള പഴയ സിൽമാ ഡയലോഗും ഇതോടുകൂടി കൂട്ടി വായിക്കാവുന്നതാണ്. ആത്മാവില്ലാതെ സത്യസന്ധതയില്ലാതെ നീ ഉച്ചരിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥന മഞ്ജരികളും അനുഷ്ഠിക്കുന്ന കർമ്മ വിധികളും കെട്ടിയുയർത്തുന്ന ആരാധന ആലയങ്ങളും വെറും പ്രഹസനവും ആഡംബരവും ഒപ്പം ചില സാമൂഹിക രാഷ്ട്രീയ അജണ്ടയുടെ ഭാഗവുമാണ് എന്ന് ആർക്കാണ് അറിയാത്തത്.

. എല്ലാവരെയും ബഹുമാനിക്കുക

കുമാരനാശാന്റെ വളരെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കാവ്യമാണ് ചണ്ഡാലഭിക്ഷുകി. താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരിയായ ഒരു സ്ത്രീയുടെ അടുത്ത് വെള്ളം ചോദിച്ചു വരുന്ന ബുദ്ധ ഭിക്ഷുവിന്റെ കഥയാണ് ചണ്ഡാലഭിക്ഷുകി.

"ദാഹിക്കുന്നു ഭഗിനീ, കൃപാരസ-
മോഹനം കുളിർ തണ്ണീരിതാശു നീ”
എന്ന് ദാഹജലത്തിനായി ചോദിച്ച ബുദ്ധഭിക്ഷുവിനോട്
“ അല്ലല്ലെന്തു കഥയിതു കഷ്ടമേ!
അല്ലലാലങ്ങു ജാതി മറന്നിതോ”
എന്നാണ്‌ മാതംഗി എന്ന ചണ്ഡലസ്ത്രീ മറുപടി പറഞ്ഞത്.

"ജാതി ചോദിക്കുന്നില്ല ഞാൻ സോദരി,
ചോദിക്കുന്നു നീർ നാവുവരണ്ടഹോ!"

എന്നാണ് ഭിക്ഷുവിന്റെ മറുപടി

അയിത്തത്തെ നിർമാർജനം ചെയ്യാനുള്ള വിപ്ലവ രാഷ്ട്രീയമാണ് ഈ കവിതയിലൂടെ കുമാരനാശാൻ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്. ഇതിനു വളരെ മുൻപേ തന്നെ (യോഹന്നാന്റെ) ക്രിസ്തു ഈ സാമൂഹിക വിപ്ലവം നടപ്പിലാക്കി കഴിഞ്ഞു. അവളൊരു സമരിയാക്കാരി ആയതുകൊണ്ടും സ്ത്രീ ആയതുകൊണ്ടും യഹൂദർക്കിടയിൽ മാറ്റിനിർത്തപ്പെടേണ്ടവൾ ആണ് എന്ന ചിന്ത അന്നത്തെ പൊതുസമൂഹത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ഇമ്മടെ കർത്താവ് സമൂഹത്തിൻറെ വിലക്കുകൾ അതിലംഘിച്ചു കൊണ്ട് അവളോട് സംസാരിക്കുകയും യും അവളിൽ നിന്ന് ദാഹജലം ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും ഒരുപാട് വിലക്കുകൾ -ജാതി, മതം, വംശം ,ജൻഡർ, സാമ്പത്തിക നിലവാരം - സമൂഹം നമുക്ക് മുന്നിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
മനുഷ്യന്റെ Dignity യേയും വ്യക്തിത്വത്തെ മാനിക്കാത്ത വിലക്കുകളോക്കെ കർത്താവ് കാറ്റിൽ പറത്തുന്നുണ്ട്. സ്വവർഗ്ഗക്കാരുടെ യൂണിയൻ (വിവാഹം എന്ന കൂദാശ അല്ല കെട്ടോ) ബ്ലെസ് ചെയ്യാം എന്ന ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പയുടെ വിശാലമനസ്കതയും ഇതോടുകൂടി കൂട്ടി വായിക്കേണ്ടതുണ്ട് . ഏതൊരാളേയും അത് കറുത്തവരാകട്ടെ വെളുത്തവർ ആകട്ടെ, പണക്കാരൻ ആവട്ടെ പാവപ്പെട്ടവൻ ആവട്ടെ പുരുഷനാകട്ടെ സ്ത്രീയാകട്ടെ ബംഗാളി ആകട്ടെ മലയാളി ആകട്ടെ അവരെ അവർ ആയിരിക്കുന്ന രീതിയിൽ കാണുവാനും ബഹുമാനിക്കുവാനും ഉള്ള ഒരു മാന്യത നമുക്ക് ഉണ്ടാകേണ്ടതാണ്.

ഒരു വാട്സ്ആപ്പ് സ്റ്റാറ്റസിൽ കണ്ട പോലെ:- കറുത്ത ബലൂണുകൾ കയ്യിലിരിക്കുന്ന കുട്ടിയോട് വേറെ കുട്ടി ചോദിക്കുന്നു അത് ഉയരത്തിൽ പറക്കുമോ എന്ന്. ഇതു കേട്ടു ഒരു മുതിർന്ന മനുഷ്യൻ കുട്ടിയെ തിരുത്തുന്നു: ബലൂണിന്റെ കളർ അല്ല മോനെ അതിനുള്ളിലെ വാതകമാണ് ഉയരത്തിൽ പറക്കാൻ അതിനെ സഹായിക്കുന്നതെന്ന്. Never Judge a Book by its cover page എന്നു പറയാറില്ലേ... അതു തന്നെ കാര്യം.

. കിണറും ഉറവയും

സമരിയാക്കാരി സ്ത്രീ ഈശോയോട് ഇച്ചിരി പൊങ്ങച്ചം പറയുന്നുണ്ട്( അതു പിന്നെ സ്ത്രീകൾ പൊതുവെ അങ്ങനെ ആണല്ലോ) അവളുടെ കിണറിനെ കുറിച്ചാണ് അത്. ആ കിണർ അവളുടെ പൂർവ പിതാവായ യാക്കോബിന്റെ ആണ്. അതു വളരെ ആഴമുള്ള കിണറാണ്... പിന്നെ അവളുടെ പൂർവ പിതാക്കളും കന്നുകാലികളും അവിടുന്നു ആണ് കുടിച്ചിരുന്നത് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു തള്ളി മറിക്കുന്നുണ്ട്. എത്ര നിസ്സാര സംഗതികൾ ആണ് തന്റെ ഒരു കിണറിനെ അവൾ ഇങ്ങനെ പൊലിപ്പിച്ചു പറയുന്നത്. ഈശോയാകട്ടെ ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത ജീവജലത്തിന്റെ ഉറവയെകുറിച്ചു അവളോട്‌ സംസാരിക്കുന്നു
കൊച്ചുകൊച്ചു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പൊങ്ങച്ചം പറയുന്ന രീതി നമുക്കും ഉണ്ട്. എന്റെ പള്ളി എ ഡി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പണിതതാണ്. ന്റെ വീട്ടുകാരെ മാമോദിസ മാർ തോമ്മാ നേരിട്ടുമുക്കി. ഇത്തവണ ഞങ്ങടെ പെരുന്നാളിന് അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയുടെ വെടിക്കെട്ടാണ് നടത്തിയത്. ബാൻഡ് സെറ്റ് മുണ്ടത്തിക്കോടും കൈരളി ആയിരുന്നു.... ഞങ്ങടെ പിണ്ടിക്ക് അടി പൊക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയൊക്കെയുള്ള കൊച്ചു കൊച്ചു കിണറുകളെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് നമ്മുടെ സംസാരം മുഴുവൻ. ഈശോ അവളെ ആ കിണറിന്റെ ഇത്തിരി വട്ടത്തിൽ നിന്നും ഉറവയുടെ വിശാലതയിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നു.കൊച്ചു കൊച്ചു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു സ്വയം ചെറുതാകാതെ കുറച്ചുകൂടി വിശാലതയിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലാൻ പഠിക്കുക. ഗീതാഞ്ജലിയിൽ ടാഗോർ പറയുമ്പോലെ "നിന്റെ കുംഭത്തിൽ മലിന ജലം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കുടം ഉടക്കുക; നദിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുക...."

"എന്തെന്നാല്, എന്റെ ജനം രണ്ടു തിന്മകള് പ്രവര്ത്തിച്ചു. ജീവജലത്തിന്റെ ഉറവയായ എന്നെ അവര് ഉപേക്‌ഷിച്ചു; ജലം സൂക്‌ഷിക്കാന് കഴിവില്ലാത്ത പൊട്ടക്കിണറുകള് കുഴിക്കുകയുംചെയ്‌തു."
ജറെമിയാ : എന്നുള്ള ജെറെമിയ പ്രവാചകനിലൂടെ യുള്ള കർത്താവിന്റെ വിലാപവും കൂടി കൂട്ടി വായിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

തലതിരിഞ്ഞ ചിന്ത

സുവിശേഷങ്ങളിലൂടെ മൊത്തം കണ്ണോടിക്കുമ്പോൾ ഈശോ നടത്തിയ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമായ സംഭാഷണം (Conversation) ഈ സമരിയക്കാരി സ്ത്രീയോട് ഒത്തുള്ളതാണ് .
ഈ കാര്യത്തിൽ അവന്റെ പിന്ഗാമികൾക്കും തങ്ങളുടെ ഗുരുവിന്റെ അതേ സ്വഭാവം തന്നെയാണ് അല്ലേ....?

ഏത് കാര്യത്തിൽ...?

സംസാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ...

ആരോടുള്ള സംസാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ....?

(ദനഹാക്കാലം IV) Fourth Sunday of Denha

Gen 29:1-14 Jacob beside the well of Laban: 1a After Jacob resumed his journey, he came to the land of the Kedemites.2Looking about, he saw a well in the open country, with three flocks of sheep huddled near it, for flocks were watered from that well. A large stone covered the mouth of the well.b 3When all the shepherds were assembled there they would roll the stone away from the mouth of the well and water the sheep. Then they would put the stone back again in its place over the mouth of the well. 4Jacob said to them, “My brothers, where are you from?” “We are from Haran,” they replied. 5Then he asked them, “Do you know Laban, son of Nahor?” “We do,” they answered.c 6He inquired further, “Is he well?” “He is,” they answered; “and here comes his daughter Rachel with the sheep.” 7Then he said: “There is still much daylight left; it is hardly the time to bring the animals home. Water the sheep, and then continue pasturing them.”8They replied, “We cannot until all the shepherds are here to roll the stone away from the mouth of the well; then can we water the flocks.” 9While he was still talking with them, Rachel arrived with her father’s sheep, for she was the one who tended them. 10As soon as Jacob saw Rachel, the daughter of his mother’s brother Laban, and the sheep of Laban, he went up, rolled the stone away from the mouth of the well, and watered Laban’s sheep. 11Then Jacob kissed Rachel and wept aloud. 12Jacob told Rachel that he was her father’s relative, Rebekah’s son. So she ran to tell her father. 13When Laban heard the news about Jacob, his sister’s son, he ran to meet him. After embracing and kissing him, he brought him to his house. Jacob then repeated to Laban all these things, 14and Laban said to him, “You are indeed my bone and my flesh.”*



2 Kgs 17: 24-28 The origin of the Samaritans: The king of Assyria brought people from Babylon, Cuthah, Avva, Hamath, and Sepharvaim, and settled them in the cities of Samaria in place of the Israelites. They took possession of Samaria and dwelt in its cities. 25When they first settled there, they did not venerate the LORD, so he sent lions among them that killed some of them. 26A report reached the king of Assyria: “The nations you deported and settled in the cities of Samaria do not know the proper worship of the god of the land, so he has sent lions among them that are killing them, since they do not know the law of the god of the land.” 27The king of Assyria gave the order, “Send back some of the priests you deported, to go there and settle, to teach them the proper worship of the god of the land.” 28So one of the priests who had been deported from Samaria returned and settled in Bethel, and began to teach them how to venerate the LORD.



Heb 6:1-12: You have things that belong to salvation: 1Therefore, let us leave behind the basic teaching about Christ and advance to maturity, without laying the foundation all over again: repentance from dead works and faith in God,a 2instruction about baptisms* and laying on of hands, resurrection of the dead and eternal judgment.b 3And we shall do this, if only God permits. 4For it is impossible in the case of those who have once been enlightened and tasted the heavenly gift* and shared in the holy Spiritc 5and tasted the good word of God and the owers of the age to come,* 6and then have fallen away, to bring them to repentance again, since they are recrucifying the Son of God for themselves* and holding him up to contempt.d 7Ground that has absorbed the rain falling upon it repeatedly and brings forth crops useful to those for whom it is cultivated receives a blessing from God.e 8But if it produces thorns and thistles, it is rejected; it will soon be cursed and finally burned.f 9But we are sure in your regard, beloved, of better things related to salvation, even though we speak in this way. 10For God is not unjust so as to overlook your work and the love you have demonstrated for his name by having served and continuing to serve the holy ones. 11We earnestly desire each of you to demonstrate the same eag

Homily starter anecdote: Homily starter anecdote: # 1: Photeine, the Samaritan woman evangelist: Venerated as a saint among the Greek and Russian Orthodox and given the name Photeine (Greek) or Svetlana (Russian), which means radiant or shining (from the Greek noun phos or light), the woman at the well has been variously praised by Origen, John Chrysostom, Augustine, and Teresa of Avila as: (1) an “apostle,” (2) one who “left her water pot at the well in order to go off and preach the Gospel,” (3) “the first apostle to the Gentiles who invited her neighbors to ‘Come and see’.” (Svetlana Alliluyeva was the youngest and only daughter of the Soviet President Joseph Stalin who defected to U. S. on April 21, 1967). Legend has it that when the woman left Samaria to preach the Good News, she eventually made her way to Carthage in Africa where she was imprisoned for the Faith and died a martyr. Another legend, preserved in Spain, says that Photeine (also Photina) converted and baptized Nero’s daughter and 100 of her servants (Margaret Hebblethwaite, Six New Gospels, Cowley Publications, Boston: 1994). Fascinating legends and traditions notwithstanding, the woman of Shechem offers veteran believers and catechumens a living example of the dynamics and ramifications of Christian Baptism including: (1) the overture of God to the sinner 2) the sinner’s growing response in Faith and consequent conversion. (3) the mission of the disciple to proclaim the Good News to others. (Sanchez Archives). (It is also interesting to note that in the Hebrew Scriptures Abraham’s servant found the future wife of Isaac, Rececca at a village well, Jacob found his wife Rachel at a well and Moses found his wife Zipporah at a well and in the New Testament Jesus found his first Samaritan apostle at a well side). (http://frtonyshomilies.com/).

Introduction: Today’s readings are centered on Baptism and new life. Today's liturgy makes use of the symbol of water to refer to our relationship with God. Water represents God’s Holy Spirit Who comes to us in Baptism. Baptism is the outward, symbolic sign of a deep Reality, the coming of God as a Force penetrating every aspect of a person’s life. The Holy Spirit quenches our spiritual thirst. Just as water in the desert was life-giving for the wandering Israelites, the water of a true, loving relationship with Jesus is life-giving for those who accept him as Lord and Savior. We are assembled here in the Church to share in this water of eternal life and salvation. The Holy Spirit of God, the Word of God, and the Sacraments of God in the Church are the primary sources for the living water of Divine Grace. Washed in it at Baptism, renewed by its abundance at each Eucharist, invited to it in every proclamation of the Word, and daily empowered by the Holy Spirit, we are challenged by today’s Gospel to remain thirsty for the living water which only God can give.

Gospel exegesis: The conversion texts for Cycle A Gospel: Since each of the persons featured in the Gospels, e.g. the woman of Samaria (Lent III Sunday), the man born blind (Lent IV) and Lazarus (Lent V), is an example of conversion, their stories offer excellent catechesis for Lenten penitents and RCIA participants, and, hence, they were placed in the Lenten Sunday lectionary from the fourth century, where they have remained. Each of these Gospel texts also features the transforming love of Christ for those whom he calls to salvation; he is living water, light and sight for the blind, and the source of life for all who believe.



Jesus’ mission trip from Judea to Galilee: Palestine is only 120 miles long from north to south. Judea is in the extreme south, Samaria in the middle and Galilee in the extreme North. In order to avoid the controversy about baptism, Jesus decided to concentrate his ministry in Galilee. The usual route around Samaria, normally taken by the Jews to avoid the hated Samaritans, took six days. The shortcut (three days’ journey), from Judea to Galilee crossed through Samaria and, on the way to the town of Sychar, passed Jacob’s well. The well itself was more than 100 feet deep. It was located on a piece of land that had been bought by Jacob (Gn 33:18-19), and later bequeathed to Joseph (Gn 48:22).



Jesus’ encounter with an outcast sinner: Jesus came to the Samaritan town called Sychar, near the land that Jacob had given to his son Joseph. Jacob’s well is there and Jesus, tired by the journey, sat down by the well. When Jesus and his disciples reached the well, it was a hot midday, and Jesus was weary and thirsty from traveling. Ignoring the racial barriers and traditional hostility between Samaritans and Jews, Jesus sent his disciples to buy some food in the Samaritan town. It was at this point that a Samaritan woman came to the well to draw water. She had probably been driven away from visiting the common well in the town of Sychar at dawn by the other women of the town, as a moral outcast. It was this woman whom Jesus asked for water, and it is no wonder that she was surprised, because the petitioner was a Jew who hated her people as polluted outcasts and betrayers of Judaism. The scene recalls Old Testament meetings between future spouses at wells. Abraham’s servant , seeking a wife for Isaac meets Rebekah at the well of Haran (Gn 24:10-20, ff), Jacob meets Rachel at a well where Laban’s daughters were trying to water their sheep (Gn 29:1-12, ff), and Moses and Zipporah meet at a well in Midian (Ex 1:15-18, ff).



The background history: The mutual hostility between the Jews and the Samaritans had begun centuries earlier when the Assyrians carried the northern tribes of Israel into captivity. The Jewish slaves betrayed their heritage by intermarrying with the Assyrians, thus diluting their bloodline and creating a “mongrel race” called the Samaritans. The Assyrian men who were relocated to Israel married Jewish women, thus producing a mixed race in Israel as well. Hence, southern Jews considered all Samaritan bloodlines and their heritage impure. By the time the Samaritan Jews returned to their homeland, their views of God had been greatly contaminated. By contrast, when the southern Hebrew tribes were carried off into captivity, they stubbornly resisted the Babylonian culture. They returned from Babylon to Jerusalem, proud that they had compromised neither their religious convictions nor their culture. So, when the Samaritans offered to help to rebuild the Jerusalem Temple, the southern Jews who had returned from exile vehemently rejected Samaritan assistance. Consequently, the rejected and ostracized Samaritans built their own temple on Mount Gerizim. But in 129 B.C. a Jewish General destroyed it, a slap in the face for Samaritan dignity that continued to sting for centuries, deepening the mutual scorn and hostility between Samaritans and Jews.



The Divine touch and conversion: So, the water-seeking Samaritan woman who faced Jesus that day belonged to a heritage rejected by the Jews. In addition, she expected scorn simply because she was a woman, for in the ancient Middle East, men systematically degraded women. Finally, this Samaritan woman seemed unwanted by her own people. Since she had had five “husbands,” and was living with a sixth “lover,” she seems to have been considered by fellow villagers a social leper, and she seems to have been driven from the common well of the town by the decent women. Perhaps she had not stopped wishing that somewhere, sometime, some way, God would touch His people — that He would touch her! Jesus’ meeting the Samaritan woman at Jacob’s well illustrates the principal role of Jesus as the Messiah: to reconcile all men and women to the Father. Hence, Jesus deliberately placed himself face-to-face with this person whom, apparently, no one else wanted. Jesus saw, in this social outcast and moral wreck, a person who mattered to God. The Samaritan woman must have unburdened her soul to this stranger because she had found one Jew with kindness in his eyes instead of an air of critical superiority. She was thirsting for love that would last, love that would fill her full and give purpose to her life. Just as Jesus confronted the woman at the well with the reality of her own sinfulness and brokenness, so we must, with God’s grace, confront our own sinfulness and, in doing so, realize our need for God.

The conversion leading to witnessing: Jesus not only talked with the woman, but, in a carefully orchestrated, seven-part dialogue, he guided her progressively from ignorance to enlightenment, and from misunderstanding to clearer understanding, thus making her the most carefully and intensely catechized person in this entire Gospel. Jesus always has a way of coming into our personal lives. When Jesus became personal with this woman and started asking embarrassing questions about her five husbands, she cleverly tried to change the subject and talk about religion. She didn’t want Jesus to get personal. But Jesus wanted to free her, forgive her, shape her life in a new direction, and change her. He wanted to offer this woman Living Water. [Scholars have debated as to precisely what Jesus meant when he referred to living water. As Raymond E. Brown has explained, there are two possibilities: living water means the revelation or teaching which Jesus came to give, and it also means the Spirit which Jesus bestows (The Gospel According to John, Anchor Bible, Vol. 29, Doubleday, New York: 1966).] The living water may refer to Baptism and the gift of the Spirit, the source of life. It may also refer to Jesus as the source of life. At the end of their long, heart-to-heart conversation, Jesus revealed himself to the woman as the Messiah, which in turn led her to Faith in him. This growth in understanding on the part of the woman moved through several stages: first, she called him a Jew, then Sir or Lord, then Prophet, and finally Messiah. When the Samaritans came to hear Jesus because of her testimony, their affirmation of Faith reached its climax as they declared that Jesus was the Savior of the world, and that they believed in him not just because of what she had said “for we have heard for ourselves, and we know that this is truly the Savior of the world.” Step-by-step Jesus had led the marginalized woman in her Faith journey, and her enthusiastic response, powerful personal testimony and brave witnessing with its dramatic results in her town, stand in vivid contrast to Nicodemus' hesitance (3:9), the crowd's demand for proof (6:25-34) and the Pharisees' refusal to acknowledge the hand of God in the healing of a blind man (9:24-34).

Life messages: 1) We need to allow Jesus free entry into our personal lives. A sign that God is active in our lives is His entering in to our personal, “private” lives. Jesus wants to “get personal” with us, especially during this Lenten season. Jesus wants to get into our “private” lives because we have a “private” personal life which is contrary to the will of God. Christ wishes to come into that “private” life, not to embarrass us, not to judge or condemn us, not to be unkind or malicious to us, but to free us, to change us, and to offer us what we really need: living water. The living water is God the Holy Spirit Who enters the soul of the woman through Jesus and his love. We human beings are composed of four parts: mind, body, emotions and spirit. When we let God, the Holy Spirit come into us and take control of our thinking, our physical activity, our emotions and our spirit, He can bring harmony to all four parts of our humanity, and so to the way we live. We can find this living water in the Sacraments, in prayer and in the Holy Bible.

2) We need to be witnesses to God’s work in us, just as the Samaritan woman was, proclaiming Jesus as God and Savior through our loving lives. Let us have the courage to "be" Jesus for others, especially in those "unexpected" places for “unwanted” people. Let us also have the courage of our Christian convictions to stand for truth and justice in our day-to-day life. Today, the invitation of the Samaritan women to “Come and see” reminds all thirsty sinners that we are daily called to be cleansed, taught, renewed and satisfied by Jesus’ great gift.

3) We need to be open to others and accept others as they are, just as Jesus did. We have been baptized into a community of Faith so that we may become one with each other as brothers and sisters of Jesus and as children of God. To live this oneness demands that we open ourselves to others and listen to one another. We need to provide the atmosphere, the room, for all to be honestly what they really are: the children of God. It is the ministry of Jesus that we inherit and share. Jesus did not allow the woman’s status, past, attitude, or anything else to obstruct his ability to love her. And loving her, he freed her and made her whole, made her the child of God she already was. Let us also open our hearts to one another and accept each other as God’s gifts to us. Thus, we shall experience resurrection in our own lives and in the lives of our brothers and sisters.

4) We need to leave the “husbands” behind during Lent as the Samaritan woman did. Today’s Gospel message challenges us to get rid of our unholy attachments and the evil habits that keep us enslaved and idolatrous. Lent is the time to learn from our mistakes of over-indulgence in food, drink, drugs, gambling, promiscuity, or any other addiction that may keep us from coming to the living waters of a right relationship with God. We all have our short list, don't we? And we all know, honest to God, what it is we need to leave behind before we come to the Living Water and the Bread of Heaven. Let us make an earnest attempt to do so during this Lenten season.

5) We need to turn to Jesus who loves us with non-judgmental, unconditional love: We all face moments when guilt plagues us; when we are upset for falling for the same temptations again and again; when we make choices that turn out to be all wrong; when our relationships with others fall in a heap; when we feel lonely, sick, and tired of the way people are treating us; when we are depressed and upset and can’t see anything good in ourselves; when our Faith is at rock bottom and we feel as if the Church and religion aren’t doing anything for us; when we beat ourselves up for lack of enthusiasm to be true disciples of Jesus ready to do anything for him; when we survey the days that have gone by without a word of prayer; when all we feel is failure and defeat. During such moments it is great to read a story about Jesus and his love and acceptance of the woman at the well. Let us rest, assured that Jesus is there to accept us warmly and help us to see that he will give us the strength and the power we need to overcome whatever it is that is grieving us.

- Prepared by: Fr. Anthony Kadavil, Chaplain, Sacred Heart Residence of the Little Sisters of the Poor, 1655 McGill Ave, Mobile, AL 36604, USA

ദനഹാക്കാലം ഞായർ 4

യോഹന്നാൻ 2:1-11

Biblical Background

യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തെ പ്രധാനമായിട്ടും രണ്ടായി തിരിക്കാം അടയാള പുസ്തകവും (Book of signs - Chapters 1-12) മഹത്വത്തിന്റെ പുസ്തകവും ( Book of Gloriy - Chapters 12-21) ഈശോയുടെ മഹത്വത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന 7 അടയാളങ്ങളാണ് (അത്ഭുതങ്ങളാണ്) യോഹന്നാൻ തന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ആദ്യ ഭാഗങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. 1.കാനായിലെ കല്യാണം

2. രാജസേവകന്റെ പുത്രനെ‍ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു

3. തളർവാത രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു ( ബേത് സദായിലെ രോഗ ശാന്തി)

4. അപ്പം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു

5. വെള്ളത്തിൽ മീതെ നടക്കുന്നു

6. അന്ധന് കൊടുക്കുന്നു

7. ലാസറിനെ ഉയർപ്പിക്കുന്നു

ഇതിൽ ആദ്യത്തെ അടയാളമാണ് കനായിലെ വിവാഹം.

Interpretation

1. ദൈവത്തിന്റെ സമയം

"അവർക്ക് വീഞ്ഞില്ല" എന്ന് മാതാവ് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഈശോ പറഞ്ഞ മറുപടി

"എന്റെ സമയം ഇനിയും ആയിട്ടില്ല" എന്നാണ്.

ദൈവത്തിന്/ഈശോക്ക് ഓരോന്നും ചെയ്യാനായിട്ട് ഒരു സമയമുണ്ട് . ആ സമയത്തിന് വേണ്ടി കാത്തു നിൽക്കാതെ നമ്മൾ ധൃതി പിടിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഡാനിയേൽ അച്ചൻ ഒരു talk ൽ പറഞ്ഞ പോലെ ദൈവം ഇടപെടാൻ സമയം നീട്ടിക്കൊണ്ട് പോകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിനർത്ഥം അവൻ കൂടുതൽ വലിയവ ചെയ്യാനിരിക്കുന്നു എന്നു തന്നെയാണ്. ലാസർ രോഗബാധിതനായി എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ഈശോ പോയാൽ കേവലം ഒരു രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്താമായിരുന്നു . എന്നാൽ ഈശോ 4 ദിവസം കഴിഞ്ഞു നേരം വൈകി പോയതുകൊണ്ടു മരിച്ച ഒരു മനുഷ്യനെ ഉയർപ്പിക്കുന്നു എന്നുള്ള വലിയ അത്ഭുതത്തിന് കാരണമാകുന്നു .ഇതുപോലെയാണ് പല കാര്യങ്ങളും ദൈവികമായ സമയത്തിന് വേണ്ടി നമ്മൾ കാത്തു നിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ വലിയ അത്ഭുതങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ നടക്കും. അബ്രഹാം ഏതാണ്ട് 25 വർഷത്തോളവും മോശ ഏതാണ്ട് നാല്പതു വർഷവും ജോസഫ് ഏതാണ്ട് 13 വർഷവും ദൈവികമായാ ഇടപെടലിന് വേണ്ടി കാത്തു നിന്നു. അതാണ് പത്രോസ് ശ്ലീഹ പറഞ്ഞത്

"ദൈവത്തിന്റെ ശക്‌തമായ കരത്തിന്‍കീഴില്‍, നിങ്ങള്‍ താഴ്‌മയോടെ നില്‍ക്കുവിന്‍. അവിടുന്നു തക്കസമയത്തു നിങ്ങളെ ഉയര്‍ത്തിക്കൊള്ളും. നിങ്ങളുടെ ഉത്‌കണ്‌ഠകളെല്ലാം അവിടുത്തെ ഏല്‍പിക്കുവിന്‍. അവിടുന്നു നിങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ ശ്രദ്‌ധാലുവാണ്‌."

1 പത്രോസ് 5 : 6

ദൈവത്തിന്റെ സമയത്തിന് വേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കാനുള്ള ക്ഷമ ഉണ്ടാവുക.

പിന്നെ ഒരു കാര്യം... ഈശോ സമയമായിട്ടില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവന്റെ അമ്മയുടെ അഭ്യർത്ഥന മാനിച്ചു ഉടൻ അത്ഭുതം പ്രവർത്തിച്ചു എന്നറിയമല്ലോ.... അതായത് ജീവിതത്തിൽ പെട്ടെന്ന് കാര്യം നടക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗം അവന്റെ അമ്മയെ ഇടപെടുത്തുക എന്നതാണ്. എന്നു വച്ചാൽ പ. അമ്മയോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയും മധ്യസ്ഥതയും എളുപ്പം കാര്യം നടക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കും. നമ്മുടെ പ്രശങ്ങളിൽ, ആവശ്യങ്ങളിൽ, ജീവിതത്തിൽ അമ്മയെ ഇടപെടുത്തുക.

2.നല്ലത് അവസാനം വരെ സൂക്ഷിക്കുക

നീ നല്ല വീഞ്ഞു അവസാനം വരെ സൂക്ഷിച്ചുവല്ലോ എന്നാണ് ഭക്ഷണത്തിനിരുന്ന ഒരുവൻ വിളിച്ചു പറയുന്നത് . നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാവുന്ന ഒരു ശീലം നമ്മുടെ കയ്യിലുള്ള 'നല്ലതുകൾ' അവസാനം വരെ സൂക്ഷിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്. പലപ്പോഴും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് കുടുംബ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യ നാളുകളിൽ എല്ലാം നല്ലതാണ് . നല്ല സ്നേഹം , പെരുമാറ്റം, സന്തോഷം , പരിഗണന... അങ്ങനെ എല്ലാം നല്ലത്. നാളുകൾ കഴിയുമ്പോൾ പലതിനെയും നന്മയും പുതുമയും നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അവസാനം ആകുമ്പോഴേക്കും പരാതിയായി, പരിഭവമായി, വഴക്കായി വക്കാണമായി.... അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആളുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഭാര്യ ഭർത്താക്കന്മാർ എളുപ്പം മടുക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ നല്ലത് അവസാനം വരെ സൂക്ഷിക്കാൻ ആയി പറ്റുക വലിയ കാര്യമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ഇപ്പ നമ്മൾ ചീട്ടു കളിക്കുമ്പോൾ Trumb (Donald Trumb അല്ല കെട്ടോ...തുറുപ്പ് ചീട്ട്) അവസാനം വരെ പിടിച്ചു വക്കാറില്ലേ.. അല്ലെങ്കിൽ ഭക്ഷണ കഴിക്കുമ്പോൾ മീൻ വറുത്തതിൽ ഒരു ചെറിയ കഷണം അവസാനം വരെ കാത്തു വക്കാറില്ലേ... (ചിലർ ആദ്യം കഴിച്ചു തീർത്തു പിന്നെ വല്ലവന്റെയും കൂടി വാരി കഴിക്കും അതല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്...) അതുമല്ലെങ്കിൽ കേക്ക് കഴിക്കുമ്പോൾ ഒരു ചെറി കഷ്ണം അവസാനം കഴിക്കാൻ മാറ്റി വക്കുന്നപോലെ......അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സിനിമയിൽ അതിന്റെ ക്ലൈമാക്സ് വളരെ നന്നാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നപോലെ .... നമ്മിലെ 'നല്ലതുകൾ' അവസാനം വരെ സൂക്ഷിക്കുക . First impression is the best impression എന്നു പറയാറില്ലേ.. എന്നാൽ the last impression is the lasting impression... എന്നതാണ് സത്യം. എന്നതുപോലെ നമ്മിലെ നല്ലത് അവസാനം വരെ സൂക്ഷിക്കുക.

ജീവിതത്തിൽ , ബന്ധങ്ങളിൽ , നിലപാടുകളിൽ, പഠനത്തിൽ ....

ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന തീക്ഷണത, സ്നേഹം, സൗഹൃദം, ആത്മീയത, വിശ്വാസം, കൂട്ടായ്മ ഇതെല്ലാം അവസാനം വരെ സൂക്ഷിക്കുക. വെളിപാട് പുസ്തകത്തിൽ കർത്താവിനു എഫേസൂസിലെ സഭയെ കുറിച്ചുള്ള പരാതി ആദ്യ സ്‌നേഹം അവർ കൈവെടിഞ്ഞു എന്നതാണല്ലോ...(വെളി 2:4) . ഏതാണ്ട് നമ്മെ കുറിച്ചുള്ള സങ്കടവും ഇതു തന്നെ ആയേക്കാം... നമ്മിലെ ആദ്യമ സ്നേഹം എവിടെപ്പോയി...? നല്ലതുകൾ അവസാനം വരെ സൂക്ഷിക്കുക.

.3. കൂട്ടായ പരിശ്രമം

കാര്യം ശരിയാണ് അൽഭുതം പ്രവർത്തിച്ചത് ഈശോയാണ്. എങ്കിലും അതിന്റെ പുറകിൽ ഒത്തിരി പേരുടെ പരിശ്രമം ഉണ്ട് . വീഞ്ഞു നന്നായി കുടിച്ചുതീർത്ത വിരുന്നുകാർ, അത് കണ്ടറിഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കിയ പരിശുദ്ധ അമ്മ, വെള്ളം കോരിയ പരിചാരകർ, വിളമ്പലുകാർ, കലവറക്കാർ, ഗൃഹനാഥൻ‍ അങ്ങനെ എല്ലാവരുടെയും സഹായവും സഹകരണവും ചേർന്നപ്പോഴാണ് അവിടെ അത്ഭുതം നടന്നത്.

പൊട്ടക്കഥ: ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വിവാഹം നടക്കുകയാണ്. പാവപ്പെട്ട കുടുംബം ആയതുകൊണ്ട് അവർക്ക് വിരുന്നുകാർക്ക് വിളമ്പാൻ വീഞ്ഞില്ല. അത് മനസ്സിലാക്കിയ ഗ്രാമത്തിന്റെ മൂപ്പൻ ഒരു ഉപായം കണ്ടെത്തി. അദ്ദേഹം ഉടൻ ഗ്രാമസഭ വിളിച്ചു കൂട്ടി ആളുകളോട് പറഞ്ഞു "ആ വീട്ടുകാർക്ക് വിളമ്പാൻ വീഞ്ഞില്ല എന്നതിനാൽ നിങ്ങളെല്ലാവരും അവർക്ക് ആവശ്യമായ വീഞ്ഞ് കൊണ്ട് വരണം. അവരുടെ വീടിനുമുറ്റത്ത് വലിയ ഒരു കൽഭരണി വെക്കും ആ ഭരണിയിൽ നിങ്ങൾ രാത്രി വന്ന് ഓരോ പാത്രം വീഞ്ഞ് ഒഴിച്ചിട്ട് പോകണം. എല്ലാവരും അത് തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു പിരിഞ്ഞു പോയി. എന്നാൽ കൂട്ടത്തിൽ ഒരാൾ വിചാരിച്ചു എല്ലാരും വീഞ്ഞു കൊണ്ടു ഒഴിക്കുമ്പോൾ അതിനിടയിൽ ഞാൻ അതിൻറെ കൂട്ടത്തിൽ ഇച്ചിരി പച്ച വെള്ളം ഒഴിച്ചാലും അത് ആരും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല. അങ്ങനെ അയാൾ വീഞ്ഞിന്‌ പകരം ഒരു കുപ്പി വെള്ളം ഒഴിച്ചു.

. പിറ്റേദിവസം കുടുംബനാഥൻ വന്ന് കൽഭരണി തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ നിറയെ പച്ചവെള്ളം. അയാൾക്ക് ആശങ്കയായി. എന്താണ് സംഭവിച്ചത്? സത്യത്തിൽ ഒരാൾ മാത്രമല്ല എല്ലാവരും അങ്ങനെ തന്നെ വിചാരിച്ചു. കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ ഇത്തിരി പച്ചവെള്ളം ഒഴിച്ചാലും കുഴപ്പമില്ല എന്ന്. ഈ അപകടം നമ്മുടെയൊക്കെ സമൂഹ ജീവിതത്തെ ബാധിക്കുന്നുണ്ട്. വീഞ്ഞെന്നു തെറ്റി ധരിപ്പിച്ചു പച്ചവെള്ളം ഒഴിക്കുന്നവർ. മറ്റുള്ളവർ ചെയ്യും മറ്റുള്ളവർ നോക്കിക്കൊള്ളും മറ്റുള്ളവർ പറഞ്ഞുകൊള്ളും എന്നു വിചാരിച്ചു മാറി നടക്കുന്നവർ. ഞാൻ കുടുംബ സമ്മേളനത്തിനു പോയില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല എല്ലാരും പോകുന്നുണ്ടല്ലോ, ഞാൻ പിരിവ് കൊടുത്തില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല എല്ലാരും കൊടുക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ഞാൻ പ്രദക്ഷിണത്തിനു കുട പിടിച്ചില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല എല്ലാരും പിടിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ . ഞാൻ പള്ളിയിൽ പോയില്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല എല്ലാരും ഉണ്ടല്ലോ എന്നുള്ള ഒരു ചിന്താഗതി നമ്മുടെ സമൂഹജീവത്തിന് അപകടമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഏതൊരു കാര്യം ഭംഗിയാവാനുള്ള നമ്മുടെ പങ്ക് വിസ്മരിക്കരുത്. "എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും ഇടപെടുകയും എന്നാല്‍, ഒരു പ്രവൃത്തിയും ചെയ്യാതെ അലസരായിക്കഴിയുകയും ചെയ്യുന്ന ചിലര്‍ നിങ്ങളുടെയിടയിലുണ്ടെന്നു ഞങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്നു."

2 തെസ 3 : 11

ഈ കാര്യം പണ്ട് പൗലോസ് ശ്ലീഹാ പറഞ്ഞതു നമ്മിൽ ചിലരെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ്..., നമ്മെ തന്നെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ്..., നമ്മെ മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചാണ്....

ഞായര്‍ പ്രസംഗം ദനഹാ അഞ്ചാം ഞായര്‍ രക്ഷ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന വെളിച്ചം

ഇസ്രായേല്‍ജനത്തോട് ദൈവം സംസാരിച്ചത് മോശയിലൂടെയായിരുന്നു. ദൈവം ജനത്തിന് സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തിയതും തന്റെ ഹിതം പ്രമാണങ്ങളുടെ രൂപത്തില്‍ അവര്‍ക്കു നല്‍കിയതും അദ്ദേഹം വഴിയായിരുന്നു. മോശ തന്റെ അവസാന നാളുകളില്‍ ഒരു ഭാവിപ്രവാചകനെക്കുറിച്ച് മുന്‍കൂട്ടി അറിയിക്കുന്നതാണ് ഇന്നത്തെ ഒന്നാമത്തെ വായനയിലെ പ്രമേയം.

"നിന്റെ ദൈവമായ കര്‍ത്താവ് നിന്റെ സഹോദരങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ നിന്ന് എന്നെപ്പോലെയുള്ള ഒരു പ്രവാചകനെ നിനക്കുവേണ്ടി അയയ്ക്കും. അവന്റെ വാക്കാണ് നീ ശ്രവിക്കേണ്ടത്" (നിയമാ. 18:15). മോശ മുന്‍കൂട്ടി അറിയിച്ച പ്രവാചകന്‍ ദൈവപുത്രനായ ഈശോമിശിഹായാണ്. ഇസ്രായേല്‍ജനം ശ്രവിക്കേണ്ടിയിരുന്നത് മോശയെ ആയിരുന്നുവെങ്കില്‍, ഇന്ന് നമ്മള്‍ കേള്‍ക്കേണ്ടത് ഈ അഭിഷിക്ത പ്രവാചകനെയാണ്. കാരണം, മോശവഴി നിയമം നല്‍കപ്പെട്ടെങ്കില്‍ ഈശോമിശിഹാ വഴി കൃപയും സത്യവും നല്‍കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (യോഹ. 1:17). ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തില്‍ നിക്കൊദേമോസുമായുള്ള സംഭാഷണത്തില്‍ നിത്യജീവന്‍ പ്രാപിക്കാനായി നമ്മള്‍ കേട്ടു വിശ്വസിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളാണ് ഈശോ അരുള്‍ചെയ്യുന്നത്.

കുരിശില്‍ മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ട മിശിഹാ

മനുഷ്യാവതാരത്തിലാണ് ദൈവം നമുക്കായി തന്റെ പുത്രനെ നല്‍കിയത്. ദൈവത്തിന്റെ പരമാവധി സ്‌നേഹത്തിന്റെ പ്രകാശമാനമായ ഈ നല്‍കല്‍ പൂര്‍ത്തിയായത് കുരിശിലും. മോശ മരുഭൂമിയില്‍ സര്‍പ്പത്തെ ഉയര്‍ത്തിയ സംഭവത്തോടാണ് തന്റെ കുരിശുമരണത്തെ ഈശോ ഉപമിക്കുന്നത്. മനുഷ്യപുത്രന്റെ കുരിശിലെ ഉയര്‍ത്തപ്പെടലിനെ വി. യോഹന്നാന്‍ ശ്ലീഹാ ഉപമിക്കുന്നത്, മോശ മരുഭൂമിയില്‍ സര്‍പ്പത്തെ ഉയര്‍ത്തിയതിനോടാണ്. സംഖ്യയുടെ പുസ്തകത്തിലാണ് പ്രസ്തുത സംഭവം വിവരിക്കപ്പെടുന്നത് (സംഖ്യ 21). വാഗ്ദത്തഭൂമി ലക്ഷ്യമാക്കി മരുഭൂമിയിലൂടെ യാത്ര ചെയ്ത ഇസ്രായേല്‍ജനം അക്ഷമരായി ദൈവത്തിനും മോശയ്ക്കുമെതിരെ സംസാരിച്ചു. അവരെ ശിക്ഷിക്കാനായി കര്‍ത്താവ് അവരുടെ പക്കലേയ്ക്ക് ആഗ്നേയസര്‍പ്പങ്ങളെ അയച്ചു. അവയുടെ ദംശനമേറ്റ് അനേകം ഇസ്രായേല്‍ക്കാര്‍ മരിച്ചു. തങ്ങളുടെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ ജനം കുറ്റമേറ്റുപറഞ്ഞ് മാപ്പപേക്ഷിച്ചു. ഈ ശിക്ഷയില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാക്കാനായി കര്‍ത്താവിനോട് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണമെന്ന് അവര്‍ മോശയോടു യാചിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോള്‍ കര്‍ത്താവ് മോശയോട് അരുള്‍ചെയ്തു: "ഒരു പിച്ചളസര്‍പ്പത്തെ ഉണ്ടാക്കി വടിയില്‍ ഉയര്‍ത്തി നിര്‍ത്തുക. ദംശനമേല്‍ക്കുന്നവര്‍ അതിനെ നോക്കിയാല്‍ മരിക്കുകയില്ല" (സംഖ്യ 21:8). ദൈവം നിര്‍ദ്ദേശിച്ചതുപോലെ മോശ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. പിച്ചളസര്‍പ്പത്തെ നോക്കിയവരെല്ലാം ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു.

മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ അവസ്ഥ മരുഭൂമിയില്‍ വച്ച് സര്‍പ്പദംശനമേറ്റ ജനത്തിന്റേതിനു സമാനമായിരുന്നു. ആദിമാതാപിതാക്കന്മാര്‍ സര്‍പ്പത്തിന്റെ പ്രേരണയ്ക്ക് വഴങ്ങിയതുകൊണ്ടാണല്ലോ അവര്‍ക്ക് ദൈവികജീവന്‍ നഷ്ടമായതും പറുദീസായില്‍ നിന്ന് അവര്‍ പുറത്തായതും. അവര്‍ക്കേറ്റ സര്‍പ്പദംശനമായിരുന്നു അത്. ഈ മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിന് അപകടത്തില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് ജീവിക്കുന്നതിനുള്ള ഏകമാര്‍ഗ്ഗം ദൈവം കുരിശിലുയര്‍ത്തിയ മനുഷ്യപുത്രനിലേയ്ക്ക് വിശ്വാസത്തോടെ നോക്കുക എന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈശോ പറഞ്ഞത്: "മരുഭൂമിയില്‍ വച്ച് മോശ സര്‍പ്പത്തെ ഉയര്‍ത്തിയതുപോലെ, മനുഷ്യപുത്രനും ഉയര്‍ത്തപ്പെടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അത് അവനില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ ആരും നശിച്ചുപോകാതെ നിത്യജീവന്‍ പ്രാപിക്കേണ്ടതിനാണ്."

മനുഷ്യപുത്രന്‍ കുരിശില്‍ ഉയര്‍ത്തപ്പെട്ടപ്പോഴാണ് ദൈവിക വെളിപാട് പൂര്‍ത്തിയായത്. ദൈവത്തിന് മനുഷ്യരായ നമ്മോടുള്ള സ്‌നേഹത്തിന്റെ ആഴവും പരപ്പും അവിടെ വെളിവായി. മരുഭൂമിയിലെ പിച്ചളസര്‍പ്പത്തെ വിശ്വാസത്തോടെ നോക്കിയവര്‍ ജീവിച്ചതുപോലെ കുരിശില്‍ ഉയര്‍ത്തപ്പെട്ട മനുഷ്യപുത്രനെ വിശ്വാസത്തോടെ നോക്കുന്നവരും രക്ഷ പ്രാപിക്കുകയും നിത്യം ജീവിക്കുകയും ചെയ്യും. ബനഡിക്റ്റ് പതിനാറാമന്‍ മാര്‍പാപ്പായുടെ വാക്കുകളില്‍ കുരിശിലെ നിശബ്ദതയിലാണ് പിതാവായ ദൈവം ഏറ്റവും വാചാലനാകുന്നത്. അവിടെയാണ് ദൈവിക വെളിപാടിന്റെ പൂര്‍ണ്ണത.

മനുഷ്യപുത്രന്റെ ഉയര്‍ത്തപ്പെടല്‍ അവിടുത്തെ മഹത്വീകരണമായ ഉയിര്‍പ്പിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഉയര്‍ത്തപ്പെടല്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗാരോഹണമായാണ് ആദിമസഭ മനസ്സിലാക്കിയത്. യോഹന്നാന്റെ വീക്ഷണമനുസരിച്ച് കുരിശുമരണത്തില്‍ തന്നെ മഹത്വീകരണം സംഭവിച്ചു. മരണവും ഉയിര്‍പ്പും ഈ മഹത്വീകരണത്തിന്റെ രണ്ട് മാനങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്. ഈശോയുടെ മഹത്വീകരണത്തെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലുള്ള പ്രസ്താവനകള്‍ സമവീക്ഷണ സുവിശേഷങ്ങളിലെ പീഡാനുഭവ പ്രവചനങ്ങള്‍ക്ക് സമാനമാണ്. വിശ്വാസത്തോടെ കുരിശില്‍ നോക്കുന്നവന്‍, പിതാവിന് ലോകത്തോടുള്ള തീവ്രസ്‌നേഹമാണ് കാണുന്നത്. വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍ സ്‌നേഹിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനാകുന്നു. ഇവിടെ വിശ്വാസവും സ്‌നേഹവും ഒന്നായി ഭവിക്കുന്നു. വിശ്വസിക്കുകയെന്നാല്‍ സ്‌നേഹിക്കുകയെന്നു സാരം.

ദൈവം ലോകത്തെ അത്രമാത്രം സ്‌നേഹിച്ചു

സുവിശേഷങ്ങളിലെ സുവിശേഷം എന്നാണ് യോഹ. 3:16 അറിയപ്പെടുന്നത്. മനുഷ്യനായി അവതരിച്ച ഈശോമിശിഹായില്‍ പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ സ്‌നേഹം പ്രകാശിതമായതിന്റെ വിവരണമാണല്ലോ സുവിശേഷത്തിലുള്ളത്. ഈ വിവരണം മുഴുവന്റെയും സംഗ്രഹം ഈ ഒരു വാക്യത്തിലുണ്ട്: "തന്റെ ഏകജാതനില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ആരും നശിച്ചുപോകാതെ നിത്യജീവന്‍ പ്രാപിക്കേണ്ടതിന് അവനെ നല്‍കുവാന്‍ തക്കവിധം ദൈവം ലോകത്തെ അത്രമാത്രം സ്‌നേഹിച്ചു" (യോഹ. 3:16). സുവിശേഷം വിവരിക്കുന്നത്, ദൈവത്തിന് ലോകത്തോടുള്ള സ്‌നേഹത്തിന്റെ ഫലമായി തന്റെ പുത്രനെ നമ്മുടെ പക്കലേയ്ക്ക് അയയ്ക്കുന്ന സംഭവമാണല്ലോ. ദൈവത്തിന് മനുഷ്യരായ നമ്മോട് എത്രമാത്രം സ്‌നേഹമുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ടത് ഈശോയുടെ മനുഷ്യാവതാരത്തിലാണ്. പുത്രനായ മിശിഹാ രക്ഷണീയകര്‍മ്മം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയത് തന്റെ കുരിശുമരണത്തിലൂടെയാണ്. അവിടെയാണ് പിതാവായ ദൈവത്തിന് മനുഷ്യനോടുള്ള സ്‌നേഹം അതിന്റെ പൂര്‍ണ്ണത പ്രാപിച്ചത്. ഈ ചരിത്രമാണല്ലോ സുവിശേഷങ്ങള്‍ വിവരിക്കുന്നത്.

സുവിശേഷവിവരണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം യോഹന്നാന്‍ ശ്ലീഹാ വ്യക്തമാക്കുന്നത് സുവിശേഷാവസാനത്തില്‍ നാം വായിക്കുന്നുണ്ട്: "ഇവ തന്നെയും എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, ഈശോ ദൈവപുത്രനായ മിശിഹായാണെന്ന് നിങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കാനും അങ്ങനെ വിശ്വസിച്ച് അവന്റെ നാമത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് നിത്യജീവന്‍ ഉണ്ടാകുവാനുമാണ്" (യോഹ. 20:31). ഇതേകാര്യം തന്നെയാണ് യോഹ. 3:16-ലും പറയുന്നത്. "തന്റെ ഏകജാതനില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ആരും നശിച്ചുപോകാതെ, നിത്യജീവന്‍ പ്രാപിക്കേണ്ടതിന് തന്റെ പുത്രനെ നൽകുവാൻ തക്കവണ്ണം പിതാവ് തിരുമനസ്സായി." പുത്രനെ ലോകത്തിലേയ്ക്ക് അയച്ചപ്പോള്‍ പിതാവിനുണ്ടായിരുന്ന ലക്ഷ്യം തന്നെയാണ് സുവിശേഷരചനയില്‍ ശ്ലീഹായ്ക്കുമുള്ളത്. ഈശോയില്‍ വിശ്വസിക്കാനും സുവിശേഷപാരായണം നമ്മെ സഹായിക്കണം.

വെളിച്ചത്തെക്കാള്‍ ഇരുളിനെ സ്‌നേഹിക്കുന്ന ജനം

പുത്രന്റെ മനുഷ്യാവതാരത്തെ ദൈവസ്‌നേഹത്തിന്റെ പ്രകാശനമായാണല്ലോ സുവിശേഷകന്മാര്‍ വര്‍ണ്ണിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് പ്രകാശം എന്ന് അവിടുത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതു തന്നെ. വെളിച്ചം ലോകത്തിലേയ്ക്കു വന്നുവെന്നാണ് മനുഷ്യാവതാരത്തെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാന്‍ ശ്ലീഹാ പറയുന്നത് (3:19). ഈശോയില്‍ വിശ്വസിക്കാതിരുന്ന ജനം പ്രകാശത്തേക്കാള്‍ ഇരുളിനെ സ്‌നേഹിച്ചു. കാരണം, പ്രകാശമായ മിശിഹായിലേയ്ക്കു വന്നാല്‍ തങ്ങളുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികള്‍ വെളിച്ചത്തു വരുമോ എന്നവര്‍ ഭയപ്പെട്ടു. ഇരുളിന്റെ മറവിലാണല്ലോ തിന്മകള്‍ അരങ്ങേറുന്നത്.

ദുഷ്ടത പ്രവര്‍ത്തിക്കുക എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ഈശോയിലുള്ള ദൈവിക വെളിപാടിനെ നിരസിക്കുന്നതിനെയാണ്. സത്യത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്യുകയെന്നാല്‍ ഈ ദൈവിക വെളിപാട് സ്വീകരിക്കുകയെന്നും അര്‍ത്ഥം. ഇപ്രകാരം വെളിച്ചത്തിലേയ്ക്ക് വരുന്നവന്‍ ഈ വെളിപാടിനനുസരിച്ച് ജീവിതത്തില്‍ മാറ്റം വരുത്തുവാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനാകും. അതുകൊണ്ടാണ് പലരും കുരിശില്‍ വെളിവാക്കപ്പെട്ട സ്‌നേഹത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്നത്. സ്‌നേഹം സ്വീകരിക്കുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുകയെന്നാല്‍, സ്‌നേഹിക്കാന്‍ തയ്യാറാവുക എന്നുകൂടിയാണര്‍ത്ഥം. കുരിശിലെ പരമാവധി സ്‌നേഹം സ്വീകരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ തയ്യാറായാല്‍ അതിന് ആനുപാതികമായി സ്‌നേഹിക്കാനും ഞാന്‍ തയ്യാറാകണം.

യോഹന്നാന്‍ ശ്ലീഹാ തന്റെ ലേഖനത്തില്‍ തുടര്‍ന്ന് എഴുതുന്നു: "ദൈവം പ്രകാശമാണെന്നും അവനില്‍ അന്ധകാരം ഒട്ടുമില്ലെന്നുമുള്ള സന്ദേശമാണ് ഞങ്ങള്‍ അവന്റെയടുക്കല്‍ നിന്ന് ശ്രവിച്ചതും നിങ്ങളോട് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതും. നമുക്ക് അവനോടു കൂട്ടായ്മ ഉണ്ടെന്നു പറയുകയും അതേസമയം അന്ധകാരത്തില്‍ ചരിക്കുകയും ചെയ്താല്‍ നാം നുണ പറയുന്നവരാകും. സത്യത്തില്‍ വ്യാപരിക്കുന്നുമില്ല" (1 യോഹ. 1:5-6). പ്രകാശത്തില്‍ ചരിക്കുക എന്നതിന്റെ പൊരുളും ശ്ലീഹാ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്: "പ്രകാശത്തിലാണെന്ന് പറയുകയും സഹോദരനെ ദ്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന്‍ ഇപ്പോഴും അന്ധകാരത്തില്‍ തന്നെയാണ്. സഹോദരനെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവന്‍ പ്രകാശത്തില്‍ വസിക്കുന്നു" (1 യോഹ. 2:7-11). പ്രകാശമായി മിശിഹായില്‍ വസിച്ചുകൊണ്ട് നിത്യജീവന് അര്‍ഹമായ ജീവിതം നയിക്കാന്‍ ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

ഫാ. ആന്‍ഡ്രൂസ് മേക്കാട്ടുകുന്നേല്‍

www.lifeday.in

ദനഹാ അഞ്ചാം ഞായര്

മേല്ക്കൂര പൊളിച്ച വിശ്വാസം

മര്‍ക്കോ 2:1-12

അഡ്വ. സാലിച്ചന് മങ്കുഴിക്കരി

തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ ഒഴുകിവന്ന പുഴ പെട്ടെന്ന് നിലച്ചുപോകുക, സാങ്കേതിക മികവിന്റെ കുറവുകള്ക്ക് സാധ്യതയില്ലാത്ത വാഹനം പെട്ടെന്ന് നിന്നുപോകുക, സന്തോഷം മാത്രം അലതല്ലിയിരുന്ന കുടുംബ ത്തിലേക്ക് ഗുരുതരരോഗങ്ങളുടെ കാര്മേഘങ്ങള് പടരുക എന്നിവയെല്ലാം നമ്മുടെ ലക്ഷ്യങ്ങള്ക്ക് തടസ്സവും ജീവിത സ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് വിഘ്‌നവും വരുത്താറുണ്ട്.

ഇപ്രകാരം എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും നശിച്ച ഒരു മനുഷ്യന് കഫര്ണാമിന്റെ തെരുവുകളിലെവിടെയോ തളര്ന്ന് കിടന്നിരുന്നു. ആദ്യകാലങ്ങളില് അവനെത്തേടി ഒരുപാട് പേര് വന്നിരിക്കാം. പിന്നീട് അവന്റെ തളര്വാതത്തെ ജനം അംഗീകരിച്ചു, അവന് നിത്യരോഗിയായി, അവന്റെ മനസ്സും തളര്ന്നു. ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുവാന് അര്ഹതയില്ലാത്ത ദൈവ ത്തിന്റെ കണക്കു പുസ്തകത്തിലെ പാപി എന്ന് ജനം വിധിയെഴുതിയ തളര്വാതരോഗി. ഇപ്രകാരമുള്ള ഒരു തളര് വാതരോഗിയുടെ ജ്വീവിതത്തിലെ വഴിത്തിരിവിനെക്കുറിച്ചാണ് ഈ സുവിശേഷഭാഗം.

ബൈബിളിലെ സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ തുടര്ച്ചയായ അത്ഭുത പ്രവര്ത്തനമാണ് കഫര്ണാമില് സംഭ വിച്ചത്.

കാനയിലെ കല്ല്യാണ വീട്ടില് പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ ഇടപെടലി നെത്തുടര്ന്നാണ് അത്ഭുതം നടന്നത്. കല്ല്യാണവീട്ടിലെ കുറവ് പരിഹരിക്കുവാന് ഈശോയ്ക്ക് കഴിവുണ്ടെന്ന് മാതാവ് വിശ്വസിച്ചു. കഫര്ണാ മില്വച്ച് പിശാചുബാധിതനെ സുഖപ്പെടുത്തിയത് ആരുടേയും ഇടപെടല് ഇല്ലാതെയാണ്. ശിമയോന്റെ അമ്മായിയമ്മയെ ഈശോ സുഖപ്പെടുത്തിയത് നാം ബൈബിളില് കാണുന്നുണ്ട്. കുഷ്ഠരോഗി ഈശോയെ സമീപിച്ചു അപേക്ഷിച്ചു, ''അങ്ങേയ്ക്ക് മനസ്സുണ്ടെങ്കില് എന്നെ ശുദ്ധനാക്കുവാന് കഴിയും''. ഇവിടെ കുഷ്ഠരോഗിയുടെ വിശ്വാസത്തില്നിന്നാണ്അത്ഭുതത്തിന് അവസരം ഉണ്ടാകുന്നത്.

ഒരു വ്യക്തിയുടെ വിശ്വാസത്തില് നിന്നുണ്ടാകുന്ന ഇടപെടലുകളില്നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഈശോയുടെ നേരിട്ടുള്ള ഇടപെടലുകളില് നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, നാലുപേര് ഒരേപോലെ വിശ്വസിച്ച് നടത്തിയ അതിസാഹസികമായ ഇടപെടലില്, ഈശോ താമസിച്ചിരുന്ന വീടിന്റെ മേല്ക്കൂര പൊളിക്കാന് മാത്രം വിശ്വാസം നാലുപേര്ക്കുണ്ടായി എന്നുള്ളതാണ് സമാനതകളില്ലാത്ത ഇടപെടല്.

യേശുവിന്റെ അടുത്ത് എത്തുവാന് ആ നാലുപേര്ക്ക് തടസ്സമാ യത് ജനക്കൂട്ടമായിരുന്നു. ജനക്കൂട്ടമെന്നാല് നിരവധിയാളുകള് എന്നതി നെക്കാള് ഉപരി എനിക്കും ക്രിസ്തുവിനും ഇടയിലുള്ള തടസ്സമെന്നതാണ് വിശാലമായ അര്ത്ഥതലം. യേശുവിന്റെ അടുക്കലേയ്ക്ക് എത്തു വാന് നമ്മളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന എന്തും ജനക്കൂട്ടമാണെന്ന് ചിന്തി ക്കുവാന് സുവിശേഷം നമ്മേ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ചിലപ്പോള് ധനമോഹം ആകാം, സ്വാര്ത്ഥതയാകാം, അധികാരമാകാം. ഇപ്രകാരം നമ്മേ യേശു വിന്റെ അടുക്കലേയ്ക്ക് എത്തുവാന് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതിനെ മാറ്റുവാനുള്ള ആലോചനയുണ്ടാകണം.

യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തുവാനുള്ള തീവ്ര ആഗ്രഹം പുതുവഴികള് തേടും, അത് അസാധാരണ പ്രവര്ത്തികളിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കും. അപ്രകാരമുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്‌ മേല്ക്കൂര പൊളിക്കുവാനുള്ള തീരുമാനം. ആ നാലുപേരുടേയും അസാധാരണമായ പ്രവര്ത്തി യേശുവിന്റെ കരുണയുടെ കഥയാണ് പറയുന്നത്.

തനിക്ക് സംരക്ഷണമായ മേല്ക്കൂര പൊളിച്ച വിശ്വാസികളെ കണ്ട് യേശു അസ്വസ്ഥനായില്ല. അവരുടെ വിശ്വാസം കണ്ട്, യേശു തളര്വാതരോഗിയോട് പറഞ്ഞു, ''മകനേ നിന്റെ പാപങ്ങള് ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു'' യേശുവിലുള്ള ദൃഢവിശ്വാസം നമ്മുടെ പാപങ്ങള് കഴുകികളയുവാന് മാത്രം ശക്തമാണ്.

ഇന്നത്തെ മറ്റുവായനകളെല്ലാം പാപത്തേയും പാപപരിഹാരത്തേയും കുറിച്ചാണ്. ലേവ്യരുടെ പുസ്തകത്തില് നിന്നുള്ള വായനയില് പറയുന്നത് അറിയില്ലായ്മമൂലം പാപം ചെയ്താല് പരിഹാരബലി അര്പ്പിക്കണമെന്നാണ്. ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തില് പറയുന്നത് കാരുണ്യ ത്തിനും പാപമോചനത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള അപേക്ഷയാണ്.

കൊളേസുസുകാര്ക്കുള്ള ലേഖനത്തില് നാം വായിച്ചുകേട്ടത് അന്ധ കാരത്തിന്റെ അധിപത്യത്തില്നിന്ന് നമ്മെ മോചിപ്പിക്കുന്ന കഥയാണ്. സുവിശേഷം പറയുന്നതും എല്ലാ തടസ്സങ്ങളേയും നീക്കി യേശുവിന് അടു ത്തേക്കെത്തിയ തളര്വാതരോഗിയുടെ പാപങ്ങള് ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്നതും രോഗി കിടക്കയുമെടുത്ത് നടന്നുപോകുന്നതുമാണ്.

തളര്വാതരോഗിയോട് ഈശോ പറഞ്ഞത്: 'നിന്റെ പാപങ്ങള് ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു' എന്നാണ് -പാപങ്ങള് ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്ന നിമിഷം തളര്വാതം മാറുന്നു. പാപങ്ങള് ക്ഷമിക്കുവാന് കഴിവുള്ളവനെ രോഗി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, നിയമജ്ഞര് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. തിരിച്ചറിവ് എന്നത് അറിവിന്റെ ആഴം കൊണ്ടുമാത്രം ഉണ്ടാകുന്നതല്ല. സുവിശേഷത്തിലെ ഉന്നത സ്ഥാനീയര്ക്കുപോലും പാപം ക്ഷമിക്കുവാന് കഴിവുള്ളവനെ തിരിച്ചറിയുവാന് കഴിഞ്ഞില്ല. യേശുവിന്റെ വചനങ്ങള് ദൈവദൂഷണം ആണെന്ന് അവര് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു.

യേശുവിന്റെ എല്ലാ അത്ഭുതപ്രവര്ത്തനങ്ങളും സ്വയം വെളിപ്പെ ടുത്തലായിരുന്നു. ഭൂമിയില് പാപങ്ങള് ക്ഷമിക്കാന് മനുഷ്യപുത്രന് അധികാരമുണ്ടെന്ന് ജനം അറിയണമെന്ന് യേശു ചിന്തിച്ചു. അവന് എഴുന്നേറ്റു കിടക്കയുമെടുത്ത് എല്ലാവരും കാണ്കേ പുറത്തേക്ക് പോയി.

പ്രിയപ്പെട്ടവരെ, ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗം നമ്മളോട് പറയുന്ന പ്രധാനകാര്യം യേശുവിലുള്ള ദൃഢവിശ്വാസം പുതുജീവന് നല്കും എന്നാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ തളര്ച്ചകളേയും മാറ്റി നമ്മേ യേശു മുന്നോട്ടു നയിക്കും. യേശുവിലുള്ള വിശ്വാസം നമ്മേ സ്വതന്ത്രരാക്കും. നാലുപേരുടെ സഹായത്താല് വന്നവന് എഴുന്നേറ്റ് ശിരസ്സുയര്ത്തി കട്ടില് തലയില്വച്ച് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നത്, ദൈവസഹായത്താല് ശക്തി നേടിയവന്റെ പുതിയ വഴി തുറന്ന് കാണിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിലേക്കുള്ള തടസ്സങ്ങള് മാറ്റിയാല് അത്ഭുതം സംഭവിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചവര്, മേല്ക്കൂര പൊളിച്ചവര്, തിരിച്ചറിവ് ഉള്ളവര് ആയിരുന്നു.

നമ്മുടെ സ്വാര്ത്ഥതയുടെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ ധനമോഹത്തിന്റെ അധികാരമോഹത്തിന്റെ എല്ലാ തടസങ്ങളും മാറ്റി, ക്രിസ്തുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തുവാന് ഇന്നത്തെ ചിന്തകള് ശക്തി നല്കട്ടെയെന്ന് പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്നു.

(അഭിഭാഷകനും സാമൂഹ പ്രവര്ത്തകനുമാണ് ലേഖകന്)
.........................................

homilieslaity.com

ദനഹാ ഞായർ 5

നമ്മുടെ കർത്തവിന്റ ദേവാലയ സമർപ്പണം

(പ. കന്യാമറിയത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിരുന്നാൾ)

ലേവ്യ 12:1-8

ഏശയ്യ 42:1-7

റോമ 9:30- 10:4

ലൂക്ക 2: 22-38

1. ആചാരങ്ങളും അനുഷ്‌ഠനങ്ങളും പാലിക്കുക.

യഹൂദ നിയമപ്രകാരം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ആചാരങ്ങളെല്ലാം തിരുകുടുംബം ചെയ്യുന്നു.

ഒന്നാമതായി ശിശുവിന്റെ അമ്മ അതായത് മറിയം തന്റെ ശുദ്ധീകരണ ദിനങ്ങൾ പൂർത്തിയാകുന്നു. (ഇന്ന് മറിയത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണ ത്തിരുന്നാളാണ്). യഹൂദ വിധി പ്രകാരം ജനിക്കുന്നത് ആൺകുട്ടിയാണെകിൽ 40 ദിവസവും പെണ്കുട്ടിയാണെകിൽ 80 ദിവസവും കുട്ടിയുടെ അമ്മ ശുദ്ധീകരണ ദിവസങ്ങളായി കണക്കണം (ലേവി 12:1-8) . (ഇമ്മടെ നാട്ടിൽ പ്രസവം കഴിഞ്ഞാൽ കുഞ്ഞിന്റെ മാമ്മോദീസ വരെ അമ്മയും കുഞ്ഞും പുറത്തു അധികം ഇറങ്ങരുത് എന്ന്‌ കർന്നവന്മാർ പറയുന്നത് പോലെ ഒരു ഏർപ്പാട്) രണ്ടാമതായി മോശയുടെ നിയമപ്രകാരം അവർ കുട്ടിയെ ദേവാലയത്തിൽ സമർപ്പിക്കുന്നു.

ഈജിപ്തിൽ നിന്നും ഇസ്രായേൽ രക്ഷപ്പെട്ടതിന്റെ ഓർമ്മക്കായി ആദ്യജാതരെ യഹോവെക്കു സമർപ്പിക്കണം എന്നാണ് നിയമം ( പുറപ്പാട്13:1-2, 11-16) . തിരുകുടുംബം അതു ചെയ്യുന്നു.പിന്നെ സമർപ്പിച്ച കുഞ്ഞിനെ തിരികെ എടുക്കാനായി അവർ ചങ്ങാലികളെ നൽകുന്നു. ( ഓരോരോ വിചിത്രമായ ആചാരങ്ങൾ.... അല്ലേ?) എന്തായാലും ഔസേപിതാവും മാതവും വള്ളി പുള്ളി തെറ്റിക്കാതെ അതു പാലിക്കുന്നു.

മൂന്നാമതായി അവർ ശിശുവിനു പരിച്ഛേദനം നടത്തുന്നു, പേരിടുന്നു. യഹൂദ ഐഡന്റിറ്റി യുടെ ഭാഗമാണ് പരിച്ഛേദനവും പേരു വിളിയും. അതും ഇമ്മടെ തിരു കുടുംബം നിർവഹിക്കുന്നു.

എന്ന് വച്ചാൽ തങ്ങളുടെ മതം അനുശാസിക്കുന്ന ചില ആചാരങ്ങളും നിയമങ്ങളും പാലിക്കുവാൻ അവർ സന്നദ്ധരായിരുന്നു എന്ന് ചുരുക്കം. നമ്മൾ ഒരു വിശ്വാസത്തിന്റെ , മതത്തിൻറെ ചട്ടക്കൂടിൽ നിൽക്കും തോറും അതിന്റെ നിയമങ്ങളും ആചാരങ്ങളും അനുസരിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരാണ്. അതുമുഴുവൻ ശരിയാകാം അല്ലായിരിക്കാം എങ്കിലും കാര്യമായ ഉപദ്രവം ഇല്ലെങ്കിൽ അതു പിന്തുടരുന്നതാണ് നല്ലത്.

അതു കൊണ്ട് നമ്മുടെ ക്രൈസ്തവ ആചാരങ്ങൾ അതു മാമോദിസ ആകട്ടെ, മറ്റു കൂദാശകൾ ആകട്ടെ വ്യക്തിപരമായ ഇഷ്ടാനുഷ്ഠത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി നിലനിൽക്കുന്ന മതത്തിൻറെ പാരമ്പര്യങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകുവാൻ പറ്റുക നല്ല കാര്യമാണ്. നിസ്സാര കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒഴിവുകൾ നിർത്തികൊണ്ട് ഇത്തരത്തിലുള്ള ആത്മീയ ചടങ്ങുകളിൽ നിന്നും ആചാരങ്ങളിൽ നിന്നും അനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ നിന്നും ശുശ്രൂഷകളിൽ നിന്നും ബോധപൂർവ്വം മാറിനിൽക്കുന്ന പ്രവണത അല്ലെങ്കിൽ അവയെല്ലാം പരിഹസിക്കുന്ന പ്രവണത അത്ര നല്ലതല്ല.

അനുഷ്ഠാനങ്ങളിലുള്ള താൽപര്യം കുറയുകയും ആഘോഷങ്ങളിൽ മാത്രം താൽപര്യമുണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നൊരു അപകടം നമുക്കിടയിൽ കടന്നു കൂടിയിട്ടുണ്ട്. തിരുനാളുകൾക്ക് കുർബാന വേണ്ട വെടിക്കെട്ട് നിർബന്ധം ,

നവനാള് ഇല്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല കൊട്ടിനും പാട്ടിനും ഒരു കുറവും വരാൻ പാടില്ല... കല്യാണങ്ങൾക്ക്/ മനസ്സമ്മതത്തിന് കുർബാന ഇല്ലെങ്കിലും ഡാൻസ് /ഗാനമേള വേണം...,

മരണ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് കുർബാനയും ഒപ്പീസും അന്നിദയും താല്പര്യമില്ല പക്ഷേ ഫുഡ് നിർബന്ധം .... എന്ന അവസ്ഥ.

നമ്മുടെ ചില അനുഷ്ഠാനങ്ങളെ- നോമ്പ് എടുക്കുന്നത്, വെള്ളിയാഴ്ച മാംസം വർജിക്കുന്നത്, ഏഴുമണിക്ക് കുരിശുമടിക്കുമ്പോൾ കർത്താവിന്റെ മാലാഖ ... പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലുന്നത്. കുഞ്ഞു ജനിച്ചു 90 നു മുന്നിൽ മാമ്മോദീസ നടത്തുന്നത്. മനസമ്മതത്തിനും വിവാഹത്തിനും ഇടയിൽ 3 ആഴ്ചകൾ വിളിച്ചു ചൊല്ലുന്നത്, മരണം നടന്ന വീട്ടിൽ 41 വരെ മത്സ്യ മാംസാദികൾ കൂട്ടാതിരിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെയുള്ള ചില (നല്ല) ആചാര- അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ - നിയമ വിധികൾ നഷ്ടപ്പെടുത്താതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

2. കാത്തിരിപ്പിന്റെ ആത്മീയത

ലൂക്കാ സുവിശേഷകൻ പറയുന്നത് ശിമയോൻ നീതിമാൻ ആയിരുന്നു. അവൻ ദൈവഭക്തനായിരുന്നു. അവൻ ഇസ്രായേലിന്റെ ആശ്വാസം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നവനായിരുന്നു എന്നാണ് . അങ്ങനെ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന തൻറെ വാർദ്ധക്യത്തിലാണ് ദൈവത്തിൻറെ തിരുമുഖ ദർശനം അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചത്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും നിരാശപ്പെടാതെ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കാൻ സാധിക്കുക വലിയ കാര്യമാണ്. പരാതി കൂടാതെ കാത്തിരിക്കുക എന്നുള്ളത് നീതിയുടെ ലക്ഷണം കൂടിയാണ് എന്നാണ് സുവിശേഷം ഓർമ്മിപ്പിക്കുക. അബ്രഹാം - സാറ ദമ്പതികൾക്ക് വാർദ്ധികത്തിന്റെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഫലമാണ് ഇസഹാക്ക് എന്ന സന്താനം ജനിക്കുന്നത്. ഇസ്രായേൽ ജനം 40 വർഷമാണ് കനാൽദേശ പ്രവേശനത്തിന് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നത്. ഏകദേശം 38 വർഷത്തോളം കാത്തിരുന്നു തളർവത രോഗിക്ക് ഈശോയിൽ നിന്നും സൗഖ്യം ലഭിക്കാൻ.. നൂറ്റാണ്ടുകളോളം രക്ഷകന്റെ വരവനായിട്ട് കാത്തിരുന്നു അതുകൊണ്ട് ദേവാലയത്തിൽ കാത്തിരുന്ന ശിമയോന്റെ അടുത്തേക്ക് അവൻ ആരെ കാത്തിരുന്നുവോ ആ രക്ഷകൻ വന്നുചേർന്നു. അതുപോലെ നമുക്കാവശ്യമുള്ളതെല്ലാം വേണ്ട സമയത്ത് നമ്മെ തേടി വരും . പക്ഷേ അതുവരെ പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരിക്കാൻ ആയിട്ട് നമുക്ക് പറ്റുന്നുണ്ടോ.? എത്രനാൾ കാത്തിരുന്നു എന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനമാണ് എത്ര കുലീനമായി അതു ചെയ്തു എന്നുള്ളത്. അതായത് പരാതി പറഞ്ഞും ബഹളം വച്ചും കാത്തിരിപ്പിന്റെ ആത്മീയത നമ്മൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തി കളയുന്നുണ്ടോ എന്നു ചിന്തിക്കുക. മരണം മടഞ്ഞ ബെനഡിക്ട് മാർപാപ്പയുടെ ചാക്രിക ലേഖനമാണ് 'SPES SALVI' ( പ്രത്യാശയിൽ രക്ഷ). ഒരു ക്രൈസ്തവ വിശാസിയുടെ നിലനിൽപ് ഈ പ്രത്യാശയിൽ ആണ്. നമ്മൾ പ്രത്യാശയുടെ തീർത്ഥാടകർ ആണെന്നുള്ള ജൂബിലി വർഷ ആപ്ത വാക്യവും മറക്കരുത്.

3.ദേവാലയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുക

ഇന്ന് നമ്മുടെ കർത്താവിൻറെ ദേവാലയ പ്രവേശന തിരുനാളാണ് . കുഞ്ഞായ ഈശോയെ യൗസേപ്പിതാവും മാതാവ് കൂടി‍‍‍ യഹൂദരുടെ നിയമപ്രകാരം ജെറുസലേം ദേവാലയത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. അതുപോലെ സുവിശേഷങ്ങളിൽ പലപ്പോഴായി ഈശോ ജെറുസലേം ദേവാലയത്തിൽ വരുന്നതായി കാണുന്നുണ്ട്. പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ അവനെ കാണാതാകുമ്പോൾ കണ്ടെത്തുന്നത് ദേവാലയത്തിലാണ്. യോഹന്നാനെ സുവിശേഷപ്രകാരം പരസ്യ ജീവിതത്തിന്റെ മൂന്നുവർഷക്കാലവും ജെറുസലേം ദേവാലയത്തിൽ പെസഹാ തിരുനാളിന് ഈശോ വരുന്നുണ്ട്. എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കുട്ടിയായ ഈശോയേയും കൊണ്ട് അവന്റെ മാതാപിതാക്കൾ തിരുനാളിന് വരുന്നു . മുതിർന്ന ഈശോ പലപ്പോഴായി ദേവാലയത്തിലും പരിസരങ്ങളിലുമായി നിലകൊള്ളുന്നു. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരുമാതിരി പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെല്ലാം ദേവാലയത്തിലാണ് നടക്കുക. ജനിച്ചു ഏതാനും നാൾ കഴിയുമ്പോൾ മാമോദിസക്കായി കുഞ്ഞിനെ ദേവാലയത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്നു. പിന്നീട് ആദ്യ കുർബാന സ്വീകരണം, വിവാഹം,‍ മക്കളുടെ ഇതേ ചടങ്ങുകൾ , ഒടുവിൽ മരിക്കുമ്പോഴും ദേവാലയത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നിട്ടാണ് സിമിത്തേരിയിൽ അടക്കം ചെയ്യുന്നത്. എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ജനിക്കുമ്പോഴും മരിക്കുമ്പോഴും ദേവാലയ കേന്ദ്രീകൃതമാണ് ഒരു കത്തോലിക്കന്റെ ജീവിതം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജീവിതത്തിലെ കുറച്ച് സമയം കൂടി ദേവാലയത്തിലായിരിക്കുവാനും ദൈവീക കാര്യങ്ങളോടും ദേവാലയ കാര്യങ്ങളും താൽപര്യം കാണിക്കുവാനും പ്രത്യേക ശ്രദ്ധിക്കുക .

സമാന്തരമായി മാമ്മോദീസാ നല്കുന്ന രംഗം വി. യോഹന്നാന് മാത്രമേ സുവിശേഷത്തില് രേഖപ്പെടുത്തുന്നുള്ളൂ (യോഹ. 3:22-23). മറ്റു മൂന്ന് സുവിശേഷങ്ങളിലും മാംദാന, കാരാഗൃഹത്തിലാക്കപ്പെട്ട ശേഷമാണ് ഈശോ തന്റെ പരസ്യജീവിതവും പ്രവര്ത്തനങ്ങളും ആരംഭിക്കുന്നത് (മര്ക്കോ. 1:14). സമവീക്ഷണ സുവിശേഷങ്ങളിലെ വിവരണം ആരംഭിക്കുന്നതിനു മുമ്പുള്ള സംഭവമാണ് യോഹന്നാന് ശ്ലീഹാ വര്ണ്ണിക്കുന്നത് (യോഹ. 3:22-31).

രംഗം യൂദയാ ദേശമാണ്. ഇരുകൂട്ടരും - ഈശോയും ശിഷ്യരും, യോഹന്നാന് മാംദാനയും ശിഷ്യരും - മാമ്മോദീസാ നല്കുന്നത് വിവരിച്ചുകൊണ്ടാണ് സുവിശേഷകന് ആരംഭിക്കുന്നത്. പക്ഷേ, ഈശോ മാമ്മോദീസാ നല്കിയിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അവിടുത്തെ ശിഷ്യരാണ് നല്കിയിരുന്നത് എന്ന് ശ്ലീഹാ തുടര്ന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട് (യോഹ. 4:1-2). ധാരാളം വെള്ളമുണ്ടായിരുന്ന സാലിമിനടുത്തുള്ള ഏനോനിലായിരുന്നു സ്നാപകയോഹന്നാന് മാമ്മോദീസാ നല്കിയിരുന്നത് എന്ന് സുവിശേഷകന് എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്. 'സാലിം' (ശലോം) എന്ന പദത്തിന് 'സമാധാനം' എന്നും 'ഏനോന്' എന്ന പദത്തിന് 'നീരുറവ' എന്നും അര്ത്ഥം. യഥാര്ത്ഥ സമാധാനത്തിന്റെ നീരുറവയായ മിശിഹായുടെ കൃപാസമൃദ്ധിയിലാണ് സ്നാപകയോഹന്നാന് സ്നാനം നല്കിയിരുന്നത് എന്നു സൂചിതം. മിശിഹായിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലേയ്ക്ക് ജനത്തെ ഒരുക്കുക എന്നതായിരുന്നല്ലോ യോഹന്നാന് മാംദാനയുടെ സ്നാനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഈശോയുടെ ശിഷ്യര് സ്നാനം നല്കിയിരുന്നെങ്കില് അതിന്റെ ലക്ഷ്യവും മറ്റൊന്നായിരിക്കാന് തരമില്ല.

തങ്ങളുടെ ഗുരുവായ സ്നാപകയോഹന്നാനെപ്പോലെ തന്നെ ഈശോയുടെ ശിഷ്യര് മാമ്മോദീസാ നല്കിയിരുന്നത് യോഹന്നാന്റെ ശിഷ്യര്ക്ക് ഇഷ്ടമായില്ല. ഈ ഇഷ്ടക്കുറവാണ് യോഹന്നാനോടുള്ള അവരുടെ വാക്കുകളില് നിഴലിക്കുന്നത്. അവര് പറഞ്ഞു: "ജോര്ദാന്റെ അക്കരെ നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവന് - നീ സാക്ഷ്യം നല്കിയവന് - ഇതാ മാമ്മോദീസാ നല്കുന്നു. അനേകമാളുകള് അവന്റെയടുക്കലേക്കു പോകുന്നു." സ്നാപകനെ മിശിഹായായി കണ്ടിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യര്ക്ക് ഈശോയുടെ പക്കല് ആളുകള് കൂടുന്നതില് അസൂയയുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തം. അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ, എത്രയോ ശാന്തവും സൗമ്യവുമായാണ് സ്നാപകയോഹന്നാന് അവരെ തിരുത്തുന്നത് എന്നത് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധേയമാണ്.

താന് മിശിഹായ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുവാനായി ദൈവത്താല് അയയ്ക്കപ്പെട്ടവനാണെന്നും താന് നല്കിയ മാമ്മോദീസാ, മിശിഹായെ യോഗ്യതാപൂര്വ്വം സ്വീകരിക്കാനായി ജനത്തെ ഒരുക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയുള്ളതു മാത്രമാണെന്നുമാണ് യോഹന്നാന് മാംദാന വ്യക്തമാക്കുന്നത്. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "സ്വര്ഗത്തില് നിന്ന് നല്കപ്പെടാതെ ആര്ക്കും ഒന്നും സ്വീകരിക്കുക സാധ്യമല്ല. ഞാന് മിശിഹായല്ലെന്നും അവനുമുമ്പേ അയയ്ക്കപ്പെട്ടവനാണെന്നും ഞാന് പറഞ്ഞതിന് നിങ്ങള് തന്നെ സാക്ഷികളാണ്" (യോഹ. 3:28). സ്വര്ഗത്തില് നിന്ന് അതായത്, ദൈവത്തില് നിന്ന് കൃപ സ്വീകരിച്ചവന് മാത്രമാണ് താന്. മിശിഹായാകട്ടെ, സ്വര്ഗത്തില് നിന്ന് വന്ന ദൈവവും. ഈ മിശിഹായ്ക്കു മുമ്പേ, വഴിയൊരുക്കുവാനായി അയയ്ക്കപ്പെട്ടവന് മാത്രമാണ് താന് എന്നാണ് സ്നാപകന് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത്. ജനത്തിന്റെ ഇംഗിതത്തിനു വിട്ടുകൊടുത്തിരുന്നെങ്കില് കുറച്ചകാലത്തേയ്ക്കാണെങ്കില് പോലും മിശിഹായായി വാഴാമായിരുന്ന സാഹചര്യത്തിലാണ് സ്നാപകന് എളിമയോടെ ഇപ്രകാരം ഏറ്റുപറയുന്നത് എന്നത് നമ്മെ ചിന്തിപ്പിക്കേണ്ട കാര്യമാണ്.

മിശിഹായും താനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ മണവാളനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹിതനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തോടാണ് യോഹന്നാന് മാംദാന ഉപമിക്കുന്നത്. "മണവാട്ടി ഉള്ളവനാണ് മണവാളന്. അടുത്തുനിന്ന് മണവാളന്റെ സ്വരം കേള്ക്കുന്ന സ്നേഹിതന് അതില് ആഹ്ലാദിക്കുന്നു. അതുപോലെ, എന്റെ സന്തോഷം ഇതാ പൂര്ണ്ണമായിരിക്കുന്നു. അവന് വലുതാകുകയും ഞാന് ചെറുതാകയും ചെയ്യുക ആവശ്യമാണ്" (യോഹ 3:9-30).

ദൈവത്തിന് ഇസ്രായേല് ജനത്തോടുള്ള ബന്ധത്തെ വിവാഹബന്ധത്തോട് ഉപമിക്കുന്നത് പഴയനിയമത്തിന്റെ ശൈലിയാണ് (ഏശ. 54:5; ഹോസി. 2:19-20). പുതിയനിയമവും ഇതേ ശൈലി പിന്തുടരുന്നുണ്ട് (എഫേ. 5). ഈശോമിശിഹായാണ് മണവാളന്. അവിടുത്തെ ശിഷ്യഗണം (തിരുസഭ) മണവാട്ടിയും. ഒരു നല്ല സ്നേഹിതനെപ്പോലെ ഇവരെ തമ്മില് യോജിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു യോഹന്നാന് മാംദാനയുടെ ദൗത്യം. ഇതേക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ബോധ്യം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നുതാനും. അതുകൊണ്ടാണ്, തന്റെ ശിഷ്യന്മാര്ക്ക് ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന കുഞ്ഞാടായ ഈശോയെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്ത് അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കുന്നതിന് അദ്ദേഹം അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

മണവാളന്റെ സ്വരം ശ്രവിക്കുന്നതില് അതിയായി ആഹ്ലാദിക്കുന്നവനാണ് യോഹന്നാന് മാംദാന. അമ്മയുടെ ഉദരത്തില് വച്ചുപോലും ഈ ആഹ്ലാദം യോഹന്നാന് പ്രകടമാക്കിയതാണല്ലോ (ലൂക്കാ 1:39-45). യഹൂദ വിവാഹാഘോഷത്തില് മണവാളന്റെ തോഴന് പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്ക് നിര്വ്വഹിക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ആഘോഷങ്ങള്ക്കുള്ള ക്രമീകരണങ്ങള് ഒരുക്കുന്നതും മണിയറ വാതലില് വരെ മണവാളനെ അനുഗമിക്കുന്നതും ഈ സ്നേഹിതന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തില്പ്പെട്ട കാര്യങ്ങളാണ്. യഥാര്ത്ഥ മണവാളനായ മിശിഹായെ ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തിയതോടെ തനിക്ക് ജീവിതസാഫല്യമായി എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകള് തെളിയിക്കുന്നത്. അതുപോലെ, എന്റെ സന്തോഷം ഇതാ പൂര്ണ്ണമായിരിക്കുന്നു. അവന് വലുതാകയും ഞാന് ചെറുതാകയും ചെയ്യുക ആവശ്യമാണ്.

മിശിഹായ്ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കാന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആര്ക്കും യോഹന്നാന് മാംദാന ഒരു ഉത്തമ മാതൃകയാണ്. സ്വയം ശൂന്യമാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള സാക്ഷ്യമായിരുന്നു യോഹന്നാന്റേത്. ഏല്പിക്കപ്പെട്ട ഉത്തരവാദിത്വം ശരിയായി നിര്വ്വഹിച്ചശേഷം രംഗത്തുനിന്നു നിഷ്ക്രമിക്കുന്ന കഥാപാത്രം. മിശിഹാ പരസ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതോടെ തനിക്ക് രംഗം വിടാമെന്ന് യോഹന്നാന് മനസ്സിലാക്കുകയും അതനുസരിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്മില് എത്ര പേര്ക്കുണ്ടാകും ഈ ധൈര്യം?

അവന് വലുതാകുകയും ഞാന് കുറയുകയും ചെയ്യണം. ഏതൊരു സാക്ഷ്യം വഹിക്കലിന്റെയും ശൈലി ഇതായിരിക്കേണ്ടതാണ്. മിശിഹായ്ക്കും അവിടുത്തെ സുവിശേഷത്തിനും മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളില് സ്ഥാനമുണ്ടാകുക എന്നതായിരിക്കണം പ്രഘോഷകന്റെ ലക്ഷ്യം. താന് ഒരു സ്വരം മാത്രമാണ് എന്നുപറഞ്ഞ യോഹന്നാന്റെ മനോഭാവം അതായിരുന്നു. സുവിശേഷത്തിന്റെ ആനന്ദം എന്ന തന്റെ ശ്ലൈഹികപ്രബോധനത്തില് ഫ്രാന്സിസ് മാര്പ്പാപ്പ ഇതേക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം എഴുതുന്നു: "സുവിശേഷപ്രസംഗം നടത്തുന്ന പുരോഹിതനെക്കാള് കൂടുതലായി, കര്ത്താവ് ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായിരിക്കത്തക്കവണ്ണം പ്രസംഗകന്റെ വാക്കുകള് ക്രമപ്പെടുത്തണം" (നമ്പര് 138). തന്റെ വിജ്ഞാനചാതുരിയോ പ്രസംഗപാടവമോ പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള വേദിയാക്കരുത് സുവിശേഷ പ്രസംഗപീഠമെന്ന് ചുരുക്കം.

ഫ്രാന്സിസ് മാര്പ്പാപ്പായുടെ എല്ലാ പ്രബോധനങ്ങളിലും മുന്നിട്ടുനില്ക്കുന്ന മറ്റൊരാശയത്തിലേയ്ക്കാണ് ആദ്യവായന നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുന്നത്. സമൂഹത്തിന്റെ അതിര്ത്തികളില് കഴിയേണ്ടി വരുന്നവരെക്കുറിച്ച് നമുക്കുണ്ടാകേണ്ട കരുതലിനെക്കുറിച്ചാണത്. "അഗതിയും ദരിദ്രനുമായ കൂലിക്കാരനെ, അവന് നിന്റെ സഹോദരനോ നിന്റെ നാട്ടിലെ പട്ടണങ്ങളൊന്നില് വസിക്കുന്ന പരദേശിയോ ആകട്ടെ, നീ പീഡിപ്പിക്കരുത്. അവന്റെ കൂലി അന്നന്ന് സൂരന് അസ്തമിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് കൊടുക്കണം. പരദേശിക്കും അനാഥനും നീതി നിഷേധിക്കരുത്. വിധവയുടെ വസ്ത്രം പണയം വാങ്ങുകയുമരുത്. നീ ഈജിപ്തില് അടിമയായിരുന്നുവെന്നും നിന്റെ ദൈവമായ കര്ത്താവ് നിന്നെ അവിടെ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചുവെന്നും ഓര്ക്കണം" (നിയമാ. 24:14-18).

ഈ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥഭാഗത്തിനുള്ള വ്യാഖ്യാനം ഫ്രാന്സിസ് മാര്പ്പാപ്പയുടെ വാക്കുകളിലുണ്ട്: "ഇന്ന് ഒഴിവാക്കലിന്റെയും അസമത്വത്തിന്റെയും സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയോട് നമുക്ക് അരുത് എന്നു പറയാന് സാധിക്കണം. അത്തരം ഒരു സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ മാരകമാണ്. ആളുകള് പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോള് ഭക്ഷണം പാഴാക്കിക്കളയുന്നതിനെ നമുക്ക് ന്യായീകരിക്കാന് സാധിക്കുമോ? ഇത് അസമത്വത്തിന്റെ വിഷയമാണ്. മനുഷ്യര് തന്നെയും ഉപയോഗിച്ചശേഷം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ഉപഭോഗസാധനങ്ങളായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. നമ്മള് ഒരു വലിച്ചെറിയല് സംസ്കാരം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നവര് സമൂഹത്തിന്റെ താഴേത്തട്ടിലുള്ളവരോ അതിന്റെ പാര്ശ്വങ്ങളിലുള്ളവരോ അല്ല. അവര് ഇനിമുതല് അതിന്റെ ഭാഗം പോലുമല്ല. ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നവര് ചൂഷിതര് അല്ല, ബഹിഷ്കൃതരാണ്, അവശിഷ്ടങ്ങള് മാത്രമാണ്" (സുവിശേഷത്തിന്റെ ആനന്ദം, നമ്പര് 53).

ഇസ്രായേല്ക്കാര് ഈജിപ്തില് അനുഭവിച്ച കഷ്ടതകള് അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട് പാവപ്പെട്ടവരോട് കരുണ കാണിക്കണമെന്നാണ് മോശ കല്പിച്ചത്. അടിമത്വത്തില് നിന്ന് വിമോചിപ്പിച്ച ദൈവത്തോടുള്ള കൃതജ്ഞതാപ്രകാശനം കൂടിയാണത്. ഇതേക്കുറിച്ചാണ് രണ്ടാം വായനയില് നമ്മള് ശ്രവിച്ചത്: "അവിടുന്ന് തന്നെയാണ് അവരെ രക്ഷിച്ചത്. അവിടുന്ന് അവരുടെ രക്ഷകനായി ഭവിച്ചു. അവരുടെ കഷ്ടതകളില് ദൂതനെ അയച്ചില്ല. അവിടുന്ന് തന്നെയാണ് അവരെ രക്ഷിച്ചത്. തന്റെ കരുണയിലും സ്നേഹത്തിലും അവിടുന്ന് അവരെ വീണ്ടെടുത്തു. കര്ത്താവേ, അങ്ങു തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവ്. ഞങ്ങളുടെ വിമോചകന് എന്നാണ് പണ്ടുമുതലേ അങ്ങയുടെ നാമം" (ഏശ. 63:9-16).

ഈജിപ്തിലെയും ബാബിലോണിലെയും അടിമത്വങ്ങളില് നിന്ന് ജനത്തെ രക്ഷിച്ച ദൈവം തന്നെയാണ് തന്റെ പുത്രനായ ഈശോമിശിഹായിലൂടെ മനുഷ്യവര്ഗ്ഗം മുഴുവനെയും നിത്യമായി രക്ഷിച്ചതും. അവിടുന്നാണ് നമ്മുടെ യഥാര്ത്ഥ വിമോചകന്. ഈ വിമോചകനെയാണ് യോഹന്നാന് മാംദാന ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തിയത്.

ഫാ. ആന്ഡ്രൂസ് മേക്കാട്ടുകുന്നേല്

www.lifeday.in

ദനഹാക്കാലം ഞായർ - മർക്കോസ് 2 :1- 12

BIBLICAL BACKGROUND
ഈശോ തളർവാതരോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്ന താണ് വായന ഭാഗം. സമാന്തര സുവിശേഷങ്ങളിൽ മൂന്നിലും(മത്തായി, മർക്കോസ്, ലൂക്ക) ഈ ഭാഗം കാണുന്നുണ്ട് . മർക്കോസ് ഈ ഭാഗം രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്ന് യേശു ആരാണ് എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുക എന്നുള്ളതാണ്. ദനഹാക്കാലത്തിൽ ഈ വായന ഉൾപ്പെടുത്താനും കാരണം അതായിരിക്കും. ഈശോ പാപങ്ങൾ മോചിക്കാൻ അധികാരം ഉള്ളവൻ അതായത് ദൈവം തന്നെയാണ് എന്നുള്ളതാണ് സ്ഥാപിക്കാനാണ് മർക്കോസ് ശ്രമിക്കുന്നത്. എങ്ങനെ...?

ഇസ്രായേൽ ജനം പാപം ചെയ്താൽ പുരോഹിതർ പാപം മോചനത്തിനായി പാപപരിഹാര ബലികൾ കാളയുടെയും ആടിന്റെയും ഒക്കെ രക്തം കൊണ്ടു അർപ്പിക്കുമായിരുന്നു . അതിൽ സംതൃപ്തനായി യഹോവ അവരുടെ പാപം ക്ഷമിക്കും എന്നുള്ള വിശ്വാസം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു. അതാണ് ആദ്യവായനയിൽ ലേവിയുടെ പുസ്തകത്തിൽ നമ്മൾ കണ്ടത്.

പിന്നെ രണ്ടാം വായന ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലും ഉപവാസത്തിലൂടെയും ചാരം പൂശുന്നതിലൂടെയും ചാക്കുടുക്കുന്നതിലൂടെ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞ് പാപമോചനം നേടാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ദാനിയേൽ പ്രവാചകനും പറയുന്നു . അവിടെയും യഹോവ തന്നെയാണ് പാപം മോചിക്കാൻ കഴിവുള്ളവൻ.

പിന്നെ ലേഖന വായനയിലും പൗലോസ് പറയുന്നത് കർത്താവ് അന്ധകാരം അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും എന്നാണ്. എന്നുവെച്ചാൽ പാപമോചനത്തിന് അധികാരമുള്ളത് കർത്താവിനാണ് എന്ന് ചുരുക്കം. എല്ലാം കൂടി കൂട്ടി വായിക്കുമ്പോൾ
മർക്കോസ് പറഞ്ഞു വരുന്ന ഏകദേശം നമുക്ക് പിടി കിട്ടും.

ഈശോ പാപം മോചിക്കുന്നു.
പാപം മോചിക്കാൻ ദൈവത്തിനു മാത്രമേ അധികാരമുള്ളൂ.
അതുകൊണ്ട് ഈശോ ദൈവമാണ്. ഏത്...? പഴയ Logical Syllogism ഒന്ന് ഓർത്താൽ മതി
All men are mortal

Peter is a Man

Therfore Peter is Mortal എന്ന് പറയുന്ന അവസ്ഥ.

INTERPRETATION

. മധ്യസ്ഥ പ്രാർഥന

ഈശോ രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നത് അയാളുടെ വിശ്വാസത്തേക്കാൾ ഉപരി പുള്ളിക്കാരനെ കൊണ്ടുവന്നവരുടെ വിശ്വാസത്തെയും പ്രയത്നത്തെയും പരിഗണിചാണ്. എന്നുപറഞ്ഞാൽ ഒരു അത്ഭുതത്തിന് കാരണം ആ വ്യക്തിയുടെ വിശ്വാസമോ പ്രാര്ഥനയോ ആയിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല. അയാൾക്ക്‌ വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടായാലും മതി എന്നു വേണേൽ പറയാം അല്ലേ.
പണ്ട് ഇസ്രായേൽ യുദ്ധത്തിന് പോകുമ്പോൾ മോശ കൈവരിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ ഇസ്രായേൽ യുദ്ധം ജയിച്ചിരുന്നു. മോശയുടെ പ്രാർത്ഥനയാണ് ഇസ്രായേൽ വിജയത്തിന് കാരണമാകുന്നത്.
ജായറോസിന്റെ വിശ്വാസവും അപേക്ഷയാണ് അവളുടെ മകൾ ഉയർപ്പിക്കപ്പെടാൻ കാരണം. ശതാധിപന്റെ വിശ്വാസവും അഭ്യർത്ഥനയാണ് അയാളുടെ ഭൃത്യൻ സുഖപ്പെടാൻ കാരണം. കാനൻകാരി സ്ത്രീ യുടെ വിശ്വാസവും അപേക്ഷയുമാണ് അവളുടെ മകൾ സൗഖ്യപ്പെടാൻ കാരണം. എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ വിശ്വാസവും നമ്മുടെ മധ്യസ്ഥ പ്രാർത്ഥനയും മറ്റൊരാൾക്ക് ഉപകാര പ്രദമാകും എന്നു ചുരുക്കം. അതായത് മക്കൾ പരീക്ഷക്ക് പോകുമ്പോൾ കൈവരിച്ച പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന അമ്മയും ഭാര്യയെ പ്രസവ മുറിയിൽ കയറ്റുമ്പോൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഭർത്താവും accident പറ്റി കൂട്ടുകാരനെ ഓപ്പറേഷൻ തിയറ്ററിൽ കയറ്റുമ്പോൾ കരഞ്ഞു പ്രാർഥിക്കുന്ന സുഹൃത്തും ഇടവക ജനത്തിനു വേണ്ടി കൈവരിച്ച പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന വികാരി അച്ചനും ( ചുമ്മാ ഒരു തള്ളിയത് ആണ്) പിന്നെ തങ്ങൾക്ക് ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത ആർക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി കരഞ്ഞു പ്രാർത്ഥിച്ചു കൂട്ടുന്ന സന്യാസിനിമാരുടെയുമൊക്കെ പ്രാർത്ഥന തമ്പുരാന്റെ മുന്നിൽ നിഷ്ഫലമാകുന്നില്ല.(അതുകൊണ്ടു ഇമ്മടെ കരിസ്മാറ്റിക് അമ്മച്ചിമ്മാരെ നിരുത്സാപെടുത്തണ്ട .. പാവങ്ങൾ ജീവിച്ചു പോട്ടേ....) ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ രണ്ടു കാര്യം ഓർക്കണം. ⿡ മറ്റുള്ളവർക്കു വേണ്ടി പ്രാര്ഥിക്കാനുള്ള ബാധ്യത നമുക്കുണ്ട്. അതു തീർച്ചയായും അവർക്ക് ഉപകാരപ്പെടും. ⿢ അതു മാത്രം അല്ല, മറ്റാരുടെയൊക്കെയോ പ്രാർത്ഥനയും വിശ്വാസവും ആണ് നമ്മെ ഈ നിലയിൽ എത്തിച്ചത് എന്ന കാര്യവും മറക്കരുത്.
"എല്ലാവര്ക്കുംവേണ്ടി അപേക്ഷകളുംയാചനകളും മാധ്യസ്ഥപ്രാര്ത്ഥനകളും ഉപകാരസ്‌മരണകളും അര്പ്പിക്കണമെന്ന്‌ ഞാന് ആഹ്വനം ചെയ്യുന്നു."
( തിമോത്തിയോസ് : ) എന്ന ഇമ്മടെ പൗലോസ് ഉപദേശി ക്കുന്നത് വെറുതെയല്ല.

. പാപവും രോഗവും

പാപത്തിന്റെ ഫലമാണ് രോഗം, മരണം എന്ന ഒരു ചിന്ത യഹൂദർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. ജോബിനെ അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ ഉപദേശിക്കുന്നത് അവന്റെ രോഗം അവൻ ചെയ്ത പാപത്തിനെ ഫലമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് . ഈശോ തളർവാതരോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നത് അവന്റെ പാപം മോചിച്ചുകൊണ്ടാണ്. ഇന്നത്തെക്കാലത്തായാലും നമ്മുടെ ശാരീരികരോഗവും മാനസിക അവസ്ഥയും തമ്മിൽ വല്യ ബന്ധമുണ്ട്. ഇമ്മടെ പലരോഗങ്ങളും Pychosomatic ആണെന്ന് ശാസ്ത്രം തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്. (ഏത്, വീണ്ടും കൊറോണ വരുന്നു എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് അറിയാതെ ഒരു തൊണ്ടവേദനയും തലവേദനയും ഫീൽ ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ.) അതുകൊണ്ട് ആത്മാർത്ഥമായി ട്ടുള്ള ഒരു ശരീര സൗഖ്യത്തിന് ഒരു പാപമോചനം അതായത് ഒരു നല്ല കുമ്പസാരം നമ്മെ സഹായിക്കും. എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്നാൽ നല്ലൊരു കുമ്പസാരം പാപമോചനം മാത്രം അല്ല, ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ആരോഗ്യവും പ്രദാനം ചെയ്യും. (ഇമ്മടെ പല ധ്യാന കേന്ദ്രങ്ങളിലെയും രോഗ സൗഖ്യത്തിന്റെ ഒരു കാരണം നല്ല കുമ്പസാരം തന്നെ ആണെന്ന് ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ അറിയാമല്ലോ) പാപബോധവും കുറ്റബോധമാണ് നമ്മുടെ പല ശാരീരികവും മാനസികവുമായ അസ്വസ്ഥതക്കു കാരണമാകുന്നു സംശയമില്ല. (ഷേക്സ്പിയറിന്റെ ലേഡി മാക്ബത്തിനേയും ദസ്തയേവ്സ്കിയുടെ കുറ്റവും ശിക്ഷയിലെ റസ്ക്കൽ നിക്കാവിനെയും ഒക്കെ ഒന്ന് ഓർക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം തോന്നി തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ ചെയ്യന്നതെല്ലാം യാന്ത്രികമാകും....അല്ലേ...)
വെറുതെയല്ല ഇമ്മടെ കിങ് ഡേവിഡ് പണ്ടേ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്
"ഞാന് പാപങ്ങള് ഏറ്റു പറയാതിരുന്നപ്പോള് ദിവസം മുഴുവന് കരഞ്ഞ്‌
എന്റെ ശരീരം ക്‌ഷയിച്ചുപോയി."
(സങ്കീ : .) എന്ന്. അപ്പോൾ എങ്ങനാ ഉടൻ ഒരു നല്ല കുമ്പസാരം നടത്തല്ലേ....?

. മുൻവിധികൾ ഒഴിവാക്കുക

ഈശോ തളർവാത രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. അവന്റെ പാപങ്ങൾ യോജിക്കുന്നുണ്ട് എന്നിട്ടും നിയമഞ്ജർ ഈശോയെ സംശയിക്കുന്നു അവനെക്കുറിച്ചു തെറ്റായി ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നു. ചില മനുഷ്യർ അങ്ങനെയാണ് മറ്റുള്ളവർ എത്ര നല്ലത് ചെയ്താലും അതിലെ കുറവുകളും കുറ്റങ്ങളും മാത്രം കണ്ടെത്തി വേണ്ടാത്തത് മുഴുവൻ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നു. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന വലിയൊരു അപകടവും ഇതുതന്നെയാണ് മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയെ അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയാതെ വരുക അയാളെ കുറ്റം പറയുക മറ്റൊരാളെ കുറിച്ചു വേണ്ടതും വേണ്ടത്തതും ചിന്തിക്കുക പറയുക.ഒരാൾ എത്ര നല്ലത്‌ ചെയ്താലും അയാളുടെ എന്തെങ്കിലും കുറവിന്റെ പെരിപ്പിച്ചു പറയുക. "ക്ഷീരമുള്ളോരകിടിൻ ചുവട്ടിലും ചോര തന്നെ കൊതുകിന്നു കൗതുകം" എന്ന് പറയുന്നത് പോലുള്ള ചില സ്വഭാവരീതികൾ ഒന്ന് മാറ്റി പിടിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു വാട്സാപ്പ്‌സ് status വരി ഇതാണ് : "Train Your Mind to See Good in Everyone" . മറ്റൊരാളെ കുറിച്ചുള്ള മുൻ വിധികൾ ഒഴിവാക്കുക.

ദനഹ 6 ഞായർ
യോഹ 3:22- 4:3

2 ചെറിയ പ്രശ്നങ്ങൾ

1. Textual Problem: സത്യത്തിൽ ഈ passage (3:22-30) ഇവിടെ വരേണ്ടതല്ല കെട്ടോ. ഈശോയും നിക്കേദമൂസും തമ്മില്ലുള്ള സംസാരം ഒരു flow യിൽ അങ്ങു നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അതിനിടയിലാണ് സ്നാപകൻ ചുമ്മാ ഇടക്ക് വന്നു കയറിയത്. വീണ്ടും 3: 31-35 ആ സംസാരത്തിന്റെ ഒരു continuation കാണാം. അതു എഡിറ്റിംഗിൽ പറ്റിയ mistake ആകാം. എന്നാലും സുവിശേഷത്തിന്റ മൊത്തിലുള്ള flowയെ ഇതു നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല അതു കൊണ്ടു വിട്ടു കള....

2. Problem of Time : മറ്റു സുവിശേങ്ങളിൽ സ്നാപകൻ ബന്ധനസ്ഥാനയതി നു ശേഷം ആണ് ഈശോയുടെ public ministry. യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ഇവർ രണ്ടു പേരും ഒരേ കാലഘട്ടത്തിൽ പണി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇതിൽ എന്താണാവോ ശരി?? ആർക്കും വ്യത്യമായ ഉത്തരം ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് അതും വിട്ടു കള...

Interpretation

1. Original V/s Duplicate

കേരളം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ തട്ടിപ്പിന്റെ വാർത്തകളാണ് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ പുറത്തുവരുന്നത്. മറ്റുള്ള തട്ടിപ്പിൽ നിന്നും ഇത്തവണത്തെ പ്രത്യേകത ഇത് CSR FUND വിനിയോഗിക്കുന്നതിനായി എന്നപേരിൽ NGOS വഴിയായിട്ടാണ് പണമിടപാടുകൾ നടന്നിരിക്കുന്നത്. മാത്രമല്ല ഇതിൽ നഷ്ടം വന്നിരിക്കുന്നത് നല്ല ഒരു ശതമാനം CATHOLIC CHARITABLE INSTITUTION/ NGOS ന്റെ കയ്യിൽ നിന്നുമാണ് എന്നുള്ളതാണ്. അത്രയും വിശ്വസനീയമായ രീതിയിലായിരിക്കാം‍ തട്ടിപ്പിന് നേതൃത്വം നൽകിയവർ പ്രവർത്തിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് ഭൂരിഭാഗം പേരും അതിൽ വീണുപോയി എന്നുവേണം അനുമാനിക്കാൻ.

സുവിശേഷത്തിലും ഏതാണ്ട് ഇതേ പോലെ തന്നെ ഒരു അനുഭവമാണ്. ഒരു സ്ഥലത്ത് യോഹന്നാൻ സ്നാനം കൊടുക്കുന്നു വേറെ ഒരു സ്ഥലത്ത് ഈശോയും സ്നാനം കൊടുക്കുന്നു. ആളുകൾ പയ്യെ പയ്യെ ഈശോയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുകയാണ്.‍ സ്നാപകന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ആവലാതിയായി. അവർക്ക് സഹിക്കാൻ മേല ... അവരുടെ ആശാൻ പണി പഠിപ്പിച്ചു വിട്ടയാൾ അതാ അപ്പുറത്ത് വേറെ 'പെട്ടിക്കട' തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവര് ആശാന്റെ അടുത്ത് പരാതിയുമായി എത്തി. പക്ഷെ സ്നാപകൻ അവരെ തിരുത്തുന്നു. അവനാണ് 'ഒറിജിനൽ' താൻ വെറും 'ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ്' ആണ് എന്ന് സ്നാപകന് നല്ല നിശ്ചയം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനാണ് മണവാളൻ‍ ഞാൻ അവനെ ശ്രവിക്കുന്ന സ്നേഹിതൻ മാത്രമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്നാപകൻ പയ്യെ പിൻ വാങ്ങുന്നു . എന്നു പറഞ്ഞാൽ തുടർന്നും സ്നാനം കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഒരു മിശിഹായായി ജീവിച്ചു ജനങ്ങളെ പറ്റിക്കാനുള്ള സാധ്യത പുള്ളിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആളുകൾ അവൻറെ തട്ടിപ്പിൽ വീഴുമായിരുന്നു. എന്നിട്ടും അവൻ അതിനു മുതിരുന്നില്ല. കാരണം ഒറിജിനൽ ഏതാ ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് ഏതാണ് എന്ന് അവന് നല്ല നിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നു.

ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഈ ആളുകളെ പറ്റിക്കുന്നതിൽ നമ്മൾ മോശക്കാരല്ല. ഏത്...? തൊഴരായ നമ്മൾ മണവാളന്റെ റോൾ എടുക്കും. ഇമ്മടെ പള്ളി പ്രദക്ഷിണം കണ്ടിട്ടില്ലേ...അവസാന സമയം ആകുമ്പോൾ എവിടെനിന്നോ കുറെ എണ്ണങ്ങൾ എത്തി പ്രദക്ഷിണത്തിനു മുന്നിൽ നിൽക്കും.‍ ഏതാണ്ട് തങ്ങളാണ് ഇതെല്ലാം organize ചെയ്യുന്നേ എന്ന മാതിരി....

ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ DILEXIT NOS എന്ന തന്റെ പുതിയ ചാക്രിക ലേഖനത്തിൽ പറയുന്ന പോലെ 'പണ്ട് വീട്ടിൽ വല്യമ്മച്ചി നേർത്ത മാവ് ഉപയോഗിച്ചു എണ്ണയിൽ പലഹാരം ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ അതു നന്നായിട്ട് വീർത്തു വരും . പക്ഷേ കടിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ മനസ്സിലാകും ഉള്ളിൽ വെറും പൊള്ളായാണ്. ഏതാണ്ട് ഇങ്ങനെയാണ് ചില മനുഷ്യരും'. കാണുമ്പോൾ വലിയ വീർമതി ഒക്കെ ഉണ്ടാകും പക്ഷേ ഉള്ള് വെറും പൊള്ളയണ്. ഒറിജിനലിനെ വെല്ലുന്ന ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റുകൾ , സ്വർണ്ണത്തെ വെല്ലുന്ന തനി മുക്ക് പണ്ടങ്ങൾ... (By the way സമയം കിട്ടിയാൽ DILEXIT NOS ഒന്നു വായിച്ചാൽ നല്ലതാണ്. Very Simple Language, ഹൃദയത്തിൽ‍ തൊടുന്ന വാക്കുകൾ ....).

താൻ അല്ല ഒറിജിനൽ മിശിഹായാണ് ഒറിജിനൽ എന്ന് സ്നാപകന് നല്ല നിശ്ചയം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിശിഹായ്ക്ക് വഴി മാറി കൊടുത്തു. നമ്മളെക്കാൾ മിടുക്കനാണ് അറിവുള്ളവരാണ് കഴിവുള്ളവരാണ് മറ്റുള്ളവർ എന്നു മനസിലാക്കി അവർക്കായി വഴി മാറിക്കൊടുക്കുക.

2.. അയാൾ ഞാൻ അല്ല

കാര്യം സ്നാപക യോഹന്നാന് ക്രിസ്തുവമായി ചില സാദൃശ്യങ്ങൾ ( രൂപംകൊണ്ടും, സമയംകൊണ്ടും, പണി കൊണ്ടും) ഉണ്ടെകിലും പുള്ളി വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. "ഞാൻ അവനല്ല" ( ക്രിസ്തുവല്ല) . ഇവിടെ നമ്മള് മറ്റൊരാൾ ആവാനാണ് എപ്പോഴും ശ്രമിക്കുന്നത്. ഇമ്മടെ പിള്ളേര് മീശപിച്ചു ലാലേട്ടൻ ആകുന്നു, താടി വച്ചു നിവിൻ പോളി ആകുന്നു , ‍പച്ച കുത്തി കൊഹ്‌ലി ആകുന്നു, പൊട്ടുകുത്തി മഞ്ജു വാര്യർ ആകുന്നു ,‍ മുടി പിന്നിയിട്ടു ദർശന ‍ആകുന്നു തട്ടമിട്ടു ഉമ്മച്ചി കുട്ടിയാകുന്നു ... ഇമ്മളും മോശം അല്ല . വട്ടായിൽ അച്ഛനെപോലെ പ്രസംഗിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ബോബി അച്ഛനെപോലെ എഴുതാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഡാനിയേൽ അച്ചനെപോലെ പഠിപ്പിക്കാൻ ‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഒരാള് മറ്റൊരാളവാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുപോൾ ആണ് യോഹന്നാൻ പറയുന്നത് ഞാൻ മറ്റവൻ (ക്രിസ്തു) അല്ല എന്ന്. ഒരാൾ മറ്റൊരാളായി ജീവിക്കാതെ അവനവനായി ജീവിക്കുക എന്നതാണ് ഇന്നത്തെ കാലത്തെ വലിയ വെല്ലു വിളി. അതാണ് ഇമ്മടെ ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ പറഞ്ഞത്: "Be Yourself, You are not a photocopy"
(Christus Vivit)

3. നമ്മൾ എവിടെ നിന്നും ഉള്ളവരാണ്?

സുവിശേഷം പറയുന്നു:
" ഭൂമിയില്‍ നിന്നുള്ളവന്‍ ഭൂമിയുടേതാണ്‌. അവന്‍ ഭൗമികകാര്യങ്ങള്‍ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വര്‍ഗത്തില്‍നിന്നു വരുന്നവന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ഉപരിയാണ്‌.
(യോഹ 3 : 31)
എന്നു വച്ചാൽ ഇമ്മടെ സംസാരം തെളിയിക്കും നമ്മള് ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ളവരാണോ അതോ സ്വർഗത്തിൽ നിന്നുള്ളവരാണോ എന്ന്. ഇനി പറ, ശരിക്കും ഞാൻ എവിടെ നിന്നും ഉള്ളവനാണ് ??

"നാവു തീയാണ്‌; അതു ദുഷ്‌ടതയുടെ ഒരു ലോകം തന്നെയാണ്‌. നമ്മുടെ അവയ വങ്ങളിലൊന്നായ അത്‌ ശരീരം മുഴുവനെയും മലിനമാക്കുന്നു."
യാക്കോബ്‌ 3 : 6
പുള്ളിക്കാരൻ അന്നു പറഞ്ഞതു ഇന്നും എത്ര correct ആണ് അല്ലേ...??

ഞായര്‍ പ്രസംഗം ദനഹാ ഏഴാം ഞായര്‍ മത്തായി 8: 5-13 ശതാധിപന്‍റെ വിശ്വാസം

ഈശോമിശിഹായുടെ ദൈവികമഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന രംഗങ്ങളാണല്ലോ ദനഹാക്കാലത്തെ നമ്മുടെ ധ്യാനവിഷയം. തളര്‍വാതം പിടിപെട്ട ഒരുവനെ സുഖപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഈശോ തന്റെ ദൈവികാധികാരം തെളിയിക്കുന്നതാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷഭാഗം (മത്തായി 8:5-13). ഈശോയില്‍ വിശ്വസിക്കാന്‍ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നതാണ് ഈ സംഭവം. സുവിശേഷഭാഗത്തെ ശതാധിപന്റെ വിശ്വാസം നമുക്കും മാതൃകയാകേണ്ടതാണ്.

ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിനുശേഷം മലയില്‍ നിന്നിറങ്ങിവന്ന ഈശോ പ്രവര്‍ത്തിച്ച നിരവധി അത്ഭുതങ്ങളാണ് വി. മത്തായിയുടെ 8, 9 അദ്ധ്യായങ്ങളില്‍ വിവരിക്കുന്നത്. അവയില്‍ ഒരു രോഗശാന്തിക്ക് അര്‍ഹനായത് ഒരു ശതാധിപന്റെ ഭൃത്യനാണ്. നൂറ് അംഗങ്ങളുള്ള ഒരു പട്ടാളവിഭാഗത്തിന്റെ തലവനാണ് ശതാധിപന്‍. ഈശോയുടെ കാലത്തെ പലസ്തീനാ, റോമാക്കാരുടെ അധീനതയിലായിരുന്നതുകൊണ്ട് റോമന്‍ പടയാളികള്‍ രാജ്യത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ പാളയമടിച്ചിരുന്നു. സുവിശേഷത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന പല ശതാധിപന്മാരും നല്ല മനുഷ്യരാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, സാബത്ത് ദിവസം യഹൂദര്‍ക്കു സമ്മേളിക്കുന്നതിനുള്ള സിനഗോഗ് പണിയിച്ചു നല്‍കിയ ഒരു ശതാധിപനെ ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷത്തില്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടുമുട്ടുന്നുണ്ട് (ലൂക്കാ 7:5). ഈശോയുടെ കുരിശുമരണത്തിന്റെ അവസരത്തില്‍ മറ്റൊരു ശതാധിപനാണല്ലോ അവിടുത്തെ ദൈവപുത്രത്വം പ്രഘോഷിക്കുന്നത് (മര്‍ക്കോ. 15:39).

ഇസ്രായേലില്‍ പോലും കാണാത്ത വിശ്വാസം

ഈശോയെക്കുറിച്ചു കേട്ടറിഞ്ഞ ശതാധിപന്‍, തളര്‍വാതം ബാധിച്ചു വിഷമിക്കുന്ന തന്റെ ഭൃത്യനുവേണ്ടി അവിടുത്തെ പക്കല്‍ അപേക്ഷയുമായി എത്തുന്നു. ഇതു തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നന്മയുടെ തെളിവാണല്ലോ. തല്‍ക്ഷണം ഈശോയുടെ മറുപടി. "ഞാന്‍ വന്ന് അവനെ സുഖപ്പെടുത്തട്ടെയോ?" (മത്തായി 8:7) എന്നായിരുന്നു. അശുദ്ധരാകുമോ എന്നു ഭയന്ന് യഹൂദര്‍, വിജാതിയരുമായുള്ള സമ്പര്‍ക്കം ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. ഈ പാരമ്പര്യത്തെ മറികടന്ന് ആ വിജാതീയന്റെ ഭവനത്തിലേയ്ക്ക് പോകാനുള്ള തയ്യാറാണ് അവിടുന്നു പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചത്. തന്റെ സാന്നിധ്യം വഴി ആ ഭവനം ശുദ്ധമാക്കപ്പെടുകയേ ഉള്ളൂ എന്ന് അവിടുത്തേയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. മനുഷ്യാവതാരത്തില്‍ സംഭവിച്ചതും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു. മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തെ രക്ഷിക്കാനായി ഈ ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് കടന്നുവരുന്ന ദൈവമാണവിടുന്ന്. അവിടുന്ന് ഈ ലോകത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും ലോകത്തിന്റെ അശുദ്ധിയൊന്നും അവിടുത്തെ ബാധിച്ചില്ല. മറിച്ച്, അവിടുന്നു വഴി ലോകം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്.

ഈശോയെ സ്വീകരിക്കാന്‍ തന്റെ ഭവനം യോഗ്യമല്ലെന്നു കരുതിയ ശതാധിപന്‍ പറഞ്ഞു: "അങ്ങ് ഒരു വാക്ക് അരുള്‍ചെയ്താല്‍ എന്റെ ഭൃത്യന്‍ സുഖംപ്രാപിക്കും." 'ഉണ്ടാകട്ടെ' എന്ന ഒറ്റവാക്കുകൊണ്ട് ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവന്‍ സൃഷ്ടിച്ചവന് തന്റെ ഭൃത്യന്റെ രോഗം മാറ്റാന്‍ എത്രയോ എളുപ്പമാണ് എന്നാണ് ഈ പ്രസ്താവനയുടെ അര്‍ത്ഥം. ശതാധിപന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ആഴമാണിവിടെ വെളിവാകുന്നത്. തന്റെ കീഴിലുള്ള പടയാളികളുടെമേല്‍ തനിക്കുള്ള അധികാരത്തോട് താരതമ്യപ്പെടുത്തിയാണ് അദ്ദേഹം ഈശോയുടെ അധികാരത്തെ മനസ്സിലാക്കിയത്. ഈശോയുടെ ദൈവികാധികാരത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന് അത്രമാത്രം വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. ഇതുകേട്ട് ആശ്ചര്യപ്പെട്ട ഈശോ, തന്നെ അനുഗമിച്ചിരുന്നവരോട് അരുളിചെയ്തു: "ഇസ്രായേലില്‍പ്പോലും ഇതുപോലുള്ള വിശ്വാസം ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ലെന്നു സത്യമായി നിങ്ങളോടു പറയുന്നു" (മത്തായി 8:10). ഇസ്രായേല്‍ ഭവനത്തിനെ - നഷ്ടപ്പെട്ട ആടുകളെ രക്ഷിക്കുകയാണ് തന്റെ ആഗമനോദ്ദേശ്യമെങ്കിലും യഥാര്‍ത്ഥ വിശ്വാസമുള്ളവരുടെയെല്ലാം രക്ഷകനാണ് താന്‍ എന്നാണ് ഈശോ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. വിശ്വാസം ,യഹൂദനും വിജാതീയനും തമ്മിലുള്ള അന്തരം ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഈശോയിലുള്ള വിശ്വാസം വഴി ഇരുകൂട്ടരും ഒരുപോലെ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു സാരം. ഈശോ അദ്ദേഹത്തോട് തുടര്‍ന്ന് അരുള്‍ചെയ്തു: "പൊയ്‌ക്കൊള്ളുക. നീ വിശ്വസിച്ചതുപോലെ സംഭവിക്കട്ടെ" (മത്തായി 8:13). രക്ഷ പ്രാപിക്കാനുള്ള ഏകമാര്‍ഗ്ഗം ഈശോമിശിഹായില്‍ വിശ്വസിക്കുകയാണ് എന്ന സത്യം ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ഈശോ നമ്മെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുകയാണ് ഈ വാക്യത്തിലൂടെ.

രക്ഷയുടെ അനുഭവത്തെ അഥവാ സ്വര്‍ഗ്ഗരാജ്യത്തെ വിരുന്നിനോട് ഉപമിക്കുന്നത് ഈശോയുടെ പ്രബോധനത്തിന്റെ ശൈലിയാണ്. രക്ഷ പ്രാപിക്കുന്നവര്‍ പൂര്‍വ്വപിതാക്കന്മാരായ അബ്രാഹത്തോടും ഇസഹാക്കിനോടും യാക്കോബിനോടും കൂടെ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ഒന്നിച്ചു ഭക്ഷിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞത്: "വളരെപ്പേര്‍ കിഴക്കു നിന്നും പടിഞ്ഞാറു നിന്നും വന്ന് സ്വര്‍ഗ്ഗരാജ്യത്തില്‍ അബ്രാഹം, ഇസഹാക്ക്, യാക്കോബ് എന്നിവരോടൊപ്പം വിരുന്നിനിരിക്കും. രാജ്യത്തിന്റെ പുത്രരെയാകട്ടെ, പുറത്ത് ഇരുട്ടിലേയ്ക്ക് എറിഞ്ഞുകളയും. അവിടെ കരച്ചിലും പല്ലുകടിയുമുണ്ടാകും" (മത്തായി 8:11-12). മരിച്ചു മണ്‍മറഞ്ഞുവെങ്കിലും പൂര്‍വ്വപിതാക്കന്മാര്‍ ഇന്നും ദൈവസന്നിധിയില്‍ ജീവിക്കുന്നു. ഈശോയില്‍ വിശ്വസിക്കുക വഴി രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവര്‍ ഉത്ഥാനത്തിന്റെ ഈ ജീവനിലാണ് പങ്കുചേരുന്നത്. ശരീരപ്രകാരം അബ്രാഹത്തിന്റെ മക്കളായതുകൊണ്ടു മാത്രം ആരും രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല (ലൂക്കാ 3:8). പുറത്തേയ്ക്ക് എറിയപ്പെടുന്ന ഈ രാജ്യത്തിന്റെ മക്കള്‍ ഈശോയില്‍ വിശ്വസിക്കാത്ത ഇസ്രായേല്‍ മക്കളാണ്. ദൈവജനത്തിന്റെ ഭാഗമായതുകൊണ്ടു മാത്രം ആരും രക്ഷ പ്രാപിക്കുന്നില്ല എന്നു സാരം. ഈശോയിലുള്ള അടിയുറച്ച വിശ്വാസവും അനുതാപത്തിന് യോജിച്ച ജീവിതശൈലിയുമുള്ളവനേ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുള്ളു.

കര്‍ത്താവിന്റെ ദാസനെക്കുറിച്ച് ഏശയ്യാ, നിവ്യായിലൂടെ അരുളിച്ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നതാണ് ഈശോയില്‍ നിറവേറിയത്. പ്രവാചകനില്‍ നിന്നുള്ള വായനയില്‍ നമ്മള്‍ ഇപ്രകാരം ശ്രവിച്ചു: "അന്ധര്‍ക്കു കാഴ്ച നല്‍കുന്നതിനും തടവുകാരെ കാരാഗൃഹത്തില്‍ നിന്നും അന്ധകാരത്തിലിരിക്കുന്നവരെ ഇരുട്ടറയില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി ഞാന്‍ നിന്നെ ജനത്തിന് ഉടമ്പടിയും ജനതകള്‍ക്ക് പ്രകാശവുമായി നല്‍കിയിരിക്കുന്നു" (ഏശ. 42:7). ദൈവം ഇസ്രായേല്‍ ജനവുമായി ചെയ്ത ഉടമ്പടിയുടെ പൂര്‍ത്തീകരണമാണ് ഈശോയുടെ മനുഷ്യാവതാരം. അത് ജനതകളെ - വിജാതീയരെ - പ്രകാശത്തിലേയ്ക്ക് നയിക്കാന്‍ വേണ്ടിക്കൂടിയായിരുന്നു. വിജാതീയനായ ശതാധിപന്‍ പ്രകാശമായ മിശിഹായിലേയ്ക്ക് വന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കുമ്പോള്‍ ഈ ദൈവവചനവും പൂര്‍ത്തിയാകുന്നു.

ദരിദ്രരെക്കുറിച്ച് പരിഗണനയുള്ളവരാകുക

ഈശോയില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സ്വര്‍ഗ്ഗീയജീവനില്‍ പങ്കു ലഭിക്കുവാന്‍ നമ്മള്‍ എപ്രകാരം ജീവിക്കണമെന്നാണ് പുതിയനിയമത്തില്‍ നിന്നുള്ള ആദ്യവായനയില്‍ വി. പൗലോസ് ശ്ലീഹാ നമ്മെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നത് (1 തിമോ. 6:17-21). ആദിമസഭാംഗങ്ങളെ ഉദ്ദേശിച്ച് വി. പൗലോസ് ശ്ലീഹാ തിമോത്തേയോസിനു നല്‍കുന്ന ഉപദേശം ആധുനികകാലത്ത് നമ്മെ സംബന്ധിച്ചും പ്രസക്തമാണ്: "ഈ ലോകത്തിലെ സമ്പന്നരോട് അഹങ്കരിക്കാതിരിക്കാനും അസ്ഥിരമായ സമ്പത്തില്‍ ആശ്രയിക്കാതെ, നമ്മുടെ ഉപയോഗത്തിനായി സകലവും സമൃദ്ധമായി തന്നിരിക്കുന്ന ജീവനുള്ള ദൈവത്തില്‍ പ്രത്യാശയര്‍പ്പിക്കാനും ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുക. സത്പ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്യുവാനും സത്കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ സമ്പന്നരാകാനും തങ്ങള്‍ക്കുള്ളത് പങ്കുവയ്ക്കാന്‍ സന്നദ്ധരാകാനും അവരെ ഉദ്‌ബോധിപ്പിക്കുക. അങ്ങനെ, ഭാവിയില്‍ യഥാര്‍ത്ഥജീവന്‍ കരസ്ഥമാക്കാന്‍ ഉതകുന്ന അടിസ്ഥാനമിടാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിയട്ടെ" (1 തിമോ. 6:17-19).

ഭാവിജീവന്‍ ലക്ഷ്യം വച്ച് ജീവിക്കണമെന്നാണ് ശ്ലീഹ ഉപദേശിക്കുന്നത്. സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെ യഥാര്‍ത്ഥജീവന്‍ പ്രാപിക്കാന്‍ സാധിക്കണമെങ്കില്‍ തങ്ങളുടെ സമ്പത്ത്, ഇല്ലാത്തവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കാന്‍ തയ്യാറാകണം. ഇതേക്കുറിച്ചു തന്നെയാണ് പഴയനിമയത്തില്‍ നിന്നുള്ള ആദ്യവായനയിലും നമ്മള്‍ ശ്രവിച്ചത്. മോശയിലൂടെ ദൈവം ഇപ്രകാരം അരുള്‍ചെയ്യുന്നു: "ഓരോ മൂന്നാം വര്‍ഷത്തിന്റെയും അവസാനം ആ കൊല്ലം നിനക്കു ലഭിച്ച ഫലങ്ങളുടെയെല്ലാം ദശാംശം കൊണ്ടുവന്ന് നിന്റെ പട്ടണത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കണം. നിന്റെ പട്ടണത്തില്‍ താമസിക്കുന്ന, നിനക്കുള്ളതു പോലെ ഓഹരിയും അവകാശവുമില്ലാത്ത, ലേവ്യരും പരദേശികളും അനാഥരും വിധവകളും വന്ന് അവ ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തിയടയട്ടെ. അപ്പോള്‍ നിന്റെ ദൈവമായ കര്‍ത്താവ് എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കും" (നിയമാ . 14:28-29).

നമ്മുടെ ഈ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വ ദൗത്യത്തെക്കുറിച്ച് ഫ്രാന്‍സിസ് മാര്‍പ്പാപ്പാ ഇപ്രകാരം എഴുതുന്നു: "അതുല്യനായ സുവിശേഷകനും സുവിശേഷത്തിന്റെ ആള്‍രൂപവുമായ ഈശോ തന്നെത്തന്നെ ഏറ്റവും ചെറിയവര്‍ക്ക് സമാനനാക്കുന്നു" (മത്തായി 25:40). ഭൂമിയിലെ ദുര്‍ബലരെ ശുശ്രൂഷിക്കാന്‍ നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഈ വാക്യം ക്രൈസ്തവരായ നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെയും ദുര്‍ബലതയുടെയും പുതിയ രൂപങ്ങളുടെ അടുത്തുചെല്ലുക അനുപേക്ഷണീയമാണ്. ഇത് തൊട്ടറിയാവുന്നതോ പെട്ടെന്നുള്ളതോ ആയ പ്രയോജനമൊന്നും നമുക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും ഇതില്‍ സഹിക്കുന്ന മിശിഹായെ കാണുവാന്‍ നമ്മള്‍ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭവനരഹിതര്‍, ലഹരിയുടെ അടിമകള്‍, അഭയാര്‍ത്ഥികള്‍, ആദിവാസികള്‍, കൂടുതലായി ഒറ്റപ്പെടുത്തപ്പെട്ടും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടും വരുന്ന വൃദ്ധജനങ്ങള്‍ എന്നിവരെയും സമാനമായ മറ്റു പലരെയുംകുറിച്ച് ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നു (സുവിശേഷത്തിന്റെ ആനന്ദം, നമ്പര്‍ 209-210).

തന്റെ ഭൃത്യന്റെ രോഗാവസ്ഥ ഈശോയുടെ മുമ്പിലുണര്‍ത്തിച്ച ശതാധിപനെപ്പോലെ, നമ്മുടെ വേദനകളും ദുഃഖങ്ങളും രോഗങ്ങളും അവിടുത്തെ മുമ്പിലവതരിപ്പിക്കാനും അവയ്ക്കുള്ള പരിഹാരം അവിടുത്തെ പക്കലുണ്ടെന്ന് വിശ്വസത്തോടെ ഏറ്റുപറയാനും നമുക്കു സാധിക്കട്ടെ. ഭാവിയിലെ യഥാര്‍ത്ഥജീവന്‍ ലക്ഷ്യം വച്ച് ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ വേദനയില്‍ മനസ്സലിവുള്ളവരായി ജീവിക്കാനും ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

ഫാ. ആന്‍ഡ്രൂസ് മേക്കാട്ടുകുന്നേല്‍

www.lifeday.in

ദനഹ ഞായർ 8
പുറപ്പാട് 15:22-26
ഏശയ്യ44:23-28
എഫസൂസ് 1:15-23

മർക്കോസ് 1:7-11(1:1-11)

Biblical Background
മർക്കോസ് തന്റെ സുവിശേഷം എഴുതിയത് ഈശോ ദൈവ പുത്രനാണ് എന്ന് തെളിയിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് . സുവിശേഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ തന്നെ പുള്ളി അതു കൃത്യമായി പറയുന്നുണ്ട്. പോരാത്തതിന് ഈശോയുടെ ജ്ഞാന സ്നാന സമയത്ത് പിതാവായ ദൈവത്തിലൂടെ മർക്കോസ് അതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
ദനഹാകാലം ഈശോയുടെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന കാലമാണ്. വായനകൾ ദൈവിക മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്.
ഒന്നാം വായനയിൽ പുറപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ മാറായിലെ കൈപ്പുള്ള ജലം മധുരമുള്ളതാക്കി തീർത്തുകൊണ്ട് ദൈവിക ശക്തി വെളിപ്പെടുന്ന ഭാഗം നാം വായിക്കുന്നു. രണ്ടാം വായനയിൽ ഏശയ്യ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് കർത്താവാണ് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദൈവിക ശക്തി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് ശ്ലീഹ പറയുന്നതും മിശിഹായാണ് മഹോന്നതൻ എന്നാണ്. സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോയുടെ ജ്ഞാന സ്നാന സമയത്തു അവിടുന്ന് ദൈവ പുത്രനാണെന്ന് സ്വർഗീയ പിതാവ് പരസ്യമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

1. പിന്നാലെ വരുന്നവർ

കോട്ടയം ഗവൺമെൻറ് നഴ്സിംഗ് കോളേജിലെ റാഗിംഗും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസുകളും വിവാദങ്ങളും കെട്ടടങ്ങി വരുന്നതേയുള്ളൂ. പറയുന്നതും കേൾക്കുന്നതും (വീഡിയോ കണ്ടതും) ശരിയാണെങ്കിൽ വളരെ ക്രൂരമായിട്ടാണ് സീനിയേഴ്സ് ആയിട്ടുള്ള ഏതാനും വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ ജൂനിയേഴ്സിനോട് പെരുമാറിയത്. അത്രയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും എല്ലാ ക്യാമ്പ്‌സിലും സീനിയേഴ്സ് ജൂനിയേഴ്സിനോട് ഇങ്ങനെ ചില 'പിപ്പിടികാണിക്കൽ' നടത്താറുണ്ട്.. അവരെ ചെറുതാക്കി കാണിക്കുന്നു, അവരെക്കൊണ്ട് കൊച്ചുകൊച്ചു ജോലികൾ ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നു, കളിയാക്കുന്നു etc. ഇനി ഇത് കോളേജിൽ മാത്രം കാണുന്ന പ്രതിഭാസമല്ല. അതായത് ഏതൊരു തലമുറയും തങ്ങൾക്ക് ശേഷം വരുന്നവരെ തങ്ങളെക്കാൾ ചെറുതായി കണക്കാക്കി അവരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന രീതി പലപ്പോഴും പലയിടങ്ങളിലും കാണാം .ഇതൊരു സ്വാഭാവിക പ്രതിഭാസമാണ്. ജോലി സ്ഥലത്തും , കോളേജിലും , സ്കൂളിലുമൊക്കെ ഇത് കാണാം. (എന്തിനു ഇമ്മടെ senior altar boysന്റെ അടുത്തു എന്തെങ്കിലും പണി പറഞ്ഞു നോക്കിയേ അവരതു ജൂനിയർ altar boys നെ മെരട്ടി ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നത് കാണാം.)

ഏതൊരു കാലഘട്ടത്തിലും തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള അകൽച്ചയും തർക്കവും സംഭവിക്കാറുണ്ട്. ഏത്.... ഇമ്മടെ സീനിയേഴ്സ് പറയും ഇമ്മള് ശരിയല്ല എന്ന്. ഇമ്മള് പറയും ഇമ്മടെ ജൂനിയേർസ് ശരിയല്ല എന്ന്, അവര് പറയും അവർക്ക് ശേഷമുള്ള generation ശരിയല്ല എന്ന്. ഈ പ്രശ്‌നം എല്ലാക്കാലത്തുമുണ്ട്. മുതിർന്ന തലമുറ, തങ്ങൾക്കു ശേഷമുള്ള തലമുറയ്ക്ക് വേണ്ടി അവരുടെ സ്ഥാനവും സാധ്യതകളും നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ ഒരുക്കമല്ല എന്നുള്ള പരാതി കാലാകാലങ്ങളായി ഉള്ളതാണ്. രാഷ്ട്രീയത്തിലും കലാരംഗത്തും അഭിനയ രംഗത്തുമെല്ലാം ഇങ്ങനെ ഒരു പരാതി നമ്മൾ കേൾക്കാറുണ്ട്. അതിനിടയിലാണ് സ്നാപകൻ പറയുന്നത് തന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവൻ തന്നേക്കാൻ വലിയവൻ ആണെന്ന്. നമുക്ക് പിന്നാലെ വരുന്നവർ നമ്മളെക്കാൾ അറിവും കഴിവും പ്രാപ്തിയും ഉള്ളവരാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവരെ അംഗീകരിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും അവർക്ക് വേണ്ട സ്ഥാനങ്ങൾ കൊടുക്കാനും വലിയ മനസ്സുള്ളവർക്ക് സാധിക്കുകയുള്ളൂ. 'എനിക്കാണ് ഇവിടുത്തെ എല്ലാക്കാര്യവും അറിയുന്നത്', 'ഞാൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം നടക്കില്ല', 'എനിക്ക് ശേഷം പ്രളയം' എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരുന്നവർക്ക് ഒരു താക്കീതാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നൽകുന്നത് . നമ്മുടെ പിന്നാലെ വരുന്നവർ എന്തുകൊണ്ടും നമ്മളെക്കാൾ അറിവിലും കഴിവിലും മുന്നിലായിരിക്കും എന്ന് മനസിലാക്കി അവർക്ക് മുന്നിൽ എളിമപ്പെടാൻ പറ്റുക വലിയ കാര്യമാണ്.
'Christus Vivit' എന്ന അപ്പസ്തോലിക പ്രബോധനത്തിൽ ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ പറയുന്നത് സഭയാകുന്ന തോണിയിലെ‍ തുഴക്കാരാണ് യുവജനങ്ങൾ എന്നും അവർക്ക് ദിശ കാണിക്കേണ്ടവരാണ് മുതിർന്ന തലമുറ എന്നുമാണ്. എന്നു വച്ചാൽ ഈ രണ്ടു തലമുറയേയും നമുക്ക് ഒരുപോലെ ആവശ്യമുണ്ട് എന്ന് ചുരുക്കം.തനിക്കു ശേഷം വരുന്നവരെ തന്നെക്കാൾ വലിയവരായി കണക്കാക്കുന്ന സ്നാപക മനോഭാവം നമുക്കും സ്വന്തമാക്കാം.

2. ലളിത ജീവിതം

സ്നാപകന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് വളരെ കുറച്ചു മാത്രമേ ബൈബിളിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ എങ്കിൽ പോലും വളരെ ലളിതമാണ് അദ്ദേഹം അദ്ദേഹത്തിൻറെ ജീവിത ശൈലി എന്നു നമുക്ക് മനസിലാക്കാം. ഒട്ടകമുള്ള വസ്ത്രവും വെട്ടുകിളിയും കാട്ടു തേനുമായിരുന്നു പുള്ളി ഭക്ഷിച്ചിരുന്നത്. ഭക്ഷണ കാര്യത്തിലും വസ്ത്രത്തിലുമെല്ലാം ഒരല്പം മിതത്വം പാലിക്കുന്നത് നമുക്കും നല്ലതാണ്. ഒരു ഉപഭോഗ സംസ്ക്കാരം നമ്മുടെയിടയിൽ വന്നു കഴിഞ്ഞു. ആവശ്യത്തിലധികം വാങ്ങുക ,ഭക്ഷിക്കുക, വലിച്ചെറിയുക. അത് വസ്ത്രത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഭക്ഷണത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും പ്രതേകിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ജീവിതം അൽപ്പം ലിളിതമാക്കാൻ നമുക്കും പരിശ്രമിക്കാം. ഭക്ഷണം... ,വസ്ത്രം... വാഹനം....

3.ഈശോയെ വെളിപ്പെടുത്തുക

ജ്ഞാനസമയത്ത് പിതാവായ ദൈവം ഈശോയെ ലോകത്തിന് വെളിപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുന്നു.. യോഹന്നാൻ ഈശോയുടെ മുമ്പിൽ 'താൻ അവന്റെ ചെരുപ്പിന്റെ വാറഴിക്കാൻ പോലും യോഗ്യനല്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു എളിമപ്പെട്ടപ്പോൾ ഈശോയാകട്ടെ യോഹന്നാന്റെ മുമ്പിൽ അതിനേക്കാൾ എളിമയോടെ ശിരസ്സ് നമിച്ചു നിൽക്കുന്നു. മാതാവിന്റെയും ഏലിശാമ്മയുടെയും ഉദരത്തിൽ വച്ചുകൊണ്ട് ഇവർ രണ്ടുപേരും കണ്ടുമുട്ടിയതിനു ശേഷം പിന്നെ സ്നാന സമയത്തായിരിക്കാം അവർ പരസ്പരം കാണുന്നത്. പിതാവായ ദൈവം ഈശോയെ ലോകത്തിനു വെളിപ്പെടുത്തുന്നത് ഇവൻ എന്റെ പ്രിയപുത്രനാണ് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്. ഈശോയുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെ കാര്യത്തിലും ഇത് ഏതാണ്ട് ശരിയാണ്. മാമ്മോദീസയിലൂടെയാണ് ഒരു കുഞ്ഞു ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനോ പുത്രിയോ ആയി മാറുന്നത്. ഒപ്പം ദൈവരാജ്യത്തിന് അവകാശിയാകുന്നതും തിരുസഭയിലെ ഔദ്യോഗികമായ അംഗമാകുന്നതും. അങ്ങനെയുള്ള ക്രൈസ്തവരുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ് ഈശോയെ മറ്റുള്ളർക്കു മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തുക എന്നുള്ളത്.

ഞായര്‍ പ്രസംഗം നോമ്പുകാലം ഒന്നാം ഞായര്‍ മത്തായി 4: 1-11 മരുഭൂമിയിലെ പരീക്ഷ

ആരാധനാക്രമവത്സരത്തിലെ നോമ്പുകാലത്തിലെ ഒന്നാം ഞായറാഴ്ചയാണ് ഇന്ന്. വി. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത്, ഈശോ ദൈവപുത്രനാണ് എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം സുവിശേഷകന്‍ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുകയാണ്. ഈശോയുടെ ജ്ഞാനസ്‌നാന വേളയില്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍നിന്നും ഈശോയെപ്പറ്റിയുള്ള പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തല്‍ നാം കാണുന്നുണ്ട്. ''ഇവന്‍ എന്റെ പ്രിയപുത്രന്‍; ഇവനില്‍ ഞാന്‍ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു'' (മത്തായി 3:17). പിശാചിന്റെമേല്‍ വിജയം വരിച്ച് സകല തിന്മകളുടെയും ആധിപത്യം തകര്‍ത്ത് ദൈവപുത്രനായ ഈശോ, തന്നിലൂടെ പൂര്‍ത്തിയാകേണ്ട രക്ഷാകരപദ്ധതി ആരംഭിക്കുവാനായി ഒരുങ്ങുന്നു. ഓരോ പ്രലോഭനത്തിന്റെ വേളയിലും അവയുടെമേല്‍ വിജയം വരിക്കുന്ന ഈശോയില്‍ അവിടുത്തെ ദൈവപുത്രസ്ഥാനമാണ് തെളിഞ്ഞുവരിക.

ജ്ഞാനസ്‌നാന വേളയില്‍ പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രാവിന്റെ രൂപത്തില്‍ ഈശോയുടെമേല്‍ ഇറങ്ങിവന്നു. തുടര്‍ന്ന് വചനം പറയുന്നത്: ''അനന്തരം പിശാചിനാല്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിന് യേശുവിനെ ആത്മാവ് മരുഭൂമിയിലേയ്ക്ക് നയിച്ചു." പിശാചിനാല്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിനായി ദൈവാത്മാവാണ് ഈശോയെ മരുഭൂമിയിലേയ്ക്കു നയിക്കുന്നത്. ഒരുപക്ഷേ, ഇതൊരു വിരോധാഭാസമായി തോന്നാം. പരീക്ഷകളും പരീക്ഷണങ്ങളും എല്ലാ ജീവിതങ്ങളിലുമുണ്ടാകും. അപ്പോള്‍, നമ്മെ നയിക്കുന്ന ദൈവാത്മാവ് നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടെന്ന സത്യം നാം മറക്കരുത്. ദൈവാരൂപിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിന് നാം സ്വയം വിട്ടുകൊടുക്കണം.

നാല്‍പതു ദിവസത്തെ ഉപവാസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ യേശുവിന് വിശന്നു. മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും പ്രാഥമികമായ ആവശ്യമാണ് ഭക്ഷണം. വളരെ സ്വാഭാവികമായ ആഗ്രഹമാണ് വിശപ്പ്. നമ്മുടെ ഏറ്റവും പ്രാഥമികമായ ആവശ്യത്തിന്മേലാണ് പലപ്പോഴും പ്രലോഭനങ്ങള്‍ ആരംഭിക്കുക. ആദിമാതാപിതാക്കള്‍ക്കുണ്ടായ പ്രലോഭനവും പഴത്തിനു വേണ്ടി - ഭക്ഷണത്തിനു വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഭക്ഷണം മൂലം പാപത്തില്‍ വീണ മനുഷ്യനെ രക്ഷിക്കാന്‍ അവൻ സ്വയം ഭക്ഷണമായി - അപ്പമാകാന്‍ വന്നവനാണ് ഈശോ. അപ്പമാകാന്‍ വന്ന ഈശോയുടെ തന്നെ ആദ്യത്തെ പ്രലോഭനം കല്ലിനെ അപ്പമാക്കാന്‍ - ആത്മീയതയെ സ്വന്തം സുഖസൗകര്യങ്ങള്‍ക്കും സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ചയ്ക്കുമുള്ള മാര്‍ഗ്ഗമാക്കാനുള്ള പ്രലോഭനം.

നമ്മുടെയൊക്കെ ആത്മീയജീവിതത്തില്‍ ഒരു പരിശോധന നടത്താനുള്ള ക്ഷണമാണ് ഈശോയ്ക്കുണ്ടായ പ്രലോഭനങ്ങളെ ധ്യാനിക്കുന്നതുവഴി തിരുസഭ നമുക്ക് നല്‍കുക. നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങളിലെ പ്രലോഭനസാഹചര്യങ്ങളെ നാം തിരിച്ചറിയണം. അതിനുള്ള ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലാണ് നാം ഇന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന നോമ്പുകാലം. ജീവിതത്തില്‍ മാറ്റേണ്ടവയെ മാറ്റാന്‍ നമുക്ക് സാധിക്കണം. ആഗ്രഹിക്കുന്ന നന്മയല്ല ആഗ്രഹിക്കാത്ത തിന്മയാണ് ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നതെന്ന വി. പൗലോസ് അപ്പസ്‌തോലന്റെ വചനം നമ്മെ സംബന്ധിച്ച് ശരിയാണ്.

ഒരുവന്‍ സുഹൃത്തിനോട് ചോദിച്ചു: "എന്താ നിന്റെ ചെവി പൊള്ളിയിട്ടുണ്ടല്ലോ?"

അയാള്‍ പറഞ്ഞു: "എന്തുചെയ്യാനാ, തുണി ഇസ്തിരിയിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് ഫോണ്‍ ബെല്ലടിച്ചത്. ഫോണ്‍ ആണെന്നു കരുതി തേപ്പുപെട്ടിയാണ് ചെവിയില്‍ വച്ചത്."

അപ്പോള്‍ സുഹൃത്ത് ചോദിച്ചു: "മറ്റേ ചെവിയും പൊള്ളിയിട്ടുണ്ടല്ലോ?"

അയാള്‍ പറഞ്ഞു: "ആ ദ്രോഹി പിന്നെയും ഫോണ്‍ വിളിച്ചു."

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, ആഗ്രഹം ഫോണെടുക്കാനാണെങ്കിലും എടുക്കുന്നത് അയണ്‍ ബോക്‌സ്. നമ്മുടെയൊക്കെ ജീവിതങ്ങളിലും വ്യക്തമായ ബോധ്യത്തോടെ നല്ല തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുവാനും പാപങ്ങളും പ്രലോഭനങ്ങളുമൊക്കെ നമ്മിലേല്‍പ്പിക്കുന്ന പൊള്ളലുകളില്‍ നിന്ന് വിമുക്തരാകാനും നോമ്പുകാലം നമ്മെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യരുടെ മുമ്പില്‍ കഴിവ് തെളിയിക്കാനും ആദരവും പ്രശസ്തിയുമൊക്കെ നേടാനുമുള്ള പ്രലോഭനമാണ് രണ്ടാമത്തേത്. മരണത്തിന്റെ മൂന്നാം നാള്‍ അടക്കപ്പെട്ട കല്ലറയില്‍ നിന്ന് മഹത്വീകൃതനായി ഉയര്‍ത്ത യേശുവാണ് ദേവാലയഗോപുരത്തിന്റെ മുകളില്‍നിന്നും ചാടാന്‍ തയ്യാറാകാഞ്ഞത്. കഴിവുകളെ തന്റെ കാര്യസാധ്യത്തിനുവേണ്ടിയല്ല, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്ന രീതിയില്‍ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് ഈ തിരുവചനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ആരാധിക്കേണ്ടത് ദൈവത്തെയാണെന്നും ദൈവത്തെ മാത്രമാണെന്നുമാണ് അവസാനത്തെ പ്രലോഭനത്തെ കീഴടക്കിയ ഈശോ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. ജീവിതത്തില്‍ ദൈവത്തെക്കാളുപരി സമ്പത്തിനും വസ്തുവകകള്‍ക്കും സുഖസൗകര്യങ്ങള്‍ക്കുമൊക്കെ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുമ്പോള്‍ യേശുവിന്റെ പാതയില്‍ നിന്നും നാം വഴിമാറുന്നു. ഈശോയുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഈ പ്രലോഭനങ്ങള്‍ ഉണ്ടായെങ്കില്‍ നമ്മുടെ ആത്മീയജീവിതത്തിലും പ്രലോഭനങ്ങളും പരീക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടാകുമെന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. അവയെയൊക്കെ വിജയിച്ചു മുന്നേറണമെങ്കില്‍ ആത്മീയജീവിതത്തില്‍ ചില തിരഞ്ഞുനോക്കലുകള്‍ കൂടിയേ തീരൂ. പിന്നോട്ടുകൂടി തിരിഞ്ഞുനോക്കിയാലേ നമ്മുടെ സഞ്ചാരത്തിന്റെ ഗതി നമുക്ക് വ്യക്തമാകൂ.

ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ നമ്പൂതിരിയുടെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു ആനപ്പുറത്ത് കയറുക എന്നത്. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ആന ആ ഗ്രാമത്തിലൂടെ വരികയും നമ്പൂതിരിക്ക് ആനപ്പുറത്ത് കയറാന്‍ ഭാഗ്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍, ആനപ്പുറത്ത് കയറിയ ആഹ്ളാദം മൂലം, ആന മുമ്പോട്ടുപോകുമ്പോള്‍ മുമ്പോട്ട് ഇരിക്കുന്നതിനു പകരം പുറകിലേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞാണ് നമ്പൂതിരി ഇരുന്നത്. ഇതുകണ്ട എല്ലാവരും നമ്പൂതിരിയോട് പറഞ്ഞു, തിരിഞ്ഞിരിക്ക് എന്നാലെ ആനയെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ സാധിക്കൂ. ഇതുകേട്ട നമ്പൂതിരി പറഞ്ഞു "ഞാന്‍ തിരിയില്ല വേണമെങ്കില്‍ ആന തിരിയട്ടെ."

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, നോമ്പുകാലം തിരിഞ്ഞുനോക്കാനും സാഹചര്യങ്ങളെ പഴിക്കാതെ സ്വയം തിരുത്താനും മാറാനുമുള്ള അവസരവും ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലുമാണ്. നോമ്പുകാലത്തിലൂടെ നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങളെ ഒന്നുകൂടി ആത്മശോധന ചെയ്ത് ദൈവത്തിങ്കലേയ്ക്ക് അടുപ്പിക്കാന്‍ ദൈവം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

ജോബിന്‍ കോലോത്ത്‌

www.lifeday.in

നോമ്പ് ഞായറാഴ്ച -1
ലൂക്കാ 4:1-13

പേതൃത്ത

പേതൃത്ത എന്ന വാക്കിനർത്ഥം 'അവസാനിപ്പിക്കൽ' , തിരിഞ്ഞു നോക്കൽ എന്നെല്ലാമാണ്. നമ്മുടെ ആഘോഷങ്ങൾക്ക് താത്കാലികമായി ഒന്നു അവസാനിപ്പിക്കുക. ഒരു അർധവിരാമമിടുക അതാണ് ഈ ദിവസ സൂചന. കാരണം നാളെ മുതൽ പ്രശ്‌ചിത്തിന്റെയും പരിഹാരത്തിന്റെയും ദിനങ്ങൾ ആരംഭിക്കുകയായി.

OT Background

ഇസ്രേയേൽ ജനത്തിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങളും ഈശോയുടെ പ്രലോഭങ്ങളുമായി വളരെ സാമ്യം ഉണ്ട്.

. ഇസ്രയേൽ ജനം- ചെങ്കടൽ കടക്കുന്നു.
ഈശോ- ജോർദാൻ നദിയിൽ മുങ്ങി കഴിഞ്ഞു.

. ഇസ്രയേൽ- വർഷം അലഞ്ഞു
ഈശോ- ദിവസം ഉപവാസിച്ചു

. ഇസ്രായേൽ ജനം ( മരുഭൂമിയിൽ (Wilderness)
ഈശോ- മരു ഭൂമിയിൽ ( wilderness)

ആദ്യ വായനയുടെ പുറപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ മോശ ദൈവത്തോടൊപ്പം മലമുകളിൽ ദിവസം പ്രാർത്ഥനയിൽ ചെലവഴിച്ചതിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്.
രണ്ടാം വായനയിൽ പ്രഭാഷ പുസ്തകത്തിന് കർതൃ ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് പുറപ്പെടുമ്പോൾ പ്രലോഭനങ്ങൾ നേരിടാൻ ഒരുങ്ങിക്കൊള്ളുക എന്നുള്ള പ്രഭാഷകൻറെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്.
മൂന്നാം വായയിൽ ഹെബ്രായ ലേഖനത്തിൽ മഹാപുരോഹിതനായി ക്രിസ്തു മനുഷ്യരോട് തന്നെ സാദൃശ്യനാക്കി എന്നും അവൻ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് കൊണ്ട് പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവരെ രക്ഷിക്കുവാൻ അവന് സാധിക്കുന്നു എന്നും ഓർമപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതെല്ലാം വിരൽചൂണ്ടുന്നത് സുവിശേഷത്തിലെ ഈശോയുടെ ദിവസത്തെ ഉപവാസവും തുടർന്ന് വരുന്ന പ്രലോഭകന്റെ പരീക്ഷണവും ആണ്.

st temptation :

ഇസ്രായേൽ: ഭക്ഷണത്തിന് വേണ്ടി യുള്ള മുറവിളി
ഈശോ-വിശപ്പ് ആകുന്ന പ്രലോഭനം

nd temptation- ഇസ്രായേൽ : വെള്ളം കിട്ടാതെ ദൈവത്തെ പരീക്ഷിക്കുന്നു.
ഈശോ:- ദൈവത്തെ പരീക്ഷിക്കാനുള്ള വെല്ലുവിളി.

rd temptation

ഇസ്രയേൽ : കാള കുട്ടിയെ ആരാധിക്കുന്നു
ഈശോ : സാത്തനെ ആരാധിക്കാൻ പറയുന്നു.

Difference;-.
ഇസ്രായേൽ ജനം ഇതിൽ ലും വീണു പോകുന്നു. ഈശോ പ്രലോഭനത്തെയും അതിജീവിക്കുന്നു.

എന്നു വച്ചാൽ ശരിക്കും ഈശോയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഈ സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായോ എന്നു ചോദിച്ചാൽ.... പക്ഷെ സുവിശേഷകന്മാർ ഉദേശിച്ച കാര്യം അവർ ഈ വിവരണത്തിലൂടെ സാധിച്ചു....

Interpretation

. ഈശോ ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം

ഈശോ ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം ഏതാണ് എന്ന് ചോദ്യത്തിന് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ നൽകുന്ന മറുപടി എത്രയേറെ അത്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവൻ തനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു അത്ഭുതവും ചെയ്തില്ല എന്നുള്ളതാണ് ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം എന്നാണ്. അഞ്ചപ്പം കൊണ്ട് പേരെ ഊട്ടിയവൻ അപ്പം പേർക്ക് പകുത്തു കൊടുത്തവൻ ശിഷ്യന്മാര് വിശന്നപ്പോൾ ഗോതമ്പ് കതിര് പറിച്ചു തിന്നുന്നതിന് ന്യായീകരിച്ചവൻ വിശപ്പിന്റെ വില നന്നായി അറിയാവുന്നവൻ എന്നിട്ടും അവൻ തനിക്ക് വിശന്നപ്പോൾ ആ വിശപ്പ് സഹിച്ചുനിന്നു എന്നുള്ളതാണ് .

സാത്താൻ പറഞ്ഞ എല്ലാ കാര്യങ്ങളുംഈശോക്കു ചെയ്യാമായിരുന്നിട്ടും അവൻചെയ്തില്ല. നമ്മുടെ സന്തോഷത്തിനും സുഖത്തിനുമായി നമ്മൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ (ഭക്ഷണം, online entertainments, bad habits etc.) ചെയ്യാതിരിക്കാൻ/ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഈ നോബ് കാലം നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന. നമുക്ക് അർഹതപ്പെട്ടതും അനുവദനീയമായ ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ വേണ്ട എന്ന് വയ്ക്കുന്നതിലാണ് നോമ്പു കാലത്തിന്റെ സവിശേഷത. പൗലോസ് ശ്ലീഹ പറയുന്നതുപോലെ "എല്ലാം എനിക്ക് നിയമനുസൃതമാണ്. എന്നാൽ എല്ലാം പ്രയോജനകരമല്ല." അനുവദനീയമായതും എന്നാൽ പ്രയോജനകരമല്ലാത്തതുമായ ചില സ്വകാര്യ സന്തോഷങ്ങളെ വേണ്ട എന്ന് വെക്കുക എന്നതാണ് നോമ്പുകലത്തെ വെല്ലുവിളി. അതു ഭക്ഷണം ആകട്ടെ യാത്രകൾ ആകട്ടെ സോഷ്യൽ മീഡിയ പോലുള്ള മാധ്യമങ്ങളുടെ ഉപയോഗം ആകട്ടെ അങ്ങനെ ചില സന്തോഷങ്ങളോട് 'NO' പറയാനായി ഈ നോമ്പുകാലം പ്രയോജനപ്പെടുത്താം

. വാക്കാണ് ജീവൻ നൽകുന്നത്

ഭക്ഷണത്തെക്കാൾ ഒരാളുടെ ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നതു ചില വാക്കുകൾ ആണ്. അതു ദൈവത്തിന്റെ ആകാം മനുഷ്യരുടെ ആകാം. വെറുതെ തിന്നാൻ മാത്രം കൊടുത്തത് കൊണ്ടു മാത്രം കാര്യം ഇല്ല എന്നു ചുരുക്കം. നല്ല വാക്ക് കുടുംബത്തിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പറയാൻ പറ്റണം.
നാവ് തീ ആണെന്നും തീ ഭവനം കത്തി ചാമ്പലക്കും എന്നൊക്കെ യാക്കോബ് ശ്ലീഹ വെറുതെ പറയുന്നതല്ല.

മറ്റൊരാൾക്ക് ജീവൻ /ഊർജം നൽകുന്ന വാക്കെങ്കിലും നമ്മുടെ വായിൽ നിന്ന് വരാറുണ്ടോ?? സങ്കടമുള്ള കൂട്ടുകാരന്റെ കൂടെ തട്ടുകയിൽ പോയി food അടിച്ചപ്പോൾ നീ വാങ്ങി കൊടുത്ത പൊറോട്ടയല്ല , മറിച്ചു പറഞ്ഞ ഡയലോഗ്‌ ആയിരിക്കു അവന്റെ ജീവിതം പിടിച്ചു കയറ്റിയത് എന്നു ചുരുക്കം. It is not the food but the word sustains the life.

മനുഷ്യനു ജീവിക്കാൻ പ്രേരണ നൽകുന്ന നല്ല വാക്കുകൾ നാവിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുവിക്കാൻ ഈ കാലത്തു പരിശ്രമിക്കുക.

. പ്രലോഭനങ്ങൾ മൂന്നു തരം

കർത്താവിന്റെ പോലെ തന്നെ ഒരു മനുഷ്യൻ നേരിടേണ്ടിവരുന്ന പ്രലോഭങ്ങളെ ഏറെക്കുറെ മൂന്നായി തിരിക്കാം

A. ഭക്ഷണത്തിന്റെ അഥവാ ശരീരത്തിന്റെ:
സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർ വീണു പോകുന്നത് ശരീരത്തിന്റെ ചില വിശപ്പുകൾ ശമിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള പ്രലോഭനത്തിൽ ആണ്. അത് പല രീതിയിൽ ആകാം. ഭക്ഷണ മേശയിലെ ആർത്തിയും കൂട്ടുകെട്ടുകളിൽ കുടി കമ്പനിയും അതുമല്ലെങ്കിൽ രസമുള്ള കാഴ്ചകൾ പങ്കു വയ്ക്കുന്ന ആസക്തിയും അങ്ങിനെ എന്തുമാകാം... അതിനു വീഴാതിരിക്കുക എന്നതാണ് ഈ നോമ്പ് കാലത്തെ വലിയ വെല്ലുവിളി . പൗലോസിന്റെ വാക്കുകൾ ഓർക്കുക
"ആത്‌മാവില് ആരംഭിച്ചിട്ട്‌ ഇപ്പോള് ശരീരത്തില് അവസാനിപ്പിക്കുവാന്മാത്രം ഭോഷന്മാരാണോ നിങ്ങള്?
ഗലാത്തിയാ :
നമ്മൾ പൗലോസ്‌ ഉദേശിക്കും പോലെ അത്ര മണ്ടന്മാർ അല്ല അല്ലേ....?? ശരീരത്തിന്റെ ചില വിശപ്പുകളെ ഈ നോമ്പ് കാലത്തു ഒന്നു നിയന്ത്രിക്കാം നോക്കാം.

B. എടുത്തു ചാട്ടത്തിന്റെ പ്രലോഭനം.

കാര്യം വിശ്വാസത്തിൻറെ പ്രതീകമായിട്ടുള്ള ദേവാലയത്തിന്റെ മുകളിലാണ് കർത്താവ് നിൽക്കുന്നത് എങ്കിലും താഴേക്ക് ചാടാനുള്ള യുക്തി രഹിതമായ ഉപദേശത്തെ പുള്ളി വേണ്ട എന്ന് വയ്ക്കുന്നുണ്ട്. എന്ന് വെച്ചാൽ വിശ്വാസത്തിൻറെ കാര്യത്തിൽ ആണെങ്കിലും ഒരല്പം യുക്തി അത്യാവശ്യമാണ് എന്ന് ചുരുക്കം. യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്ത ഉപദേശങ്ങളെയോ പ്രവർത്തികളെയോ ഒരു പരിധിവിട്ട് ചെവി കൊടുക്കേണ്ട. തവളയെ കല്യാണം കഴിച്ചാൽ മഴപെയ്യും, ധ്യന കേന്ദ്രത്തിലെ പത്രം അരച്ച് ചമ്മന്തി ആക്കി കഴിച്ചാൽ അസുഖം മാറും. നരബ ലി അർപ്പിച്ചാൽ ഐശ്വര്യം വരും. കന്യകയെ പരിണയിച്ചാൽ ദീർഘായുസ്സ് ലഭിക്കും എന്നിങ്ങനെയുള്ള പൊള്ളയായ വാക്കുകൾ വിശ്വസിച്ച് എടുത്ത് ചാടുന്ന ആളുകൾ നമുക്ക് ചുറ്റുമുണ്ട് എന്നതല്ലേ സത്യം

തന്നെ കുഴിയിൽ ചാടിക്കാനുള്ള സാത്താന്റെ സൂത്രത്തെ കർത്താവ് nice ആയി അങ്ങട് ഒഴിവാക്കി. (അവൻ ആരാ മോൻ...) കാരണം ചില എടുത്തു ചാട്ടങ്ങൾ അപകടത്തിലേക്ക് ആണെന്ന് കർത്താവിനു നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. ചിലപ്പോഴെങ്കിലും യാതൊരു യുക്തിയുമില്ലാത്ത എടുത്തുചാട്ടങ്ങളിലേക്ക് അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ നമ്മൾ വീണുപോകുന്നു. അതു ചിലപ്പോൾ ചില പ്രതികരണ ശൈലികൾ ആകാം, മറുപടികൾ ആകാം തീരുമാനങ്ങൾ ആകാം നിലപാടുകൾ ആകാം ... നമ്മൾ എടുക്കുന്ന തീരുമാങ്ങളും നിലപാടുകളും പ്രതികരണങ്ങളും പെട്ടെന്നുള്ള വികാരത്തിന്റെ പുറത്തുള്ള ചില എടുത്തു ചാട്ടങ്ങൾ ആകരുത് എന്നു ചുരുക്കം. ഒരു തോറ്റ ത്തിന് ചാടി കഴിഞ്ഞു പിന്നെ ഒരു മാലഖയ്ക്കും രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അഗാധ ഗർത്തങ്ങളിൽ പതിക്കാനുള്ള സാധ്യത തള്ളിക്കളയാൻ പറ്റില്ല.

C. അധികാരത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പ്രലോഭനം അധികാരം നേടിയെടുക്കാനും അതു നിലനിർത്താനും പിന്തുടരുവാനും ഏതൊരാൾക്കും ആഗ്രഹം കാണും. അതിപ്പ കുടുംബയൂണിറ്റ് പ്രസിഡൻറ് ആയാലും ശരി അങ് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡൻറ് ആയാലും ശരി. അധികാരം എപ്പോഴും ഒരു പ്രലോഭന സാധ്യതയാണ്. അതിൽ നിന്നും അകലം പാലിക്കുന്നതാണ് എപ്പോഴും നല്ലത്.
അതു നേടിയെടുക്കാനും നില നിർത്താനും കൈമാറ്റം ചെയ്യാനുമുള്ള അമിതമായ ആവേശം ഒട്ടും നല്ലതല്ല.. ഒരു കയ്യകലം അധികാരത്തോട് പുലർത്തുക

തല തിരിഞ്ഞ ചിന്ത

പ്രലോഭങ്ങളെ മൂന്നായിട്ട് തിരിക്കാം ഒന്ന് ശരീരത്തിന്റെ ചില വിശപ്പുകൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പ്രലോഭനം (ബ്രഹ്മചര്യത്തിനു എതിര്). രണ്ടാമത് സമ്പത്തും സ്ഥാനവും അധികാരവും സ്വന്തമാക്കാനുള്ള പ്രലോഭനം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ (ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ എതിര്) പിന്നെ എടുത്തു ചാട്ടത്തിന്റെ പ്രലോഭനം (അനുസരണത്തിനു എതിര്)

കർത്താവ് ഈ പ്രലോഭനങ്ങളെ നൈസായി തരണം ചെയ്യുന്നു . അവന്റെ പിൻഗാമികൾ ആകട്ടെ അത്തരം പ്രലോഭനങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വീണു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. എന്താല്ലേ...?? മനുഷ്യനല്ലേ പുള്ളെ...!!!

് ഈ സംഭവം.
പൊതുവെ ദരിദ്രരുടെ പക്ഷം പിടിച്ചു എഴുതുന്ന ഒരാളാണ് ലൂക്ക. ധനവാൻ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനെക്കാൾ എളുപ്പം ഒട്ടകം സൂചി കുഴയിലൂടെ കടക്കുന്നതാണ് എന്നൊക്കെ പുള്ളി പറയുന്നുണ്ട്. എന്തായാലും തന്റെ ആ പൊതു നിലപാടിന് വിരുദ്ധമായ ഒരു സമീപനമാണ് ഈ കഥയിൽ കാണാൻ കഴിയുക.

Interpretation

. ഉള്ളത് പങ്കു വയ്ക്കുക

ഇന്നത്തെ നാല് വായനകളും സമ്പത്തിനോടുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റെ മനോഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആദ്യവായനയിൽ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ ധനവാനും നീതിമാനുമായ അബ്രഹാം ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ പ്രദേശം സഹോദര പുത്രൻ ലോത്തിനു വിട്ടു കൊടുക്കുന്നു. രണ്ടാം വായനയിൽ പ്രഭാഷകൻ സമ്പത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്കണ്ഠ മനുഷ്യന്റെ ആരോഗ്യം നശിപ്പിക്കുകയും ഉറക്കം കെടുത്തുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് പറയുന്നത് : "ധന മോഹമാണ് എല്ലാ തിന്മകളുടെയും അടിസ്ഥാനം" എന്നാണ്. ഏതാണ്ട് ഇതൊക്കെ തന്നെയാണ് സുവിശേഷവും നമ്മോടു പറയുന്നത്. സക്കേവൂസ് എന്ന ഒരു ധനികൻ ഇമ്മടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ 'വേദനിക്കുന്ന ഒരു കോടീശ്വരൻ', തന്റെ ധനം മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവക്കുമ്പോൾ പുള്ളിക്കും കുടുംബത്തിനും രക്ഷ കൈവരുന്നു.

ഒന്നോർത്താൽ ഇമ്മടെ നാട്ടിൻപുറത്തുള്ള ഒട്ടു മിക്ക പ്രശങ്ങളുടെയും ഒരു മൂലകാരണം പണവും പറമ്പും ആകും. ധനം എങ്ങിനെ ഉണ്ടാക്കാം സൂക്ഷിക്കാം ചിലവഴിക്കാം എന്നു മാത്രം ചിന്തിച്ചു നടക്കുന്നവരാണ് നമ്മിൽ പലരും.... കാശുള്ളവൻ കത്തോലിക്കൻ അല്ലാത്തോൻ..... എന്നൊരു ചൊല്ലും നമുക്കിടയിലുണ്ട്. 'നാണം കെട്ടും പണം സമ്പാദിക്കുക നാണക്കേട് പണം നികത്തും' എന്നും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
നമുക്ക് ഈ നോമ്പുകാലത്ത് ഉണ്ടാകേണ്ട ഒരു മനോഭാവം ധനത്തോടുള്ള ആർത്തി ഒന്നു കുറക്കുക എന്നതാണ്. സമ്പത്തിന്റെ ധാരളിത്തത്തിൽ നിന്നും ഒന്നു മാറി നടക്കുക എന്നു ചുരുക്കം. "സാത്താനേയും അവന്റെ സർവ്വ ആഡംബരങ്ങളും നീ ഉപേക്ഷിക്കുന്നുവോ?" എന്ന ചോദ്യത്തിന് "ഉവ്വ്" എന്നു തന്നെ ആയിരിക്കും നമ്മളും മറുപടി പറഞ്ഞിരിക്കുക അല്ലേ... ??

അതുപോലെ നമുക്കുള്ളത് മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കാൻ ഒരു മനസു ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുക പ്രധാനമാണ്. ഈ മുസ്ലിം സഹോദരങ്ങക്കിടയിൽ 'സക്കാത്ത്' എന്ന് പറയുന്ന ഒരു പരിപാടിയുണ്ട്. അതായത് അർഹിക്കുന്നവന് നൽകുന്ന ദാനധർമ്മം. അത്തരമൊരു 'സക്കാത്ത്' നമ്മുടെ ഇടയിലും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കേണ്ട കാലഘട്ടമാണ് നോമ്പുകാലം. വി. ബേസിൽ പറയുന്നതുപോലെ ( സിൽമാ നടൻ ബേസിൽ അല്ല കെട്ടോ) "നിങ്ങടെ ഭക്ഷണ മേശയിലുള്ള അധിക ഭക്ഷണം
പാവപ്പെട്ടവന് അവകാശപ്പെട്ടതാണ് നിങ്ങളുടെ അലമാരയിൽ ഇരിക്കുന്ന അധിക വസ്ത്രവും ചെരിപ്പുകളും ദരിദ്രർക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. സുവിശേഷ വേലക്ക് ഇറങ്ങും മുൻപ് ഇമ്മടെ പത്രോസ്, പൗലോസിന് കൊടുക്കുന്ന ഉപദേശവും പാവപ്പെട്ടവരെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധയുണ്ടാകണം എന്നു മാത്രം ആണ്.
എന്നുപറഞ്ഞാൽ ദരിദ്രരോട് ഒരു പരിഗണന കാണിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്. പിന്നെ ഈ ദാരിദ്ര്യം എന്ന് പറയുന്നത് സമ്പത്തിന്റെ മാത്രം കുറവായി കണക്കാക്കേണ്ട. സ്നേഹത്തിന്റെ, സൗഹൃദത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്ത്വത്തിന്റെ, അറിവിന്റെ പുണ്യങ്ങളുടെ എല്ലാം കുറവ് നമുക്കുചുറ്റും ഉള്ളവർ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട് അതെല്ലാം നികത്താനായിട്ടുള്ള ഒരു ബാധ്യത നമുക്കുണ്ട്.

. താൻ പാതി ദൈവം പാതി

തന്റെ ജോലിയുടെ സ്വഭാവം വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ സക്കേവൂസ് അത്ര മാന്യൻ ആകാൻ സാധ്യത തീരെ ഇല്ല. എന്നിട്ടും ഈശോയെ കാണണം എന്നുള്ള പുള്ളിയുടെ അതിയായ ആഗ്രഹവും അതിനുവേണ്ടി അദ്ദേഹം നടത്തുന്ന, തന്റെ പരിമിതികളെ കവച്ചു കൊണ്ടുള്ള പരിശ്രമവും പ്രശംസിക്കാതെ വയ്യ ... തിടുക്കത്തിൽ ഓടുന്നു, കഷ്ടപ്പെട്ട് മരത്തിൽ കയറുന്നു, ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു... നാട്ടിലെ ഒരു കൊച്ചു പ്രമാണിയാണ് ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്നോർക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് ചിരി വരും. എന്തായാലും ഈ കഷ്ടപ്പാട് കണ്ടിട്ടായിരിക്കും പുള്ളിടെ വീട്ടിലേക്ക് ഈശോ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചത്. എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് ആ 'പാവം കുള്ളൻ' ഈശോയെ കാണുന്നത് . ഈശോയെ കാണുവാനായി സ്വീകരിക്കാനായി എന്തു കഷ്ട്ടപ്പാട് നമ്മൾ സഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ നോമ്പ് കാലത്തെങ്കിലും നേരത്തെ എണീറ്റു എല്ലാദിവസവും രാവിലെയുള്ള വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ സന്നിഹിതനായിരുന്ന ഈശോയെ കാണാൻ ഒന്നു തിടുക്കത്തിൽ ഓടി വരാനും മുൻപിലെ വരിയിൽ കയറി നിൽക്കാനും ബെഞ്ചിൽ കയറി ഇരിക്കാനും പിന്നെ ഒന്ന് കുമ്പസാരിച്ചു കുർബാന സ്വീകരിച്ചു ഹൃദയമാകുന്ന ഭവനത്തിലേക്ക് ഈശോയെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകാനും വേണ്ടിവരുന്ന ഒരു ചെറിയ ത്യാഗം എങ്കിലും എടുക്കാൻ നമ്മൾ തയ്യാറാകുന്നുണ്ടോ? സക്കേവൂസിനെപോലെ ഈശോയെ കാണാനും കൂടെ കൂട്ടാനും ഒത്തിരി ആഗ്രഹവും ഇത്തിരി കഷ്ടപാടും സഹിക്കണം എന്നു ചുരുക്കം. നമ്മുടെ നോമ്പ് കാലത്തെ കുരിശിന്റെ വഴിയും തീർത്ഥാടനവും മലകയറ്റവുമെല്ലാം ഈ കഷ്ടപാടിന്റെ ഭാഗമായി കണക്കാക്കിയാൽ മതി.....

തന്റെ ഭക്‌തന്മാരുടെ ആഗ്രഹം അവിടുന്നു സഫലമാക്കുന്നു; അവിടുന്ന്‌ അവരുടെ നിലവിളികേട്ട്‌ അവരെ രക്‌ഷിക്കുന്നു.
(സങ്കീ : )

പിന്നെ ഓർക്കുക, സക്കേവൂസ് എന്ന ഒറ്റ ഒരാളുടെ ആഗ്രഹവും പ്രയത്നവും ആണ് അവന്റെ കുടുംബത്തെ മുഴുവൻ രക്ഷയിലേക്ക നയിച്ചത്. അതുപോലെ നിങ്ങൾ ഒരാളുടെ ആഗ്രഹവും പ്രയത്നവും തീരുമാനവും ആയിരിക്കും ഒരു പക്ഷെ ഒരു കുടുംബത്തെ, ജോലിസ്ഥലത്തെ, സ്കൂളിനെ ഇടവകയെ മുഴുവനും രക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്നത് . പരീക്ഷ കാലമാണ്... നല്ല മാർക്ക് കിട്ടണമെന്ന് ചുമ്മാ പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ അതിനു വേണ്ടി ഒന്ന് പരിശ്രമിക്കുകകൂടി വേണം. താൻ പാതി ദൈവം പാതി എന്ന് പറയാറില്ലേ..? സക്കേവൂസിന്റെ പരിശ്രമമാണ് ഈശോക്കു പ്രവർത്തിക്കാൻ ഇടയാക്കിയത്. എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പരീക്ഷകാലത്തെ നിൻറെ അധ്വാനമാണ് ദൈവത്തിനു പ്രവർത്തിക്കാൻ ഇടം നൽകുന്നത് എന്ന് ചുരുക്കം.

. സക്കേവൂസ് ആവുക

ഈ 'സക്കേവൂസ്' എന്ന വാക്കിന്റെ ഒരർത്ഥം 'The Innocent' - 'നിഷ്കളങ്കൻ' എന്നാണ്. ഇച്ചിരി പണവും പത്രാസും ഉണ്ടെങ്കിലും പേരു സൂചിപ്പിക്കുന്ന പോലെ പുള്ളി ഒരു പാവം 'നിഷ്ക്കു' തന്നെയാണ് അല്ലെ. അതുകൊണ്ടല്ലേ കഷ്ടപെട്ടിട്ടു ആണെങ്കിലും ഈശോയെ പോയി കാണാനും പിന്നെ ഈശോ വന്നു കയറിയ പാടെ സ്വത്തെല്ലാം വീതിച്ചു കൊടുക്കാനും പുള്ളി തയ്യാറായത്. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും നമുക്കൊക്കെ നഷ്ടപെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഗുണം ഈ നിഷ്കളങ്കതയാണ്. വല്ലാത്തൊരു കാപട്യം നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തിൽ, പെരുമാറ്റത്തിൽ സംസാരത്തിൽ പ്രതികരണ ശൈലികളിൽ എന്തിന് പുഞ്ചിരിയിലും കണ്ണുനീരിൽ പോലും കലർന്നിരിക്കുന്നു. നിന്റെ പേര് എന്തെങ്കിലും ആകട്ടെ നീ ഒരു 'സക്കേവൂസ്' ആണോ എന്നതാണ് പ്രധാനം. എന്നാൽ ഈശോയുടെ ദർശനം ഉറപ്പാണ്. "സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ വിവേകികളും പ്രാവുകളെ പോലെ നിഷ്കളങ്കരും ആകണം" എന്നൊക്കെ കർത്താവ് പറയുന്നത് വെറുതെ അല്ല കേട്ടോ....

തല തിരിഞ്ഞ ചിന്ത
ഒരു സക്കേവൂസ് ആയി ജീവിക്കുക എന്നുള്ളതാണ് ക്രിസ്തു ശിഷ്യൻറെ ഉത്തരവാദിത്വം. 'ഇന്നസെൻറ്'
( Innocent) എന്നാണ് ആ വാക്കിനർത്ഥം.

പക്ഷേ നിർഭാഗ്യവശാൽ നമ്മളെല്ലാവരും 'സുരേഷ് ഗോപി' ചമഞ്ഞുകൊണ്ട് നടക്കുകയാണ് എന്നു മാത്രം....

എന്താല്ലേ...?
മനുഷ്യനല്ലേ... പുള്ളെ...!!!

നോമ്പ് രണ്ടാം ഞായര്

ലൂക്കാ 19:1-10

ആനന്ദത്തിന്റെ വാതില് തുറന്ന്

സന്തോഷ് ചുങ്കത്ത്

''നമ്മള് കടന്നുപോയി കഴിയുമ്പോള്, നമ്മള് പാര്ത്ത ഇടവും നമുക്ക് ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യരും നമുക്ക് കിട്ടിയതിനേക്കാള് ഭേദപെട്ടതായിട്ടുണ്ടോ?''
മലയോരഗ്രാമത്തിലെ ഇടവകപള്ളിയില് ഒരു അതിഥി വന്നിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ പഴയ വികാരിയച്ചനാണ്. മലയോടും മലമ്പനിയോടും വന്യമൃഗങ്ങളോടും വിഷജീവികളോടും പൊരുതാന് അവര്ക്ക് ധൈര്യം നല്കിയ നല്ലിടയന്. അവരിലൊരാളായി മണ്ണിനോട് മല്ലിട്ടവനാണ്. അവരുടെ മക്കള്ക്ക് വേണ്ടി ഒരു കൊച്ചു പള്ളിക്കൂടം ഒരുക്കിയ ആള്. ആ മനുഷ്യര്ക്ക് വേണ്ടി ദിനവും കണ്ണീരോടെ ദൈവസന്നിധിയില് യാചിച്ചവനാണ്. അവര്ക്കത്ര പ്രിയപ്പെട്ടവനായ അവരുടെ പഴയ വികാരിയച്ചന് ഒരു വട്ടംകൂടി അവിടേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു. ഇത്തവണ പക്ഷെ അവരുടെ ഇനിയും വികസനം എത്തിനോക്കാത്ത രൂപതയുടെ ഇടയനായി- മെത്രാനായാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവ്. ഇടവകയിലെ പഴയതും പുതിയതുമായ എല്ലാ കുടുംബക്കാരും പിതാവിനെ കാണാന് അവിടെ വന്നിട്ടുണ്ട്. കൂട്ടത്തില് ഒരാള് മാത്രം വ്യത്യസ്തമായ വേഷത്തില്, മുഷിഞ്ഞ് നാറിയ കുപ്പായവും കൈലിയുമായി ആളുകള്ക്കിടയില് നിന്നും വേറിട്ട് അങ്ങനെ. ഇടവകയിലെ പുതിയ തലമുറയിലെ മുടിയനായ പുത്രനാണ്. സദാസമയവും ചാരായവും തല്ലും വഴക്കുമായി, ഒരു ശല്യക്കാരന്. പെട്ടെന്നാണ് അവന് മനസിലായത് മെത്രാന് തന്റെ നേരെയാണ് വരുന്നത്. അയാള് പതുക്കെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനിന്നു. പക്ഷെ അടുത്ത് വന്ന പിതാവ് സ്‌നേഹവാല്സല്യ ത്തോടെ അവന്റെ ചെവിയില് നുള്ളിക്കൊണ്ട്, 'എന്ത് കോലമാണെടാ ഇത്' എന്നും പറഞ്ഞു കടന്നുപോയി. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന വികാരിയച്ചന് ആശ്ചര്യത്തോടെ പിതാവിനോട് ചോദിച്ചു, 'അതിന് അങ്ങേയ്ക്ക് അറിയാമോ അവന് ആരാന്ന്?' പിതാവ് ഒരു നെടുവീര്പ്പോടെ അച്ചനോട് പറഞ്ഞു, ''എങ്ങനെ മറക്കും, എന്റെ ആദ്യത്തെ ആള്ട്ടര് ബോയ് ആയിരുന്നു അവന്''.

ഇന്നത്തെ പിതാവ് വികാരിയച്ചനായി വന്ന കാലങ്ങളില് അച്ചന് കുര്ബ്ബാന സഹായിയായി കൂടിയ മിടുക്കനാണ്. കാലത്തിന്റെ ഗതിമാറ്റ ത്തില് എപ്പോഴോ, എങ്ങനെയോ കൂട്ടം വിട്ടുപോയി. തന്റെ പഴയ വികാരിയച്ചനെ ദൂരെ നിന്നൊരു നോക്കു കാണാനാണ് വെളിവില്ലാത്ത കാലത്തും അവന് പള്ളിയിലേയ്ക്ക് കടന്ന് വന്നത്. പക്ഷെ ഈ അനുഭവം അവനെ ഞെട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു. ഓട്ടകാലണയായ തനിയ്ക്ക് വിലയുണ്ട്. കാലം മാറിയിട്ടും വലിയ സ്ഥാനങ്ങള് തേടി വന്നിട്ടും തന്റെ പഴയ വികാരിയച്ചന് തന്നെ തിരിച്ചറിയാന് കഴിഞ്ഞു. അത്ഭുതകരമായ മാറ്റമാണ് തുടര്ന്നുള്ള ദിവസങ്ങളില് ആ നാട്ടുകാര് കണ്ടത്. അവന് കുളിച്ചു മിടുക്കനായി പള്ളിയില് വരുന്നു. അല്പം പോലും ലഹരിയില്ലാതെ, ഒരല്പം ലജ്ജാലുവായി അവന് പള്ളിയകത്തേയ്ക്ക് കടന്ന് വന്നപ്പോള് വികാരിയച്ചന് വരെ ഞെട്ടിപ്പോയി. നാളുകള്ക്ക് ശേഷം കണ്ണീരോടെ കുമ്പസാരി ക്കാനും വിശുദ്ധ കുര്ബ്ബാന സ്വീകരിക്കാനും അവനുണ്ടായിരുന്നു. വലിയ മാറ്റം. ജനം മൂക്കത്ത് വിരല്വച്ചുപോയി.

വീണ്ടെടുക്കാനാകാത്ത വിധം ഒന്നും ആര്ക്കും നഷ്ടമായിട്ടില്ല.
തിരിച്ചുവരാനാവാത്ത വിധം ആരും ദൂരെയായിട്ടില്ല.

പക്ഷെ അടുത്താഴ്ച, വിധി ഒരു വാഹനാപകടത്തിന്റെ രൂപത്തില് അവനെ കൊണ്ടുപോയത് വല്ലാത്തൊരു വേദനയായി ഇടവകക്കാര്ക്ക്.

സംഭവകഥ ഇവിടെ തീരുകയാണ്. പക്ഷെ ഒരു സാന്ത്വന-സ്‌നേഹ സ്പര്ശത്തോടെ, ഒരു കൊച്ചു വാക്കിലൂടെ അവനെ വീണ്ടെടുക്കാന്, കുറഞ്ഞപക്ഷം നല്ല മരണത്തിന് ഒരുക്കാന് ആ വന്ദ്യനായ ഇടയന് സാധിച്ചില്ലേ! ഒരാത്മാവിനെയെങ്കിലും വീണ്ടെടുക്കാന് കഴിഞ്ഞ കൃതാര്ത്ഥമായ ജീവിതം.

''നമ്മള് കടന്നുപോയി കഴിയുമ്പോള്, നമ്മള് പാര്ത്ത ഇടവും നമുക്ക് ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യരും നമുക്ക് കിട്ടിയതിനേക്കാള് ഭേദപ്പെട്ടതായിട്ടുണ്ടോ?'' അതാണ് ചോദ്യം.

''നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയതിനെ കണ്ടെത്തി രക്ഷിക്കാനാണ് മനുഷ്യ പുത്രന് വന്നിരിക്കുന്നത്'' (ലൂക്കാ :).

സക്കെവൂസ് നഷ്ടപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. ധനികനെങ്കിലും സമൂഹ ത്തില് അവമതിയ്ക്കപെട്ടവനും വെറുക്കപ്പെട്ടവനും. നഷ്ടപെട്ടവയെ വീണ്ടെടുക്കാന് വന്നവന് അതൊന്നും പ്രശ്‌നമായിരുന്നില്ലല്ലോ. സക്കെവൂസ് പോലും മറന്ന അവന്റെ പിതൃത്വം സകലരെയും ഓര്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ക്രിസ്തു അവനെ വീണ്ടെടുക്കുന്നത്: 'ഇവനും അബ്രാഹത്തിന്റെ പുത്രനാണ്!'

നമ്മള് വീണുപോയ ഇടങ്ങളില് നിന്നും തോറ്റുപോയ വഴികളില് നിന്നും നമ്മെ വിമോചിപ്പിക്കുന്ന ദൈവം!

''എന്റെ ശത്രുക്കളുടെ മുന്പില് അവന് എനിക്ക് വിരുന്നൊരുക്കി''.

''എന്നെ ഉയര്ന്ന പാറമേല് നിറുത്തി''.

തോറ്റുപോയ ഇടങ്ങളില് നിന്ന് ഒരാളെ വീണ്ടെടുക്കുമ്പോള് ക്രിസ്തു വിവക്ഷിക്കുന്നത് കേവലം സൗഖ്യമല്ല, അവന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തെ കൂടി വീണ്ടെടുക്കലാണ്. അവനെ പൂര്ണ്ണമായും പുനരുദ്ധരിക്കലാണ്.

നമ്മളൊക്കെ എത്രയിടങ്ങളില് തോറ്റുപോയവരാണ്! മത്സരങ്ങളില് ഏറെ പിറകിലായി പോയവര്! പക്ഷെ നമ്മുടെ ആമയോട്ടങ്ങളിലും മുയലുറക്കത്തിലും അവന് കൂട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പ്രഭാഷകന്റെ പുസ്തക ത്തില് നമ്മള് ഇങ്ങനെ വായിക്കുന്നുണ്ട്:

''ഒടുവിലാണ് ഞാന് ഉണര്ന്നത്. കാലാപ്പെറുക്കുന്നവനെ പോലെ ഞാന് മുന്തിരിപ്പഴം ശേഖരിക്കുന്നവരുടെ പിറകിലായിപോയി; എന്നാല് കര്ത്താവിന്റെ അനുഗ്രഹം നിമിത്തം ഞാന് മുന്പന്തിയി ലെത്തി'' (പ്രഭാഷകന് : -).

കുറവുകളുടെ സങ്കീര്ത്തനങ്ങള്

'Sinner man attitude' എന്നത് പാപിയുടെ മനോഭാവം എന്ന് വിവര് ത്തനം ചെയ്താല് വലിയ പിശകായിപോകും. 'പശ്ചാത്തപിക്കുന്നവന്റെ മനസ്സ്' എന്നെഴുതുമ്പോഴോ, അതില് പ്രതീക്ഷയുണ്ട്, പ്രത്യാശയുണ്ട്, തിരിച്ചുവരാനുള്ള ആഗ്രഹമുണ്ട്. പ്രത്യാശ എന്ന പദം ഒരുപാട് ഉറക്കെ പറയേണ്ടുന്ന കാലഘട്ടത്തിലാണ് നമ്മള് ജീവിക്കുന്നത്. പ്രത്യാശ നഷ്ടപ്പെട്ട ജനത ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴേ മരിച്ചവരാണ്. വചനം പറയുന്നു: ''പ്രത്യാശ നമ്മെ നിരാശരാക്കുന്നില്ല.'' തിരിച്ചുവരാന് ആവാത്ത വിധം, വീണ്ടെടുക്കാന് കഴിയാത്തവണ്ണം ഒന്നുമൊന്നും നഷ്ടമായിട്ടില്ല, വിദൂരമായിട്ടില്ല. പലപ്പോഴും കുറ്റബോധത്തിന്റെയും ആത്മനിന്ദയുടെയും വലയില് കുരുക്കി അന്ധകാരം നമ്മെ തകര്ത്തു കളയും.

''രക്ഷിക്കാനാകാത്തവിധം കര്ത്താവിന്റെ കരങ്ങള് കുറുകിപോയിട്ടില്ല. കേള്ക്കാനാകാത്ത വിധം അവിടുത്തെ കാതുകള്ക്ക് മാന്ദ്യം സംഭവിച്ചിട്ടില്ല'' എന്ന വചനം എത്രയാവര്ത്തി നമ്മള് ഇനിയും വായി ക്കണം. നിന്റെ പാപങ്ങള് കടും ചെമപ്പായിരുന്നാലും, എന്റെ സ്‌നേഹം നിന്നെ കൈവിടുകയില്ല എന്ന പ്രത്യാശയുടെ വചനങ്ങളാകട്ടെ ഇനി യുള്ള കാലം നമുക്ക് ഊന്നുവടിയും ദണ്ഡുമാകേണ്ടത്. വീണുപോയപ്പോള് ദൈവത്തില് നിന്ന് മറഞ്ഞിരുന്ന ആദിമ മനുഷ്യരേപോലെ നമ്മള് കബളിപ്പിക്കപ്പെടരുത്. 'രക്ഷയുടെ കൂടാരത്തെ പ്രത്യാശാപൂര്വ്വം നമുക്ക് സമീപിക്കാം. നമ്മുടെ പാപങ്ങളുടെ കണക്കെടുപ്പ് നടത്തുമ്പോള്, അവന്റെ കൃപയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയാണ് അതിന് മുകളില് ചിറകു വിരിച്ച് നില്ക്കേണ്ടത്. സക്കെവൂസ് ചെയ്തതും അതാണ്. തന്റെ അയോഗ്യതകളെയല്ല, അവന്റെ കാരുണ്യത്തെയാണ് അയാള് പ്രത്യാശാപൂര്വ്വം സമീപിച്ചത്.

സിക്കമൂര് എന്ന വാക്കിന്, തളിര്ക്കുക, രൂപാന്തരം പ്രാപിയ്ക്കുക എന്നൊക്കെ അര്ത്ഥങ്ങളുണ്ട്. തന്റെ ജഡപ്രായമായ ആത്മാവിനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സന്നിധിയില് രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കാനാണ് സക്കെവൂസ് സമര്പ്പിയ്ക്കുന്നത്. തന്റെ കുറവുകളിലെക്ക് മാത്രം പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കി യിരുന്നെങ്കില് അയാള്ക്കൊരിക്കലും ക്രിസ്തുവിലേക്ക് നോട്ടമയ ക്കാന് സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല. പഴയനിയമത്തിലെ ഹാഗറിനെ പോലെ നിരാശയിലും സങ്കടത്തിലും കണ്ണ് നിറഞ്ഞ് സമീപത്തെ നീരുറവ കാണാതെ പോകുമ്പോള്, ഇസ്മായേലിന്റെ ജീവിതം ബെര്ഷേബാ മരുഭൂമിയില് തീരുമായിരുന്നു. കര്ത്താവ് ഹാഗറിനോടു തിരിഞ്ഞു നോക്കാന് പറയുന്നുണ്ട്.

അപ്പോള്, സക്കേവൂസിനെപോലെ നമുക്കും ക്രിസ്തുവിനെ കാണാന് ആവും വിധമുള്ള ഉയരങ്ങളിലേക്ക് കൂട് മാറ്റാം. ആ പ്രായ ത്തില് മരംകേറാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടും കണ്ടുപിടിക്കപെട്ടാല് അപഹസിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതകളുമുണ്ടായിട്ടും സ്‌നേഹത്താല് നിര്ബന്ധിയ്ക്കപെട്ട് അയാള് ആ സാഹസത്തിന് തുനിയുന്നു. ഹൃദയങ്ങള് അറിയുന്നവന് നമ്മള് ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന മരങ്ങള്ക്ക് കീഴെ വന്ന് നില്ക്കും, സ്‌നേഹത്തോടെ വിളിക്കും, ''ഇറങ്ങിവാ എനിക്കിന്ന് നിന്റെകൂടെ പാര്ക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു''.

പിന്നെ, സ്‌നേഹത്തിന്റെ, ഏറ്റുപറച്ചിലിന്റെ, വിട്ട് കൊടുക്കലിന്റെ ഉത്സവമാണ്. അതല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെയാണ്. മരപ്പണിക്കാരനായ അയാള് വന്ന് കഴിഞ്ഞാല്, നമുക്ക് ലാഭനഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കെടുപ്പോ, നാളെയുടെ ഭീതിയോ ഒന്നുമില്ല, പൂര്ണ്ണമായ ആനന്ദം മാത്രം. വരൂ, ആനന്ദത്തിന്റെ വാതില് തുറന്ന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചാലും.

homilieslaity.com .

നോമ്പ് മൂന്നാം ഞായര്‍

നിയ 15:7-15;
തോബി 12:6-15;
2 കോറി 8:9-15;
മത്താ 6:1-8, 16-18

ഞാന്‍

ബോബി ജോര്‍ജ്ജ്

ഈ അടുത്തകാലത്താണ് ഇന്ത്യ ജി20 ഉച്ചകോടിക്കു ആതിഥേയത്വം വഹിച്ചത്. അതിന്റെ ഭാഗമായി ഡല്‍ഹി മുഴുവന്‍ ഇന്ത്യ ഗവണ്മെന്റ് വര്‍ണ്ണാഭമായ പോസ്റ്ററുകള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു. എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍നിന്നും വിവിധ രാജ്യങ്ങളുടെ പ്രതിനിധികള്‍ താമസിക്കുന്ന ഹോട്ടലുകള്‍വരെ യുള്ള കിലോമീറ്ററുകള്‍ നീളുന്ന റോഡുകളില്‍ ആയിരുന്നു ഇവ. ഭൂരിഭാഗം പോസ്റ്ററുകള്‍ക്കും ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. അവയില്‍ എല്ലാം പ്രധാനമന്ത്രി മോദിയുടെ വലിയ ചിത്രം ആലേഖനം ചെയ്തിരുന്നു, പല വിദേശപ്രതിനിധികളും ഇത് കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവരെ അതിശയിപ്പിച്ചത് അതില്‍ ഒന്നും ഉച്ചകോടിയില്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന മറ്റു രാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നുള്ള നേതാക്കളുടെ ഫോട്ടോ ഇല്ല എന്നത് മാത്രമല്ല, മറിച്ചു ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തു എങ്ങനെ ഒരാള്‍ക്ക് തന്നെതന്നെ ഇങ്ങനെ പ്രൊമോട്ട് ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ഇത് പ്രമോഷ നുകളുടെയും, പരസ്യങ്ങളുടെയും കാലമാണ്. എങ്ങനെയും ഫേമസ് ആവുക എന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന അജണ്ട ആകുന്ന ഒരു കാലം. ഇന്ത്യന്‍ പൗരന്മാര്‍ക്ക് ഒരുപക്ഷെ ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മാതൃക അവരുടെ പ്രധാനമന്ത്രിതന്നെ ആയിരിക്കും. മെഗലോമാനിക് എന്നൊരു വാക്കുണ്ട്. അധികാരത്തോടും, പ്രശസ്തിയോടും ഭ്രാന്തമായ അഭിനിവേശമുള്ളവരെ അങ്ങനെ വിളിക്കാറുണ്ട്. ലക്ഷക്കണക്കിന് കോവിഡ് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകള്‍ മുതല്‍, സാധിക്കുന്ന എല്ലായി ടത്തും തന്റെ ഫോട്ടോ വച്ച് പ്രൊമോട്ട് ചെയ്യാന്‍ വലിയ ഉത്സാഹം കാണിക്കുന്ന പ്രധാനമന്ത്രി മോദിയെ ഒരു മെഗലോമാനിയാക് എന്ന് വിളിക്കുന്നവര്‍ ഏറെയുണ്ട്. ഇക്കാര്യത്തില്‍ മോഡി ഒറ്റക്കല്ലതാനും. നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ അനേകം രാഷ്ട്രീയ, മത നേതാക്കളെ ഇക്കൂട്ടത്തില്‍ പെടുത്താന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാവില്ല.
മനുഷ്യന്‍ തങ്ങളെ തന്നെ എത്രമാത്രം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ കൈയ്യടികളും പ്രോത്സാഹനങ്ങളും അവര്‍ എത്രമാത്രം കൊതിക്കുന്നു എന്ന് നാം ഇതുപോലെ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു കാലഘട്ടം വേറെ ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല. ഈ ഒരു ഒബ്‌സെഷന്‍ എല്ലാകാലത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഇന്ന് അതിന്റെ പാരമ്യത്തില്‍ ആണ് നമ്മള്‍ എത്തി നില്‍ക്കുന്നത്. ഇന്റര്‍നെറ്റ്, സ്മാര്‍ട്‌ഫോണ്‍ ഉള്‍പ്പടെയുള്ള ആധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യകള്‍, സോഷ്യല്‍ മീഡിയ ഇവയൊക്കെ ഇക്കാര്യത്തില്‍ അനന്തമായ സാദ്ധ്യതകള്‍ ആണ് മനുഷ്യന് മുന്നില്‍ തുറന്നുകൊടുത്തത്. നമ്മുടെ തന്നെ ഫോട്ടോ എടുത്തു, കണ്ടു ആസ്വദിക്കാനും എല്ലാവര്‍ക്കും പങ്കുവയ്ക്കാനും ഉള്ള അവസരം. നമ്മുടെ ഓരോ ദിവസത്തെയും നേട്ട ങ്ങളും, കഥകളും, സംഭവങ്ങളും ലോകത്തെ അപ്പോള്‍ തന്നെ അറിയി ക്കാന്‍ ഉള്ള സാദ്ധ്യതകള്‍. പലപ്പോഴും ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ ഓരോ ദിവസത്തെയും ഏറ്റവും വലിയ ഒരു ഉത്ക്കണ്ഠ, തന്റെ ഫോട്ടോയും വിശേഷങ്ങളും എത്രപേര്‍ കണ്ടു, ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നതായിരിക്കും. അതില്‍ കുറവ് വരുമ്പോള്‍ അവന്‍ മാനസിക പിരിമുറുക്കം നേരിടുന്നു. അസ്വ സ്ഥനാകുന്നു. അത് അഭിമാനപ്രശ്‌നമായി മാറുന്നു. ഇങ്ങനെ 'ഞാന്‍' നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തില്‍ ആണ്, നമ്മള്‍ യേശുവില്‍ നിന്നും ചില 'ഞാന്‍ വിരുദ്ധ' ചിന്തകള്‍ കേള്‍ക്കുന്നത്. 2000 വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒട്ടും ഒളിമങ്ങാതെ, മനുഷ്യന്റെ ബലഹീനതകളെയും ചാപല്യങ്ങളെയും നിശിതമായി ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന മൂര്‍ച്ചയേറിയ കുറച്ചു വാക്കുകള്‍.

നന്മയുടെ പരസ്യങ്ങള്‍

ആധുനിക മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു വചനഭാഗമാണ് ഇന്ന് യേശു നമ്മോടു പറയുന്നത്. എല്ലാം മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കാന്‍വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന ഒരു സമൂഹത്തോട്, യേശു പറ യുന്നത് ഒന്നും മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടി ചെയ്യരുത് എന്നാണ്. ഓരോരുത്തരും ചെയ്തതിന്റെ പരസ്യങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ലോകത്തോട് യേശു പറയുന്നത്, നീ ചെയ്യുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ പരസ്യപ്പെടു ത്താന്‍ വേണ്ടി ആകരുത് എന്നാണ്. കാഹളം മുഴക്കാതെ, രഹസ്യമായി നന്മ ചെയ്യാന്‍ യേശു നമ്മോടു ആവശ്യപ്പെടുന്നു. എന്താണ് യേശു ആഗ്ര ഹിക്കുന്ന രഹസ്യാത്മകത? നിന്റെ വലതുകൈ ചെയ്യുന്നത് ഇടതുകൈ അറിയാതെ ഇരിക്കട്ടെ എന്നാണ് യേശു പറഞ്ഞത്. നൂറു രൂപയ്ക്കു ഒരു കാര്യം ചെയ്താല്‍ അത് അഞ്ഞൂറ് രൂപയ്ക്കു പൊലിപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യ രുടെ കാലമാണ് ഇത്. മലയാളത്തില്‍ നിറഞ്ഞോടിയ പ്രാഞ്ചിയേട്ടന്‍ സിനിമ ഓര്‍ക്കുക. അതില്‍ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു വച്ചതു, നമ്മുടെ ജീവിത യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങളാണ്. നമ്മുടെ പൊങ്ങച്ചങ്ങളിലേക്കും അല്പത്തരങ്ങളി ലേക്കുമാണ് ആ സിനിമ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിച്ചത്. അതോടൊപ്പം നിശ ബ്ദമായി അര്‍ത്ഥവത്തായ നന്മ ചെയ്യേണ്ടത് എങ്ങനെയെന്ന് പഠിപ്പി ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇവിടെ നമ്മള്‍ ആത്മശോധന ചെയ്യേണ്ട കുറെ കാര്യങ്ങളുണ്ട്. എന്താണ് നന്മക്കുള്ള പ്രചോദനം? അത് വേറൊരു മനുഷ്യനോടുള്ള അനുകമ്പയാണോ, അതോ നമ്മുടെ തന്നെ പ്രശസ്തിയാണോ? നമ്മുടെ സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ ഒരു എക്സ്റ്റന്‍ഷന്‍ ആണോ നമ്മുടെ ഉപവി പ്രവര്‍ത്തികള്‍? നന്മപ്രവര്‍ത്തികളിലൂടെ, നമ്മുടെതന്നെ പേരും പ്രശസ്തിയും വര്‍ധിപ്പിക്കാന്‍ നടത്തുന്ന ഭ്രാന്തമായ ശ്രമങ്ങളെ യേശു ശക്തമായി അപലപിക്കുന്നു. നമ്മുടെ കാരുണ്യപ്രവര്‍ത്തികളില്‍ എത്രമാത്രം സ്വകാര്യതയുണ്ട്? ഇതോടു ചേര്‍ത്ത് വായിക്കേണ്ട മറ്റൊന്ന് കൂടിയുണ്ട്. അത് നമ്മുടെ സഹായം സ്വീകരിക്കുന്ന ആളുടെ സ്വകാര്യതയെ മാനിക്കാന്‍ നാം ബാധ്യസ്ഥരാണ് എന്നുള്ളതാണ്. സഹായം സ്വീകരിക്കുന്ന ആളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിനു ക്ഷതം ഉണ്ടാക്കുന്ന രീതിയില്‍ ആകരുത് നമ്മുടെ പ്രവര്‍ത്തികള്‍. അവരുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയെ ചൂഷണം ചെയ്യാന്‍ നമുക്ക് അവകാശമില്ല.

നമ്മുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍

തുടര്‍ന്ന് നമ്മള്‍ വായിക്കുന്നത് പ്രാര്‍ത്ഥനയെക്കുറിച്ചുള്ള ചില വിലയേറിയ പാഠങ്ങളാണ്. ഒരു പക്ഷെ പ്രാര്‍ത്ഥന പോലെ മനുഷ്യന് പ്രകടനമായി മാറിയ വേറൊന്നില്ല തന്നെ. ക്രിസ്തുവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രാര്‍ത്ഥന പിതാവുമായുള്ള സംഭാഷണമാണ്. നമുക്കും അങ്ങനെ തന്നെ ആവണം എന്ന് യേശു ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ യേശു ഏറ്റവും ഊന്നല്‍ കൊടുക്കുന്നത് അതിന്റെ സ്വകാര്യതക്കാണ്. രഹസ്യമായ പ്രാര്‍ത്ഥനയാണ് ഏറ്റവും ഉദാത്തമായത് എന്ന് ഈശോ പറഞ്ഞുവയ്ക്കുന്നു. സ്വന്തം പിതാവിനോട് എല്ലാം ഏറ്റുപറയുന്ന, സങ്കടങ്ങള്‍ പറയുന്ന, സ്വന്തം മനസ്സ് തുറക്കുന്ന ആത്മാര്‍ത്ഥമായ സംഭാഷണം. പ്രാര്‍ത്ഥനയാകട്ടെ, ഉപവാസമാകട്ടെ അത് ആരെയും കാണിക്കാന്‍ ഉള്ളതല്ല. നമ്മുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ വല്ലാണ്ട് ബഹള പ്രകടനങ്ങള്‍ ആയിക്കഴിഞ്ഞു. നമ്മുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകളുടെ അളവുകോല്‍ അത് എത്ര ഉച്ചത്തില്‍ ആണെന്നതോ, എത്ര ആളുകളുടെ മുന്നില്‍ ആണെന്നതോ ആകരുത്.

ഞാന്‍ ഇല്ലാതാകുന്ന നിമിഷം

നമ്മുടെ നന്മപ്രവര്‍ത്തികള്‍ ആവട്ടെ, പ്രാര്‍ത്ഥനയാവട്ടെ അതില്‍ എല്ലാം ഞാന്‍ എന്നതിനെ മാറ്റി നിര്‍ത്തുക എന്നതാണ് ഇന്നത്തെ വചനത്തിന്റെ സാരാംശം. മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, പട്ടിണി കിടക്കുന്നതിലും ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ കാര്യമാണിത്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭവം താനാണ് എന്ന മനുഷ്യന്റെ ധാരണകളില്‍ ആണ് ആദ്യം പൊളിച്ചെഴുത്തു വേണ്ടത്. താനാണ് എല്ലാറ്റിന്റെയും കേന്ദ്രം എന്നും, ഈ പ്രപഞ്ചം തന്നെ ഉണ്ടായതു തനിക്കുവേണ്ടി മാത്രമാണെന്നും മനുഷ്യന്‍ വിചാരിക്കുന്നു. കോസ്മിക് കലണ്ടര്‍ എന്നൊരു കോണ്‍സെപ്റ്റ് ഉണ്ട്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആയുസ്സു മുഴുവന്‍ ഒരു വര്‍ഷം ഉള്ള ഒരു കലണ്ടര്‍ ആയി സങ്കല്‍പ്പിക്കുക. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തുടക്കം ആയ മഹാവിസ്‌ഫോടനം ഉണ്ടായത് ഒരു ജനുവരി ഒന്നിന് ആണെങ്കില്‍ മനുഷ്യന്‍ ഉണ്ടായതു ആ വര്‍ഷം ഡിസംബര്‍ 31നു അര്‍ധരാത്രിക്ക് ഏതാനും മിനിട്ടുകള്‍ക്ക് മുമ്പ് മാത്രമാണ്. അത്രേയുള്ളൂ മനുഷ്യന്റെ ചരിത്രം. ആ മനുഷ്യനാണ് താനാണ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കേന്ദ്രം എന്ന് അഹങ്കരിക്കുന്നത്.
ലോകം മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ എന്ന ആശയത്തിന്റെ പിറകെ നടക്കുമ്പോള്‍, ഓരോ മനുഷ്യനും ആത്മരതിയുടെ ഉത്സവങ്ങള്‍ക്ക് അരങ്ങുകള്‍ ആകുമ്പോള്‍, ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രബോധനങ്ങള്‍ വിപ്ലവകരമാണ്. നമ്മുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ പ്രകടനങ്ങള്‍ ആകാതെ ഇരിക്കട്ടെ. അത് തികച്ചും സ്വകാര്യമായ സംഭാഷണങ്ങള്‍ ആവട്ടെ. നിശബ്ദരായി തങ്ങളുടെ കടമ നിര്‍വ്വഹിച്ചു കടന്നു പോകുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് സാധാരണ മനുഷ്യരോടും, സസ്യ ജന്തു ജാലങ്ങളോടും ചേര്‍ന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട്, ഞാന്‍ എന്ന അഹങ്കാരത്തെ ഇല്ലാതാക്കാന്‍ നമുക്ക് സാധിക്കട്ടെ. ഇന്ന് നമ്മള്‍ വായിച്ചു കേട്ട വിശുദ്ധ പൗലോസിന്റെ ലേഖനത്തില്‍ പറയുന്ന പോലെ, സമ്പന്നന്‍ ആയിരുന്നിട്ടും, നമ്മെപ്രതി ദരിദ്രന്‍ ആയ, ശൂന്യന്‍ ആയ ക്രിസ്തുവാണ് നമ്മുടെ മാതൃക.

....................................

homilieslaity.com

നോമ്പ് ഞായർ 4
മത്തായി 5:27-32

1. വിശുദ്ധി പാലിക്കുക

ഇന്നത്തെ വായനകളുടെ ഒരു പ്രധാന ആശയം ശാരീരിക വിശുദ്ധി കാത്തു സൂക്ഷിക്കുക എന്നുള്ളതാണ്. പഴയ നിയമത്തിലെ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ സോദോം -ഗൊമോറ ദേശത്തിലെ ജങ്ങളുടെ മ്ലേച്ഛത നിറഞ്ഞ പെരുമാറ്റവും അതുമൂലം വന്ന ദുരന്തവും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രണ്ടാം വായനയിൽ യഹോവയുടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദാസനായ ദാവീദിന്റെ വ്യഭിചാരവും നാഥൻ പ്രവാചകന്റെ കുറ്റാരോപണവും വായിക്കുന്നു. പിന്നെ ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ്‌ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് യുവ സഹജമായ മോഹങ്ങളിൽ ഓടി അകലാനുമാണ്. സുവിശേഷത്തിൽ 'വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്' എന്ന ദൈവിക കല്പനക്കു പുതിയ ഒരു നിർവചനം ഈശോ നൽകുന്നു. നോമ്പ് കാലത്തു ( അല്ലെങ്കിലും) പാലിക്കേണ്ട ഒരു പുണ്യമാണ് ശാരീരിക വിശുദ്ധി. സ്വന്തം ശരീരത്തോടും അപരന്റെ ശരീരത്തോടും ( പുരുഷൻ ആകട്ടെ സ്ത്രീ ആകട്ടെ) കൊടുക്കേണ്ട respect കൊടുക്കാൻ നമ്മൾ പഠിക്കണം പീഡിപ്പിച്ചതിന്റെയും പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്തിന്റെയും വാർത്തകളാണ് പത്രങ്ങൾ നിറയെ... വന്നു വന്നു 'പോക്സോ' എന്നോക്ക കേട്ടാൽ നമ്മുക്ക് ഇപ്പോൾ ഞെട്ടൽ ഇല്ലാതായി... 'me too' ക്യാമ്പയിൻ ആകട്ടെ തകൃതിയായി നടക്കുന്നു. ഇന്റർനെറ്റിൽ ഇപ്പോഴും ഏറ്റവും market 'porn site' കൽക്കു തന്നെ. എന്നു വച്ചാൽ വിശുദ്ധി പാലിച്ചു ജീവിക്കുക എന്നത് ഇന്നത്തെ കാലത്തു എളുപ്പമല്ല . അതിനു അനുകൂലമായ സാഹചര്യം അല്ല നമുക്ക് ചുറ്റും. ആ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുക്കാൻ പറ്റണം. ബോബി അച്ചന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ
പത്രങ്ങളിൽ സ്ത്രീ പീഡനങ്ങൾക്ക് ഇത്രയേറെ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നതിനുള്ള കാരണം പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയോടുള്ള അലിവിൻറെ പേരിൽ ഒന്നുമല്ല; മറിച്ചു അത് വായിക്കുന്നവന്റെ ഭാവനകൾക്ക്‍ രതിയുടെ നീലിമ ചാർത്തി കൊടുക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടാണ്. അതായത് വായിക്കുന്ന നമ്മളും ഒരു നിഗൂഢ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടത്രേ....!!
അഴിക്കോട് സാറിന്റെ വാക്കുകൾ കടമെടുത്തത്താൽ കേരളത്തിൽ ഇന്ന് മത്സ്യ കച്ചവടവും മാംസ ‍ കച്ചവടവുമാണ് തകൃതി ആയിട്ട് നടക്കുന്നത്. അത്തരം ഒരു bussiness ന്റെ ഉല്പാദകരോ ഉപഭോക്താക്കളും ആകാതിരിക്കുക. "വ്യഭിചാരത്തിന്റെ ദുർഭൂതം അനേകരെ വഴി തെറ്റിക്കുന്നു" എന്നാണ് ഹോസിയ പ്രവാചകൻ നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പ്.( ഹോസിയ 4:12) ആ ഭൂതത്തിനു പിടി കൊടുക്കാതെ ജീവിക്കുക.
"വ്യഭിചാരത്തില്‍നിന്ന്‌ ഓടിയകലുവിന്‍. മനുഷ്യന്‍ ചെയ്യുന്ന മറ്റു പാപങ്ങളെല്ലാം ശരീരത്തിനു വെളിയിലാണ്‌. വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നവനാകട്ടെ സ്വന്തം ശരീരത്തിനെതിരായി പാപം ചെയ്യുന്നു."
1 കോറി 6 : 18 എന്ന പൗലോസിന്റെ ഉപദേശം മറക്കരുത്.

2. ദൂരെ കളയുക

കുട്ടിക്കാലത്ത് ഏറെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയിരുന്ന ഒരു ജീവി പല്ലി യാണ് . അതിങ്ങനെ ഇഴഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ അതിനു അപകടം വരാൻ സാധ്യത ഉള്ള സാഹചര്യത്തിൽ അതിന്റെ വാൽ മുറിച്ചു കളഞ്ഞു കടന്നു പോകുന്നു.. മുറിഞ്ഞു പോയ ആ വാൽ തനിയെ പിടയുന്നത് പല തവണ നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്. എന്ന് പറഞ്ഞാൽ തല പോകുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ആത്മ രക്ഷക്കയി പല്ലി അതിന്റെ വാല് മുറിച്ചു കളയുന്നു. സത്യത്തിൽ അതുതന്നെയാണ് കർത്താവ് പറയുന്നത് . ശരീരം മൊത്തം പോകാതിരിക്കാനായി ഒരാവയവം നഷ്ടപ്പെടുത്തുക. നടക്കണ കാര്യം വല്ലതും ആണോ...? ( അല്ലേലും ഇമ്മടെ കർത്താവ് ചിലപ്പോൾ അത്ര പ്രാക്ടിക്കൽ അല്ല എന്ന് തോന്നാറുണ്ട്...)

എന്തായാലും ഏതൊന്നാണോ നമ്മെ പ്രലോഭനത്തിൽ വീഴ്ത്തുന്നത്. അതു വെട്ടി ദൂരെ കളയുക എന്ന് ഇതിനെ കൂട്ടി വായിക്കാവുന്നതാണ്. നിന്റെ
മൊബൈൽ ആണ് നിനക്കു ഇടർച്ചക്കു കാരണം എങ്കിൽ അത് ദൂരെ കളയുക, നിന്റെ ഇന്റർനെറ്റൊ whatsApps ഗ്രൂപ്പോ ആണോ നിനക്കു ഇടർച്ചക്കു കാരണമാകുന്നെങ്കിൽ ദയവ് ചെയ്തു അതു ഉപയോഗിക്കാതിരിക്കുകയോ uninstall ചെയ്തു കളയുകയോ ചെയ്യുക. എന്നു വച്ചാൽ നിന്റെ കാഴ്ച്ച നിനക്കു പ്രലോഭന ഹേതുവാകുന്നെങ്കിൽ കണ്ണല്ല, കാഴ്ച്ചകൾ വെട്ടി കളയുക എന്നർഥം.
അതായത് ഉത്തമാ..... തെറ്റിലേക്ക് നിന്നെ നയിക്കുന്ന വസ്തുക്കളും വ്യക്തികളും സ്ഥലങ്ങളും കൂട്ടു കെട്ടുകളും യാത്രകളും ശീലങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കുക. അതാണ് വിശുദ്ധിയിലേക്കുള്ള ആദ്യ ചുവട്.
പൗലോസ്‌ പറയുന്നില്ലേ... "എല്ലാ അനുവദനീയമാണ് പക്ഷേ എല്ലാം പ്രയോജനകരമല്ല." അത്ര പ്രയോജനകരമല്ലാത്ത ചില കാര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ട സമയം എന്നേ അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു അല്ലേ...

3. കണ്ണടക്കം

ഈശോ യഹൂദരുടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത് എന്ന നിയമത്തിനു പുതിയ മാനം നൽകുന്നു. ശാരീരിക മായുള്ള ബന്ധം അതും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ സ്ത്രീ പുരുഷനുമായുള്ള ആയിട്ടുള്ള അവിഹിത ബന്ധം മാത്രമാണ് യഹൂദരെ സമ്പാദിച്ചു വ്യഭിചാരത്തിന്റെ മെയിൻ THRUST.
പക്ഷെ ഈശോയെ സംബന്ധിച്ചു ക ആസക്തിയോടെ സ്ത്രീയെ നോക്കുന്നതു പോലും വ്യഭിചാരം എന്ന കാറ്റഗറിയിൽ വരുന്നു.

അപ്പോൾ പ്രശനം ആസക്തിയും നോട്ടവുമണ്. കാഴ്ച്ചയും (See) നോട്ടവും ( Look) തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം നമുക്കറിയാം. കാഴ്ച(See) സ്വാഭാവികമായി സംഭവിക്കുന്നതാണ്. നോട്ടം(Look) ആകട്ടെ മനപ്പൂർവ്വം നടത്തുന്നതാണ്. കാഴ്ചയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും നോട്ടത്തെ നിയന്ത്രിക്കുക. 'കണ്ണടക്കം' എന്നൊക്കെ കർന്നവൻമാർ പറയാറില്ലേ... അതൊന്നു പരിശീലയ്ക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ആസക്തിയോട് കൂടിയുള്ള ചില നോട്ടങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുക എന്ന അർത്ഥം. അതിപ്പ പ്രൈവറ്റ് ബസിന്റെ മുൻ വശത്തെക്കുള്ള നോട്ടം മുതൽ ഒഴിവു സമയത്തെ ഇന്റർനെറ്റിലെ അത്ര നല്ലതല്ലാത്ത തിരച്ചിലുകൾ വരെ ഒരേ റേഞ്ചിൽ പെടും കർത്താവിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ... അതുകൊണ്ടു അത് ഒഴിവാക്കുക. "ആസക്തികളാൽ കലുഷിതമായ പഴയ മനുഷ്യനെ ദൂരെ എറിയുവിൻ
" (എഫേ 4:22) എന്ന പൗലോസിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ഈ നോമ്പ് കാലത്തു വലിയ അർത്ഥമുണ്ട്..

തല തിരിഞ്ഞ ചിന്ത

"എടീ..., ഇമ്മടെ വികാരിയച്ചന്റെ നോട്ടം ശരിയല്ല കെട്ടോ...."

ഒരു പള്ളീലച്ചനു നേരെ ഉയരാവുന്ന രഹസ്യമായ ആരോപണമാണിത്.

കൊച്ചു വർത്തമാനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോഴും...

ക്ലാസ് എടുക്കുമ്പോഴും,
സൗഹൃദം പുതുക്കുമ്പോഴും,
ഫോണിൽ തിരയുമ്പോഴും,
യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴും,
ഭക്ഷണ മേശയിലും

എന്തിന്....
കുമ്പസാരക്കൂട്ടിലും,
ബലിയർപ്പിക്കുമ്പോഴും
ഒരു കണ്ണടക്കം പാതിരിക്ക് അത്യവശ്യമായ കാലമാണിത് ....!!!

ഒരു കണക്കിനു പറഞ്ഞാൽ 'പാതി തിരിഞ്ഞതു' നന്നായി അല്ലേ....???

നോമ്പ് അഞ്ചാം ഞായര്‍

ഉത്പ 4:8-16;
1 സാമു 24: 1-8;
1 യോഹ 1:5-10,
യോഹ 8:1-11

ഒരു ഇരയെ കിട്ടുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും വിശുദ്ധരാകുന്നു

അഭിലാഷ് ഫ്രേസര്‍

ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ് ഇവിടെ ഒരു നടന്റെമേല്‍ ഒരു കുറ്റം ചുമത്തപ്പെട്ടു. അതിന്റെ പേരില്‍ അയാള്‍ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. അത് വലിയൊരു വാര്‍ത്തയായി. വാര്‍ത്താ ചാനലുകളും അതിലേറെ ഓണ്‍ലൈന്‍ മാധ്യമങ്ങളും സോഷ്യല്‍ മീഡിയയും മതിവരുവോളം ആ അറസ്റ്റ് ആഘോഷിച്ചു. അയാള്‍ തെറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് തീര്‍പ്പ് വരും മുമ്പേ അയാളെ കുറിച്ച് കഥകള്‍ പരന്നു. കഥകളുടെ മേല്‍ നെയ്ത കഥകള്‍. ചില യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുടെ മേല്‍ തൊങ്ങലുകള്‍ പിടിപ്പിച്ച കഥകള്‍. എല്ലാവരും ന്യായാധിപന്‍മാരായി. എല്ലാവരും കുറ്റം വിധിച്ചു. സോഷ്യല്‍ മീഡിയയുടെ സ്വഭാവം ഇതാണ്. ഒരു ഇരയെ കിട്ടുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും വിശുദ്ധരാകുന്നു. എല്ലാവരും ന്യായാധിപന്മാരാകുന്നു!
ഇത് ആ നടന്റെ മാത്രം കാര്യമല്ല. സോഷ്യല്‍ മീഡിയ വരുന്നതി നൊക്കെ ഏറെക്കാലം മുമ്പ് ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനും ഇതേ ഗതി വന്നു. ഇപ്പോഴും ഇതേ ഗതി പലര്‍ക്കും വന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തുടര്‍ച്ചയായി രണ്ടു തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ തോറ്റാല്‍, അബദ്ധത്തില്‍ ഒരു നാക്കുപിഴ സംഭവി ച്ചാല്‍, ജനത്തിന് അഹിതമായതെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാല്‍, ഇവിടെ കല്ലേറുകള്‍ കൊണ്ടു നിറയുന്നു. കല്ലേറുകാരുടെ സാമ്രാജ്യമാണ് സോഷ്യല്‍ മീഡിയ എന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. കല്ലേറുകളുടെ മുന്നില്‍ തല കുനിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഒരാളെ കല്ലെറിയാന്‍ നമുക്ക് എന്തൊരാവേശമാണ്!

ആള്‍ക്കൂട്ടം എന്ന ഇരുട്ടുമുറിയും ദൈവത്തിന്റെ ടോര്‍ച്ചും

സ്വന്തം കുറ്റബോധങ്ങളെ മറയ്ക്കാനും മറക്കാനുമുള്ള ഒരു ശ്രമ മാണ് കല്ലുകള്‍ എടുക്കുന്നവര്‍ നടത്തുന്നതെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ആള്‍ ക്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍ ഒളിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു പുണ്യാളനാണെന്ന് സ്വയം തോന്നും. ഇരയെ കല്ലെറിയുമ്പോള്‍ സമൂഹത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ എനിക്ക് ഒരു സ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് സ്വയം വ്യാമോഹിക്കുന്നു. ഞാനൊരു മാന്യനാണെന്ന് എന്നെത്തന്നെയും നാട്ടുകാരെയും വിശ്വസിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു സൈക്കോളജിക്കല്‍ മൂവാണ് ഈ കല്ലെറിയല്‍.
ഇത്തരമൊരു സന്ദര്‍ഭമാണ് യേശുവിന്റെ മുന്നിലേക്ക് വ്യഭിചാര ത്തില്‍ പിടിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീയുമായെത്തിയ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ നാം കാണുന്നത്. ആള്‍ക്കൂട്ടം ഒരു തരം ഇരുളാണ്. 'എന്നെ' അഭിമുഖീകരി ക്കാന്‍ എനിക്ക് ധൈര്യമില്ലാതിരിക്കുമ്പോള്‍, ഞാന്‍ അഭയം തേടുന്ന ഇരുട്ടുമുറി. ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഇരുട്ടില്‍ എന്റെ പാതകങ്ങളും എന്റെ വൈകൃതങ്ങളും ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കുകയും അവരോടൊത്ത് എനിക്ക് മറ്റുള്ളവരെ കല്ലെറിയുകയും ചെയ്യാം. എനിക്ക് അപ്പോള്‍ എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കേണ്ടല്ലോ!

എന്നാല്‍, വ്യഭിചാരിണിയായ സ്ത്രീയെ കൊണ്ടു വന്ന ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ ഒരാള്‍ പോലും ഓര്‍ത്തില്ല, തങ്ങള്‍ വന്നുനില്‍ക്കുന്നത് 'ഹൃദയ വിചാരങ്ങള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന' പ്രകാശത്തിന്റെ മുന്നിലാണെന്ന്. 1 യോഹ ന്നാന്‍ 5-ാം വാക്യത്തില്‍ പറയുന്നതു പോലെ 'ദൈവം പ്രകാശമാണ്. ദൈവത്തില്‍ അന്ധകാരമില്ല.'
ദൈവം ആള്‍ക്കൂട്ടമല്ല. ആള്‍ക്കൂട്ടമായി ആര്‍ക്കും ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടാനും ആകില്ല. അതു കൊണ്ടാണ് യേശു പറയുന്നത്, നീ പ്രാര്‍ ത്ഥിക്കുമ്പോള്‍ നിന്റെ മുറിയില്‍ കയറി കതകടച്ച് സ്വര്‍ഗസ്ഥനായ പിതാ വിനോട് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുക എന്ന്. അപ്പോള്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടം ഒരുമിച്ചു ബലിയര്‍പ്പിക്കുന്നതോ, ആരാധിക്കുന്നതോ എന്ന് നിങ്ങള്‍ ചോദിക്കും. ഏതാള്‍ക്കൂട്ടത്തിന്റെ മധ്യത്തിലും അവനവന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തിരിയാതെ ആര്‍ക്കും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാനാവില്ല, ഉള്ളിലെ പ്രകാശത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാ നുമാവില്ല.

യേശു ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് ഒരു ടോര്‍ച്ച് തെളിക്കുകയാണ്. പ്രകാശം വന്നു വീഴുന്നത് ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിന്റെ മേലല്ല. ഓരോരുത്തരുടെയും ഹൃദയത്തിന്റെ ഉള്ളിലാണ്. ബൈബിള്‍ പറയുന്നതു പോലെ അവരുടെ 'ഹൃദയ വിചാരങ്ങള്‍' വെളിപ്പെട്ടു! ഒരു കണ്ണാടിയിലെന്നതു പോലെ അവര്‍ തങ്ങളെത്തന്നെ കണ്ടു. അപ്പോഴാണ് അവര്‍ കല്ലുകള്‍ താഴെയിട്ടത്.

ധ്യാനം ആള്‍ക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കു പറഞ്ഞിട്ടുള്ള കാര്യമല്ല എന്ന് ചരി ത്രവും അനുഭവവും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. (ആള്‍ക്കൂട്ടം ഒരിക്കലും ധ്യാനിക്കുന്നില്ല. ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരാള്‍, മറ്റുള്ളവരില്‍നിന്ന് സ്വയം വേര്‍പെടുത്തി ഒരു നിമിഷത്തില്‍ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോളാണ് ധ്യാനം സംഭവിക്കുന്നത്). ആള്‍ക്കൂട്ട കൊലപാതങ്ങളെ കുറിച്ച് നമ്മള്‍ എത്ര കേട്ടിരിക്കുന്നു. ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ ഭയപ്പെടണം. കാരണം, നേരത്തെ പറഞ്ഞതു പോലെ അതൊരു ഇരുളാണ്. അതൊരു വന്യമായ വൈകാരികത മാത്രമാണ്. അവിടെ ധ്യാനമില്ല. ഉള്ളിലേക്കുള്ള പ്രയാണമില്ല. ഉള്ളിലെ വെട്ടവുമില്ല.

ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ തനിയെ

എപ്പോഴെല്ലാം മതം ആള്‍ക്കൂട്ടമായും സംഘമായും മാറിയിട്ടുണ്ടോ അപ്പോഴെല്ലാം ദുരന്തങ്ങളും നാശങ്ങളും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ധ്യാനമില്ലാ താകുന്ന, ആത്മപരിശോധനയില്ലാത്ത മതങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും എല്ലാത്തരം സംഘങ്ങളും ഇരുളാണ്. അവര്‍ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, വിധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിന് എന്തെങ്കിലും സൃഷ്ടിക്കാന്‍ സാധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? സൃഷ്ടിയെല്ലാം നടക്കുന്നത് ഏകാന്തതയിലാണ്, ധ്യാനത്തിലാണ്, മനനത്തിലാണ്.

ദേവാലയത്തില്‍ വച്ചാണ് യേശു ആ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ നേരിടുന്നതെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ആള്‍ക്കൂട്ടമാകാനുള്ളതാണോ നമ്മുടെ ദേവാല യങ്ങള്‍? (കൂട്ടായ്മ എന്ന വാക്കും ആള്‍ക്കൂട്ടം എന്ന വാക്കും കൂടിക്കുഴ യാതിരിക്കാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം). 'നിങ്ങളില്‍ പാപം ചെയ്യാത്തവര്‍ ആദ്യം കല്ലെറിയട്ടെ,' എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കുകള്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ ശിഥിലമാക്കുന്നു. സംഘബോധത്തില്‍ നിന്ന് ഓരോരുത്തരെയും വേര്‍ പെടുത്തുകയാണ് ആ വാക്കുകള്‍. ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്ക് വാ! എന്നു വെല്ലുവിളിക്കുന്നതു പോലെ. ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ, എത്ര സംഘബലമുള്ളയാ ളായാലും അവസാനം മരണത്തിലേക്ക് ഒറ്റയ്ക്കു നടന്നു പോയേ തീരൂ. ദൈവം എന്ന ന്യായാധിപന്റെ മുന്നില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നേ തീരൂ.
ആ ഏകാന്തതയിലേക്കാണ് യേശു ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനുള്ളിലെ മനുഷ്യരെ ഉണര്‍ത്തുന്നത്. ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ ഓരോ മനുഷ്യനും ഓരോ ആദം. അയാള്‍ ദൈവമെന്ന പ്രകാശത്തെ ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിടണം. ഇരുണ്ടതായും ഗോപ്യമായും ഒരു കോണു പോലും ബാക്കി വരാത്ത, സകല പ്രവൃത്തികളും പാതകങ്ങളും അനാവൃതമാകുന്ന ആ പ്രകാശത്തിന്റെ മുന്നില്‍ ഒരിക്കല്‍ നിന്നേ തീരൂ. അപ്പോള്‍ ആരെയും കല്ലെറിയാനുള്ള 'ആത്മധൈര്യം' നമുക്ക് ഉണ്ടാവുകയില്ല!

ഇന്ന് മതങ്ങളുടെയും ഭരണാധിപന്മാരുടെയും രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടിക ളുടെയും ഏറ്റവും വലിയ തകരാറ് ആത്മവിമര്‍ശനം ഇല്ലാത്തതാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ആത്മപരിശോധന ആത്മവീര്യത്തെയും സംഘബോധത്തെയും കെടുത്തും എന്നൊരു തെറ്റിദ്ധാരണ! ആത്മവിമര്‍ശനം നടത്തു ന്നവരെ ശത്രുക്കളായി കാണുന്ന പ്രവണതയാണ് പൊതുവെ കാണു ന്നത്. സ്വന്തം തെറ്റുകള്‍ ചൂണ്ടി കാണിക്കുന്നവര്‍ സംഘത്തിന്റെ ശത്രു വാകുന്നു. അയാള്‍ ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്തു ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടത് എന്തിനായിരുന്നു? യൂഹൂദരെ ആത്മവിമര്‍ശനത്തിലേക്ക് നയിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച തിനായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ അടിസ്ഥാന ദൗത്യം പോലും ആത്മപരി ശോധനയും ആത്മവിമര്‍ശവുമായിരുന്നു. ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കാനാണ് അവിടുന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്തത് (ആസക്തിയോടെ സ്ത്രീയെ നോക്കു ന്നവനെ കുറിച്ചു പറയുമ്പോഴും കാഴ്ചയര്‍പ്പിക്കാനായി ചെല്ലുമ്പോള്‍ സഹോദരനോട് ഉള്ളില്‍ തോന്നുന്ന നീരസത്തെ കുറിച്ചുമെല്ലാം അവിടുന്ന് പറഞ്ഞത് ഓര്‍ക്കുക). എന്നാല്‍ നമ്മളോ? ആത്മവിമര്‍ശനം ആത്മ വീര്യം കെടുത്തുമെന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് എല്ലാ പ്രവാചക ശബ്ദങ്ങളെയും നിശബ്ദരാക്കുന്നു!
ആത്മവീര്യം വരുന്നത് ആള്‍ക്കൂട്ടബലത്തില്‍ നിന്നല്ല, ശുദ്ധമായ മനസ്സാക്ഷിയില്‍ നിന്നാണെന്ന കാര്യം നാം പലപ്പോഴും മറന്നു പോ കുന്നു.

എന്താണ് ശുദ്ധമായ മനസ്സാക്ഷി? എല്ലാം അനാവൃതമാക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിനു മുമ്പില്‍ മിഴി താഴ്ത്താതെ നില്‍ക്കുവാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസമാണത്. അതിനുമപ്പുറം ഒന്നും ഒളിച്ചു വയ്ക്കാതെ എല്ലാം കാണുന്നവന്റെ മുന്നില്‍ സ്വയം അനാവൃതനായി നില്‍ക്കുന്നവന്റെ ഭാരമില്ലായ്മയാണത്.
ഈ ഭാരമില്ലായ്മയാണ് വ്യഭിചാരിണിയായ സ്ത്രീയെ ആള്‍ക്കൂട്ട ത്തില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തയാക്കിയത്. കല്ലെറിയാന്‍ വന്നവര്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടം എന്ന പുകമറയ്ക്കുള്ളില്‍ ഒളിച്ചു നിന്നപ്പോള്‍ തന്റെ തെറ്റിനെ കുറിച്ച് ബോധ്യമുള്ള അഭിസാരിക പ്രകാശത്തിന്റെ മുന്നില്‍ സ്വയം അനാവൃതയായി നിന്നു. അതിനാലാണ് അവള്‍ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടതും ക്ഷമ യ്ക്കു പാത്രമായതും. അവളുടെ മനോഭാവം കുരിശിന്റെ പാര്‍ശ്വത്തിലെ നല്ല കള്ളന്റേതുമായി ഒത്തു നോക്കുക. അയാള്‍ സ്വയം ന്യായീകരി ക്കുകയല്ല, സ്വന്തം തെറ്റ് ഏറ്റു പറയുകയാണ് ചെയ്തത്. അങ്ങനെയാണ് അയാള്‍ ഒറ്റ നിമിഷംകൊണ്ട് പറുദീസ സ്വന്തമാക്കിയത്.

പ്രകാശത്തിന്റെ മുന്നില്‍ ജീവിക്കുക എന്നതല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല ആത്മീയത. എപ്പോഴും എവിടെയും ഞാന്‍ ദൈവത്തിന്റെ മിഴിവെട്ടത്തിന് മുന്നിലാണെന്ന ബോധ്യത്തോടെ ജീവിക്കുക. അങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നവര്‍ ഒരിക്കലും കല്ല് എടുക്കുകയില്ല. കാരണം അയാള്‍ക്കറിയാം, താന്‍ എറിയാന്‍ പോകുന്നവരുടെ കണ്ണിലുള്ള കരടിനേക്കാള്‍ വലിയ തടിക്കഷണമാണ് തന്റെ കണ്ണിലുള്ളതെന്ന്!

എല്ലാവരും ഒരേ തൂവല്‍പക്ഷികള്‍

പിതാവ് ആരെയും വിധിക്കുന്നില്ല. വിധിയെല്ലാം അവിടുന്ന് പുത്രനെ ഏല്‍പിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് വ്യക്തമായി അരുളിച്ചെയ്ത പുത്രന്‍ തന്നെയാണ് പാപം ചെയ്യുന്നതിനിടയില്‍ പിടിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീയെ വെറുതെ വിടുന്നതെന്നത് ചിന്തനീയമാണ്. ഈ ഭൂമിയില്‍ വിധിക്കാന്‍ അധികാരമുള്ള ഒരേയൊരാള്‍ പോലും വിധിവാചകം ഉച്ചരിക്കാതെ ഒഴിഞ്ഞു മാറുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കണം, വിധിതീര്‍പ്പുകള്‍ ഈ കാലത്തിന്റേതല്ല, അത് വരാനിരിക്കുന്ന കാലത്തിന്റെതാണ്. ഒരാളെ പോലും ക്രിസ്തു വിധിക്കുന്നില്ലെന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. അതേ സമയം വ്യഭിചാരിണിയെയും ചുങ്ക ക്കാരെയും വിധിക്കാത്ത ക്രിസ്തു കപടനാട്യക്കാരുടെ നേരെ ആഞ്ഞടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കാരണം വളരെ കൃത്യമാണ്. 1 യോഹന്നാന്‍ 8-ാം വാക്യത്തില്‍ പറയുന്നതു പോലെ, 'നമുക്ക് പാപമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അത് ആത്മവഞ്ചനയാകും. അപ്പോള്‍ നമ്മില്‍ സത്യമില്ലെന്നു വരും'.
ആരാണീ ഫരിസേയരെന്ന് വിശദമാക്കേണ്ടതില്ല. യേശു വിശേ ഷിപ്പിക്കുന്നതു പോലെ അവര്‍ കപടനാട്യക്കാരാണ്. ആത്മവഞ്ചകരാണ്. സ്വയം പുണ്യവാളന്മാരെന്ന് കരുതുന്നവര്‍, ഈ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ പോലെ. അവരെ മാത്രമാണ് യേശു വിധിക്കുന്നതും വിമര്‍ശിക്കുന്നതും. അവര്‍ കപടനാട്യക്കാരായി തുടരുന്നത് അവര്‍ ദൈവത്തിന്റെയും മനഃസാക്ഷി യുടെയും വെട്ടത്തിലേക്ക് നീങ്ങി നില്‍ക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്. പ്രകാശത്തെ അവര്‍ അകറ്റി നിറുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ കൂട്ടര്‍ ഒഴികെ ആരും യേശുവിന്റെ വിധിക്ക് പാത്രമാകുന്നില്ല. എല്ലാ പാപികളെയും അഗാധ മായ കരുണയോടെയാണ് അവിടുന്ന് ചേര്‍ത്തണക്കുന്നത്. അതിലൊരാളാണ് ആ അഭിസാരികയും.

ആത്മാവബോധത്തിന്റെ മറുവശമാണ് കരുണ. ഞാന്‍ എന്നെത്തന്നെ കാണുന്ന ആ വെട്ടം എനിക്ക് എന്റെ സഹജീവിയെ അയാളാ യിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയില്‍ കാണിച്ചു തരുന്നു- അയാളുടെ മുറിവുകളോടെ, ആന്തരിക ദൈന്യതയോടെ. ആ വെട്ടത്തില്‍ ഞാന്‍ എന്നെത്തന്നെയും അപരനെയും കാണുന്നു. ഇരുവരും ഒരേ തൂവല്‍പക്ഷികളാണെന്ന് അവിടെ നാം തിരിച്ചറിയുന്നു.

അപ്രകാരം തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ എന്തു വിധി? ബാക്കി വരുന്നത് കാരുണ്യം മാത്രം. അഗാധമായ മനുഷ്യത്വം മാത്രം!

homilieslaity.com

(Fifth Sunday of the Great Fast )

Gen 4:8-16 Cain’s repentance: Cain said to his brother Abel, “Let us go out in the field.”* When they were in the field, Cain attacked his brother Abel and killed him.c 9Then the LORD asked Cain, Where is your brother Abel? He answered, “I do not know. Am I my brother’s keeper?” 10God then said: What have you done? Your brother’s blood cries out to me from the ground! 11Now you are banned from the ground* that opened its mouth to receive your brother’s blood from your hand.d 12If you till the ground, it shall no longer give you its produce. You shall become a constant wanderer on the earth. 13Cain said to the LORD: “My punishment is too great to bear. 14Look, you have now banished me from the ground. I must avoid you and be a constant wanderer on the earth. Anyone may kill me at sight.” 15Not so! the LORD said to him. If anyone kills Cain, Cain shall be avenged seven times. So the LORD put a mark* on Cain, so that no one would kill him at sight. 16Cain then left the LORD’s presence and settled in the land of Nod,* east of Eden.

1 Sam 24:1-8 The forgiving love: David then went up from there and stayed in the strongholds of Engedi. 2When Saul returned from the pursuit of the Philistines, he was told that David was in the desert near Engedi.3So Saul took three thousand of the best men from all Israel and went in search of David and his men in the direction of the wild goat crags. 4When he came to the sheepfolds along the way, he found a cave, which he entered to relieve himself. David and his men were occupying the inmost recesses of the cave.a 5David’s servants said to him, “This is the day about which the LORD said to you: I will deliver your enemy into your hand; do with him as you see fit.” So David moved up and stealthily cut off an end of Saul’s robe. 6Afterward, however, David regretted that he had cut off an end of Saul’s robe.b 7He said to his men, “The LORD forbid that I should do such a thing to my master, the LORD’s anointed, to lay a hand on him, for he is the LORD’s anointed.”c 8With these words David restrained his men and would not permit them to attack Saul. Saul then left the cave and went on his way.

1 Jn 1:5-10 Salvation when sins are confessed : 5Now this is the message that we have heard from him and proclaim to you: God is light,* and in him there is no darkness at all. 6If we say, “We have fellowship with him,” while we continue to walk in darkness, we lie and do not act in truth.e 7But if we walk in the light as he is in the light, then we have fellowship with one another, and the blood of his Son Jesus cleanses us from all sin.f 8If we say, “We are without sin,” we deceive ourselves,* and the truth is not in us.g 9If we acknowledge our sins, he is faithful and just and will forgive our sins and cleanse us from every wrongdoing.h 10If we say, “We have not sinned,” we make him a liar, and his word is not in us.i

Jn 8:1-11 Salvation for the sinful woman Then each went to his own house, 1while Jesus went to the Mount of Olives.* a2But early in the morning he arrived again in the temple area, and all the people started coming to him, and he sat down and taught them. 3Then the scribes and the Pharisees brought a woman who had been caught in adultery and made her stand in the middle. 4They said to him, “Teacher, this woman was caught in the very act of committing adultery. 5Now in the law, Moses commanded us to stone such women.* So what do you say?”b 6They said this to test him, so that they could have some charge to bring against him. Jesus bent down and began to write on the ground with his finger.* 7* But when they continued asking him, he straightened up and said to them,c “Let the one among you who is without sin be the first to throw a stone at her.” 8Again he bent down and wrote on the ground. 9And in response, they went away one by one, beginning with the elders. So he was left alone with the woman before him. 10Then Jesus straightened up and said to her, “Woman, where are they? Has no one condemned you?”d 11She replied, “No one, sir.” Then Jesus said, “Neither do I condemn you. Go, [and] from now on do not sin any more.e

Introduction: Today’s readings remind us, first, of the horror and the just consequences of sin; second, of the incredible gift of God’s mercy; and third, of what we need to do, to receive that mercy. Reminding us of God’s readiness to forgive sin and to restore people to His friendship, today’s readings challenge us to show the same mercy to the sinners around us and to live as forgiven people, actively seeking reconciliation. Mercy and pardon are the hallmarks of the Christian. The central theme of all readings is a merciful God’s steadfast love. The sinful woman’s story of sin committed, and sin forgiven in today’s Gospel also shows the inexhaustible mercy and compassion Jesus grants to sinners. It invites us to recognize and experience in our own lives both God’s Justice and His Mercy. We bear witness to the Justice of God by confessing our sinfulness and determining to avoid sin, and we bear witness to God’s Mercy by accepting the forgiveness of our sins and by determining to forgive those who have offended us.

Homily starter anecdote:1) Mother Teresa on the Sacrament of Divine Mercy: While Mother Teresa is certainly famous for the charity with which she poured herself out in love for Christ in the distressing disguise of lepers, AIDS victims, the dying, and the untouchables, she was likewise a great “Missionary of Mercy” in calling everyone to receive Jesus’ forgiving love in the Sacrament of Confession, a Sacrament she received at least once a week. She would counsel others, “One thing is necessary for us: Confession. Confession is nothing but humility in action. We call it Penance, but really it is a Sacrament of Love, a Sacrament of forgiveness. It is a place where I allow Jesus to take away from me everything that divides, that destroys. Confession is a beautiful act of great love. Only in confession can we go in as sinners with sin and come out as sinners without sin. … There’s no need for us to despair, no need for us to commit suicide, no need for us to be discouraged, if we have understood the tenderness of God’s love.” -- She said elsewhere, very simply, “Confession is Jesus and I, and nobody else.” And then she told us, “Remember this for life.”

# 2: Second chance: Dr. A.J. Cronin was a great Christian physician in England. One night he assigned a young nurse to a little boy who had been brought to the hospital suffering from diphtheria and given only a slight chance to live. A tube was inserted into the boy's throat to help him breathe. It was the nurse's job periodically to clean out the tube. As the nurse sat beside the boy's bed, she accidentally dozed off. She awakened to find that the tube had become blocked. Instead of following instructions, she was immobilized by panic. Hysterically she called the doctor from his home. By the time he got to the boy, he was dead. Dr. Cronin was angry beyond expression. That night Dr. Cronin went to his office and wrote his recommendation to the board demanding the immediate expulsion of the nurse. He called her in and read it, his voice trembling with anger. She stood there in pitiful silence, a tall, thin, gawky Welsh girl. She nearly fainted with shame and remorse. "Well," asked Dr. Cronin in a harsh voice, "have you nothing to say for yourself?" There was more silence. Then she uttered this pitiful plea, "...please give me another chance." Dr. Cronin sent her away. But he could not sleep that night. He kept hearing some words from the dark distance: "Forgive us our trespasses." The next morning Dr. Cronin went to his desk and tore up the report. In the years that followed he watched as this slim, nervous girl became the head of a large hospital and one of the more honored nurses in England. -- Thank God for a second chance, and a third chance, and fourth chance! Do you need to encounter God's forgiveness? He died on a cross to make it available

Gospel exegesis: Text omitted by ancient manuscripts: This powerful narrative of Jesus and the accused woman is not found in the earliest and best manuscripts of John, but appears in other important manuscripts after Lk 21:38. Almost all scholars today recognize that this text was not originally part of John’s Gospel—but it was obviously such an important story from the life of Jesus that the early Christians wanted to ensure it was not lost, even if they weren’t entirely sure of where to place it. It seems to have much more in common with Luke’s Gospel, and it is very possible that it is a fragment from one of Luke’s sources. This account is undeniably rich in theological and moral significance, and in psychological and human drama. Still, early Church authors, such as Papias (ca. A.D. 120) and the author of the Syriac “Teaching of the Twelve Apostles” (3rd cent.), knew of such an incident, and Jerome included it in his translation. For these reasons the story is judged canonical by Catholics. It might have been omitted in some early rigorist traditions because the early Church, in its struggle to maintain strict penitential discipline, perhaps could not deal with the ease with which Jesus forgave the woman. In this episode Jesus seemed too “soft” on sin. Perhaps for this reason, the story was temporarily set aside by the early Church and was only later granted canonical approbation.

The context and the trap: The incident happened in Jerusalem, in the precincts of the Temple where Jesus had been teaching. [“The scribes and the Pharisees” is often a stock phrase in the Gospels for “those Jews who disagreed with Jesus and opposed him.”] The scribes were a group of people with special training in Scripture and in the interpretation of Jewish law. They were also called lawyers or theologians and most of them were Pharisees. [The Pharisees were members of a lay movement that sought to extend God’s reign into every aspect of a person’s day.] The scribes and Pharisees brought forward a woman caught in the act of adultery. It was a pitiful, heart-wrenching scenario, calculated to cause her ultimate shame. The Mosaic penalty for such an offense was death by stoning, although there is no evidence that this ever took place, certainly not in Roman times. Besides, Moses commanded that both partners in adultery should be stoned, not only the woman. (Lv 20:10; Dt 22:22). Stoning was mostly done in cases of blasphemy; such was the case with Stephen, whom we read about in the book of Acts. The Jewish civil and criminal code considered three grave sins as punishable by death, namely idolatry, murder, and adultery. Deuteronomy prescribes death by strangulation for a married woman caught in adultery. If the guilty woman is betrothed, she has to be stoned. In both cases they have violated God’s sixth commandment and have destroyed the fidelity and unity of marriage. "It is a terrible thing for a sinner to fall into the hands of his fellow sinners.” (F. B. Meyer). His opponents wanted to use the occasion to embarrass Jesus, because he had the reputation of proclaiming God’s mercy toward sinners. If he insisted on following the Law exactly, his reputation as a prophet of God’s mercy would be open to question. Besides, if Jesus consented to her death by strangulation or stoning, he would be violating the Roman law, which forbade killing by private citizens. If he took the side of the adulterous woman, he was open to the charge of ignoring God’s Law and God’s Justice as given by Moses. This was the ingenious trap they had set for Jesus.

Jesus’ fair verdict: Initially, Jesus showed his lack of interest in the case by simply writing on the ground. But he was the only one in the group who could rightly judge the woman. The woman waited to hear Jesus' verdict. She knew that she was guilty. She had passed the judgment on herself, and she accepted Jesus' right to do the same. Perfectly understanding the secret intentions of her self-righteous accusers and the helplessness of the repentant sinner, Jesus gave his verdict: “Let the one among you who is without sin be the first to throw a stone at her.” Jesus confronts their self-righteousness with a demand that they first examine their own consciences before they accuse another. Thus, he turned the accusers’ attention back on themselves and made them realize that they, too, were sinners. St. Augustine puts Jesus’ stand as follows: “Let this woman be punished, but not by sinners; let the law be applied, but not by its transgressors.” Thus, Jesus ingeniously escaped from the trap by leaving the judgment to the consciences of the accusers. This reduced the accusers to silence, prompting them to leave in shame. According to Jewish custom, in the absence of eyewitnesses, the eldest should have begun the stoning, and since stoning was work, it was forbidden on a Sabbath day according to Mosaic law and stoning one to death was a violation of Roman law. So, the accusers melted away, beginning with the elders, who, like the elders in the story of Susannah (Dn 13), had probably brought the charge. Since the elders left scene first followed by youngsters the case against the woman was dismissed. By appealing to the Justice of God and the injustice of humans, Jesus upheld God’s mercy. The moral of the story is not that sin is of no importance, or that God does not punish sin, but that God extends mercy to repentant sinners in order that they may turn from their sins.

Jesus keeps scribbling in the sand: The response of Jesus was a symbolic action. According to the Gospel writer: “Jesus bent down and began to write on the ground with his finger” (Jn 8:6).This parabolic act is probably an allusion to Jer 17:3: “Those who turn away from thee shall be written in the earth, for they have forsaken the Lord, the fountain of living water.” If so, Jesus’ writing on the ground is an indirect reminder of the “guilt” of those who were condemning the adulterous woman. Jesus is saying that he will not permit the Law to be manipulated by the Pharisees to condemn those they label as sinners, when the hypocritical condemners themselves are also sinners. Thus, just as the scribbling of Jesus that was written on the ground or in the sand will disappear with the wind and rain and be forgotten, so will the sins that God has forgiven disappear and be forgotten.

Jesus’ counter trap on the accusers: All the accusers left the scene because they realized that Jesus’ statement challenging those without sin to cast the first stone. Why? 1) It was a Sabbath day and stoning someone to death was a form of work and all sorts of work was forbidden on the Sabbath. 2) According to Mosaic Law only the eyewitnesses were allowed to cast the first stones and none came forward as eyewitnesses. 3) Moses commanded in Lev 20: 10 and Dt 22: 22 that both partners in the adultery should be stoned and the accusers did not bring the man. 4) The Roman law did not allow any one to stone someone to death as the death penalty was reserved to Rome. 5) Jesus’ writing on the loose sand was a prophetic gesture accusing them of their own sins. St. Augustine clarifies Jesus’ stand: “Let the Law be applied; but not by transgressors.”

Judgment with a stern warning: Since Jesus knew that her sin was a violation of the sixth commandment, “You shall not commit adultery,” he gave the woman the strong warning, “Go, and from now on, do not sin anymore.” Jesus did not shrink from calling her deed a sin, inappropriate and offensive to the Justice of God. He forgave the sinner, but he upheld the Justice of God by not excusing or explaining away the sin. Without minimizing her sinfulness, Jesus showed the sinner the respect she deserved as a human being, treating her with compassion. Clearly, he valued repentance and conversion more than simple reprisal. Not only did Jesus not condemn the woman, he also gave her hope for the future. Jesus is thus portrayed as a living expression of the Divine Mercy, a wise and kind judge, more concerned with forgiveness and rehabilitation than with punishment and death. St. Augustine captures this scene with his apt remark: relicti sunt duo miseria et misericordia (“There are but two left: misery and mercy”). Her story of sin committed, and sin forgiven is an example of the inexhaustible mercy and compassion shown by Jesus to sinners. When we repent and express sorrow for our sins Jesus will say “Neither will I condemn you. Go and sin no more.” Jesus’ answer is somewhat ambiguous, and it is perhaps because it was considered “soft” on sexual immorality that some Christian communities might have hesitated to incorporate this particular story into their New Testaments. But Jesus does tell her “not to sin again,” which certainly implies that her behavior was, in fact, sinful; He does not excuse the fact of the sin, or deny its wrongness, but He chooses not to dwell on it, knowing that the entire experience has been more than traumatic enough.

Story of Divine mercy: God imposed the death penalty in the Old Testament for all types of serious sins: for idolatry, murder, blasphemy, using the Lord’s name in vain, profaning the Sabbath, cursing or striking father and mother, kidnapping, and several sexual sins (see Ex 19, 21, 22, 31, 35 and Lv 20). The Church still teaches that there is still a “death penalty,” an eternal death penalty, associated with such grave sins. That is why we call this type of sin “mortal,” or “deadly.” When we commit such an act with full knowledge and deliberate consent, we die spiritually, we commit spiritual suicide, and we cause definitive self-separation from God. When we understand why the death penalty is just for such sins, we will appreciate in its depth God’s merciful love on the Cross. Besides, God Himself revealed, especially through the Prophets Jeremiah, Isaiah, Hosea, and Ezekiel that every sin is an act of adultery because it is being unfaithful to the spousal covenant of love we have entered into with God (see Jer 3:20, Is 1:21, Is 57:8, Hos 2:2-5, Hos 3:1-5, Hos 9:1, Ez 16:30). Hence, the story of the woman caught in adultery helps us recognize and receive the immensity of God’s mercy. That is why Pope Francis in his first Sunday homily as Pope declared: “God never tires of forgiving us…. It’s we who tire of asking for forgiveness.” Then he prayed, “May we never tire of asking for what God never tires to give!” According to the Catechism of the Catholic Church, home is the first Christian school where one learns love and repeated forgiveness (CCC #1657), based on the loving mercy of God. The gates of forgiveness should always be open to anyone who turns away from sin. There is no sin, however serious, that the Church cannot forgive (CCC #982).

Life messages: # 1: We need to become forgiving people, ready for reconciliation: Jesus has shown inexhaustible mercy and compassion to sinners by dying for our sins. But we are often self-righteous, like the Pharisees, and ready to spread scandal about others with a bit of spicy gossip. We are judgmental about the unmarried mother, the alcoholic, the drug addict, or the shoplifter, ignoring Jesus’ command: “Let the one among you who is without sin be the first to throw a stone at her.” Let us learn to acknowledge our sins, ask God’s forgiveness every day and extend the same forgiveness to our erring brothers and sisters. We need to learn to hate the sin but love the sinners, showing them Jesus’ compassion and working with the Holy Spirit to make our own lives exemplary so that we can help lead them to Jesus’ ways.

2) We have no right to judge others: We have no right to judge others because we often commit the very faults we condemn, we are often partial and prejudiced in our judgment and we do not know the circumstances which have led someone to sin. Hence, let us leave the judgment to our just and merciful God who reads people’s hearts. We should show mercy and compassion to those who sin because we ourselves are sinners in need of God’s forgiveness. The apostle Paul reminds us: “But if we judged ourselves, we would not come under judgment.” (1 Cor 11:31).

Prepared by: Fr. Anthony Kadavil, Chaplain, Sacred Heart Residence of the Little Sisters of the Poor, 1655 McGill Ave, Mobile, AL 36604, USA

നോമ്പുകാലം ഞായർ 6
മർക്കോസ് 8:31-9:1

മർക്കോസിനെ സുവിശേഷത്തിന്റെകേന്ദ്രമാണ് എട്ടാം അധ്യായം. കാരണം മർക്കോസ് സുവിശേഷം എഴുതിയത് ഈശോ 'മിശിഹാ' ആണെന്നും അവിടുന്ന് 'സഹിക്കുന്ന മിശിഹാ' (Suffering Messiah) ആണ് എന്നും വെളിപ്പെടുത്താനാണ്. ആ നിർണായകമായ വെളിപ്പെടുത്തൽ നടക്കുന്നത് ഈ അധ്യായത്തിലാണ്. ഈശോ , മിശിഹാ ആണെന്ന് പത്രോസിന്റെ നാവിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ശിഷ്യനായ മർക്കോസ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. തുടർന്ന് ഈശോ തന്നെ താൻ 'സഹിക്കുന്ന മിശിഹാ' ആണ് എന്നതിന്റെ സൂചനകൾ നൽകുന്നു.

INTERPRETATION

1. സഹനം

ഇന്നത്തെ വായനകളിലെ കേന്ദ്രബിന്ദു സഹനമാണ്. ആദ്യ വായനയിൽ നിയമാവർത്തന പുസ്തകത്തിൽ ഇസ്രായേൽ ജനം മരുഭൂമിയിലൂടെ അലഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ചും ദൈവമായ കർത്താവ് അവരെ വിശപ്പും ദാഹവും അറിയാനായി വിട്ടു കൊടുത്തിനെക്കുറിച്ചും വായിക്കുന്നു. രണ്ടാം വായനയിൽ മക്കബായരുടെ പുസ്തകത്തിൽ ഏലിയാസർ എന്ന വൃദ്ധ പുരോഹിതന്റെ വിശ്വാസത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള സഹനത്തെയുമാണ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്.
ലേഖനത്തിൽ ഇമ്മടെ പത്രോസ് പറയുന്നത് ക്രിസ്ത്യാനി എന്നുള്ള നിലയിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിന് ഒരുവൻ ലജ്ജിക്കാതിരിക്കട്ടെ എന്നും മിശിഹായുടെ പീഡനങ്ങളിൽ നമ്മൾ പങ്കുപറ്റുന്നത് ആഹ്ലാദത്തോടെയാകണം എന്നൊക്കെയുമാണ്. ഇതിൻറെ തുടർച്ച എന്നുവേണം സുവിശേഷത്തെ കാണാനും. ഈശോ തന്റെ സഹനത്ത ശിഷ്യന്മാരുടെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ഈശോയുടെ സഹനത്തെ പ്രത്യേകമായി ധ്യാനിക്കുന്ന ഈ ദിവസങ്ങളിൽ നമ്മുടെ സഹനങ്ങളെ എങ്ങനെ നമ്മൾ നേരിടുന്നു എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. സഹനത്തിന്റെ ഗുണം എന്താണ് എന്നും

ഈ നോമ്പുകാലത്ത് പ്രത്യേകമായ വിധം എന്തെങ്കിലും സഹനങ്ങൾ/ത്യാഗങ്ങൾ ബോധപൂർവം ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള പറ്റുന്നുണ്ടോ..? ചില ഇഷ്ടങ്ങള് വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുക. ഒരു കുരിശിന്റെ വഴി, ഒരു മലകയറ്റം, ചില മീഡിയ ഉപയോഗം കുറക്കുക എന്നിങ്ങനെയുള്ള കൊച്ചു കൊച്ചു ത്യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുക. അതിലുപരി ജീവിതത്തിലെ സഹനങ്ങൾ/കുരിശുകൾ പരാതി കൂടാതെ ഏറ്റെടുക്കുക. ഈ കുരിശു എന്നു പറയുന്നത് പലതരം ആകും കെട്ടോ... മരണം , രോഗം , പരാജയം ഒറ്റപ്പെടൽ, ചില വ്യക്തികൾ ,സംഭവങ്ങൾ, നിയമങ്ങൾ, നിലപാടുകൾ അങ്ങനെ പലതും.... അതു ഏറ്റെടുക്കാൻ ശീലിക്കുക. സഹനങ്ങളെ ക്രിസ്തുവിനെ സഹനങ്ങളോട് ചേർത്തുവച്ച് സ്വീകരിക്കാൻ പഠിക്കുക.

2. സഹനത്തിന്റെ ഫലം

A. സഹനം നമ്മെ കുറേക്കൂടി വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

എന്തെന്നാല്‍, സ്വര്‍ണം അഗ്‌നിയില്‍ശുദ്‌ധിചെയ്യപ്പെടുന്നു;
സഹനത്തിന്റെ ചൂളയില്‍ കര്‍ത്താവിനു
സ്വീകാര്യരായ മനുഷ്യരും.
പ്രഭാഷകന്‍ 2 : 5

സഹനത്തെ സ്നാനമെന്നാണ്ഈശോ വിശേഷിപ്പിക്കുക. എനിക്കൊരു മാമ്മോദിസ മുങ്ങുവാൻ ഉണ്ട് എന്നൊക്കെ പുള്ളി പറയുന്നു. ഓരോ സ്നാനം ( കുളി) കഴിയുമ്പോഴും നമ്മൾ കുറെ കൂടി പരിശുദ്ധരാകുന്നു. അതുപോലെ ഓരോ സഹനത്തിന് ശേഷവും കണ്ണുനീരാൽ കഴുകപ്പെട്ടു നമ്മൾ ആത്മീയമായി വിശുദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു.

B. സഹനം നമുക്ക് ആത്മ ധൈര്യം നല്കുന്നു

എന്തെന്നാല്‍, കഷ്‌ടത സഹനശീല വും, സഹനശീലം ആത്‌മധൈര്യവും, ആത്‌മധൈര്യം പ്രത്യാശയും ഉളവാക്കുന്നു എന്നു നാം അറിയുന്നു.
റോമാ 5 : 4

സഹനം കുറേകൂടി ആത്മധൈര്യം ജീവിതത്തിൽ നൽകുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാവുന്ന കഷ്ടതകളെ നേരിടുവാനും പ്രശ്നങ്ങളെ അതിജീവിക്കാനും തമ്പുരാനിൽ ആശ്രയിച്ച് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ മുന്നോട്ടു പോകുവാനും ഓരോ സഹനവും നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. ഇച്ചിരി കഷ്ടപ്പെട്ടു
കഴിയുമ്പോൽ പിന്നെ അത് ഒരു ശീലമാകും എന്നു പറയുന്ന പോലെയാണ്
കാര്യങ്ങൾ. കഷ്ടപ്പെടുന്നവന് വല്ലാത്ത ഒരു ധൈര്യം കിട്ടുന്നു. കാറ്റും കോളും കൊണ്ടിട്ടും വീഴത്തെ നിൽക്കുന്ന ചില മരങ്ങൾ പോലെയാണ് . സഹിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ അവസ്ഥ അവരെ വീഴ്ത്താൻ എളുപ്പമല്ല. തീയിൽ കൊരുത്തത് വെയിലത്തു വാടില്ല എന്നു പറയാറില്ലേ . അതു തന്നെ കാര്യം

C. സഹനം നമ്മെ ക്രിസ്തുവാക്കി മാറ്റുന്നു

ഫ്രാൻസിസ് അസീസിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു കഥയുണ്ട്. ഗ്രാമത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന പുണ്യാളൻ തനിക്കെതിരെ വരുന്ന ഒരു കുഷ്ഠരോഗിയെ കാണുന്നു. അറപ്പും പേടിയുമായി ആദ്യം മാറിനിൽക്കുന്ന പുണ്യാളൻ പിന്നീട് തന്റെ ശക്തി വീണ്ടെടുത്ത് ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ആ കുഷ്ഠ രോഗിയുടെ അടുത്ത്ചെന്നു അയാളുടെ മുറിവുകൾ ഓരോന്നിനും ചുംബിക്കുന്നു. ഓരോ ചുംബനത്തിനും ഓരോ മുറിവുകളും പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ഒടുവിൽ അവശേഷിക്കുന്നത് 5 മുറിവുകളാണ്. രണ്ട് കൈവെള്ളയിലും കാൽപാദങ്ങളിലും ഒന്ന് പാർശ്വത്തിലും. ഉടനെ വലിയ വായിൽ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടു പുണ്യാളൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു " കർത്താവേ മുറിവേറ്റ ഏതൊരു മനുഷ്യൻറെ പുറകിലും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നീയാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയുവാൻ ഞാൻ എത്ര വൈകി എന്ന്!!!"

നമ്മുടെ ഓരോ മുറിവുകളും നമ്മെ ക്രിസ്തുവിനോട്. അടുപ്പിക്കുന്നുണ്ട് . ഫുൾട്ടൻ ജെ. ഷീൻ പറയുന്നുണ്ട് "മുറിവേറ്റ സഭയാണ് യഥാർത്ഥ സഭ; മുറിവേറ്റ ക്രിസ്തുവാണ് യഥാർത്ഥ ക്രിസ്തു; മുറിവേറ്റ ക്രിസ്ത്യാനിയാണ് യഥാർത്ഥ ക്രിസ്ത്യാനി".

3. പത്രോസിന്റെ തടസ്സം പറയൽ

കാര്യം പത്രോസ് കർത്താവ് മിശിഹായാണ് എന്നൊക്കെ ഏറ്റുപറഞ്ഞു ശിഷ്യന്മാരുടെ മുമ്പിൽ അല്പം 'ഷൈൻ' ചെയ്തു ചൂടാറും മുമ്പ് തന്നെ സഹിക്കുന്ന മിശിഹായെ തള്ളിപ്പറയുന്നു.‍ ( ചിലപ്പ ഈശോയുടെ സ്നേഹം കൊണ്ടായിരിക്കും പുള്ളി അങ്ങനെ പറഞ്ഞതു. പാവം...!!) അതു കേട്ട് പത്രോസിനെ കർത്താവ് 'സാത്താൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഈ 'സാത്താൻ' എന്ന വാക്കിന്റെ Root Meaning 'എതിർക്കുന്നവൻ' എന്നാണ്. സഹനത്തെ 'എതിർക്കുന്നവൻ'/ 'തള്ളിപ്പറയുന്നവൻ' ആരോ അവനാണ് യാഥാർതത്തിൽ സാത്താൻ. സഹനത്തെ അവഗണിക്കാനായിട്ടുള്ള നമ്മുടെ പ്രലോഭനങ്ങളെ നമ്മുടെ സൗഹൃദങ്ങളെ ആശയധാരകളെ ബോധപൂർവം അകറ്റി നിർത്തുക. ഇച്ചിരി കഷ്ടപ്പെടാൻ തയ്യാറാവുക എന്നർത്ഥം.

തലതിരിഞ്ഞ ചിന്ത

ഈശോ ശിഷ്യന്മാര് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു കൊണ്ട് അവരുടെ മുൻപിൽ വെച്ചാണ് പത്രോസിനെ 'സാത്താൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അതു അത്ര ശരിയായോ എന്നു ചോദിച്ചാൽ.....?ചില പരസ്യമായ തിരുത്തലുകൾ ഒരുപക്ഷേ പുള്ളിക്കാരന് ഗുണം ചെയ്തേക്കുമെന്ന് ഇമ്മടെ കർത്താവിനു തോന്നിയിട്ടുണ്ടാ കും.

മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ വച്ചു ഒരാളെ ശകാരിക്കുന്നതിൽ കർത്താവിന്റെ അതേ സ്വാഭാവമാണ് അവന്റെ പിൻഗാമികൾക്കും അല്ലേ...? പിന്നെ അതിനു പുറകിലെ ഉദ്ദേശം കർത്താവിനെപോലെ അത്ര ശുദ്ധമാണോ എന്നു ചോദിച്ചാൽ...? ദവിടെയാണ് പ്രശ്‌നം...

നോമ്പ് ആറാം ഞായര്‍

നിയ 8:1-10; 2 മക്ക 6:18-31;
1 പത്രോ 4:12-19;
മര്‍ക്കോ 8:31-9:1

കിളിയെത്തേടുന്ന കൂട്

റെജിന്‍ ജോര്‍ജ്

നദിയാണ്.. കടലിനു മുന്നില്‍ പരിഭ്രമത്തോടെ നില്‍ക്കുകയാണ്. ആ കടലില്‍ അലിയുന്നതോടെ താന്‍ ഇല്ലാതെയാകുന്നു... തന്റെ ഐഡന്റിറ്റി, തന്റെ പേര്, പിന്നിട്ട വഴികള്‍, പുറപ്പെട്ട ഇടങ്ങള്‍ എല്ലാം ഇട്ടെറിഞ്ഞ് എങ്ങനെ? പക്ഷേ ഒരു തിരിച്ചു പോക്ക് സാധ്യമല്ല... ഒഴുകിയേ പറ്റൂ... മുന്നോട്ട്... എങ്കിലും കടലില്‍ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്ന തോടെ 'ഞാന്‍' ഇല്ലാതാകില്ലേ?
ഇല്ലാതാവുകയല്ല. കടലായി മാറുകയാണ്. പ്രിയപ്പെട്ടതിനെ ബലിയര്‍പ്പിക്കലാണത്. യേശുവെന്ന കടലില്‍ അലിഞ്ഞൊന്നാവാന്‍ ഞാന്‍ എന്ന നദിയുടെ ഈഗോയെ ബലിയര്‍പ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതോടെ ഞാന്‍ അവനായി മാറുകയാണ്. നദി കടലാകുന്ന പോലെ. ഈ സമര്‍പ്പണം നിത്യജീവിതത്തില്‍ അനിവാര്യമാണ്.
ഹൃദയം ഹൃദയത്തോട് സംവദിക്കുന്ന ആത്മസമര്‍പ്പണം.
എന്റേതല്ല, അവന്റെതാകുന്നുവെന്ന തീരുമാനമാണിത്.

കാന്തം അടിയില്‍ വച്ചിട്ട് മുകളിലെ പേപ്പറില്‍ വിതറിയിടുന്ന മണല്‍ ത്തരികളില്‍ ഇരുമ്പ് തരികള്‍ മാത്രം പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ലേ...
വിട്ടുകൊടുക്കലിന്റെ രീതിശാസ്ത്രമാണതില്‍, പിടിച്ചെടുക്കലിന്റേതല്ല. കാന്തത്തിലേക്ക് സ്വയം വിട്ടുകൊടുക്കുന്ന ഇരുമ്പ് തരികള്‍ക്കു മാത്രം പിടികൊടുക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രം. ഒരു വിളിയുടെ കേള്‍വിയു ണ്ടതില്‍.

കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ?

കാഴ്ചശക്തിയില്ലാത്ത ഒരു കൊച്ചു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വിവിധ കേള്‍വികളുടെ കഥയാണ് കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ഹ്രസ്വചിത്രം.
കേള്‍ക്കാനാവുക എന്നുള്ളതിന് പല വിവക്ഷകള്‍ ഉണ്ട്.
ചെവിയുള്ളവര്‍ക്കെല്ലാം കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയണമെന്നില്ലല്ലോ.
ജോവാന്‍ ഓഫ് ആര്‍ക്കിനോട് രാജാവ് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്, നിനക്ക് മാത്രം എങ്ങനെ ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം കേള്‍ക്കാന്‍ ആവുന്നു എന്ന്. അതിന് അവളുടെ മറുപടി ഇപ്രകാരമായിരുന്നു: രാജാവേ അങ്ങേക്ക് കേള്‍ക്കാനാവാത്തതല്ല, അങ്ങ് കേള്‍ക്കാതിരിക്കുന്നതാണ്. കേട്ടാല്‍ അങ്ങേയ്ക്ക് പലതും നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടി വരും.
ഒന്നുകില്‍ ഒന്നും കാണാതെയും കേള്‍ക്കാതെയും സ്വന്തം മൂഢ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ വിരാജിക്കുക. അല്ലെങ്കില്‍ കൃത്യമായ കേള്‍വികളോടെ, കാഴ്ചകളോടെ ഒരു നിലപാട് വ്യക്തമാക്കുക.

നിലപാട്

നേതാക്കള്‍ എപ്പോഴും ജനപക്ഷത്ത് തന്നെ നില്‍ക്കേണ്ടവരാണ്. എന്നാല്‍ ആ ജനപക്ഷം ന്യായവിരുദ്ധമാണെങ്കിലോ? ഇത്തരം സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ എന്ത് തീരുമാനമെടുക്കണമെന്നും ചരിത്രം അവരെ എങ്ങനെ അടയാളപ്പെടുത്തുമെന്നുമുള്ളതിന് പീലാത്തോസിനുമപ്പുറം മറ്റൊരു ഉദാഹരണമില്ല!
പ്രവര്‍ത്തനത്തെപ്പോലെ നിഷ്‌ക്രിയത്വത്തിലൂടെയും തിന്മ ചെയ്യാന്‍ കഴിയും എന്നതാണ് പീലാത്തോസിന്റെ നിലപാട് നല്‍കുന്ന വ്യക്തമായ സന്ദേശം. യേശുവിന്റെ മരണത്തില്‍ തനിക്ക് പങ്കില്ലെന്ന് അവകാശപ്പെടാന്‍ പീലാത്തോസ് ശ്രമിച്ചു, എന്നാല്‍ നിയമപരമായ അധികാര പരിധിക്കുള്ളില്‍ പോലും ഇടപെടാനുള്ള വിസമ്മതം, അന്യായമായ വധശിക്ഷയില്‍ അയാളെ തുല്യമായി പങ്കാളിയാക്കുന്നു.
നിലപാടുകളില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ നട്ടെല്ലില്ലാതിരുന്ന പീലാത്തോസിന് പക്ഷേ, യഹൂദപ്രമാണിമാരെ പിണക്കാന്‍ ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു. അതു കൊണ്ടാണയാള്‍ യേശുവിനെ ഹെറോദേസിന്റെ പക്കലേക്കയക്കുന്നതും തുടര്‍ന്ന് ഈ നീതിമാന്റെ രക്തത്തില്‍ പങ്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് തടിതപ്പുന്നതും. റോമന്‍ ഗവര്‍ണര്‍ എന്ന പൊസിഷനില്‍ ഇരിക്കുന്ന പീലാത്തോസ്.

യേശുവിനെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കുന്നതില്‍ നിന്നും തുടര്‍ന്ന് ഈ നീതിമാന്റെ രക്തത്തില്‍ പങ്കില്ലെന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നതിനും അയാളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് എന്തായിരിക്കും...
പിന്നീട് ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചു എന്ന് ചരിത്രരേഖകള്‍ സാക്ഷ്യ പ്പെടുത്തുന്ന ക്‌ളോഡിയ, അതായത് പീലാത്തോസിന്റെ ഭാര്യയുടെ സംസര്‍ഗമാണോ കാരണം? നമ്മുടെ പ്രവര്‍ത്തന പരിധികളിലെവിടെ യെങ്കിലും ഇത്തരമൊരു സാധ്യതയുണ്ടോ?

നമ്മുടെ പ്രവര്‍ത്തികളാണ് നാമോരോരുത്തരുടെയും നിലപാട് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. കാശിനു വേണ്ടിയാണ് യൂദാസ് ഗുരുവിനെ ഒറ്റുകൊടുക്കുന്നത്. നമുക്കുണ്ടോ അങ്ങനെയൊരു ഒറ്റുകാശിന്റെ കീശ? മറുപടിക്കു മുമ്പൊരു നിമിഷം. ലോക സുഖങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ദൈവത്തെ കൈവി ട്ടിട്ടുണ്ടോ എപ്പോഴെങ്കിലും?

മൂല്യങ്ങള്‍ ബലികഴിച്ച് സ്ഥാനമാനങ്ങളും അധികാരങ്ങളും സമ്പ ത്തുമൊക്കെ നേടാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഉണ്ടെന്നാണുത്തരമെങ്കില്‍ യൂദാസിന്റെ മുഖച്ഛായ നമുക്കുണ്ടെന്ന് സമ്മതിക്കേണ്ടിവരും. ഏതായാലും ഒഴിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട് യൂദാസിന്റെ കസേര ഒറ്റുകാര്‍ക്ക് വേണ്ടി.

കാശ് വാങ്ങി കീശയിലിട്ട് യൂദാസ് തന്റെ നിലപാട് തെളിയിച്ചു; തള്ളിപ്പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പത്രോസും. ഒരാള്‍ ഒറ്റു കൊടുക്കുമെന്നും മറ്റൊ രാള്‍ തള്ളിപ്പറയുമെന്നും കൃത്യമായ സൂചന കിട്ടിയിട്ടും അതേ കുഴിക ളില്‍ തന്നെ പോയി ചാടിയ ഇവരൊക്കെ എന്ത് മണ്ടന്മാര്‍ എന്ന് ചിന്തി ക്കാന്‍ വരട്ടെ.

അരുതെന്ന് ഹൃദയം പറഞ്ഞിട്ടും അടിസ്ഥാനരഹിതമെന്ന് ബുദ്ധി ഉപദേശിച്ചിട്ടും തള്ളി പറഞ്ഞില്ലേ പ്രിയപ്പെട്ട പലരെയും പലപ്പോഴും? ഭാര്യയെ, ഭര്‍ത്താവിനെ, സഹോദരങ്ങളെ, മക്കളെ, മാതാപിതാക്കളെ, സഹപ്രവര്‍ത്തകരെ... പട്ടിക നീളുകയാണ്.

അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ചെയ്തു പോയവയെ തിരുത്താന്‍ ഇനിയും അവസരമുണ്ട്. അതിനൊരു രൂപാന്തരീകരണം സംഭവിക്കണം. നമ്മുടെ ചിന്തകള്‍ക്ക്, ഹൃദയത്തിന്, പ്രവര്‍ത്തികള്‍ക്ക്.

മെറ്റാമോര്‍ഫോസിസ് അഥവാ രൂപാന്തരീകരണം

ആര്‍ക്കും രൂപാന്തരം സംഭവിക്കാം, ഗ്രിഗര്‍ സാംസയ്ക്ക് സംഭവിച്ചത് പോലെ. ഫ്രാന്‍സ് കാഫ്കയുടെ മെറ്റാമോര്‍ഫോസിലെ നായകനാണല്ലോ ഗ്രിഗര്‍ സാംസ. ഒരു പ്രഭാതത്തില്‍ അസ്വസ്ഥമായ ഒരു സ്വപ്നത്തിനിടയില്‍ ഉറക്കമുണര്‍ന്ന അയാള്‍ താന്‍ ഒരു വലിയ കീടമായി മാറിയിരിക്കുന്നതായി കാണുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞാണ് കഥയുടെ തുടക്കം.
ഈ രൂപപരിണാമം അയാളെ മറ്റുള്ളവരില്‍ നിന്ന് ക്രൂരമാം വിധം അകറ്റിയെങ്കിലും പുതിയ രൂപത്തിലും അയാള്‍ക്കുള്ളില്‍ മനുഷ്യചേതന കുടികൊള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇത് ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. എല്ലാവര്‍ക്കും വേണ്ടി ഓടി നടക്കുന്ന ഒരാള്‍ ഒരു ദിവസം തളര്‍ന്നു വീഴു മ്പോള്‍ അയാളുടെയും അയാള്‍ക്ക് ചുറ്റിലുള്ളവരുടെയും മാനസിക സ്ഥിതിയിലും ചിന്തകളിലും പ്രവര്‍ത്തികളിലും വലിയ മാറ്റങ്ങള്‍ സംഭവിക്കു ന്നുണ്ട്. വലിയ കീടമായി മാറിയ ഗ്രിഗര്‍ സാംസ ഒരു ദിനം സഹോദരിയുടെ സംഗീതം കേട്ട് മുറിയുടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലുമ്പോള്‍ സഹോദരി തന്നെ അയാളെ മുറിയിലിട്ട് പൂട്ടുന്നുണ്ട്. അയാളുടെ അച്ഛന്‍ ഒരു വലിയ ആപ്പിള്‍ കൊണ്ട് എറിഞ്ഞ് അയാളെ മുറിവേല്‍പ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മുറി തുറക്കുന്ന ജോലിക്കാരി, 'ആ ജന്തു ചത്തു' എന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നിടത്ത് ചുറ്റിലും ഉള്ളവരുടെ കൃത്യമായ രൂപപരി ണാമങ്ങള്‍ അനാവൃതമാകുന്നുണ്ട്.

ഇനി പറയുക, ഇതിലേതെങ്കിലും റോളുകള്‍ക്ക് നമ്മുടെ ശരീരഭാഷ ഉണ്ടോയെന്ന്. രൂപാന്തരീകരണത്തിന് ഒരു ഡയറക്ഷന്‍ മാത്രമല്ല. പോസിറ്റീവായും നെഗറ്റീവായും അതെങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നുവെന്നു നോക്കാം.
ഒറ്റുകാശിന്റെ ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ യൂദാസ് മരണത്തെ കൂട്ടു പിടിക്കുകയാണ്. തള്ളിപ്പറഞ്ഞ പത്രോസാവട്ടെ ഹൃദയം നൊന്ത് കരയുകയാണ്.
ഈ മനുഷ്യന്‍ നീതിമാനായിരുന്നുവെന്ന് ശതാധിപന്‍ ഉറക്കെ യുറക്കെ വിളിച്ചു പറയുകയാണ്.
ഏറ്റുപറച്ചിലിലൂടെയുള്ള രൂപാന്തരീകരണത്തിന്റെ വിവിധ ഭാവങ്ങളാണത്.

പിഴമൂളല്‍

ആദ്യകുര്‍ബാന സ്വീകരണകാലത്ത് ഉരുവിട്ടു പഠിച്ചതോര്‍മ യില്ലേ? ആണ്ടിലൊരിക്കലെങ്കിലും കുമ്പസാരിക്കുകയും. എന്നിട്ട്, എന്റെ പിഴ, എന്റെ പിഴ, മിയ മാക്‌സിമ കുള്‍പ ചൊല്ലി നിറുത്തിയിട്ട്.... നിഷ്‌കളങ്കത വാരി വിതറുന്ന എത്രയെത്ര ഓര്‍മകള്‍.
മലയാളത്തിന്റെ ഈ സ്വന്തം പിഴമൂളല്‍ പിന്നീട് ചെവിക്കുമ്പസാരവും തുടര്‍ന്ന് കുമ്പസാരവുമാകുന്നത് പോര്‍ച്ചുഗീസുകാരുടെ വരവോടെയാണ്.

'കുംഫെസ്സാര്‍' എന്ന പോര്‍ത്തുഗീസ് പദത്തില്‍ നിന്നാണത്രേ കുമ്പസാരമുണ്ടായത്. പാപത്താല്‍ വ്രണിതമായ ആത്മാവിന് സൗഖ്യവും ദൈവവരപ്രസാദവും തിരികെ കൊടുക്കുകയാണ് ഈ കൂദാശയുടെ ലക്ഷ്യം.
ഏറ്റുപറച്ചിലിന്റെ ഒരു സുന്ദരമായ ദൃശ്യം കൂടി കാണിച്ചു തരാതെ പൂര്‍ത്തിയാക്കാനാവില്ല.

മരങ്ങളും പുഴകളും പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും പഴങ്ങളുടെ സുഗന്ധവും ചാടിയോടുന്ന മുയല്‍ക്കൂട്ടങ്ങളും ചിറകുവിടര്‍ത്തുന്ന മയില്‍പറ്റങ്ങളുമെല്ലാം നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ മടിത്തട്ടില്‍ ആകാശം മേല്‍ക്കൂരയാക്കിയ തുറന്നിട്ട ഒരു കുമ്പസാരക്കൂടു കാണാം, പ്രകൃതിയെ പ്രാര്‍ത്ഥന പോലെ കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന അനനിയാസച്ചന്റെ പള്ളിമേടയ്ക്കരികില്‍.
'നക്ഷത്രങ്ങളുടെ കുമ്പസാര'മെന്ന ഈ നോവല്‍ അനനിയാ സച്ചന്റെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുരുവായ വിന്‍സെന്റിയോനച്ചന്റെയും കഥയാണ്. സാത്താന്‍ ഇടിമിന്നല്‍ പോലെ നിലംപതിക്കുന്ന അനു ഭവമാണ് കുമ്പസാരിക്കാന്‍ എത്തുന്നവനും കുമ്പസാരിപ്പിക്കുന്നവനും ഒരേസമയം ഉണ്ടാവേണ്ടതെന്നാണ് അനനിയാസച്ചന്റെ മതം.
കുമ്പസാരിക്കാന്‍ വന്നയാളെ മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നതു പോലെ നിശ്ശബ്ദമായ രൂപാന്തരീകരണം വേറെന്തുണ്ട്? സങ്കീര്‍ ണമല്ലാത്ത സങ്കീര്‍ത്തനം പോലെ ലളിതമാവണം ഈ പുതുതാക്കപ്പെടല്‍.

കല്ലേറ് ദൂരം

അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചില കല്ലേറ് ദൂരങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ അനിവാര്യമാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തം വിയര്‍ക്കുന്ന ഗന്ധമറിയാന്‍ പ്രാര്‍ഥനകളുടെ ഒലിവു മലകളിലേക്കുള്ള സഞ്ചാരങ്ങള്‍ക്ക് ഇനിയും താമസമരുതേ.
ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന ''പിതാവേ സാധ്യമെങ്കില്‍ ഈ പാനപാത്രം തിരിച്ചെടുക്കണമേ; എങ്കിലും എന്റെ ഹിതമല്ല അവിടുത്തെ ഹിതം നിറവേറട്ടെ'' എന്നായിരുന്നുവെങ്കില്‍, ഇന്നവന്‍ നമ്മളോട് ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യവും ഇത് തന്നെയാണ്. ദൈവേഷ്ടത്തിന് വേണ്ടി ജീവിക്കാന്‍ നീ ഒരുക്കമാണോ എന്ന്. ആണെങ്കില്‍ ഒരു കല്ലേറ് ദൂരത്തില്‍ തനിച്ചായിരിക്കുക എന്ന ദൗത്യവും ഈശോ നല്‍കുന്നുണ്ട്. എന്തില്‍ നിന്നും... നിന്റെ ബലഹീനതകളില്‍ നിന്നുമെന്നത് സ്പഷ്ടം. അതറിയണമെങ്കില്‍ ആദ്യം സ്വയമറിയണം.

ആരാണ് ഞാന്‍?

ഞാനാരാണ് എന്ന ചോദ്യം പ്രബലമാണ്.

ഞാനാരാകണം എന്നുള്ള എന്റെ തീരുമാനമാണ് പ്രധാനം. സ്വത്വബോധത്തെ ഉണര്‍ത്താനും ഹൃദയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനുമാവുക യെന്നത് അതിപ്രധാനം.
വേറൊണിക്കാ ആവണമെങ്കില്‍ ഒരു തൂവാല കയ്യില്‍ കരുതണം. വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്ന ചോര വടുകെട്ടിയ മുഖം തുടയ്ക്കാനുള്ള ഹൃദയ വിശാലത ഉണ്ടാകണം. അതിന് കാല്‍വരിയെവിടെയെന്ന് തേടേണ്ടതില്ലല്ലോ!

കിറെനിയേക്കാരന്‍ ശിമയോന്‍ ആവണമെങ്കില്‍, വഴിയോരത്തൂടെ ചാട്ടവാറടിയേറ്റ് എടുത്താല്‍പ്പൊങ്ങാത്ത കുരിശുമായി നീങ്ങുന്നവന് ഒരു കൈ സഹായം കൊടുക്കാനുള്ള സൗമനസ്യം ഉണ്ടാവണം. ഇവരുടെ പ്രവൃത്തികള്‍ നല്‍കുന്ന മറ്റൊരു നല്ലപാഠവുമുണ്ട്. അതുവരെ പ്രധാന റോളുകള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തവരും ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചവരുമൊക്കെ ഒറ്റി ക്കൊടുത്തും തള്ളിപ്പറഞ്ഞും ഭയന്നോടിയും തോല്‍പ്പിക്കുമ്പോഴും കിറെനിയക്കാരനെപ്പോലെ, വെറൊണിക്കെയേപ്പോലെ ചിലരെത്തുമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയുടെ പാഠം. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതീക്ഷയും ആശ്രയവുമാരാണ്? അമ്മയാണത്! ഹൃദയത്തിന്റെ അഗാധത യില്‍ നിന്നു വരുന്ന മധുരോദാരമായ പദം- അമ്മ. പലപ്പോഴും നഷ്ട പ്പെടുമ്പോള്‍ മാത്രം തിരിച്ചറിയുന്ന സൌഭാഗ്യം. മുന്നേ അതറിയുന്നെങ്കില്‍ മഹാഭാഗ്യം. അക്കണക്കിന് യേശു ഭാഗ്യവാനാണ്.
ബാല്യകുതൂഹലതകള്‍ മാറുംമുമ്പേ കൈവന്ന അമ്മ സ്ഥാനത്തെ ഹൃദയപൂര്‍വം ഏറ്റെടുത്തവള്‍; ആനന്ദാതിരേകത്താല്‍ സ്‌തോത്രഗീതം പാടിയവള്‍. അവളുടെ മകനാണവന്‍. മക്കളുടെ വിരല്‍ത്തുമ്പൊന്നുര ഞ്ഞാല്‍, മുഖമൊന്നിടിഞ്ഞാല്‍ മനമുലയുന്നവരേ, മാതാവിന്റെ സപ്ത സന്താപങ്ങളെ ഏതുവിധം ധ്യാനിക്കണമെന്നിനിയും പറയേണ്ടതുണ്ടോ!

വ്യാകുലമാതാവ്

മറിയമെന്നാല്‍- ഉണ്ണിയേശുവിന്റെ ദേവാലയ സമര്‍പ്പണത്തിനെ ത്തിയപ്പോള്‍ അവളുടെ ഹൃദയത്തെ ഒരു വ്യാകുലവാള്‍ പിളര്‍ക്കുമെന്ന് മഹാത്മാവായ ശിമയോന്‍ പ്രവചിക്കുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞിനെ മാറോടടുക്കി യവള്‍; ഉണ്ണിയേശുവിനെ ഹേറോദേസില്‍ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനായി ഈജി പ്തിലേക്ക് കൈക്കുഞ്ഞുമായി പലായനം ചെയ്തവള്‍; പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സില്‍ ദേവാലയസന്ദര്‍ശനത്തിനിടെ ബാലനായ യേശുവിനെ കാണാതാകുമ്പോള്‍ പിന്നിട്ട വഴിയത്രയും പിന്തിരിഞ്ഞോടിയവള്‍; ഗാഗുല്‍ത്താമലയിലേക്കു കുരിശേന്തി നടന്ന യേശുവിനെ കണ്ടു മുട്ടുമ്പോള്‍ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന ഹൃദയത്തോടെ കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകളോടെ മകനെ പിഞ്ചെന്നവള്‍; മകന്‍ മരണപ്പെട്ട കുരിശിന്‍ ചുവട്ടില്‍ ആ ദയനീയദൃശ്യം കണ്ടുനില്‍ക്കേണ്ടിവന്നവള്‍; പിന്നീട്, മകന്റെ നിര്‍ ജ്ജീവമായ ശരീരം കുരിശില്‍ നിന്നിറക്കി മടിയില്‍ കിടത്തി കാവലിരി ക്കേണ്ടിവന്നവള്‍;
ഒടുവില്‍ മകന്റെ മൃതശരീരം കല്ലറയില്‍ അടക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ എല്ലാം കൈവിട്ടവളെപ്പോലെ നിര്‍വികാരയായി നോക്കി നില്‍ക്കേണ്ടി വന്നവള്‍.

ആനന്ദഗീതം പാടിയവളില്‍ നിന്നും മകന്റെ ജീവനറ്റ ശരീരം മടിയില്‍ കിടത്തി ദു:ഖത്തിന്റെ സൂര്യശിലപോലെ ഉറഞ്ഞിരുന്നവളിലേ ക്കുള്ള മേരിയുടെ യാത്രയാണോ ബൈബിള്‍? അല്ലേയല്ല. ഹര്‍ഷോന്മാദത്തിന്റെ ആനന്ദനടനമാടിയ കര്‍ത്താവിന്റെ ദാസി സ്വര്‍ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും രാജ്ഞിയായി മാറിയത്തിന്റെ തുല്യം ചാര്‍ത്തലാണ് ബൈബിള്‍! എല്ലാം ഹൃദയത്തില്‍ സംഗ്രഹിച്ചവളുടെ വിജയമാണത്.

കാല്‍വരി, സ്‌നേഹത്തിന്റെ അക്കാദമി

ഒരു കൊച്ചു പുല്ലിന്റെ തണലോ പൂവോ കിളിയോ കിളിപ്പാട്ടോ ഇല്ലാത്ത കാല്‍വരിക്കുന്ന്, ലോകത്തിന്റെ ആകുലതകളെ സ്‌നേഹ ത്തിന്റെ സുവര്‍ണസ്പര്‍ശം കൊണ്ട് മായ്ക്കുന്ന മാന്ത്രികക്കുന്നായി മാറുകയായിരുന്നു.
വിശ്വാസത്തിന്റെ നീതീകരണം എന്നതാണീ സ്‌നേഹത്തിന്റെ അക്കാദമിയിലെ ആദ്യപാഠം. വിശ്വാസം അതാണല്ലോ എല്ലാം. ശതാബ്ദി പിന്നിട്ട അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം പോലെ, പ്രായമേറിയ എലിസബ ത്തിന്റെ വിശ്വാസം പോലെ, കൗമാരക്കാരിയായ മറിയത്തെ ഇതാ കര്‍ത്താവിന്റെ ദാസിയെന്നു പറയാന്‍ പ്രാപ്തയാക്കിയ വിശ്വാസം പോലെ, നീതീകരണത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വിശ്വാസം.
കാല്‍വരി രണ്ടു മനോഭാവങ്ങള്‍ നേര്‍ക്കുനേര്‍ ഏറ്റുമുട്ടുന്ന ഇടമാണെന്ന ഫ്രാന്‍സിസ് പാപ്പയുടെ നിരീക്ഷണം എത്രയോ പ്രസക്തം. ഒരു വശത്ത് സ്വാര്‍ത്ഥ ഭാവം. മറുവശത്ത് ആത്മദാന ഭാവം.

'നീ നിന്നെത്തന്നെ രക്ഷിക്കൂ', 'ഇവന്‍ ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെ ടുക്കപ്പെട്ടവനായ ക്രിസ്തുവാണെങ്കില്‍ സ്വയം രക്ഷിക്കട്ടെ', 'നീ ക്രിസ് തുവല്ലേ? നിന്നെത്തന്നെ രക്ഷിക്കുക!' എന്നിങ്ങനെ പ്രമാണിമാരും പടയാളികളും കുറ്റവാളികളിലൊരുവനും പറയുന്നത് ഒരേ ആശയം. സ്വയം സംരക്ഷിക്കുക, സ്വന്തം കാര്യം നോക്കുക, മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ചല്ല അവനവനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക, അതായത് കൈവശമാക്കല്‍, അധി കാരം, പ്രകടനപരത എന്നിവയെക്കുറിച്ച് മാത്രം.

എന്നാല്‍ ''പിതാവേ, അവരോടു പൊറുക്കേണമെ'' എന്നാണ് യേശുവിന്റെ വാക്കുകള്‍. ദുഷ്ടന്മാര്‍ക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയാണ്. നിന്ദനത്തിന്റെ കഴുമരത്തട്ടില്‍ ചേര്‍ന്നുനിന്നുകൊണ്ട്, സ്വയംദാനത്തിന്റെ തീവ്രത വര്‍ദ്ധമാനമാക്കുന്നു. അത് മാപ്പ് നല്‍കലായി മാറുന്നു.
സ്‌നേഹത്തിന്റെ ക്രിസ്തുശാസ്ത്രമാണ് കാല്‍വരിയുടെ മോട്ടോ. ക്ഷമിക്കുന്ന സ്‌നേഹത്തോടെ യേശു കാത്തിരിക്കുന്നു... കിളിയെത്തേടുന്ന കൂട് പോലെ!

homilieslaity.com